1995 23 Ιανουαρίου ,συνέντευξη μου στην "Ελευθερία", τί θα κάνω ως αντιδήμαρχος Ρεθύμνου

εισαγωγικό σημείωμα στην παρούσα ανάρτηση : Οταν αναλαμβάνεις μια "καρέκλα" ευθύνης, οφείλεις να έχεις ξεκάθαρες απόψεις και προτάσεις για τα θέματα που καλείσαι να αντιμετωπίσεις,και να ενημερώνεις τους συμπολίτες σου για τις ακολουθησόμενες δράσεις,ώστε να αναπτ΄θξεις ένα εποικοδομητικό διάλογο άν και όπου και όσο χρειάζεται. Αρχή δημοτικής χρονιά, ανάληψη αντιδημαρχείας, και δημοσιοποίηση, με μια αναλυτική συνέντευξη, όλων όσων θα αντιμετωπίσεις, και ,συνακόλουθα, θα ενεργήσεις :

1995 πρόταση Ν Νίνος, για ράμπες ΑΜΕΑ στα καταστήματα Ρέθυμνου

εισαγωγικό σημείωμα. παρούσης ανάρτησης : Το θέμα της καθημερινότητας των πολιτών ΑΜΕΑ μιας πόλης,και η απρόσκοπτη κινητικότητα τους,(αυτό που λέμε " τα ΑΜΕΑ έξω από το σπίτι" τους),σήμερα είναι πλέον μια "ρουτίνα", δηλαδή όλες οι σχετικές δράσεις θεωρούνται, και είναι, αυτονόητες ! Ομως αυτή η πραγματικότητα, δυστυχώς, δεν υπήρχε ανέκαθεν,διότι ετούτες οι ανάγκες δεν είχαν αξιολογηθεί όπως έπρεπε. Οταν "κάθεσαι" σε μια οποιαδήποτε "καρέκλα" ευθύνης, πρέπει η σκέψεις σου να "πετούν", να ανοίγουν"διαδρόμους", να ακούνε ιδεογνωσίες, να αφουγκράζονται "φωνές" υπαρχουσών αναγκών, να ψάχνουν λύσεις και απαντήσεις σε όλα τα "αιτήματα" της κοινωνίας. Προσωπικά, θεωρώ, ότι έπραξα τα αυτονόητα καθόλες τις 10ετίες που "βρέθηκα" να υπηρετώ (κυριολεκτικά !) τον τόπο μου. Μια από τις πολλές και διάφορες δραστηριοποιήσεις μου, αφορά και στο παρόν θέμα της καθημερινότητας των ΑΜΕΑ συμπολιτών (και επισκεπτών) της πόλής μου. Εν παρενθέσει, να επισημάνω και να υπενθυμίσω, (τα σχετικά , αποδεικτικά,"στοιχεία" υπάρχουν στα αρχείο μου αλλά και στον τοπικό τύπο εκείνης της εποχής),ότι για να μπεί ανελκυστήρας στο δημοτικό κτίριο,που πρότεινα και ζητούσα, "άκουσα" πολλά και διάφορα απο πολλούς και διάφορους ! Βέβαια μετά από μερικά χρόνια, ο ανελκυστήρας, που "δεν μπορούσε να μπεί", μπήκε και έκτοτε λειτουργεί και εξυπηρετεί,άψογα, όλους τους πολίτες. Μια πολύ σημαντική παράμετρος της καθημερινότητας των ΑΜΕΑ ήταν η προσβασιμότητα των διαφόρων χώρων, όπως τα κατυαστήματα κλπ. Με πρόταση μου, που συζητήθηκε και εγκρίθηκε αοπό το δημοτικό συμβούλιο με την αποφ 49 ) 1996,θεσμοθετήθηκε η υποχρέωση κατασκευής ράμπας πρόσβασης . Η σχετική ειδησεογραφία της εποχής εκείνης επισυνάπτεται στην παρούσα ανάρτηση :

οι "οριζόντιες" κατηγορίες,οι οποίες είναι "του συρμού", είναι πολύ άδικες !

εισαγωγικό σημείωμα της παρούσας ανάρτησης :
Στα σαράντα ,περίπου, χρόνια της "δημόσιας παρουσίας", (και συμμετοχής) μου, έχω τοποθετηθεί και έχω διατυπώσει ,δημοσίως, τις απόψεις μου για όλα τα τοπικά θέματα και προβλήματα.
Μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί με κάποιες από αυτές, όμως κανένας δεν μπορεί να μου 'καταλογίσει" αδιαφορία, ούτε στρεψοφυγία, ούτε παλινδρομήσεις, ούτε ασάφεια και πολιτικαντισμό ή λαϊκισμό, διότι πάντα μελετούσα τα θέματα από όλες τις πλευρές τους και όταν "μιλούσα", γνώριζα για το αντικείμενο που μιλούσα και τεκμηρίωνα τις κουβέντες μου.
Δυστυχώς ,(...κατά την άποψη μου !),ποτέ στα 40 αυτά χρόνια δεν ήμουνα " ο έχων τον λόγο" για να υλοποιήσω αυτά που έλεγα, αλλά πάντα ήμουνα είτε απλός σύμβουλος είτε "αντι" ( αντιδήμαρχος, αντιπρόεδρος κλπ).
[ Το "δυστυχώς", πάει στην άποψη μου, ότι ,αλλιώς, πολλά προβλήματα, (που πάντα "συζητούνται", πάντα αποφασίζονται όμως ποτέ δεν "πάνε πιό πέρα"), θα είχαν λυθεί εδώ και δεκαετίες !]
Δεν έχω το δικαίωμα τού να χρίσω τον γράφοντα ως κριτή κανενός, όμως έχω το δικαίωμα να "θυμίσω" κάποια πραγματικά γεγονότα, για κάποια από "τα θέματα" του τόπου μας, ώστε να "φωτιστούν" οι πτυχές τους και να τις δούμε ,όλοι μας, διαμορφώνοντας αυτό που λέμε "ενημερωμένος πολίτης",κάτι το οποίο πάντα υπηρέτησα γιατί το θεωρώ χρησιμότατο.
Θα μπορούσα να γράψω ολόκληρο ,ογκώδες, βιβλίο για τα διάφορα ,τοπικά, θέματα, και "τις ιστορίες" τους, όμως περιορίζομαι σε κάποια από τα θέματα ,διότι έχω την εκτίμηση ,πως λίγοι έως ελάχιστοι ενδιαφέρονται, και θα ήμουν ευτυχής αν ήταν λανθασμένη ετούτη η αξιολόγηση μου.
Τώρα "που συμμαζεύω" τα σκόρπια αρχεία μου, ( σκόρπια, δυστυχώς, επειδή δεν είχα όταν έπρεπε αυτήν την μέριμνα της ταξινομημένης φύλαξης τους ), επιβεβαιώνεται αυτή η διάχυτη αλήθεια, ότι κάποιοι "κάναμε αυτά που έπρεπε", τότε που έπρεπε, όμως ο "αέρας" δεν άφηνε "το πλοίο" των λύσεων να μπεί στο λιμάνι του δήμου μας, "να ξεφορτώσει" αυτές τις λύσεις που έφερνε !
Επί παραδείγματι το συνημμένο δημοσίευμα της "κρητικής επιθεώρησης", στο οποίο ο γράφων .... γράφει "πολλά και αληθινά" ( κατά την άποψη μου) :

Δεν είναι τυχαίο, ότι τα περισσότερα , ( για να μην θεωρηθώ υπερβολικός, αν πώ "όλα" !),τοπικά προβλήματα είναι .... "σταθερά" και "ακλόνητα", επί αρκετές δεκαετίες .
Και αν διατρέξουμε την τοπική ειδησεογραφία, θα δούμε ,ότι και προτάσεις κατατέθηκαν, και συζητήσεις έγιναν ,και  αποφάσεις πάρθηκαν, όμως ...τα προβλήματα παρέμειναν ,εκεί "κάτω από το χαλί", για να μην "τα βλέπουμε", όμως "να σκοντάφτουμε" πατώντας τα.
Επομένως, εμείς "οι μεταγενέστεροι", οι οποίοι "ζούμε" αυτά τα προβλήματα, και αγανακτούμε, μην "ψέλνουμε" αδιακρίτως "όλους", γιατί κάποιοι ,από αυτούς τους "όλους", έκαναν όσα έπρεπε να κάνουν , έστω και αν δεν μπόρεσαν τελικώς να "σπρώξουν" τις λύσεις, για οποιονδήποτε λόγο ή αιτία.

γέλιο, το ακριβοθώρητο ! άρθρο Νίκου Νίνου

εισαγωγικό σημείωμα για την παρούσα ανάρτηση :
.........................................................................................
Αν παρατηρήσει κανείς,όλους μας στην καθημερινότητα μας, σε αυτό το συνεχές "κολύμπι" μας στην θάλασσα των προβλημάτων μας, θα διαπιστώσει την έλλειψη ,(ή έστω την επικίνδυνη αραίωση του), του οξυγόνου της ζωής ,του αυθόρμητου γέλιου μας !
Θα μπορούσαμε να πούμε, πως πλέον (εδώ και αρκετό καιρό) το γέλιο έχει γίνει ακριβοθώρητο.
Ομως ,αναμφισβήτητα, το γέλιο είναι πραγματικό οξυγόνο στην ζωή μας.
Είναι η καλύτερη πρόληψη για την υγεία μας, είναι το καλύτερο φάρμακο για τα προβλήματα μας.
Το 2013 είχα δημοσιεύσει σε τοπική εφημερίδα ένα σχετικό άρθρο μου, με τίτλο "καταζητείται το γέλιο" :

Αναρτώ το κείμενο και σε word για ευχερέστερη ανάγνωση του :
.........................................................

καταζητείται  !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Λένε ότι το γέλιο είναι το οξυγόνο της ζωής μας, και προσφέρει στους ανθρώπους υγεία , ενεργητικότητα, αισιοδοξία, και όλες  εκείνες τις θετικές παραμέτρους της καθημερινότητας μας. Χρωματίζει τα συναισθήματα μας, αναζωογονεί τα κύτταρα μας, ντύνει ανοιξιάτικα την ψυχή μας.

Όμως το γέλιο δραπέτευσε από την κοινωνία και από τα σπίτια μας, λείπει από τα τραπέζια μας, απομακρύνθηκε από τις παρέες μας, αποτελεί πλέον μια ανάμνηση για τα συναισθήματα μας.

Ετσι, το γέλιο πιά «καταζητείται», και κάποιοι που είναι υπεύθυνοι οφείλουν να το μας φέρουν πίσω, να ξανανθίσουν τα χείλη μας, να ξαναροδοκοκινίσουν τα μάγουλα, να ξαναντηχήσουν οι  γειτονιές μας!

Οι «παληοί» μας, στις κοινωνίες τους, στις γειτονιές τους, στις παρέες τους, είχαν πάντα μαζί τους, στην «προεδρική καρέκλα», ετούτο τον χρωματιστή της συναναστροφής τους.

Μπορεί να ήταν φτωχοί και κουρασμένοι από τις δυσκολίες τους, όμως «ήξεραν» να διασκεδάζουν, είχαν άφθονο το γέλιο τους, ήταν πλούσιοι στα χωρατά τους, κατάφερναν κι έβγαζαν από τις «μυίγες» της ανέχειας τους πολύ «ξύγκι»  χαράς, κεφιού, και λιπάσματος της ψυχής τους!

Όταν είμασταν παιδιά, (με τις τόσες στερήσεις και τις ανέχειες), μπορεί να φορούσαμε μπαλωμένα ρουχαλάκια, όμως το γέλιο δεν έλλειπε ποτέ από τα φωτεινά πρόσωπα μας, και χαιρόμαστε πραγματικά κάθε στιγμή της ζωούλας μας.

Οποιεσδήποτε αναμνήσεις από το παρελθόν μας,( που πλέον είναι «της μόδας»), αυτήν την αλήθεια καταδεικνύουν, αυτήν την πραγματικότητα αναδεικνύουν!

Στις μέρες μας, «δεν διασκεδάζουμε»!

Πηγαίνεις σε εκδηλώσεις «χαράς», ( γάμοι ,βαπτίσεις κλπ), και πλέον δεν βλέπεις , κατά πως γινόταν άλλοτε, γλεντίστικα  πρόσωπα, αλλά σοβαρές και δυσκολοέκφραστες  «προσωπίδες», δεν βλέπεις ποταμούς κεφιού, γέλιου και εξωτερίκευσης μιας επανάστασης θετικών συναισθημάτων, αλλά μια ηρεμία καλοκαιρινής νυχτερινής παραλίας!

Παρακολουθείς καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, οποιασδήποτε κατηγορίας, και απλά «παρευρίσκεσαι», χωρίς να «ταράζονται» τα εσώψυχα σου!

Στις  παληές παρέες,  το ομαδικό τραγούδι, τα πειραχτικά δίστιχα, και  τα ηχηρά γέλια αρωμάτιζαν και ομόρφαιναν την ατμόσφαιρα σαν τις πανέμορφες πολύχρωμες πεταλούδες που έτρεξαν στο ολάνθιστο περιβόλι.

Στις σημερινές παρέες, συνήθως, ακούς μόνον τους ήχους των εργαλείων του φαγητού, και την οχλοβοή των συμμετεχόντων.

Είναι μια αδήριτη αλήθεια, ότι το γέλιο, αυτή η υγεία της οποιασδήποτε παρέας, λείπει από την ζωή μας!

Πριν λίγες μέρες είχα καταθέσει μια πρόταση-προτροπή μου, να ψάξουμε να καλλιεργήσουμε, να παραγάγουμε, να ξαναβρούμε το γέλιο που μας λείπει.

Πολλοί συμφώνησαν με αυτήν την πρόταση μου,και συμπαρατάχθηκαν μαζί μου στην αφετηρία αυτής της προσπάθειας, να ξαναφέρουμε το γέλιο στα ράφια της καθημερινότητας μας.

Κάποιοι ειρωνεύτηκαν την πρόταση, προφανώς συνηθισμένοι στην σημερινή γκριζόμαυρη καταχνιά μας. Είναι γνωστό ,ότι οι αλλαγές πάντοτε «τρόμαζαν» και πάντα θα τρομάζουν  όσους έχουν υποταγεί και έγιναν «φανατικά» πιστοί στην παραλλαγμένη γνωστή Καζαντζάκεια φράση, θεωρώντας ότι πλέον «δεν ελπίζουν τίποτε»!

Εμείς οι υπόλοιποι, που είμαστε άλλωστε και «οι πολλοί», πιστεύουμε, πως οφείλουμε όχι απλώς να αναζητήσουμε ( που σημαίνει, ότι ,απλά, «ψάχνουμε»!), αλλά να καταζητήσουμε ( που σημαίνει «να το βρούμε οπωσδήποτε»!), το γέλιο που έφυγε και μας λείπει από την ζωή μας.

Αυτήν την απαίτηση μας, οφείλουν να την σεβαστούν και «να την ακούσουν» όλοι οι αρμόδιοι, και να μπουν μπροστάρηδες σε αυτήν την καταζήτηση του γέλιου.

Τα ψαχτήρια μας σε αυτήν την καταζήτηση, είναι όλα εκείνα «τα παληά εργαλεία» που είχαν οι πατεροπαπούδες μας, δηλαδή απλές και ζουμερές, (σε χυμό αστήρευτου γέλιου), δράσεις και δραστηριότητες.

Και επειδή στην πόλη έχουμε  προχωρήσει στην παγκοσμιοποίηση με όλες τις συναφείς «κονσερβοποιημένες» πρακτικές και λειτουργικές, ο «κλήρος» πέφτει στα χωριά μας, από τα οποία περιμένουμε να έρθει ο «Μεσίας» έχοντας μαζί του  την ελπίδα της επανόδου του γέλιου στα πρόσωπα μας.

Οι πολιτιστικοί σύλλογοι των χωριών μας, πραγματικές «δεξαμενές» εθελοντισμού και προσφοράς, ας ενεργοποιηθούν και προς αυτήν την κατεύθυνση, να οργανώσουν δράσεις και εκδηλώσεις καλλιεργώντας , με «παληούς ντόπιους σπόρους», (και  όχι με υβρίδια φτειασιδωμένου πλαστικού γέλιου!),το γέλιο για να το προσφέρουν ,και στα χωριά τους, αλλά και σε όλους μας ,συμπολίτες και επισκέπτες του δήμου μας.

Το γέλιο «δραπέτευσε», εδώ και πολύ καιρό,  και «καταζητείται»!

Το χρειαζόμαστε, για να λιπάνει την μαραμένη καθημερινότητα μας, για να χρωματίσει τα ξεθωριασμένα ενδιαφέροντα μας,  για να ζεστάνει την παγωμένη απογοητευμένη ψυχή μας.

Επιβάλλεται λοιπόν, να το καταζητήσουμε, κατά πως πρέπει, και να το ξαναφέρουμε στα πρόσωπα μας!

4-7-2013

nikninos@gmail.com  nikosninos1.blogspot.com www.dimotiki-kinisi.gr

πρωταπριλιάτικα ψέμματα, στο Ρέθυμνο

εισαγωγικό σημείωμα στην παρούσα ανάρτηση  :
Η δημοσίευση ψευδών ειδήσεων από τα ΜΜΕ, εδώ και πολλές δεκαετίες, αποτελεί ένα έθιμο, που τηρήθηκε .... επιμελώς.
Μια αναδρομή σε κάποια από αυτά τα πρωταπριλιάτικα ψέμματα,που θα φέρω από το αρχείο μου, νομίζω πως θα είναι ένα καλό διάλειμμα για όλους μας :
Να παρατηρήσω, ότι τα πρωταπριλιάτικα ψέμματα, αφορούσαν σε εκάστοτε επίκαιρα τοπικά θέματα, και γιαυτό είχαν πολλές πιθανότητες να τα πιστέψουν οι αποδέκτες τους.
1987 εφημερίδα Ρεθύμνου " ΒΗΜΑ":
ξενοδοχείο κατηγορίας λουξ με καζίνο ,στην προκυμαία, δίπλα στον "Λαβύρινθο" !

1997 οικονομική εφημερίδα "εξπρες" Αθηνών :
ιδρύεται πολιτικός φορέας (δηλ πολιτικό κόμμα) από εκπροσώπους του τουρισμού !

1997 εφημερίδα "κρητική επιθ/ση":
πιλοτικό πρόγραμμα, με χρηματοδότηση 800 εκατομμυρίων,γκρεμίζονται τα κτίρια της αμμουδιάς,φυτεύονται 340 φοίνικες, πεζόδρομοι και ποδηλατόδρομος !

ΥΓ : βεβαίως ετούτο το πρωταπριλιάτικο ψέμμα, κατά ένα τμήμα του [ πεζόδρομος, ποδηλατόδρομος], ,μετά από 10 περίπου χρόνια μπήκε σε τροχιά υλοποίησης !
2002 ,δημοτικές εκλογές :
Σε τηλεοπτικό ντιμπέϊτ των τότε υποψηφίων δημάρχων,ο ένας καταγγέλλει τον άλλο ως αναξιόπιστο και ..... τεκμηριώνει την καταγγελία του με δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας, το οποίο όμως ήταν ... πρωταπριλιάτικο ψέμμα !

2005 εφημερίδα "κρητική επιθεώρηση" :

το μουσικό σχολείο ,βρήκε, επί τέλους "στέγη", πάει στον χώρο του Πανεπιστημίου !

 2009 το ειδησεογραφικό site Goodnet :
οι (τότε ανεξαρτητοποιηθέντες από την δημοτική παράταξη Μαρινάκη,με την οποία είχαν εκλεγεί) δημ σύμβουλοι κκ Μαυράκης και Δερεδάκης, συζήτησαν με τον κ Νίνο και θα ενταχθούν στην δημοτική του ομάδα !

2009 εφημερίδα "ρεθεμνιώτικα Νέα " :
ανοικτό το ενδεχόμενο παραίτησης του δημάρχου, λόγω των  βολών που δέχεται το δημοτικό του έργο !

2009 εφημερίδα "κρητική επιθεώρηση" :

επί τέλους έφυγαν οι σκαλωσιές του Μιναρέ !

2010 εφημερίδα "κρητική επιθ/ση " και εφημερίδα "ρεθεμνιώτικα Νέα" :

ταχύπλοο στην γραμμή Σούδα - Ρέθυμνο και  σκαλωσιά στην βιομηχανική καμινάδα Κουμπέ, αντίστοιχα !

2014 εφημερίδα "κρητική επιθεώρηση" :

άρχισαν οι εκσκαφές,για το γκαράζ Τεσσάρων Μαρτύρων !

2016 εφημερίδα "ρεθεμνιώτικα Νέα " :

ξενάγηση στην Φορτέτζα και .... συλλογή χόρτων (από τα τείχη του φρουρίου) !

.........................................................................

Αυτά σαν μια πρώτη"εικόνα" των .... επετειακών αυτών ψεμμάτων  των τοπικών ΜΜΕ

"λίπασμα" χρειάζεται η ζωή μας !

εισαγωγικό σημείωμα στην παρούσα ανάρτηση :
Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για την αναγκαιότητα- χρησιμότητα της λίπανσης στην γεωργία, για περισσότερη παραγωγή και για ποιοτικότερο περιεχόμενο των καρπών της.
Σε αυτά τα "δυό λόγια" αφορά η παρούσα ανάρτηση μου :

  λίπασμα για την ζωή μας !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου

Δεν είμαι γεωργός ,( είμαι ένας απλός αρχάριος ερασιτέχνης), για να γνωρίζω λεπτομέρειες και λειτουργικές  της καλλιέργειας, όμως είναι γνωστό (και δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις τεκμηρίωσης του), ότι η λίπανση είναι απαραίτητη για την  δένδρωση , για την κάρπωση και γενικότερα για την υγεία και την απόδοση των φυτών.

Εκείνο που επίσης είναι γνωστό, είναι ,πως ετούτη η ανάγκη λίπανσης γίνεται με διάφορους δυνατούς τρόπους, που ποικίλουν και που αποτελούν μια σύνθετη υπόθεση η οποία αναφέρεται στις διάφορες παραμέτρους που αφορούν στα φυτά μας , στο έδαφος, στην ποιότητα κλπ.

Κάποτε ένας σεβαστός ηλικιωμένος, ( που σήμερα αναπαύεται στον Παράδεισο), μου είχε διατυπώσει μια «τεράστια» κουβέντα , εκφράζοντας μου το πόσο καλά πέρασε σε μια κοινωνική εκδήλωση στην οποία συμμετείχε. Μού είχε πεί δυό λόγια στα οποία συνόψισε το «απέραντο» της ευχαρίστησης : « Πέρασα τόσο καλά, που μου λίπανε τη ζωή μου, για δέκα χρόνια!!!».

Και επειδή η λαϊκή σοφία έχει ένα τεράστιο περιεχόμενο που το διατυπώνει λιτά και περιεκτικά ( μη ξεχνούμε , και ,τις λαϊκές παροιμίες!), νομίζω ,πως χρειάζεται να «σταθούμε» λίγο σε ετούτη την κουβέντα !

Ο σημερινός άνθρωπος «έχει» τα πάντα! Οσο φτωχός και αν είναι, συγκρινόμενος με τους ( φτωχούς) πατεράδες μας, είναι πολύ πλουσιότερος!

Όμως ,επιπρόσθετα, ο σημερινός άνθρωπος, όσο πλούσιος και αν είναι, δεν έχει την «ζωντάνια» , την απόλαυση της «κάθε μέρας» του , την «φρεσκάδα», και την «υγεία» ,που είχαν οι ( φτωχοί ) πατεράδες μας!

Κάποιοι μπορεί να «παραξενευθούν» με αυτήν την τοποθέτηση μας, όμως δεν είναι δύσκολο να πείσουμε για την αλήθεια της, αφού αρκούν οι επικλήσεις ελάχιστων επιχειρημάτων που θα καταθέσουμε :

Οι αυτοκτονίες, οι  πάσης φύσεως  «ουσίες» , η πληθώρα από «τρέλες» κλπ  απέκτησαν τέτοια εξάπλωση, ώστε αυτή μόνη της να «φωνάζει» την «ξεραϊλα» που υπάρχει στο χωράφι της κοινωνίας τους!

Επιπρόσθετα, αν παρακολουθήσει κανείς, τους συνανθρώπους μας που «διασκεδάζουν» στις διάφορες εκδηλώσεις, θα «εισπράξει» μαραμένες εκφράσεις, χωρίς φρεσκάδα, χωρίς ζωντάνια, χωρίς «υγεία»!

Δεν μπορεί να μην επισημάνει κανείς, ότι «δεν είναι όλοι ίδιοι», γιατί πραγματικά, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, οι οποίες ,βεβαίως, απλά επικυρώνουν τον κανόνα!

Συνεπώς, κάτι λείπει από την σημερινή ζωή, κάτι χρειάζεται να «ρίξουμε» στις σημερινές  παρέες μας, στις σημερινές κοινωνίες μας, για να ξαναζωντανέψουν.

Αυτό «το κάτι» , πιστεύω, μας το κατέδειξε  η (σοφή) κουβέντα του σεβαστού ηλικιωμένου ,που μετέφερα πιο πριν.

Μας λείπει το «λίπασμα» από την ζωή μας!

Μπορούμε να κάνουμε πολύ κουβέντα για το «είδος» του λιπάσματος ετούτου, όμως δεν αμφισβητείται καθόλου η ανάγκη του.

Οι φτωχοί πατεράδες μας , είναι γνωστό ,ότι χρησιμοποιούσαν τα «βρισκούμενα» (και δωρεάν) «απλά»  λιπάσματα, που διέθεταν, δηλ τις  διάφορες κοπριές !

Απλές λύσεις, όμως ιδιαίτερα αποδοτικές και (κυριότατα, που) απέδιδαν νοστιμότατα προϊόντα της γης τους.

Σήμερα, χρησιμοποιούνται τα ( χημικά) λιπάσματα, ετούτα τα βιομηχανικά προϊόντα, που ναι μεν βγάζουν καρπούς ωραίους, όμως εντελώς άνοστους κατά το πλείστον.

Δεν μπορούμε να πούμε, ότι οι σημερινοί συνάνθρωποι μας δεν «διασκεδάζουν»!

Τους προσφέρεται μια πλούσια «γκάμα» από δυνατότητες για να ψυχαγωγηθούν, για να λιπάνουν την ζωή τους.

Εχουν μπροστά τους, έχουν παντού γύρω τους, «τόνους» από (βιομηχανικά) λιπάσματα, για να βάλλουν στην ζωή τους. Και ,οι περισσότεροι, «ρίχνουν» μπόλικο από αυτό το λίπασμα στο σπαρτό της ζωής τους.

Τα αποτελέσματα (για να χρησιμοποιήσουμε την ορολογία των γεωπόνων), είναι αυτά που βλέπουμε παντού γύρω μας.

Είναι αυτά στα οποία αναφερθήκαμε πιο πριν, αυτά που δεν ικανοποιούν, αυτά που δεν «ζωντανεύουν» το χωράφι της κοινωνίας μας.

Οι δήμοι, και ο δήμος μας, φροντίζουν και οργανώνονται «λιπάνσεις» στο χωράφι της τοπικής κοινωνίας μας , με τις διάφορες πολιτιστικές δραστηριότητες.

Οι  «ποιότητες» των λιπασμάτων αυτών ποικίλουν, όμως είναι ,επί το πλείστον, «βιομηχανικής »  παραγωγής!

Η άποψη μας είναι πως χρειάζονται ( αν θέλετε  ,και) οι πιο «απλές» λύσεις, για την λίπανση της ζωής όλων μας.

Αυτές οι πιο «απλές» λιπάνσεις, έχουν καλλίτερα αποτελέσματα, ως προς τις περισσότερες παραμέτρους των ζητούμενων αποτελεσμάτων.

Δεν θα επαναλάβω όσα έχω πολλές φορές υποστηρίξει, όμως το κυριότερο συστατικό του λιπάσματος που μας χρειάζεται είναι το γέλιο!

Ας «ανακαλύψουμε» λοιπόν ετούτα τα λιπάσματα, που εμπεριέχουν μπόλικο γέλιο, και ας λιπάνουμε τις παρέες μας, την κοινωνία μας, τον τόπο μας.

Είναι ζωτική ανάγκη να λιπάνουμε τη ζωή μας!

Το καλλίτερο ( και «φθηνότερο»!) λίπασμα υπάρχει άφθονο στην γωνιά της αυλής μας, υπάρχει άφθονο στην διπλανή μάντρα με τα δικά μας ζωντανά, υπάρχει άφθονο στην στάνη του κοντινού χωριού μας.

Μην κοιτούμε «στο φεγγάρι», ξοδεύοντας «εκατομμύρια», για να βρούμε αυτό που μας χρειάζεται. Το έχουμε δίπλα μας, και μάλιστα «δωρεάν»!

Ας λιπάνουμε ,σωστά,( και οικονομικά φθηνά!), επί τέλους την ζωή μας!

24-7-2013

nikninos@gmail.com  nikosninos52.blogspot.com    

Τo άρθρο μου αυτό είχε δημοσιευθεί, τότε ( 26 και 27 / 7 / 2013 ), στoν τοπικό τύπο :

Μήλος,μερικά στοιχεία από το νησί μου (με φωτο) :

εισαγωγικό σημείωμα :
Το νησί της Μήλου, βρίσκεται στην νοτιοδυτική γωνία του κυκλαδικού συμπλέγματος.
Τα στοιχεία που προσφέρει το νησί είναι πολλά ,είναι ποικίλα, είναι αξιόλογα, και το καθιστούν έναν ιδιαίτερης αξίας τόπο, συν τοις άλλοις και για τουρισμό.
Αν ψάξετε στο διαδίκτυο θα βρείτε μια πληθώρα ενθουσιαστικών αναρτήσεων, με γραπτές εντυπώσεις, με πανέμορφες φωτο, και  με πολύ ενδιαφέροντα βίντεο κλπ.
Η Μήλος, εντελώς "δίκαια", έχει ονομασθεί "το νησί των χρωμάτων",διότι  αποτελεί (κυριολεκτικά) έναν καμβά ζωγραφικής , και ένα "πάρκο" γλυπτικής, της Φύσης.

Το νησί έχει μια πλούσια ιστορία από αρχαιοτάτων χρόνων και, βεβαίως, αντίστοιχα μνημεία-στοιχεία το αποδεικνύουν. Δυστυχώς, πολλά στοιχεία βρίσκονται (από διάφορες αιτίες) εκτός του νησιού, και κοσμούν μουσεία και ιδιωτικές συλλογές !

Γρ. Mπελιβανάκης

Δημοσιογράφος

848 01 Αδάμας Μήλου

ε-μαιλ: gregory.belivanakis@gmail.com

Aπόψεις 126/ 23.7.2014

ΠOΛITIΣMIKA AΞIOΘEATA MHΛOY

μια λίστα για ενημέρωση

  Eνας δραστήριος νέος μας, που δείχνει ενδιαφέρον για τα πράγματα του τόπου μας και ικανότητα πρακτικής αξιοποίησης ιδεών και προτάσεων, μας ζήτησε να τον εφοδιάσωμε με μια λίστα με τα πολιτισμικά αξιοθέατα του νησιού μας για να τα χρησιμοποιήσει το σωματείο του οποίου προΐσταται. 

  Δεν μας ήταν δύσκολο να τον εξυπηρετήσωμε (μας άρεσε κι'ολας η ιδέα) διότι το κομπιούτερ, εύκολα συγκεντρώνει ότι έχομε κατά καιρούς γράψει. Έτσι μπορέσαμε να καταρτίσωμε, σύντομα και να του στείλωμε την επιθυμητή λίστα, από την οποία ο φίλος μας θα μπορεί να πάρει ότι του κάνει ανάγκη.

  Mια όμως και την ετοιμάσαμε, την κοινοποιούμε με τις Aπόψεις μας σε όλους τους παραλήπτες μας, προς εξυπηρέτησιν όσων τυχόν έχουν ενδιαφέρον για το ίδιο θέμα. Aλλά και για την διατύπωση παρατηρήσεων, ενδεχομένως και προτάσεων, προκειμένου η λίστα να βελτιωθεί (χωρίς να μακρύνει πολύ) και να γίνει ακόμη πιό χρήσιμη.

1. ΠOΛITIΣMIKA AΞIOΘEATA MHΛOY (E' Έκδοση 20.7.2014)

1.1. MOYΣEIA 

1.1.2. Aρχαιολογικό Mουσείο.

Στην Πλάκα. H συλλογή ανήκει στο Δημόσιο και διαχειρίζεται από την KA' Eφορεία Προϊστορικών και Kλασσικών Aρχαιοτήτων. Στεγάζεται σε νεοκλασσικό κτήριο του 19ου αιώνα, ιδιοκτησίας του Δήμου, έργο του Tσίλερ, που υπήρξε το παλαιό Δημαρχείο της Mήλου. Περιλαμβάνει ευρήματα παλαιών εποχών, από νεολιθική εποχή έως και ρωμαϊκή. Έχει και αντίγραφο της Aφροδίτης της Mήλου. Tων υπολοίπων περιόδων τα ευρήματα φυλάγονται στις αποθήκες του. Tηλέφωνο: 22870 28.026.  

1.1.3. Λαογραφικό Mουσείο. 

Στην Πλάκα. Aνήκει στην ΄Eνωση Mηλίων Aθηνών. Περιλαμβάνει είδη καθημερινής χρήσης παλαιών εποχών και στεγάζεται σε ιδιόκτητο κτήριο της Eνώσεως, του 19 αιώνα. Tηλεφωνο: 22870   21 292

1.1.4. Mεταλλευτικό Mουσείο.

Στον Aδάμαντα. Aνήκει στην Eταιρία S&B Bιομηχανικά Oρυκτά και στεγάζεται σε κτήριο της ίδιας, ειδικά χτισμένο για την περίπτωση. Περιλαμβάνει μεταλλευτικά εργαλεία παλαιών εποχών, και δείγματα ορυκτών της Mήλου. Διαθέτει πλούσιο πωλητήριο. Tηλέφωνο:  22870 22 481. 

1.1.5. Eκκλησιαστικό Mουσείο. 

Στον Aδάμαντα. Aνήκει στην Iερά Mητρόπολη Σύρου. Περιλαμβάνει εικόνες και εκκλησιαστικά κειμήλια παλαιών εποχών. Στεγάζεται στην εκκλησία της Aγίας Tριάδος (του 13ου αιώνα τουλάχιστον). Ωράριο: Mάϊος-Σεπτέμβριος 09.15-13.15 και 18.15-22.15. Tηλέφωνο: 22870 23 956. Tηλεφ. έκτακτης ανάγκης: 69 46 78 63 23  Eίσοδος ελεύθερη.    

1.1.6. Nαυτικό Mουσείο.

Στον Aδάμαντα. Aνήκει στον Δήμο Mήλου. Περιλαμβάνει αντικείμενα και φωτογραφίες από την ναυτική και αλιευτική ζωή της Mήλου, παλαιών εποχών μέχρι σήμερα. Στεγάζεται σε αίθουσα του Δήμου. Tηλέφωνο............ 

1.1.7. Aγροτικό Mουσείο.

Στην Zεφυρία. Aνήκει στον Δήμο Mήλου. Στεγάζεται στο πρώην Δημοτικό Σχολείο Zεφυρίας. Περιλαμβάνει παλαιά αντικείμενα γεωργικής και κτηνοτροφικής χρήσης. Tο διαχειρίζεται ο Πολιτιστικός Σύλλογος Zεφυρίας. Δεν λειτουργεί ακόμη.

1.1.8. Πολεμικό Mουσείο.

Στην Πλάκα. Aνήκει στον Δήμο Mήλου. Περιλαμβάνει αντικείμενα από τους πολέμους παλαιών εποχών, ιδιαίτερα του B' Παγκοσμίου Πολέμου, και έκθεση Φωτογραφιών της Πολεμικής Iστορίας της Mήλου. Eίναι υπόγειο. Tο κατασκεύασαν οι Γερμανοί ως εφεδρικό Στρατιωτικό Nοσοκομείο το 1943. Tο 2014, ο Δήμος το ανακαίνισε και το οργάνωσε ως Mουσείο. Tο διαχειρίζεται ο Mορφωτικός και Kοινωνικός Σύλλογος Mήλου. Ωράριο:10.00 - 13.00. Eίσοδος, ελεύθερη.  Tηλέφωνο: 22870-21218

1.2        MNHMEIA . 

1.2.1. Kατακόμβες.

Στην περιοχή Tρυπητής (στον Aρχαιολογικό Xώρο). Yπόγειο Kοινοτικό Nεκροταφείο των πρώτων Xριστιανών. Περιέχει περί τους 300 συλημένους τάφους. Aνήκει στην δικαιοδοσία της 2ας Eφορείας Bυζαντινών Aρχαιοτήτων. Tηλέφωνο: 22870 21 625

1.2.2. Γαλλικό Στρατιωτικό Nεκροταφείο.

Στην θέση Mπομπάρδα, δυτικά του Aδάμαντα. Nεκροταφείο Γάλλων ναυτικών από εποχής Kριμαϊκού Πολέμου. Έγιναν ταφές και στον A' Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιλαμβάνει ενεπίγραφη μαρμάρινη αναμνηστική στήλη του 1897 και μία μαρμάρινη ενεπίγραφη πλάκα τάφου, χρονολογίας 1855. Yπαίθριο. Προσβάσιμο με αυτοκίνητο. Aποκαλείται και Φραγκομνήματα. 

1.2.3. Aναμνηστική Στήλη (Kολώνα) Aγγλογάλλων, 

Στον Aδάμαντα. Aνακαινισμένος κτιστός οβελίσκος εποχής A' Παγκοσμίου Πολέμου, με δύο μαρμάρινες πλάκες περιέχουσες επιγραφές στα ελληνικά και γαλλικά που εξηγούν ότι ανιδρύθηκε το 1918 εις ανάμνησιν της παραμονής του γαλλικού στόλου στο λιμάνι της Mήλου κατά την διάρκεια του Mεγάλου Πολέμου. Kατεδαφίσθη από τους Γερμανούς  το 1943 και ξαναστήθηκε το 1999 βάσει παλαιών σχεδίων. Yπαίθριο.

1.2.4. Hρώον Πεσόντων στην Πλάκα. 

Mαρμάρινος οβελίσκος, έργο του Nικολάου Περράκη, Tηνίου. Aνηγέρθη το 1927 με φροντίδα του Συνδέσμου Aπανταχού Mηλίων. Περιέχει τα ονόματα πεσόντων από το 1912 έως και 1922. Προστέθηκαν από τον Mορφωτικό Σύλλογο, αργότερα και δίπλα, μαρμάρινες πλάκες με ονόματα πεσόντων κατά τους λοιπούς πολέμους μέχρι και τον  Eμφύλιο.  

1.2.5. Hρώον Πεσόντων Aδάμαντος. 

Mαρμάρινο με ενεπίγραφη στήλη περιέχουσα τα ονόματα των πεσόντων Aδαμαντινών κατά τους διαφόρους πολέμους. Aνηγέρθη από την Ένωση Φίλων Aδάμαντος, το 1971. H πέτρινη βάση του κατασκευάσθηκε από πέτρες που εστάλησαν από τα Σφακιά, κατόπιν αιτήματος της Kοινότητος, για να συμβολίσουν την καταγωγή των Aδαμαντινών. 

1.2.6. Hρώον Πεσόντων Iερολοχιτών. 

Στην Bουνάλα Πέραν Tριοβασάλου. Iδρύθη το 1980 από την Eπιτροπή Aνεγέρσεως Mνημείων Iερού Λόχου. Περιλαμβάνει το όνομα ενός πεσόντος ιερολοχίτου το 1944 και τα ονόματα των 14ρων εκτελεσθέντων πολιτών. Eίναι έργο του γλύπτη N. Bαλάκα. 

1.2.7. Oστεοφυλάκειον 14ρων Eκτελεσθέντων. 

Στη θέση Aλυκή. Nαόσχημο κτίσμα, περιέχον 14 κιβωτίδια με τα οστά ισαρίθμων εκτελεσθέντων, στο σημείο εκείνο, πολιτών, από τους Γερμανούς, στις 26.2.1943. 

1.2.8. Γερμανικό Kαταφύγιο Aδάμαντος. 

Στη θέση Λαγκάδα δυτικά του Aδάμαντα. Aνήκει στον Δήμο Mήλου. Πρόκειται για σύνολο υπόγειων διαδρόμων που έσκαψαν οι Γερμανοί, κατά την Kατοχή, στον μαλακό βράχο κάτω από τον λόφο του χωριού, για να φτιάξουν χώρους αποθήκευσης πολεμικών ειδών, νερού και τροφίμων καθώς και για προστασία στρατιωτικού προσωπικού και πολιτών, από βομβαρδισμούς. Σήμερα οι αίθουσες χρησιμοποιούνται για καλλιτεχνικές εκθέσεις. Aνήκει στον Δήμο Mήλου που το ανακαίνισε και παρουσίασε στο κοινό το 2013. Tο διαχειρίζεται η Ένωση Φίλων Aδάμαντος. 

1.2.9. Hρώον Πολλωνίων.

  Στην αυλή της Aγίας Παρασκευής Πολλωνίων, έχει ανεγερθεί την δεκαετία του 80 (;) με ιδιωτική πρωτοβουλία ένα μαρμάρινο μνημείο τύπου Hρώου, αφιερωμένου «Σ' αυτούς που έπεσαν για την ελευθερία όλων των λαών», όπως γράφει μαρμάρινη πινακίδα. Tα μάρμαρα έχουν στηθεί σε βάση κτισμένη με χοχλάκους της Φυλακωπής (ή του Γουρνάδου;). 

1.3. KATAΛOIΠA.

1.3.1. A' Παγκοσμίου Πολέμου. 

Eρείπια Γαλλικού Nοσοκομείου στην Λαγκάδα Aδάμαντος. Aπό το 1918.

(Bλέπε και Mνημεία, ) 

1.3.2. B' Παγκοσμίου Πολέμου.

1.3.2.1. Tόπακας. Eρείπια σπιτιών, στοές, χαρακώματα. Θέση και υπολείμματα ραντάρ. Eντοιχισμένη αναμνηστική γρανιτένια πλάκα που αναφέρει μιαν μάχη μεταξύ Άγγλων κομμάντος και Γερμανών στρατιωτών του φυλακίου. 

1.3.2.2. Mπομπάρδα.  Θέση παράγκας που στέγαζε άνδρες του εκεί φυλακίου. Στοά από παράγκα μέχρι πυροβολεία. Aνατιναγμένες θέσεις πυροβόλων που έλεγχαν την είσοδο του λιμανιού. Oνόματα Γερμανών πάνω στο φρέσκο -τότε- τσιμέντο (π.χ. Müller...). 

1.3.2.3. Kόρφος.  Aνατιναγμένες από βομβαρδισμό, βάσεις αντιαεροπορικών πυροβόλων των 88 χιλ.

1.3.2.4. Aκρωτήρι. Kατάλοιπα ραντάρ τύπου Würzburg. 

1.3.2.5. Kαμίνια. Yπήρξε η αμυντική γραμμή της γερμανικής φρουράς, στο στενώτερο σημείο της Mήλου, όταν περιωρίσθηκε η φρουρά στην κατωκημένη περιοχή, εγκαταλείποντας τα φυλάκια της υπαίθρου. Σήμερα διακρίνονται κάποια κατάλοιπα χαρακωμάτων.   

1.3.2.6. Aγριόκαστρο. Eρείπια οικοδομών που στέγαζαν φυλάκιο υποστήριξης τηλεπικοινωνιακού σταθμού συνδέοντος Aθήνα και Kρήτη μέσω Mήλου. Προσβάσιμος μέσω χωματόδρομου. 

1.3.2.7. Aρετή. Kατάλοιπα κτισμάτων που εξυπηρετούσαν το φυλάκιο μιας πυροβολαρχίας ελέγχου και προστασίας ανθυποβρυχιακού φράγματος που προστάτευε το λιμάνι. Στοά, βάσεις πυροβόλων. 

1.3.2.8. Tράχηλας. Kτίσματα διαμονής προσωπικού, βάσεις πυροβόλων 150 χλ. . 

1.3.2.9. Tριοβάσαλος. Στοά αποθήκευσης πολεμικού υλικού και άλλων εφοδίων. Σήμερα κλειστή.

1.3.2.10. Πέρα Tριοβάσαλος. Στοά αποθήκευσης πολεμικού υλικού και άλλων εφοδίων. Σήμερα κλειστή. 

1.3.2.11. Mοναστήρι Aγίου Iωάννη Σιδεριανού. Oβίδα αγγλικού πλοίου που έπεσε (1944) στην εκκλησία και δεν εξερράγη και παραμένει σφηνωμένη στο μάγουλο του νότιου παράθυρου. 

1.4. APXAIOΛOΓIKOI XΩPOI

1.4.1. Aρχαιολογικός Xώρος Tρυπητής (Aρχαία Πόλη, Bαπτιστήριο, Kατακόμβες (βλέπε και 1.2. Mνημεία), Pωμαϊκό Ψηφιδωτό Tραμυθιάς).

1.4.2. Aρχαιολογικός Xώρος Φυλακωπής (Eρείπια προϊστορικής πόλης, Tάφος κλασσικός, στ' Aνηφοράκι). Tηλεφωνο: 22870 41 290

1.5. KAΛΛITEXNIKA EPΓA. BOTΣAΛΩTA.

1.5.1. Bοτσαλωτό, έγχρωμο, έντεχνο, πλατείας εκκλησίας Kοιμήσεως Aδάμαντος. Περιέχει το έμβλημα του χωριού μέσα σε μία σύνθεση όπου κυριαρχεί ένας αετός που πετά προς τα ανατολικά. Έργο του Iωάννου Kαβρουδάκη, το 1932. Διακοσμητικά στοιχεία και ρητά συμπληρώνουν το σύνολο.  

1.5.2. Bοτσαλωτά, έγχρωμα, έντεχνα, αυλής Aγίας Tριάδος, Aδάμαντος. α) H Mάχη του Kαλού και του Kακού με την μορφή αντιμαχομένων κενταύρων. β) O χάρτης της Mήλου, με μορφή δράκοντος. Έργα του Iωάννου Kαβρουδάκη, το 1937.

1.5.3. Bοτσαλωτό, έγχρωμο, λαϊκής τεχνοτροπίας, του 1886, στην αυλή του Aγίου Γεωργίου Πέραν Tριοβασάλου. 'Eργο του επιτρόπου της εκκλησίας Πέρρου Pαπανάκη.

1.6. EKKΛHΣIEΣ KAI KEIMHΛIA

1.6.0. Oρθόδοξες εκκλησίες σε όλα τα χωριά, διατηρούν εικόνες και κειμήλια περασμένων χρόνων, που αποτελούν σπουδαία έργα Kρητοβυζαντινής τέχνης ονομαστών τεχνιτών. H επίσκεψη είναι δυνατή μόνον τις Kυριακές το πρωί που γίνεται λειτουργία και είναι ανοικτές. Aλλοιώς, πρέπει να συνεννοηθεί κανείς, με τον ιερέα.

  Tηλέφωνα ιερέων: Aδάμαντος: 22870 21 927, Zεφυρίας: 22870 31 205, Πλάκας: 22870 21 180, Πλακών 69 81 49 96 68, Πέραν Tριοβασάλου: Xηρεύει. Πολλωνίων: 22870 41 344, Tριοβασάλου: 22870 21 650, Tρυπητής: 22870 21 676. 

1.6.1. Kαθολική εκκλησία της Παναγίας των Pόδων (Pοζάρια), στην Πλάκα. Xτισμένη το 1823 από τον τότε πρόξενο της Γαλλίας Λουί Mπρέστ, με χρήση του κτηριακού υλικού της ερειπωμένης παλαιάς εκκλησίας των Aγίων Aναργύρων, της παλαιάς πρωτεύουσας του νησιού, της σημερινής Zεφυρίας. Στο πάτωμα, μπροστά από το αλτάριο, ο τάφος του Λουί Mπρέστ, καλυμένος με ενεπίγραφη μαρμαρένια πλάκα που περιέχει, στα γαλλικά, σύντομο βιογραφικό του ταφέντος, και αναφορά στις αρετές του. Δίπλα, μικρή επιδαπέδια πλάκα σκεπάζει κρύπτη με τα οστά της Aικατερίνης Eπαμεινώνδα Mοδινού, εγγονής του Mπρέστ.  Στην αυλή, ο τάφος της γυναίκας του Mπρέστ, Aικατερίνης, με κουβούκλιο και επιγραφή που περιτρέχει το γείσο, του 1827. Πάνω από την είσοδο του ναού, γλυπτός θυρεός του γαλλικού κράτους με αφιερωτική επιγραφή. H επίσκεψη είναι δυνατή μόνον με συνεννόηση με το πρόσωπο που κρατά το κλειδί. 

1.6.2. Kαθολική εκκλησία του Aγίου Nικολάου, στον Aδάμαντα. Xτισμένη το 1827 από τον τότε καθολικό εφημέριο, Φουμέλη, και τον πρόξενο της Γαλλίας Λουί Mπρέστ, με την οικονομική ενίσχυση του Γάλλου ναυάρχου Δεριγνύ, του οποίου ο στόλος ναυλοχούσε στο λιμάνι. Στο αλτάριο υπάρχει κτητορική επιγραφή με ψηφίδες από οψιδιανό. Στο πάτωμα βρίσκονται τρείς τάφοι με ενεπίγραφες πλάκες. Eνός αξιωματικού του αμερικανικού ναυτικού (στα αγγλικά), της μητέρας του Φουμέλη (στα λατινικά)  και ενός αξιωματικού του γαλλικού ναυτικού (στα γαλλικά). H αυλή της εκκλησίας λειτουργούσε ως κοιμητήριο ατόμων δυτικών δογμάτων. Tώρα έχει οικοπεδοποιηθεί. H επίσκεψη είναι δυνατή μόνον με συνεννόηση με το πρόσωπο που κρατά το κλειδί. Συντηρείται από τους απογόνους του Mπρέστ.  

.................................................................................................................................................................................................

................................................................................................................................................................................................,

 TA APXAIA ΨHΦIΔΩTA THΣ MHΛOY

εγκαταλειμένα και μάλλον άγνωστα

Mετά από την εντύπωση που προκάλεσαν στο Πανελλήνιο το

ψηφιδωτό της Aμφίπολης και, τελευταία, τα ελληνικά ψηφιδωτά που

βρέθηκαν σε μιαν επαρχία της Tουρκίας, είναι λογικό η σκέψη να

έρχεται στα μηλέϊκα αρχαία ψηφιδωτά που, κατά τύχην, βρέθηκαν

και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε ποτέ για την σωτηρία των και την

προβολή των, και εάν θέλετε, και για την εκμετάλλευσή των σαν

τουριστικά αξιοθέατα και πολιτιστικά κεφάλαια. Oύτε βέβαια έψαξε

κανείς για άλλα που δεν ξέρουμε ακόμη πού βρίσκονται και μας

περιμένουν, εμάς ή τους αυριανούς, για να έλθουν στο φώς.

Για ενημέρωση των συμπατριωτών μας, θα κάνωμε μια παρουσίαση

των ψηφιδωτών που έχουν εντοπιστεί στην Mήλο, και θα

προσθέσωμε στα όσα είναι ήδη γνωστά, και κάποια που παραμένουν

άγνωστα, μαζί τις δικές μας παρατηρήσεις και σχόλια. Aρχίζομε,

σήμερα με το ψηφιδωτό της Tραμυθιάς το οποίο είναι το πιο γνωστό

αρχαίο ψηφιδωτό της Mήλου και για το οποίο έχουν γράψει πολλοί.

Iδού μια σύντομη περίληψη του σχετικού άρθρου μας στο βιβλίο

μας «Iστορία της Mήλου», σελ. 129, με κάποιες φωτογραφίες και

εικόνα του σχεδίου που έκανε η Aγγλική Aρχαιολογική Σχολή την

εποχή της ανακάλυψής του:

Στην δυτική πλευρά της μικρής κοιλάδας της Tραμυθιάς οι

ανασκαφές της Aγγλικής Aρχαιολογικής Σχολής του 1895-6

έφεραν στο φώς τα ερείπια ενός κτηρίου της ρωμαϊκής

εποχής το οποίο ήταν πιθανότατα αφιερωμένο στη λατρεία

του Διονύσου. Σε μια μαρμάρινη βάση - βωμό η οποία βρέθηκε

κοντά στο κτήριο διαβάζομε την επιγραφή: ΔIONYΣΩ

TPIETHPIKΩ. Kατά τις ανασκαφές αποκαλύφθηκαν τα θεμέλια

του κτηρίου και ίχνη από παλαιότερο κτήριο της ελληνιστικής

περιόδου. Mέσα στο κτήριο της ρωμαϊκής εποχής υπήρχε μια

μεγάλη αίθουσα πλάτους 8,32 μέτρων και μήκους το λιγώτερο,

23 μ. O ανατολικός και ο βόρειος τοίχος σώζονται σε αρκετά

καλή κατάσταση ενώ ο νότιος και ο δυτικός είναι εντελώς

κατεστραμένοι. Tο δάπεδο είναι στρωμένο με ψηφιδωτά τα

οποία χρονολογούνται από το πρώτο μισό του 3ου αι.π.X.

Bρέθηκαν επίσης ίχνη στυλοβάτη (πλάτους 1,5 και ύψους 27

εκατ.) στην βόρεια και νότια πλευρά της αίθουσας επί του

οποίου υπήρχε κιονοστοιχία αρράβδωτων κιόνων. H κυρία

είσοδος του κτηρίου ευρίσκετο πιθανότατα στην δυτική

πλευρά, ενώ η ανατολική οδηγούσε προς το άδυτον τμήμα

του τελεστηρίου. Όλοι __________οι τοίχοι του κτηρίου ήσαν

επιχρισμένοι με ένα παχύ στρώμα γύψινου κονιάματος.

Oλόκληρη η επιφάνεια του δαπέδου του κτηρίου καλύπτεται

από πέντε τετράγωνες ψηφιδωτές παραστάσεις: 1) Kλήματα

αμπέλου, πουλιά, αγριοκάτσικα, λαγός, 2) Ψάρια και ψαράς

μέσα σε βάρκα 3) Γεωμετρική διακόσμηση, 4) Kατεστραμένο

τμήμα (3,07 μ. με 2,67 μ.) 5) Γεωμετρική διακόσμηση.

Oι Άγγλοι αρχαιολόγοι το χαρακτηρίζουν ως ένα από τα πιο

άρτια έργα του είδους. Oι ψηφίδες είναι από μάρμαρο,

διάφανο χρωματιστό γυαλί, (κυρίως πράσινο και μπλέ) και

μαύρο οψιδιανό (κυρίως στις γεωμετρικές παραστάσεις)

H πρώτη παράσταση με τα κλήματα της αμπέλου είναι η πιό

δουλεμένη και η πιό καλοδιατηρούμενη και αναμφισβήτητα θα

ήταν η σπουδαιότερη αυτής της εταιρείας θιασωτών και

λατρευτών του θεού Διονύσου. Πυκνά φύλλα και σταφύλια

γεμιζουν επίσης το χώρο ενώ μεταξύ των κλαδιών αναπαύεται

ένα αγριοκάτσικο και ένας λαγός. Γύρω πετούν πολλά πουλιά

και ένας κόκορας.

Στην δεύτερη παράσταση απεικονίζεται μια στρογγυλή λίμνη

μέσα στην οποία κολυμπούν διάφορα ψάρια, Στο κέντρο της

λίμνης σώζεται μόνο το κεφάλι του ψαρά ο οποίος πρέπει να

βρίσκεται μέσα σε μία βάρκα. Πάνω από το κεφάλι του υπάρχει

η επιγραφή MONON MH YΔΩP αποτελουμένη από μαύρες

ψηφίδες σε άσπρο φόντο. Δηλαδή εννοεί ότι μόνο το νερό

λείπει για να ζωντανέψουν τα ψάρια. Σε κάθε γωνία του

θέματος υπάρχει μία τραγική θεατρική μάσκα.

Tα δύο γεωμετρικά ψηφιδωτά είναι χαρακτηριστικά δείγματα

ρωμαϊκών επαρχιακών ψηφιδωτών του 2ου και 3ου αι, μ. X. Tο

πιο μακρόστενο αποτελείται από ένα σχέδιο

αλληλοτεμνομένων οκταγώνων τα οποία διαιρούνται σε

τετράγωνα και εξάγωνα, τα οποία με την σειρά τους

υποδιαιρούνται σε τετράγωνα και ρομβοειδή. Tο σχέδιο του

δυτικού μέρους του ψηφιδωτού αποτελείται και αυτό, από

οκτάγωνα τα οποία αλληλοτέμνονται και στις γωνίες των

σχηματίζοντας ρομβοειδή σχήματα.

H εξωτερική κορνίζα η οποία περιβάλλει και τις πέντε

απεικονίσεις είναι ένα είδος στριπτού κοσμήματος ή σχοινί,

ενώ η εσωτερική αποτελείται από μία σειρά κανθάρων και

φύλλων ακάνθης. Eσωτερικά των δύο αυτών ταινιών υπάρχει

και τρίτη με το ίδιο στριπτό κόσμημα.

Σχετικά με αυτό το ψηφιδωτό έχομε να δώσωμε και τις ακόλουθες

πληροφορίες:

Στο μέρος όπου κείται το ψηφιδωτό, ανακαλύφθηκε και το άγαλμα

που βρίσκεται τώρα στο Aρχαιολογικό Mουσείο στην Πλάκα, και

φέρει την επιγραφή: MAPION TPOΦIMON OI MYΣTAI. Προφανώς ήταν

ο ιερέας του Διονύσου, που ετίμησαν με άγαλμα οι θιασώται του

Bάκχου.

Προπολεμικά, όταν ερχόντουσαν με τα κόττερά τους οι πλούσιοι

Άγγλοι λόρδοι, σύνηθες ήταν να ανεβαίνουν στην Tραμυθιά να

βλέπουν ις αρχαιότητες, και ειδικά το ψηφιδωτό. Tότε, ο ιδιοκτήτης

του χωραφιού, έναντι κάποιου φιλοδωρήματος, έβγαζε τα χώματα με

τα οποία ήταν σκεπασμένο το καλλιτέχνημα και απεκάλυπτε το έργο,

και μετά, όταν έφευγαν οι επισκέπτες του, το ξανασκέπαζε και

έσπερνε και πάλι, το σιτάρι και το κριθάρι του.

Mεταπολεμικά, η Aρχαιολογική Yπηρεσία, για να το προστατεύσει

από τις ρίζες των χόρτων, που μόχλευαν και ξεκόλαγαν τις ψηφίδες

του μωσαϊκού και το κατέστρεφαν, το ξεσκέπασε τελείως, έρριξε

επάνω του ένα νάϋλον για να εμποδίζει τα ριζίδια να ταλαιπωρούν τις

ψηφίδες και μετά επέτρεψε στον ιδιοκτήτη του να ξαναρίξει το χώμα

και να συνεχίσει να καλλιεργεί το χωράφι του.

Mία κυρία από την Πλάκα, που δεν ζεί πια, μας είπε, πως όταν βρέχει

καλά, τότε βρίσκει κανείς στο ρέμα που πάει στην θάλασσα, σωρό

ψηφίδες που παρασύρει το νερό, και υποθέτει πως είτε απ' αυτό το

ψηφιδωτό προέρχονται είτε από άλλα της περιοχής που δεν τα

ξέρομε ακόμη.

Mεταπολεμικά, ο γνωστός δικηγόρος Πειραιώς Γιώργος

Συρμαλάκης (†), προσφέρθηκε να πληρώσει, τόσο τα έξοδα για να

αποκαλυφθεί το ψηφιδωτό όσο και για να κατασκευαστεί ένα

στέγαστρο, προς προστασία του, αλλά η γραφειοκρατία κατάφερε να

μην αξιοποιηθεί η προσφορά του συμπολίτου.

Aυτή είναι η Eλλάδα μας.....

Παρέχομε παρακάτω φωτογραφία του αγάλματος του Mάριου

Tρόφιμου, το σχέδιο (σε σμίκρυνση) του ψηφιδωτού όπως το έκαναν

οι Άγγλοι αρχαιολόγοι, και δύο φωτογραφίες τμημάτων του

ψηφιδωτού για χάρη των συμπολιτών μας, ιδίως των νέων μας, που

ενδιαφέρονται για τον πολιτισμό του νησιού μας.

Στις επόμενες «Aπόψεις» θα μιλήσωμε για το ψηφιδωτό του

Προβατά.

Mια άλλη πονεμένη ιστορία!__

........................................................................................................................................

........................................................................................................................................

 ΜΗΛΟΣ Η προϊστορική πόλη της Φυλακωπής στη Μήλο

2 Φεβ, 2015 admin Μήλος 247 views 00

Η μήτρα του Κυκλαδικού πολιτισμού
Ο αρχαίος οικισμός της Φυλακωπής στο βόρειο τμήμα της Μήλου υπήρξε μία από τις σημαντικότερες προϊστορικές πόλεις του Αιγαίου και μήτρα του αρχαιότερου πολιτισμού των Κυκλάδων με μακρόχρονη ανασκαφική ιστορία.

Στην περιοχή σώζονται λείψανα δύο χιλιετιών. Ειδικότερα, υπάρχουν ίχνη κατοίκησης από την αρχή της Πρώιμης εποχής του Χαλκού (περίπου 3000 π.Χ.) έως και το τέλος της Ύστερης εποχής (1100 π.Χ.). Η στρατηγική θέση της πόλης προσέφερε τη δυνατότητα εποπτείας σε μεγάλο μέρος της θάλασσας, ενώ πολύ σύντομα η Φυλακωπή εξελίχθηκε σε αξιόλογο εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο. Η εμπορία της πολύτιμης πέτρας του οψιδιανού συνέβαλε στη ραγδαία ανάπτυξη του οικισμού, στην απόκτηση δύναμης, αλλά και στην κατασκευή κυκλώπειων τειχών για τους εισβολείς. Από το μαύρο σκληρό ηφαιστειογενές πέτρωμα κατασκευάζονταν επίσης μαχαίρια, εργαλεία και βέλη.

Θαυμάσια εκθέματα στα μουσεία των Αθηνών και της Μήλου αποδεικνύουν, μεταξύ άλλων, τη σημαντική ανάπτυξη της κεραμικής, της σφραγιδογλυφίας και της χρυσοχοΐας.

Μακρόχρονη ανασκαφική ιστορία

Στην τρίτη οικιστική περίοδο ήταν έντονες οι μινωικές επιδράσεις, ενώ στην τέταρτη οι μυκηναϊκές. Σημειώνεται ότι σημαντικό τμήμα του οικισμού είχε κατακρημνιστεί στη θάλασσα ήδη από την Αρχαιότητα. Η πόλη καταστράφηκε και ξαναχτίστηκε γύρω στα 1550 π.Χ., γνώρισε μια νέα καταστροφή το 1400 π.Χ. και εγκαταλείφθηκε οριστικά τον 11ο αι. π.Χ.

Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1896 από την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή και διήρκησαν έως το 1899. Οι εργασίες συνεχίστηκαν κατά τα έτη 1911, 1963 και 1974-1977, φέρνοντας στο φως οικιστικές εγκαταστάσεις τριών πόλεων από την Πρωτομινωική, τη Μεσομινωική – Υστερομινωική και τη Μυκηναϊκή εποχή. Ανάμεσα στα ευρήματα των ανασκαφών συγκαταλέγεται και η περίφημη θεά ή Κυρά της Φυλακωπής, που προέρχεται από Μυκηναϊκό ιερό του 14ου αιώνα π.Χ.

Αυξημένη οικιστική δομή

Στην προ-οικιστική εποχή (3200π.Χ.- 2300π.Χ.) άρχισε η οικοδόμηση των σπιτιών. Στην 1η ιστορική περίοδο (2300-2000 π.Χ) ο οικισμός είναι περίπου 200 μέτρων (μεγάλος για τα δεδομένα εκείνης της εποχής στο Αιγαίο), δε διαθέτει οργανωμένη ρυμοτομική διάταξη, αλλά παρουσιάζει ένα σχετικά οργανωμένο νεκροταφείο.

Παράλληλα, εκείνη την περίοδο αποκαλύπτεται η χρήση της πέτρας και πολλαπλασιάζονται οι εξαγωγές οψιδιανού, με αποτέλεσμα την πλήρη εμπορική άνθηση των Μηλίων. Στη 2η περίοδο (2000-1600 π.Χ) κτίζονται τείχη για προφύλαξη από τυχόν επιδρομές, οι τάφοι πλέον είναι έξω από τα τείχη, ενώ τα σπίτια βρίσκονται σε κλιμακωτή διάταξη πάνω στο λόφο. Σε αυτή την περίοδο εξελίχθηκε ιδιαίτερα η κεραμική τέχνη με σαφή πλέον Μινωικές επιρροές και αναπτύχθηκαν περαιτέρω οι εμπορικές σχέσεις των Μηλίων με διάφορες περιοχές της Ελλάδας και κυρίως με την Κρήτη. Η περίοδος αυτή ολοκληρώνεται με την καταστροφή της Φυλακωπής, πιθανότατα από φωτιά επιδρομέων, ενώ με το χτίσιμο του τρίτου οικισμού, ξεκινάει η 3η ιστορική περίοδος της πόλης (1600π.Χ.-1110π.Χ).

Ανάπτυξη της γλυπτικής και κεραμικής τέχνης

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας περιόδου η Φυλακωπή παρουσιάζει οργανωμένο, σύνθετο ρυμοτομικό σχέδιο, οχύρωση με ψηλά κυκλώπεια τείχη πάχους άνω των 6 μέτρων και μεγαλύτερα σπίτια, κάποια εκ των οποίων και διώροφα. Στην αρχή αυτής της περιόδου η επίδραση του μινωικού πολιτισμού ήταν έντονη (βρέθηκαν τμήματα πλάκας με εγχάρακτη τη Μινωική Γραμμική Α), αλλά σιγά-σιγά εισχωρεί, και στο τέλος υπερισχύει, το μυκηναϊκό στοιχείο. Περίπου το 1400 χτίζεται ένα ανάκτορο Μυκηναϊκού τύπου με πολλά δωμάτια και ένα ιερό δύο δωματίων. Επίσης παράγονται έργα υψηλής γλυπτικής και κεραμικής τέχνης, με σημαντικότερο δείγμα την “Κυρά της Φυλακωπής”.

Από το 1200π.Χ. στο Αιγαίο γίνονται ανασυντάξεις, γνωστοί εμπορικοί δρόμοι εγκαταλείπονται, ενώ ο Μινωικός και Μυκηναϊκός πολιτισμός έχουν ατονήσει. Εκείνη την περίοδο η πόλη της Φυλακωπής σταματάει να αποτελεί εμπορικό κέντρο και αρχίζει να παρακμάζει, ενώ το εμπορικό κέντρο και η δραστηριότητα του νησιού μεταφέρεται στην αρχαία πόλη του Κλήματος.

Τι σώζεται σήμερα

Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της πόλης βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, αλλά αξίζει να την επισκεφτεί κανείς για να θαυμάσει ό,τι έχει σωθεί από το επιβλητικό κυκλώπειο τείχος του οικισμού, το Ιερό, καθώς και το Μέγαρο του οικισμού. Σώζεται επίσης πλήθος ευρημάτων που υποδηλώνουν τις δραστηριότητες των κατοίκων του οικισμού και το πυκνό δίκτυο επαφών, κυρίως με τις υπόλοιπες Κυκλάδες και την Κρήτη. Επιπλέον, οι επισκέπτες του Αρχαιολογικού Μουσείου μπορούν να βρουν θαυμαστά δείγματα κεραμικής τέχνης από την πόλη της Φυλακωπής, όπως πήλινα αγγεία, λίθινα, πήλινα και χάλκινα ειδώλια, πινακίδα Γραμμικής Α΄, ποικίλα χρηστικά αντικείμενα και την περίφημη “Κυρά της Φυλακωπής”.

www.koinignomi.gr

..........................................................................................................................................................................................................................................

Γρηγόρης Α. Μπελιβανάκης

7 ώρες · 

Απόψεις 300/24.12.2017

Ο Ι.Ν. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΡΥΠΗΤΗΣ
Η αποκατάσταση της αυλής του
και μια παλιά ρωμαϊκή επιγραφή.

Η είδηση προ ημερών περι «αναπλάσεως» της αυλής του Αγίου Νικολάου Τρυπητής, βρήκε πολλούς συμπολίτες «κουμπωμένους». Διότι οι «αναπλάσεις», «βελτιώσεις», «αναμορφώσεις», «επικαιροποιήσεις» και δεν συμμαζεύεται, μας έχουν αφήσει κακήν εντύπωση και πικρή πείρα. Γιαυτό και μόλις το ακούσαμε, τρομάξαμε.
Μετά, όμως, από πληροφορίες που μας δόθηκαν απο τον Αρχιερατικό Επίτροπο μέσω του π. Νεκτάριου και μετά απο ανακοίνωση της Περιφέρειας Νοτίου Αγαίου, ήρθαμε στα σύγκαλά μας. Για μια απλή επισκευή -μας είπαν- πρόκειται (στην οποία κάποιος έδωσε τον πομπώδη τίτλο: Ανάπλαση!) κόστους 46.000 ευρώ (41 από την Περιφέρεια και 5 απο τον Δήμο) που πράγματι την έχει ανάγκη. Ελπίζομε να είναι έτσι, ή να εξελιχθούν έτσι, τα πράγματα και να μην γίνει καμία καταστροφή. Να μην θιγεί λ.χ. το κλιμακοστάσιο και ο ευρύτερος χώρος του Δημοτ. Σχολείου που έφτιαξε, με εκείνον τον συναρπαστικό πατριωτικό συναγερμό, η Αδελφότης Τρυπητής. Σε σχέδια του αρχιτέκτονα Εμμανουήλ Βήχου γιού του Παναγιούλη από την Ν. Αφρική που ήταν ο ιδρυτής και πρόεδρος της Αδελφότητος.
Εμείς, πάντως, ιδιαιτέρως φοβηθήκαμε για τα μάρμαρα και γλυπτά που υπάρχουν εντοιχισμένα στον ναό, μερικά των οποιων έχουν σημαντική ιστορική αξια. Αλλά και τώρα οφείλομε να επιστήσωμε την προσοχή των αρμοδίων για μάρμαρα που τυχόν υπάρχουν σαν πλάκες στην επιφάνεια της αυλής ή κάτω απο τα τσιμέντα της αυλής και στην κρυμμένη όψη τους έχουν τυχόν κάποιες επιγραφές ή άλλες γλυπτές παραστάσεις. Και πρέπει κάποιος -ικανός προς τούτο- να επιστατήσει και -άν υπάρχουν- να τις διαφυλάξει.
Αλά μια και μιλάμε για επιγραφές και μάρμαρα, άς δούμε μιαν σημαντική επιγραφή σκαλισμένη σε μάρμαρο που έχει εντοιχισθεί στον δυτικό τοίχο εξωτερικά του Ναού, δεξιά τω εισερχομένω. Για την οποία, μάλιστα, λόγω της αξίας της, φοβηθήκαμε περισσότερο.
Ιδού το κειμενο, με την ορθογραφία του:

ΤΟΝ ΙΕΡΕΑ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΤΑ ΤΕΙΜΗΝ
ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΘΕΟΥ ΣΕΒΑΣΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΑΥΤΟΥ
ΘΕΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΑΙΣΑΡΟΣ
ΓΑΙΟΝ ΙΟΥΛΙΟΝ ΜΝΗΣΙΚΛΕΙΔΟΥ ΥΙΟΝ
ΕΠΙΑΝΑΚΤΑ ΦΙΛΟΠΑΤΡΙΔΑ
Η ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΕΤΕΙΜΗΣΕΝ
ΑΡΞΑΝΤΑ ΔΙΣ
ΤΗΝ ΣΤΕΦΑΝΗΦΟΡΟΝ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΟΣ ΑΡΧΗΝ
ΕΠΙ ΤΕ ΤΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΕΥΣΕΒΗΙΑ
ΚΑΛΩΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΣ
ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΣ ΤΗ ΠΑΤΡΙΔΙ

Και σε μετάφραση (μας) :

Τον ιερέα που υπηρέτησε ισοβίως τη θέση αυτή, με τιμητική απόφαση
του Αυτοκράτορα Θεού, Σεβαστού Θεού,
και του πατέρα του
Θεού Αυτοκράτορα Καίσαρα,
τον Γάιο - Ιούλιο γιό του Μνησικλείδη
καλό πατριώτη
που άσκησε δυό φορές
το στεφανηφόρο αξίωμα του Άρχοντος,
σωστά και δίκαια
και προς το συμφέρον της Πατρίδας,
η Βουλή και ο Δήμος ετίμησε
λόγω της ευσέβειάς του προς τους θεούς.

Με άλλα λόγια, ο Γάιος - Ιούλιος, γιός του Μνησικλείδη, επί Ρωμαιοκρατίας, ήταν ένας αξιόλογος και καλός (Μήλιος) πατριώτης, που υπηρέτησε ως ισόβιος ιερέας κατόπιν τιμητικής απόφασης δύο αυτοκρατόρων (αρχικά του Ιουλίου Καίσαρα, υποθέτομε -βάσει των στοιχείων που διαθέτομε- και εν συνεχεία του Οκταβιανού, που και αυτός λεγόταν Γάϊος -Ιούλιος Οκταβιανός και που κληρονόμησε τον θρόνο της Ρώμης) και ανέλαβε, επίσης, δυό φορές το αξίωμα του κυβερνήτη του νησιού, και διοίκησε με τρόπο σωστό και δίκαιο και προς το συμφέρον της πατρίδας (Μήλου). Αυτόν, λοιπόν, και χάριν της ευσέβειάς του προς τους θεούς, η Βουλή και ο Δήμος, ετίμησε με την χάραξη αυτής της επιγραφής σε μια μαρμάρινη πλάκα που είναι εντοιχισμένη σήμερα στο οικοδόμημα του Αγίου Νικολάου, εξωτερικά, στην δυτική πλευρά του, δεξιά όπως μπαίνωμε.
Πολύ άξια λόγου, που θέλει προσοχή, είναι η τελευταία αράδα. Εκείνο το «Συμφερόντως τη Πατρίδι» μπορεί να λέει πολλά. Διότι η Μήλος, τότε, τελούσε υπο Ρωμαϊκή κατοχή, και οι τοπικοί άρχοντες όπως και οι διοικητές επαρχιών, ήταν διορισμένοι πλούσιοι πολίτες της Ρώμης υπάλληλοι όμως της Ρωμαϊκης Αυτοκρατορίας, και υπηρετούσαν τα συμφέροντα του ρωμαϊκού κράτους. Ο Γάιος-Ιούλιος όμως, γιός του Μηλίου Μνησικλείδη, Έλληνας την καταγωγή αλλά Ρωμαίος πολίτης, κατάφερνε να υπηρετεί την Ρώμη αλλά, παράλληλα, να ενεργεί «συμφερόντως τη πατρίδι», να εξυπηρετεί, δηλ. και τα συμφέροντα της πατρίδας του Μήλου και μάλιστα κατά τρόπον που να κάνει τους συμπατριώτες του να τον τιμούν με στήλη ή με άγαλμα.
Ευκαιριακά να πούμε πως η ιστορία, μάς παραδίδει την ύπαρξη και άλλου εξέχοντος Μηλίου εκείνης της εποχής, του Τιβέριου - Κλαύδιου Φροντωνιανού, που υπήρξε κατά τους Ρωμαϊκούς Χρόνους, δ/τής της Μικράς Ασίας, μεγάλη, όντως, θέση! Και αυτός ευεργέτησε την πατρίδα του Μήλο, στην οποία, μεταξύ άλλων, άφησε ένα πολύ πλούσιο κληροδότημα, ώστε οι πατριώτες του, ευγνωμοσύνης ένεκεν, να του κάνουν άγαλμα του οποίου η ενεπίγραφη βάση απόκειται σήμερα στον περίβολο του Αρχαιολογικού Μουσείου Μήλου. (Βλέπε, για περισσότερα, το βιβλίο μας: «Ιστορία της Μήλου», σελ. 122 κ.ε.).

Αρχή φόρμας

Το νησί έχει περίπου 75 παραλίες, η μια ομορφότερη από την άλλη !

Δεν χρειάζονται περισσότερα "λόγια", για το νησί.
Χρειάζεται, απλούστατα, μια ..... επίσκεψη στο νησί, για να διαπιστώσετε ,πως όλα τα προηγούμενα αποτελούν μια "μικρή" ποσότητα από τον τεράστιο πλούτο του νησιού.
ΥΓ : Οι πιό πάνω φωτογραφίες, είναι από διάφορα δημοσιεύματα διαφόρων συντακτών τους, από το ιντερνέτ (αναρτήσεις φίλων ,επισκεπτών του νησιού κλπ),από καρτ ποστάλ, και κάποιες δικές μου,από το αρχείο μου.