ΠρόσφαταΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑΠρόσφατα

Εγκατάλειψη και αχρησία υποδομών του δήμου Ρεθύμνου !





ΑΠΟΨΕΙΣ: Εγκατάλειψη και αχρησία υποδομών του δήμου Ρεθύμνου !21 Δεκεμβρίου 2011 8:26 μμ 0 σχόλια
του κ Νίκου Νίνου

δημοτικού συμβούλου δήμου Ρεθύμνου

Συχνά παραπονιόμαστε και καταγγέλλουμε για την απουσία του Κράτους και για την έλλειψη απαραίτητων υποδομών στην περιοχή μας. Κάποιες φορές όμως, θάπρεπε να μιλήσουμε «επί πραγματικών δεδομένων» και να καταγράψουμε την εγκατάλειψη και την αχρησία κατασκευασμένων υποδομών, των οποίων την «ύπαρξη» αγνοούν και οι δημότες και ο ίδιος ο δήμος!
Στον λόφο του Ευληγιά, (ο οποίος θάπρεπε να αποτελεί την «καταφυγή» ,και την απόλαυση, όλων των κατοίκων της πόλης μας), υπάρχουν κάποιες όμορφες υποδομές, που όμως τις «αγνοεί» τόσον ο δήμος όσον και οι συμπολίτες μας.
Νότια ,και απέναντι, των εγκαταστάσεων της Σχολής Καλών Τεχνών ,παληώτερα είχαν κατασκευασθεί μια παιδική χαρά και ένα υπαίθριο θεατράκι.


Οι εγκαταστάσεις αυτές είναι, κυριολεκτικά, «μέσα στα πεύκα», είναι κυριολεκτικά «δίπλα στην πόλη», και ο συνολικός χώρος αποτελεί μια «όαση» , η οποία θα έπρεπε να σφύζει από «ζωή»!
Σήμερα οι εγκαταστάσεις αυτές «φωνάζουν» την πλήρη εγκατάλειψη τους, η οποία επιφέρει και την πλήρη αχρησία τους!
Πριν τρία χρόνια ένας συμπολίτης ( βλέπε «ρεθεμνιώτικα νέα» της 23-7-08, στήλη «περισκόπιο») είχε καταγγείλει την εγκατάλειψη της παιδικής χαράς του Ευληγιά.
Η ίδια εφημερίδα σε σχόλιο της στο φύλλο της 24-11-10,κατόπιν παρέμβασης του ίδιου συμπολίτη, καταγγέλλει την εγκατάλειψη της παιδικής χαράς.


Σήμερα στην «παιδική χαρά» του Ευληγιά υπάρχει, μόνον , ένα όργανο με 4 κούνιες, και τίποτε άλλο ( χάμω «κείτεται» ,… ευλαβικά αφημένη από κάποιον, μια τραμπάλα!).


Δίπλα υπάρχει ένας οικίσκος, ο οποίος κάποτε ήταν χώρος υγειινής με 2 νιπτήρες ( όπως δείχνουν τα απομεινάρια των στηριγμάτων τους στους τοίχους) και με 2 wc με τούρκικες λεκάνες ( οι οποίες έχουν γεμίσει σκουπίδια και εγκατάλειψη!).


Πόρτες δεν υπάρχουν και οι σωληνώσεις υδροδότησης δείχνουν εικόνα«ξεχασμένης ιστορίας»!
Επίσης δίπλα υπάρχει μια κατασκευή κρήνης με σφραγισμένη και αχρηστευμένη την βρύση, δηλ σε αχρησία!


Ολες αυτές οι εγκαταστάσεις «μιλούν» και λένε ,ότι κάποτε εδώ υπήρχε μια πλήρης εγκατάσταση παιδικής χαράς, προφανώς φτειαγμένη από κάποιο «πρόγραμμα» χρηματοδότησης της, η οποία όμως «ξεχάσθηκε» και πλέον είναι «ωσεί μη υπάρχουσα»!
Δυτικότερα υπάρχει μια λιθόκτιστη κερκίδα , η οποία με τον εμπρόσθιο χώρο της αποτελεί ένα μικρό υπαίθριο θεατράκι, το οποίο αμφιβάλλω αν ποτέ χρησιμοποιήθηκε!
Μια πλακόστρωτη σκάλα οδηγεί στον χώρο ,από τον δημοτικό δρόμο που οδηγεί προς το Ιρφάν και Ρισβάν Μετόχια, οικισμούς του δήμου μας.
Στις συνοδεύουσες το παρόν κείμενο φωτογραφίες, αναδεικνύεται η εικόνα της εγκατάλειψης που «εξιστόρησε» η παρούσα καταγραφή-καταγγελία του προβλήματος.
Ζητούμε από τον δήμο Ρεθύμνου να πράξει τα αυτονόητα, και επικαλούμαστε το ισχύον νομικό πλαίσιο ,(για όσα προβλέπει για τις παιδικές χαρές), αλλά κυρίως επικαλούμαστε τις τεράστιες ανάγκες που εμφανίζει η πόλη μας από σωστές και ασφαλείς παιδικές χαρές, και ιδιαιτέρως επικαλούμαστε και επισημειώνουμε την χρησιμότητα αυτής της συγκεκριμένης παιδικής χαράς λόγω της θέσης της λόγω και του συνολικού περιβάλλοντος χώρου στον οποίο είναι ενταγμένη!
Οι παρούσες εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να αποτελούν την μόνιμη «απόδραση» των γονιών με τα παιδιά τους για να απολαύσουν λίγες ώρες ήρεμης ασφάλειας , ξενοιασιάς και ομορφιάς!
Οι παρούσες εγκαταστάσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν την συχνή επίσκεψη μαθητών των σχολείων μας, για εκδρομές, για υπαίθριο μάθημα κλπ
Οι εγκαταστάσεις αυτές θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν και σαν υπαίθριο καλοκαιρινό θέατρο, για εκδηλώσεις κλπ παραστάσεις.
Περιμένουμε να διαβάσουμε την «απάντηση» του δήμου μας, επί της παρούσης ανάδειξης αυτού του προβλήματος.
21-12-2011

παιδική χαρά πλατ Μικρασιατών Ρέθυμνο

αλλαγή
για τον δήμο και τους δημότες! Ρέθυμνο 3-12-2011
επικεφαλής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΕΟΔ ΝΙΝΟΣ
Δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου




Προς
τον δήμο Ρεθύμνου
τεχνική υπηρεσία ,τμήμα παιδικών χαρών


ΘΕΜΑ : παιδική χαρά στην πλατεία Μικρασιατών


Συνημμένα σας καταθέτω δύο φωτογραφίες από ελλείψεις-ζημιές στα υπάρχοντα όργανα της παιδικής χαράς της πλατείας Μικρασιατών στην Π Πόλη του δήμου μας.
Η παιδική χαρά στην πλατεία, που «εξυπηρετεί» ολόκληρη την περιοχή, αλλά και παι διά εκτός της π Πόλης, έχει περιορισμένο αριθμό οργάνων και αυτά που υπάρχουν έχουν φθορές που δεν έχουν αποκατασταθεί.
Ετσι θα σας παρακαλούσαμε για τις εξής ενέργειες σας:
Α/ μια νέα χωροταξική μελέτη του συνολικού χώρου, με έρευνα της δυνατότητας για εμπλουτισμό των οργάνων που θα διαθέτει αυτή η παιδική χαρά.
Πχ η ύπαρξη κούνιας για μικρότερα παιδάκια, θα λέγαμε ,ότι αποτελεί μια σημαντική έλλειψη για την παιδική χαρά.
Β/ να γίνει άμεση επισκευή των ,(φυσιολογικών ή όχι), ζημιών, που υπάρχουν ή που θα υπάρχουν οποτεδήποτε.
Θάπρεπε να παρακολουθούνται , οι παιδικές χαρές από τον δήμο μας, και να γίνεται η αποκατάσταση οποιασδήποτε ζημιάς τους σε άμεσο χρόνο.
Διότι είναι αρνητική (και πρακτικά και αισθητικά),η εικόνα των«ανάπηρων» οργάνων και επικίνδυνη για ατυχήματα.
Παρακαλούμε για τις δικές σας ενέργειες ανταπόκρισης σας στις τιθέμενες με την παρούσα παραμέτρους –υποχρεώσεις για τον δήμο μας, και την ενημέρωση μας γι αυτές.
Με τιμή



Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος


ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ
1/ δύο φωτογραφίες ,με τις υπάρχουσες ζημιές στην παιδική χαρά

[ έλαβε αριθ πρωτοκόλλου 27648 / 5-12-2011 ]

άποροι μαθητές, σίτιση

αλλαγή
για τον δήμο και τους δημότες! Ρέθυμνο 5-12-2011
επικεφαλής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΕΟΔ ΝΙΝΟΣ
Δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου



Προς
τον δήμο Ρεθύμνου
α/ κ δήμαρχο Ρεθύμνου
β/ κ αντιδήμαρχο, αρμόδιο για την
παιδεία στον δήμο μας.
γ/ κοινωνική υπηρεσία δήμου μας


ΘΕΜΑ : ενδεχόμενα προβλήματα ελλιπούς σίτισης μαθητών περιοχής δήμου μας

Διαβάζουμε στον τοπικό τύπο ,( και όχι μόνον!), για περιπτώσεις λιποθυμιών μικρών μαθητών ,σε σχολεία, λόγω έλλειψης ( ή ,έστω, λόγω ελλιπούς) τροφής!
Σήμερα ,μέσα στις πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες από τις οποίες ταλανίζεται η ελληνική οικογένεια, αυτό το πρόβλημα δεν προκαλεί έκπληξη.
Όμως, έκπληξη προκαλεί, το γεγονός, ότι οι αρμόδιοι ( για μια ακόμα φορά και σε μια ακόμη περίπτωση!), δεν έκαναν , έγκαιρα, τα αυτονόητα, δηλ να κινητοποιήσουν όλες τις διαθέσιμες δυνατότητες , ώστε να προλάβουν ετούτες τις απαράδεκτες καταλήξεις.
Δεν γνωρίζουμε, αν το πρόβλημα αυτό έχει υπάρξει, ή αν εκτιμάται πως θα υπάρξει και στην περιοχή του δήμου μας.
Είμαστε ,όμως, βέβαιοι ,πως η ρεθεμνιώτικη κοινωνία , (τοπικοί φορείς, τοπική εκκλησία, εθελοντές και απλοί πολίτες , καθώς και οι αρμόδιοι επαγγελματίες), έχει όλη την ευαισθησία, την προθυμία και τις δυνατότητες να ανταποκριθεί ,όταν και αν ζητηθεί μια τέτοια βοήθεια της!
Γι αυτό ,ζητούμε από τον δήμο μας ,
να μας δοθούν αριθμητικά στοιχεία ( που θα προκύψουν από αντίστοιχη συνεργασία – έρευνα με τους δ/ντές των σχολείων της πόλης και των χωριών μας), πόσοι μαθητές ,και σε ποια σχολεία, έχουν ( αν υπάρχει αυτό το πρόβλημα), αυτό το σημαντικό πρόβλημα σίτισης, και,
χωρίς ΚΑΜΙΑ οικονομική επιβάρυνση του δήμου,
θα αναλάβουμε εμείς, σε συνεργασία και με ενεργοποίηση της τοπικής κοινωνίας, να εξασφαλίσουμε την καθημερινή κάλυψη αυτής της (ενδεχόμενης) ανάγκης!
Θεωρούμε απαράδεκτο φαινόμενο, να υπάρχουν ,( παρά τα όποια προβλήματα έχουμε όλοι μας), μικροί μαθητές με αυτό το βιωτικό πρόβλημα!
Φτάνουν όλα τα άλλα προβλήματα ,που έχουν «χρεωθεί» στο παρόν και στο μέλλον αυτών ,( και όχι μόνον!),των μικρών παιδιών!
Επιπρόσθετα, πέραν του βασικού και ουσιαστικού προβλήματος της σίτισης, χρήσιμο θα ήταν , παράλληλα προς τα στοιχεία αναγκών σίτισης,
να μας δοθούν
και αντίστοιχα αριθμητικά στοιχεία για οικονομικά άπορους μαθητές, ώστε να γίνει μια προσπάθεια κάλυψης και άλλων στοιχειωδών αναγκών τους ( ένδυση ,υπόδηση, παιχνίδια, βιβλία γραφική ύλη, κλπ) με προσφορές από την ρεθεμνιώτικη κοινωνία μας.
Ευτυχώς, η ρεθεμνιώτικη κοινωνία διατηρεί ολόκληρη εκείνη την Αρχοντιά και την Ευαισθησία της, και το κοινωνικό μικροκλίμα της, αρωματίζει την ατμόσφαιρα και γλυκαίνει ,με αισιοδοξία και ελπίδα, την καθημερινότητα.
Πρόσφατα ( με την υπόθεση των αστέγων ,αλλά και με την υπόθεση των αδεσπότων ζώων) «εισπράξαμε» ,με ιδιαίτερη ικανοποίηση, αυτήν την ζεστή ευαισθησία, αυτό το έμπρακτο δυναμικό ενδιαφέρον.
Εχουμε την βεβαιότητα, ότι ,για μια ακόμη φορά, η τοπική κοινωνία μας θα ανταποκριθεί ,σε ο,τι χρειασθεί να της ζητήσουμε, για αυτούς τους άπορους μικρούς μαθητές μας.
Με τιμή


Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής μείζονος μειοψηφίας στον δήμο μας



[ πήρε αριθμό πρωτοκόλλου 27649 / 5-12-2011 ]

περί διαλόγου

περί διαλόγου !
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Ολοι το λένε, και έτσι πιστεύω και εγώ πως είναι, ότι ο διάλογος είναι η ουσία είναι το οξυγόνο της Δημοκρατίας!
Μέσα από τον γόνιμο , τον ζουμερό και εποικοδομητικό διάλογο, κτίζεται το σταθερό και τέλειο οικοδόμημα της οποιασδήποτε σωστής απόφασης.
Και σήμερα, το καθεστωποιημένο πρόβλημα ,που μας ταλανίζει όλους είναι ,ακριβώς, αυτή η έλλειψη ( ή ,αν θέλετε, η πενία) των σωστών αποφάσεων.
Το ζητούμενο είναι να δούμε κατά πόσο αυτή η αναγκαία προϋπόθεση, ετούτη η χρήσιμη διαδικασία που επικονιάζει τις σωστές αποφάσεις, υπάρχει σήμερα ή αποτελεί είδος υπό εξαφάνιση ,μια εξαφάνιση της οποίας τις δυσμενείς επιπτώσεις υφιστάμεθα και «πληρώνουμε», όπως γίνεται με όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις όλων των εξαφανιζομένων ειδών του πλανήτη μας.
Στο σύγχρονο λεξικό, πολλές λέξεις της ελληνικής γλώσσας μας ( και όχι μόνον!) έχουν υποστεί μεταλλάξεις ,όπως γίνεται και με τα τρόφιμα της καθημερινότητας μας. Ετσι οι λέξεις έχουν « άλλη» γεύση, δεν «παράγουν» τα γνωστά νοήματα που μέχρι πριν λίγο γνωρίζαμε, και είναι «εξαρτημένες» από τα κέντρα που μας τις «διαθέτουν» και επιμένουν να τις «τρώμε»!
Ο διάλογος προβάλλεται από όλους σαν επιδίωξη , σαν καλλιέργεια, σαν παραγωγή ιδεών και προτάσεων.
Όμως ποιος διάλογος;
Ο δικός μας νούς πηγαίνει προς τον διάλογο που γνωρίζαμε, ενώ οι υποσχόμενοι και οι προπαγανδίζοντες, εννοούν τον μεταλλαγμένο ,που σήμερα «προσφέρεται» , εκτοπίζοντας, αργά ,συνεπειακά ,και σταθερά τον «γνωστό» μας, εκείνον που ξέραμε!
Ο «παληός» διάλογος είχε δύναμη, είχε παραγωγική ικανότητα, είχε γνησιότητα και ειλικρίνεια, είχε αναλλοίωτο και γνωστό dna , είχε υγεία και σταθερότητα.
Ο «καινούριος» διάλογος έχει βιομηχανικά «πιστοποιητικά» , έχει διαφήμιση και κερδοτεχνολογία, έχει υποσχέσεις και «συσκευασία» , έχει ποσότητα και προβολή, όμως στερείται «ταυτότητας» και «γευστικότητας»!
Ολόκληρη η νομοθεσία αναφέρεται στην σημασία του διαλόγου, και «προσπαθεί»,
( στα κείμενα της!), να τον «επιβάλλει».
Καλοπροαίρετα θα δεχθούμε, ότι οι νομοθέτες είχαν ειλικρινείς προθέσεις, όμως ρεαλιστικά οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ,και να καταγράψουμε, πως «άλλες μεν οι βουλές και οι προθέσεις, και άλλα η πράξη κελεύει»!
Διάλογος ,( το λέει και η λέξη!), θα πεί να μιλούμε και να ακούμε, να ακούμε και να μιλούμε!
Ο διάλογος δεν είναι «διάλογος» για να ανταποκριθούμε σε νομικές και άλλες υποχρεώσεις και να «πούμε» πως κάναμε διάλογο. Ο διάλογος έχει αρχή, έχει σκοπό, έχει αρχές ,έχει προαπαιτούμενες προϋποθέσεις, έχει κανόνες, έχει δημοκρατία!
Ο διάλογος θέλει επιχειρήματα και τεκμηριώσεις, θέλει ελευθερία και ειλικρίνεια, θέλει αποδοχή και παραδοχή της σωστής πρότασης. Ο διάλογος βελτιώνει απόψεις και προτάσεις και δεν κατεδαφίζει αναιτιολόγητα και άκριτα ο,τι δεν μας «βολεύει» ,ο,τι δεν «μας αρέσει»!
Χρειάζεται μακρά διαδρομή και πολύ περπάτημα στον σύγχρονο «Διογένη» με το λυχνάρι του, για να βρούμε , για να ψάξουμε, τον διάλογο!
Συνήθως οι «καρεκλάδες» «ακούνε» ( με κλειστά αυτιά!) όσα λένε εκείνοι ,τους οποίους υποχρεούνται να ακούνε ( όμως, με ανοικτά αυτιά!), και μετά αποφασίζουν, ή επιβάλλουν να αποφασισθούν, όσα εκείνοι θα « συζητήσουν» με τον εαυτό τους!
Ο σημερινός διάλογος, είναι «κλειστού τύπου», αφού «μετέχουν» σε αυτόν, μόνον ο αρμόδιος και ο εαυτός του ( ο «εαυτός» εμπεριέχει και τους αυλικούς)!.
Όπως το είπε κάποια, ο διάλογος είναι από τους εκάστοτε αρμοδίους, μεταξύ «αυτών και αυτών των ιδίων»!
Όπως διάβασα κάπου, δεν βγαίνει τίποτα με την διαβούλευση ,( εννοεί ,όπως γίνεται σήμερα!), διότι τελικά « θα μιλήσει ο υπουργός με τον εαυτό του και θα αποφασίσει»!
Με ένα τέτοιο διάλογο δεν είναι να απορούμε για τα αποτελέσματα του!
Το ζητούμενο είναι ,πως θα αλλάξουμε «επίπεδο» για να βρεθούμε στον πραγματικό στον ουσιαστικό στον σωστό και παραγωγικό διάλογο!
Ειναι κρίμα να υπάρχει ένα τεράστιο και απέραντο κοινωνικό δυναμικό, μια κυψέλη ιδεών και εμπειριών, που θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί και να λειτουργήσει με τον διάλογο, και η έλλειψη διαλόγου να το κρατεί απενεργοποιημένο και περιθωριοποιη μένο!

12.12.2011

δεν λύνται τα προβλήματα με τις λειτουργικές που τα δημιούργησαν

δεν λύνονται τα προβλήματα
με τις ίδιες λειτουργικές που τα δημιούργησαν!

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Είναι γνωστό , και αφορά σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις, όλων των επιπέδων εξουσίας, πως οι «δοκιμασμένες» συνταγές , που αποδεδειγμένα και ιστορικά αποφέρουν επιτυχή «αποτελέσματα» ακολουθούνται από όλους ( ή έστω, από τους περισσότερους!) στην προσπάθεια τους να «πιάσουν» τον στόχο τους.
Επίσης, εξ ίσου γνωστό είναι, ότι όλοι , για να επιτύχουν , (δια της «γνωστής» λειτουργικής, βεβαίως….) τον στόχο τους, υπόσχονται να λύσουν όλα τα συσσωρευμένα , [ κυρίως ,από αυτήν την λειτουργική, βεβαίως…],προβλήματα του τόπου τους.
Αυτός ο «φαύλος εκλογικοπροβληματικός κύκλος» είναι το πολύ σημαντικό και ουσιαστικό πρόβλημα στην δημοκρατία μας, και μια υπαρκτή παθογένεση που την «πληρώνουμε» ακριβά ,από πολλές «πλευρές» ,όλοι οι πολίτες του τόπου μας.
Είναι αναμφισβήτητο γεγονός, ότι σε τούτο τον κόσμο, κανένα πρόβλημα, δεν προέκυψε ,ούτε από «παρθενογένεση» , ούτε από τυχαία γεγονότα και αναπόφευκτες επιπτώσεις.
Όλα τα προβλήματα έχουν «μια ιστορία», έχουν ένα «γενεαλογικό δένδρο», έχουν μια «σειρά»’ από πράξεις και από παραλείψεις που κάποιοι αρμόδιοι ,(από ανεπάρκεια τους ή από πολιτική σκοπιμότητα τους, ή για οποιαδήποτε δική τους λειτουργική αντίληψη!), έκαναν «στραβές» ή ενώ θάπρεπε να κάνουν κάποια πράγματα εκείνοι «δεν έκαναν τίποτε» ( για να μείνουμε σε αυτές τις «απλές» διατυπώσεις!).
Ετσι , « οι κυβερνήσεις ( αυτής της «γνωστής» λειτουργικής ),πέφτουνε, μα τα προβλήματα μένουν και «καθεστωποιούνται»!), και αυτή η μονιμοποίηση των προβλημάτων θυμίζει το αναντιμετώπιστο και άλυτο ,πρόβλημα των αδεσπότων, τα οποία συνεχώς αυξάνονται και πληθύνονται (αφού η στείρωση τους αποτελεί μέριμνα ,μόνον, των φιλόζωων, χωρίς καμιά βοήθεια από τους αρμοδίους!).
Το μνημόσυνο για την «γένεση» των προβλημάτων μας δεν έχει κανένα νόημα, πέραν εκείνου της «διδαχής» μας, ( βεβαίως, για όποιους από μας έχουμε τέτοια διάθεση προβληματισμού και αυτοκριτικής).
Όμως η «ανάλυση» και η «επιμονή» μας, στο να «πιάσουμε» ένα «σημείο» αυτού του διπλοκόρδονου «φαύλου κύκλου» ,[ που το ένα «κορδόνι» είναι η «λανθασμένη» λειτουργική των «κυβερνήσεων» μας ( εννοούμε, για όλα τα επίπεδα εξουσίας), και το άλλο «κορδόνι» είναι τα άλυτα και αυξανόμενα προβλήματα μας], για να το «ξετυλίξουμε» και να το εξαλείψουμε, έχει και νόημα, και αποτελεί μια επιτακτική αναγκαιότητα, όντας μια αδιαπραγμάτευτη και πλήρως δικαιολογημένη απαίτηση όλων των πολιτών.
Γνωρίζουμε όλοι, τις «παραμέτρους» ετούτης της «γνωστής» λειτουργικής, τα «υλικά» και την «εκτέλεση» αυτής της επιτυχημένης «συνταγής» ,και τις συνέπειες που «πληρώνουμε» καθημερινά, αλλά και την «αφυδάτωση» που έχει υποστεί το μέλλον αυτού του τόπου!
Εκείνο που … αποφεύγουμε , να «διαπιστώσουμε» και να υποστούμε την αυτοκριτική μας, είναι ,πως οι κύριοι υπεύθυνοι είμαστε εμείς οι ίδιοι !
Εμείς οι ίδιοι είμαστε τα «θύματα» που ταλανιζόμαστε ,«αειφόρως», από αυτό το πρόβλημα, αλλά εμείς οι ίδιοι είμαστε και οι «θύτες» , αφού ,δια της ψήφου μας, «τρέφουμε» , «διαιωνίζουμε» και «αποδεικνύουμε» την «αξία» αυτής της «συνταγής»!
Συνεπώς εμείς οι ίδιοι «κρατούμε» την «άκρη» ,που αν την «τραβήξουμε» ,τότε αμέσως εκείνη θα «ξηλώσει» αυτόν τον φαύλο κύκλο. Το ερώτημα είναι, αν θα κάνουμε αυτήν την απλούστατη κίνηση , αν θα κάνουμε αυτό το απλούστατο «κλίκ»!
Τίθεται το ερώτημα, η απορία, ο προβληματισμός:
Μπορούν να λυθούν τα προβλήματα, με ίδιες λειτουργικές, όπως εκείνες που τα δημιούργησαν ( και τα «εξέθρεψαν» ,μέχρι γιγαντισμού τους) ;
Προφανώς, όχι!
Και η τεκμηρίωση αυτής της αρνητικής απάντησης ερείδεται από την ίδια την πραγματικότητα, από την ίδια την «ιστορία» του αντικειμένου της ερώτησης.
Επομένως ,να σταματήσουμε να γκρινιάζουμε « κατά παντός ( θεωρούμενου) υπευθύνου», και να πράξουμε το αυτονόητο!
Την ώρα που ψηφίζουμε, να συνειδητοποιούμε ,ότι «μετά την απομάκρυνση από την κάλπη, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται»!
Επομένως να «μετρούμε», εκεί, καλά « τα λεφτά» μας!!!

3-12-2011