καφενείο, είναι ανάγκη η ύπαρξη-λειτουργία του (και) στο χωριό !

σύντομο εισαγωγικό σημείωμα για την παρούσα ανάρτηση :
Παληότερα ,σε κάθε χωριό, (ακόμη και στο πιό μικρό !),λειτουργούσε, τουλάχιστον, ένα καφενείο.
Στην πάροδο του χρόνου, από διάφορες αιτίες, (έλλειψη "έργου", φορολογικές και ασφαλιστικές επιβαρύνσεις, κλπ),στα περισσότερα χωριά μας δεν λειτουργούν καφενεία.
Ομως η λειτουργία, τουλάχιστον ενός καφενείου, σε κάθε χωριό μας, είναι μιά αναγκαιότητα, για την καθημερινότητα των συμπολιτών μας που ζούν στα χωριά μας.
Επιπρόσθετα, αποτελούν μια χρήσιμη δραστηριότητα και για τον τουρισμό μας, ο οποίος πλέον διαχέεται στην ενδοχώρα μας, και "θα ήθελε" να βρει  ένα καφενείο να πιεί "ένα ποτήρι νερό".
Ακόμη, η λειτουργία του καφενείου στο χωριό, μπορεί να αποτελέσει "ένα εργαλείο" με το οποίο ο δήμος (και οι λοιπές κρατικές υπηρεσίες),να προσφέρει ενημέρωση κλπ στον πολίτη του χωριού.
Προσωπικά, ως αυτοδιοικητικός πολίτης, είχα προσπαθήσει "να περάσω" αυτήν την υποχρέωση-χρησιμότητα για τον δήμο, ώστε να καλυφθεί η έλλειψη καφενείου στα χωριά μας αυτά.
Ενδεικτικά θα καταγράψω στην παρούσα ανάρτηση μου τις σχετικές απόψεις μου, τις προτάσεις μου, και σχετική "βιβλιογραφία" για το τιθέμενο θέμα :
........................................................
Με την απ 4833 / 24-3-2009 αίτηση-πρόταση μου προς τον δήμο, ζητούσα να "αναστήσουμε" το καφενείο στα ( μικρά) χωριά μας, ώστε κάθε χωριό να έχει (τουλάχιστον) ένα καφενείο !

Τις σκέψεις-προτάσεις μου αυτές, δημοσιοποίησα στον τοπικό τύπο :
Εφημερίδα "ρεθεμνιώτικα νέα" της 19-3-2009 :

Εφημερίδα "κρητική επιθεώρηση" της 25-3-2009 :

Εφημερίδα "ρέθεμνος" της 28-3-2009 :

Ανεβάζω και το word ,για ευκολότερη ανάγνωση του :

να δώσουμε μια άλλη φιλοσοφία στα ΚΑΠΗ;

παράδοση , κοινωνική συνάφεια, τουρισμός ,

και Τρίτη ηλικία!

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου ,επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου

Ο θεσμός των ΚΑΠΗ αποτέλεσε ,και αποτελεί, μια πολύτιμη  κοινωνική δομή την οποία το Κράτος προσφέρει στους πολίτες  της τρίτης ηλικίας.

Θεωρώ ,ότι οι σχετικές επιχορηγήσεις των δήμων προς τα ΚΑΠΗ αποτελούν μια υποχρεωτική ανταπόδοση τους, προς τους δημότες τους οι οποίοι επί δεκαετίας στήριξαν και προώθησαν την τοπική οικονομία και έκτισαν ,υπό όλες τις παραμέτρους, τον δήμο.

Όμως κάθε δομή , πάντα έχει και  την καλλίτερη της!

Στις δυο  περίπου δεκατίες λειτουργίας του θεσμού, ακολουθείται ,ουσιαστικά η ίδια λειτουργική, χωρίς σημαντικές αλλαγές, και χωρίς φρεσκάρισμα και αξιολογούμενες βελτιώσεις, προσαρμογές κλπ.

Μπορεί να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι και συνειδησιακά ήρεμοι ,ότι επιτελούμε το καθήκον μας απέναντι στους γονείς μας, προσφέροντας τις δομές αυτές, όμως  υπάρχουν και απόψεις που  εντοπίζουν αρνητικές παραμέτρους και ζητούν αλλαγές και βελτιώσεις για την κάλυψη τους.

Να κάνουμε μια απλή συζήτηση ,καταθέτοντας τις επισημάνσεις αυτές  και ρίχνοντας ιδέες  βελτιώσεων και εξέλλιξης.

Παληώτερα ,οι τοπικές μας μικροκοινωνίες ,είχαν τα παραδοσιακά καφενεία, σε κάθε γειτονιά ,σε κάθε χωριό, που ήταν τα σημεία αναφοράς της κοινωνικής ζωής στην τοπική περιοχή.

Εκεί ,πληρώνοντας ,με τον φτωχικό οβολό τους, το καφεδάκι ή το γλυκό τους ,οι συμπολίτες απολάμβαναν την κοινωνική συναναστροφή ,συζητούσαν κάθε πρόβλημα και θέμα, ανάσαναν από το καθημερινό μόχθο τους.

Στο καφενείο έσμιγαν όλες οι ηλικίες!

Το καφενεδάκι αποτελεί πλέον ένα είδος υπό εξαφάνιση ,εκτοπισμένο από την τηλεόραση και τον σύγχρονο απόγονο του ,την καφετέρια.

Ισως ένα μέρος της αιτίας εξαφάνισης του να ανήκει και στην λειτουργία των ΚΑΠΗ!

Τα  ΚΑΠΗ λειτουργούν μόνο για τα μέλη τους, δηλαδή η συναναστροφή που επιτρέπουν είναι μόνον για άτομα τρίτης ηλικίας.

Εδώ επισημαίνεται ,από κάποιους, η συνέπεια της ηλικιακής «γκετοποίησης» ,δηλαδή «κατηγορούν» τα ΚΑΠΗ ,ότι διαχωρίζουν και απομονώνουν τις ηλικίες .

Θεωρώ ότι δεν  αμφισβητεί κανείς την χρησιμότητα ,από κάθε παράμετρο, της συναναστροφής ,των συζητήσεων, των ανταλλαγών γνώσεων και απόψεων, όλων των ηλικιών!

Επομένως πράγματι υπάρχει ένα θέμα, αποξένωσης  των ηλικιών!

Στα ΚΑΠΗ οι συμπολίτες της τρίτης ηλικίας απολαμβάνουν τις ευχάριστες ώρες τους, πληρώνοντας συμβολικά ποσά για τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

Ετσι  υπάρχει πρόσθετο κίνητρο προσέλευσης τους, με συνέπεια να  αφαιρείται πολύτιμο πελατειακό δυναμικό από τα ίδια καταστήματα της περιοχής.

Συνεπώς δεν είναι αναιτιολόγητοι οι ισχυρισμοί κάποιων ,ότι τα ΚΑΠΗ αντιστρατεύονται , και αφαιρούν έργο τους, την λειτουργία των όμοιων καταστημάτων της περιοχής.

Μάλιστα κάποιοι καταστηματάρχες «κατηγορούν» ,ότι με τα τέλη που εκείνοι πληρώνουν στους δήμους, οι δήμοι τούς ανταγωνίζονται χρηματοδοτώντας τα ΚΑΠΗ!

Οι δήμοι ,εν όψει της γενικώτερης οικονομικής λογικής, έχουν αρχίσει να «μαζεύουν» τις επιχορηγήσεις προς τα ΚΑΠΗ ,αφυδατώνοντας τα από παράπλευρες δραστηριότητες, και λειτουργώντας τα σαν απλά δημοτικά καφενεία.

Πολλοί , βλέποντας  τον αειφόρο «κατήφορο» του τουρισμού μας, μιλούμε για ανάκτηση της τοπικής μας ταυτότητας, για επαναπροσδιορισμό του τουριστικού μας προιόντος.

Στο πλαίσιο αυτό, μπαίνει στο τραπέζι και η αναβίωση των παραδοσιακών λειτουργιών στον τόπο μας.

Μια τέτοια παραδοσιακή τοπική λειτουργία ,είναι και το (παραδοσιακό) καφενείο!

Αρα, μια ανατοποθέτηση της δομής των ΚΑΠΗ, είναι συμβατή με τούτη την τουριστική ανάσταση μας, και ταυτόχρονα θα δημιουργήσει ρεαλιστικά δεδομένα για την επικοινωνία των λαών ,που τόσο επιδιώκεται από την ευρωπ κοινότητα.

Δεν θα κουράσω παραθέτοντας τέτοιες παραμέτρους ,αφού καθένας μπορεί να προσθέσει δικές του απόψεις ,όταν θα γίνει μια τέτοια συζήτηση-μελέτη του θέματος.

Ολοκληρώνοντας το παρόν σύντομο σημείωμα μου ,θα προχωρήσω σε προτάσεις ,για συζήτηση και αξιοποίηση.

   1/ να γίνει μια διαπαραταξιακή επιτροπή στον δήμο, η οποία να μελετήσει το θέμα, της αναδιοργάνωσης των δημοτικών υπηρεσιών προς την Τρίτη ηλικία.

Στην  πολύ σοβαρή δουλειά της επιτροπής, εντάσσεται η συλλογή και ανάλυση κάθε σχετικής ιδεογνωσίας και τεχνογνωσίας, τα οικονομικά κοστολογικά κλπ  δεδομένα ,η συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους, και η τελική πρόταση προς το δημοτικό συμβούλιο.

   2/ άξονες αναζήτησης της επιτροπής θα είναι, η αξιολόγηση της σημερινής λειτουργίας στο σύνολο της, και η προσεκτική μελέτη κάθε εξελικτικής δυνατότητας, σε συνδυασμό με την συνολική κοινωνικοοικονομική τοπική πραγματικότητα , παρούσα και μελλοντική.

   3/ σαν πρώτες προτάσεις ,για συζήτηση και αξιολόγηση, θα μπορούσαν να είναι, η ελεύθερη λειτουργία των μελών , με επιδότηση από τον δήμο, η στήριξη λειτουργίας παραδοσιακών καφενείων στις γειτονιές και στα χωριά μας, οι προδιαγραφές τέτοιων καφενείων ( τι θα περιέχουν ,τι θα σερβίρουν ,πως θα λειτουργούν κλπ),η γεωγραφική κατανομή γραφείων εξυπηρέτησης των μελών, κλπ

  4/ οι λοιπές υπηρεσίες που σήμερα προσφέρονται ,και άλλες που θα προστεθούν, θα δίδονται από κεντρικές δομές προς όλα τα μέλη.

Σίγουρα με μικρότερα κόστη μπορούν να προσφερθούν πολλαπλάσιες ,ποιοτικά και ποσοτικά, υπηρεσίες.

Με το παρόν σημείωμα τίθεται η ιδέα να ασχοληθούμε με το θέμα των ΚΑΠΗ για να βελτιώσουμε την παροχή προς τους συμπολίτες, βελτιώνοντας τα δεδομένα, κάνοντας τομές και ανακατανομές δράσεων, και αφήνοντας την μέχρι σήμερα ανασχόληση της απλής επανάληψης των υφισταμένων.

Θεωρώ ,ότι τα ΚΑΠΗ ήταν μια επαναστατική προσφορά προς την Τρίτη ηλικία.

Μετά από 20 χρόνια ,πιστεύω, ότι χρειάζονται ένα καινούριο ,καλλίτερο, «κουστούμι» !

Με σκέψη, με ωριμότητα, με σεβασμό, να μελετήσουμε τις δυνατότητες και να προχωρήσουμε σε βελτιώσεις.

15-3-09

 ............................................................................

Βεβαίως, αυτή η πρωτοβουλία μου, ( η οποία ΟΥΔΕΠΟΤΕ απαντήθηκε από την δημοτική αρχή, και για την οποία ΤΙΠΟΤΑ δεν έγινε, όπως και για το σύνολον (σχεδόν) των προτάσεων μας, μιας και η δημοτική αρχή "άλλα λέει" [ ζητά (δήθεν) προτάσεις κλπ από την μειοψηφία], και "άλλα πράττει" [ τις οσεσδήποτε και οποιεσδήποτε προτάσεις μας κλπ τις "γράφει ...."]. Μάλιστα, παρά την σχετική νομική υποχρέωση του δήμου "για απάντηση", ουδεμία απάντηση δεν μας δόθηκε ποτέ !

Παρά ταύτα, (αυτήν την αντιμετώπιση του δήμου), εμείς .... επιμείναμε και ξαναναδείξαμε το θέμα :

[Βλέπε σχετικό άρθρο μου, στον τοπικό τύπο (εφημερίδες "κρητική επιθ/ση", "ρεθεμνιώτικα νέα" της 14-1-2011 , και "Νέα Κρήτη" της 17-1-2011]

 Είναι .... αυτονόητο, πως ούτε αυτή η επανάληψη της πρότασης είχε καμιά "αντίδραση" από την  δημοτική αρχή !

.................

Κατωτέρω μεταφέρω σε word το κείμενο εκείνου του άρθρου μου για την ευκολότερη ανάγνωση του :

κάθε χωριό και καφενείο !

----------------------------------------------------

του κ  Νικ Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου, επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας

Στην σημερινή εποχή, την εποχή των μάνατζερ και των δημοσιοσχεσιακών γραφείων, την εποχή που όλα ξεκινούν από γραφεία και καταλήγουν σε γραφεία, μια επιγραφή σε κάποιο καφενείο ,που με περίσσειο χιούμορ αυτό

σαρκαζόταν ως …κουτσομπολικό γραφείο, θεωρούμε πως αξίζει μια …πολιτική ανάλυση!

Το καφενείο σε μια οποιαδήποτε γειτονιά, σε ένα οποιοδήποτε οικισμό, σε μια οποιαδήποτε συνοικία, αποτελεί ένα ιδιόμορφο κοινωνικό χώρο, όπου όλοι , για όλα, και για όλους, έχουν μια κουβέντα, γλυκειά, πικρή ή γλυκόπικρη.

Στον καφενειακό χώρο θα γίνει συζήτηση και …πολιτική ανάλυση όλων των πολιτικών γεγονότων.

Στον καφενειακό χώρο θα γίνει ο ενδελεχής  σχολιασμός κάθε τοπικού, και γενικώτερου θέματος.

Στον καφενειακό χώρο αναδεικνύονται οι  πολυμαθείς και …ευρυμαθείς πολίτες - θαμώνες , που κερδίζουν τον σεβασμό των ακροατών τους, εξελισ

σόμενοι  σε θεσφατικούς ομιλητές!

Τα καφενεία …ανεβάζουν και κατεβάζουν τοπικές ( και όχι μόνο…) κυβερνήσεις, απονέμουν συγχωροχάρτια για τα κυβερνητικά λάθη, και  ανοί

γουν λεωφόρους  αποδοχής μέτρων, προγραμμάτων και σχεδιασμών.

Όπως στο ποδόσφαιρο μια καλή και δυνατή μεσαία γραμμή , κρατεί, στηρίζει, και ανεβάζει ολόκληρη την ομάδα, έτσι και στην πολιτική, μια καλή και δυνατή σχέση με τα καφενεία δίνει δύναμι και προοπτική στην κυβέρνηση.

Βέβαια  ο ανταγωνισμός που προέρχεται από το μικρό κουτί  της τηλεόρασης,

αυτής που σήμερα έχει εισχωρήσει σε όλα τα ελληνικά σπίτια, είναι τεράστιος,

όμως πάντα η δύναμη της ζωντάνιας του καφενείου κερδίζει την γενικότητα και  την ξύλινη γλώσσα της τηλεόρασης.

Το πρόβλημα του καφενείου είναι στην αραίωση των θαμώνων του, σύμπτωμα και τούτο των νέων συνθηκών στην κοινωνική ζωή μας, ένα σύμπτωμα που ( δίκην ρεβανσισμού…) επέφερε και η τηλεόραση.

Όμως και με αραιωμένη παρουσία , το …κουτσομπολικό γραφείο ( η ,αν θέλετε, καφενείον ) , κάνει την δουλειά του, όπως δεκάδες χρόνια πρίν ασκούσε.

Ο καλός και μεθοδικός πολιτικός , έχει τους ανθρώπους του, για  να λένε τα καλά λόγια για την προσωπικότητα και για το έργο του. Εκεί στο κουτσομπολι κό γραφείο, μέσα σε κεράσματα και με ανάλογο περισπούδαστο ύφος, ο βαλτός του , απαριθμεί τις προσπάθειες ( λίγης αλήθειας και μπόλικης … …σάλτσας) του δικού του, για κάθε θέμα, για κάθε πρόβλημα.

Ετσι περνά στην λαική συνείδηση το ..αγωνιστικό προφίλ του « αφεντικού » του , και του εξασφαλίζει ψήφους , αμοιβής του έργου του.

Αποθετικά οι ίδιοι άνθρωποι ….θαύουν τους πολιτικούς αντιπάλους, με την γνωστή και …αποτελεσματική μέθοδο του ψιθύρου!

Ο Θεός να σε φυλάει από την επιδημία, των ψιθυριστών του καφενείου.

Στις προεκλογικές ( και όχι μόνο…) περιοδείες , είναι ένα σημαντικό κονδύλιο των προεκλογικών εξόδων, τα λεγόμένα κεράσματα στα καφενεία , όπου για να…εξευμενισθεί ο θεός των κουτσομπολικών  γραφείων, ο υποψήφιος αφήνει τον φουσκωμένο οβολό-θυσία του. Αλλοίμονο στον… τσιφούτη που δεν θα αφήσει η θα αφήσει πενταροδεκάρες. Το θάψιμο του είναι …. .αναπόφευκτο!

Θα μπορούσε όμως μέσα στα….μειονεκτήματα του, να αποτελούσε  και βήμα αποτελεσματικών ενεργειών της διοίκησης.

Ετσι αν καθιέρωνε το κράτος, την διά ζώσης , στα καφενεία των οικισμών, γειτονιών και συνοικιών, μετάδοση των όποιων πληροφοριών επιθυμεί  για τους πολίτες, τότε σίγουρα και ασφαλώς η πληροφόρηση θα έφτανε ολόκληρη και αρτιμελής στους πολίτες. Ενώ τώρα με τις δημοσιεύσεις, πόσοι και πού τις διαβάζουν και πώς ενημερώνονται!

Στο καφενειακό γραφείο, θα μπορούσε ( με αντίστοιχη μέριμνα των κυβερνητών) να προσφέρεται και πλούσια γνώση, με διαδικασίες λαικού ανοικτού σχολείου. Ετσι η παρουσία πχ ενός γεωπόνου , που θα άνοιγε μια συζήτηση για επίκαιρα η γενικώτερα θέματα του επιστημονικού αντικειμένου του, πόση απόδοση γνώσης και ενημέρωσης δεν θα είχε για τους πολίτες !

Το καφενείο αποτελεί την αγορά των αρχαίων αθηναίων, αποτελεί την εκκλησία της δημοκρατίας. Εκεί σμιλεύονται οι κοινωνικές σχέσεις και οξυγονώνεται ο υγειής ιστός της κατά περίπτωση γειτονιάς.

Δυστυχώς πολλά καφενεία, στα χωριά κυρίως, έχουν «χρεωκοπήσει» , θύματα των νέων συνθηκών στην ζωή μας. Ετσι τα βλέπει κανείς με κλειστές και αραχνιασμένες πόρτες, με ξεβαμμένες τις επιγραφές των, να θυμίζουν την παληά αίγλη και λειτουργία τους, σαν φάρων αναφοράς του οικισμού, και της γειτονιάς.

Κάθε δήμος, κάθε τομέας κυβερνητικής δραστηριότητας ανοίγει και επανδρώνει διάφορα γραφεία διαφόρων δραστηριοτήτων, για εξυπηρέτηση των πολιτών.

Μήπως θάπρεπε να υπάρξει και ένα κρατικό ή δημοτικό πρόγραμμα για επανίδρυση των…κουτσομπολικών γραφείων, σαν κοινωνικών φάρων στην κάθε  γειτονιά , σαν χώρων ζωής στην γειτονιά, όπως τις παληώτερες καλές εποχές της δόξας των καφενείων !

Μέσα από την ύπαρξη τους θα μπορούσαν να περάσουν και πολλές θετικές παράμετροι για την καλλίτερη και αποδοτικώτερη λειτουργία του ίδιου του δήμου.

Αλλωστε ο τίτλος τους, από μόνος του, ως κουτσομπολικών γραφείων, θα αποτελέσει πόλο έλξης για την πελατεία τους….. [ 30-6-2003 ]

……………

 Αυτά γράψαμε και δημοσιεύσαμε τότε ( το 2003) σε τοπική εφημερίδα.

Αργότερα στις 19-3-2009 σε άρθρο μας με τίτλο « να δώσουμε άλλη φιλοσοφία στα ΚΑΠΗ» ,που δημοσίευσαν οι τοπικές εφημερίδες ,αλλά και με αίτηση μας απ 4833 / 24-3-2009 προς τον δήμο Ρεθύμνου, θέσαμε το θέμα των τοπικών καφενείων ,που έκλεισαν και κλείνουν, σε συνδυασμό με κοινωνικές, τουριστικές και πολιτιστικές παραμέτρους.

Γράψαμε τότε τα ακόλουθα :

να δώσουμε μια άλλη φιλοσοφία στα ΚΑΠΗ;

[παράδοση , κοινωνική συνάφεια, τουρισμός ,

και Τρίτη ηλικία!]

Ο θεσμός των ΚΑΠΗ αποτέλεσε ,και αποτελεί, μια πολύτιμη  κοινωνική δομή την οποία το Κράτος προσφέρει στους πολίτες  της τρίτης ηλικίας.

Θεωρώ ,ότι οι σχετικές επιχορηγήσεις των δήμων προς τα ΚΑΠΗ αποτελούν μια υποχρεωτική ανταπόδοση τους, προς τους δημότες τους οι οποίοι επί δεκαετίας στήριξαν και προώθησαν την τοπική οικονομία και έκτισαν ,υπό όλες τις παραμέτρους, τον δήμο.

Όμως κάθε δομή , πάντα έχει και  την καλλίτερη της!

Στις δυο  περίπου δεκατίες λειτουργίας του θεσμού, ακολουθείται ,ουσιαστικά η ίδια λειτουργική, χωρίς σημαντικές αλλαγές, και χωρίς φρεσκάρισμα και αξιολογούμενες βελτιώσεις, προσαρμογές κλπ.

Μπορεί να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι και συνειδησιακά ήρεμοι ,ότι επιτελούμε το καθήκον μας απέναντι στους γονείς μας, προσφέροντας τις δομές αυτές, όμως  υπάρχουν και απόψεις που  εντοπίζουν αρνητικές παραμέτρους και ζητούν αλλαγές και βελτιώσεις για την κάλυψη τους.

Να κάνουμε μια απλή συζήτηση ,καταθέτοντας τις επισημάνσεις αυτές  και ρίχνοντας ιδέες  βελτιώσεων και εξέλλιξης.

Παληώτερα ,οι τοπικές μας μικροκοινωνίες ,είχαν τα παραδοσιακά καφενεία, σε κάθε γειτονιά ,σε κάθε χωριό, που ήταν τα σημεία αναφοράς της κοινωνικής ζωής στην τοπική περιοχή.

Εκεί ,πληρώνοντας ,με τον φτωχικό οβολό τους, το καφεδάκι ή το γλυκό τους ,οι συμπολίτες απολάμβαναν την κοινωνική συναναστροφή ,συζητούσαν κάθε πρόβλημα και θέμα, ανάσαναν από το καθημερινό μόχθο τους.

Στο καφενείο έσμιγαν όλες οι ηλικίες!

Το καφενεδάκι αποτελεί πλέον ένα είδος υπό εξαφάνιση ,εκτοπισμένο από την τηλεόραση και τον σύγχρονο απόγονο του ,την καφετέρια.

Ισως ένα μέρος της αιτίας εξαφάνισης του να ανήκει και στην λειτουργία των ΚΑΠΗ!

Τα  ΚΑΠΗ λειτουργούν μόνο για τα μέλη τους, δηλαδή η συναναστροφή που επιτρέπουν είναι μόνον για άτομα τρίτης ηλικίας.

Εδώ επισημαίνεται ,από κάποιους, η συνέπεια της ηλικιακής «γκετοποίησης» ,δηλαδή «κατηγορούν» τα ΚΑΠΗ ,ότι διαχωρίζουν και απομονώνουν τις ηλικίες .

Θεωρώ ότι δεν  αμφισβητεί κανείς την χρησιμότητα ,από κάθε παράμετρο, της συναναστροφής ,των συζητήσεων, των ανταλλαγών γνώσεων και απόψεων, όλων των ηλικιών!

Επομένως πράγματι υπάρχει ένα θέμα, αποξένωσης  των ηλικιών!

Στα ΚΑΠΗ οι συμπολίτες της τρίτης ηλικίας απολαμβάνουν τις ευχάριστες ώρες τους, πληρώνοντας συμβολικά ποσά για τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

Ετσι  υπάρχει πρόσθετο κίνητρο προσέλευσης τους, με συνέπεια να  αφαιρείται πολύτιμο πελατειακό δυναμικό από τα συναφή καταστήματα της περιοχής.

Συνεπώς δεν είναι αναιτιολόγητοι οι ισχυρισμοί κάποιων ,ότι τα ΚΑΠΗ αντιστρατεύονται , και αφαιρούν έργο τους, επιρρεάζοντας την λειτουργία των όμοιων καταστημάτων της περιοχής.

Μάλιστα κάποιοι καταστηματάρχες «κατηγορούν» ,ότι με τα τέλη που εκείνοι πληρώνουν στους δήμους, οι δήμοι τούς ανταγωνίζονται χρηματοδοτώντας τα ΚΑΠΗ!

Οι δήμοι ,εν όψει της γενικώτερης οικονομικής λογικής, έχουν αρχίσει να «μαζεύουν» τις επιχορηγήσεις προς τα ΚΑΠΗ ,αφυδατώνοντας τα από παράπλευρες δραστηριότητες, και λειτουργώντας τα σαν απλά δημοτικά καφενεία.

Πολλοί , βλέποντας  τον αειφόρο «κατήφορο» του τουρισμού μας, μιλούμε για ανάκτηση της τοπικής μας ταυτότητας, για επαναπροσδιορισμό του τουριστικού μας προιόντος.

Στο πλαίσιο αυτό, μπαίνει στο τραπέζι και η αναβίωση των παραδοσιακών λειτουργιών στον τόπο μας.

Μια τέτοια παραδοσιακή τοπική λειτουργία ,είναι και το (παραδοσιακό) καφενείο!

Αρα, μια ανατοποθέτηση της δομής των ΚΑΠΗ, είναι συμβατή με τούτη την τουριστική ανάσταση μας, και ταυτόχρονα θα δημιουργήσει ρεαλιστικά δεδομένα για την επικοινωνία των λαών ,που τόσο επιδιώκεται από την ευρωπ κοινότητα.

Δεν θα κουράσω παραθέτοντας τέτοιες παραμέτρους ,αφού καθένας μπορεί να προσθέσει δικές του απόψεις ,όταν θα γίνει μια τέτοια συζήτηση-μελέτη του θέματος.

Ολοκληρώνοντας το παρόν σύντομο σημείωμα μου ,θα προχωρήσω σε προτάσεις ,για συζήτηση και αξιοποίηση.

   1/ να γίνει μια διαπαραταξιακή επιτροπή στον δήμο, η οποία να μελετήσει το θέμα, της αναδιοργάνωσης των δημοτικών υπηρεσιών προς την Τρίτη ηλικία.

Στην  πολύ σοβαρή δουλειά της επιτροπής, εντάσσεται η συλλογή και ανάλυση κάθε σχετικής ιδεογνωσίας και τεχνογνωσίας, τα οικονομικά κοστολογικά κλπ  δεδομένα ,η συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους, και η τελική πρόταση προς το δημοτικό συμβούλιο.

   2/ άξονες αναζήτησης της επιτροπής θα είναι, η αξιολόγηση της σημερινής λειτουργίας στο σύνολο της, και η προσεκτική μελέτη κάθε εξελικτικής δυνατότητας, σε συνδυασμό με την συνολική κοινωνικοοικονομική τοπική πραγματικότητα , παρούσα και μελλοντική.

   3/ σαν πρώτες προτάσεις ,για συζήτηση και αξιολόγηση, θα μπορούσαν να είναι, η ελεύθερη λειτουργία των μελών , με επιδότηση από τον δήμο, η στήριξη λειτουργίας παραδοσιακών καφενείων στις γειτονιές και στα χωριά μας, οι προδιαγραφές τέτοιων καφενείων ( τι θα περιέχουν ,τι θα σερβίρουν ,πως θα λειτουργούν κλπ),η γεωγραφική κατανομή γραφείων εξυπηρέτησης των μελών, κλπ

  4/ οι λοιπές υπηρεσίες που σήμερα προσφέρονται ,και άλλες που θα προστεθούν, θα δίδονται από κεντρικές δομές προς όλα τα μέλη.

Σίγουρα με μικρότερα κόστη μπορούν να προσφερθούν πολλαπλάσιες ,ποιοτικά και ποσοτικά, υπηρεσίες.

Με το παρόν σημείωμα τίθεται η ιδέα να ασχοληθούμε με το θέμα των ΚΑΠΗ για να βελτιώσουμε την παροχή προς τους συμπολίτες, βελτιώνοντας τα δεδομένα, κάνοντας τομές και ανακατανομές δράσεων, και αφήνοντας την μέχρι σήμερα ανασχόληση της απλής επανάληψης των υφισταμένων.

Θεωρώ ,ότι τα ΚΑΠΗ ήταν μια επαναστατική προσφορά προς την Τρίτη ηλικία.

Μετά από 20 χρόνια ,πιστεύω, ότι χρειάζονται ένα καινούριο ,καλλίτερο, «κουστούμι» !

Με σκέψη, με ωριμότητα, με σεβασμό, να μελετήσουμε τις δυνατότητες και να προχωρήσουμε σε βελτιώσεις.

……………….

Για τα καφενεία υπάρχουν πολλές ,( απεριόριστες θα έλεγα!), παράμετροι πάνω στις οποίες μπορούμε να αναπτύξουμε δράσεις και να κερδίσουμε ωφέλειες για τους πολίτες.

Ενδεικτικά θα θυμίσω υπάρχουσες (υλοποιημένες!) δραστηριότητες που έχουν περπατήσει με επιτυχία.

Τα καφεπιστήμια , όπου γίνονται επιστημονικές συζητήσεις και αναπτύξεις επίκαιρων κλπ θεμάτων { κουβέντες καφενείου μέν ,αλλά πολύ σοβαρές και ενημερωτικές-ωφέλιμες}!

Τα φιλολογικά καφενεία, όπου υπάρχουν εβδομαδιαίες φιλολογικές βραδυές με αυτοπρόσωπη συμμετοχή ,( και διάλογο με τους πελάτες!), άνθρωποι των γραμμάτων.

Θα μπορούσε κανείς να καταθέσει πολλές προτάσεις και ιδέες αναγκαιότητας ύπαρξης και αξιοποίησης του καφενείου , από το απλούστατο να βρίσκει «μια πόρτα ανοικτή» ο επισκέπτης  στο κάθε χωριό, μέχρι το προχωρημένο να συνεδριάζει εκεί το τοπικό συμβούλιο του οικισμού σε καθημερινές μόνιμες «εκκλησίες» του χωριού ,(κατά το εκκλησία του δήμου ,των αρχαίων προγόνων μας), με συμμετοχές και κεντρικών δημοτικών οργάνων , ώστε να αναπτύσσεται η πραγματική αυτοδιοικητική δημοκρατία!

Θεωρώ ,ότι είναι αυτονόητη η σημασία της λειτουργίας του καφενείου στα χωριά και στις γειτονιές από κάθε άποψη και για κάθε κοινωνικοοικονομική παράμετρο, ώστε η όποια συζήτηση χρειάζεται να γίνει ,αυτή να αφορά μόνο στο πόσα και ποια θα κάνουμε για την «αναστήλωση» των καφενείων !

Οι καλλικρατικοί δήμοι έχουν υποχρέωση να «δούν» ετούτη την ,πραγματικά, αναπτυξιακή τοπική παράμετρο.

Να γίνει αυτοδιοικητικό σλόγκαν η παράφραση του παληού «συνθήματος», δηλ το «κάθε χωριό και καφενείο» !

13-1-2011 nikninos@yahoo.gr   

...................................

Παληότερα ( το 2003) είχα γράψει ένα άρθρο-σάτιρα για τα καφενεία, που τα ονόμαζα ...."κουτσομπολικά γραφεία" !

Το παραθέτω στην συνέχεια της παρούσης ανάρτησης :

 σαν χρονογράφημα…….

ΤΑ…ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ

----------------------------------------------------

του κ  Νικ Νίνου επικεφαλή της «ανεξάρτητης δημοτικής κίνησης

 πολιτών του Ρεθύμνου

Στην σημερινή εποχή, την εποχή των μάνατζερ και των δημοσιοσχεσιακών γραφείων, την εποχή που όλα ξεκινούν από γραφεία και καταλήγουν σε γραφεία, μια επιγραφή σε κάποιο καφενείο ,που με περίσσειο χιούμορ αυτό

σαρκαζόταν ως …κουτσομπολικό γραφείο, θεωρούμε πως αξίζει μια …πολιτική ανάλυση!

Το καφενείο σε μια οποιαδήποτε γειτονιά, σε ένα οποιοδήποτε οικισμό, σε μια οποιαδήποτε συνοικία, αποτελεί ένα ιδιόμορφο κοινωνικό χώρο, όπου όλοι , για όλα, και για όλους, έχουν μια κουβέντα, γλυκειά, πικρή ή γλυκόπικρη.

Στον καφενειακό χώρο θα γίνει συζήτηση και …πολιτική ανάλυση όλων των πολιτικών γεγονότων.

Στον καφενειακό χώρο θα γίνει ο ενδελεχής  σχολιασμός κάθε τοπικού, και γενικώτερου θέματος.

Στον καφενειακό χώρο αναδεικνύονται οι  πολυμαθείς και …ευρυμαθείς πολίτες - θαμώνες , που κερδίζουν τον σεβασμό των ακροατών τους, εξελισ

σόμενοι  σε θεσφατικούς ομιλητές!

Τα καφενεία …ανεβάζουν και κατεβάζουν τοπικές ( και όχι μόνο…) κυβερνήσεις, απονέμουν συγχωροχάρτια για τα κυβερνητικά λάθη, και  ανοί

γουν λεωφόρους  αποδοχής μέτρων, προγραμμάτων και σχεδιασμών.

Όπως στο ποδόσφαιρο μια καλή και δυνατή μεσαία γραμμή , κρατεί, στηρίζει, και ανεβάζει ολόκληρη την ομάδα, έτσι και στην πολιτική, μια καλή και δυνατή σχέση με τα καφενεία δίνει δύναμι και προοπτική στην κυβέρνηση.

Βέβαια  ο ανταγωνισμός που προέρχεται από το μικρό κουτί  της τηλεόρασης,

αυτής που σήμερα έχει εισχωρήσει σε όλα τα ελληνικά σπίτια, είναι τεράστιος,

όμως πάντα η δύναμη της ζωντάνιας του καφενείου κερδίζει την γενικότητα και  την ξύλινη γλώσσα της τηλεόρασης.

Το πρόβλημα του καφενείου είναι στην αραίωση των θαμώνων του, σύμπτωμα και τούτο των νέων συνθηκών στην κοινωνική ζωή μας, ένα σύμπτωμα που ( δίκην ρεβανσισμού…) επέφερε και η τηλεόραση.

Όμως και με αραιωμένη παρουσία , το …κουτσομπολικό γραφείο ( η ,αν θέλετε, καφενείον ) , κάνει την δουλειά του, όπως δεκάδες χρόνια πρίν ασκούσε.

Ο καλός και μεθοδικός πολιτικός , έχει τους ανθρώπους του, για  να λένε τα καλά λόγια για την προσωπικότητα και για το έργο του. Εκεί στο κουτσομπολι κό γραφείο, μέσα σε κεράσματα και με ανάλογο περισπούδαστο ύφος, ο βαλτός του , απαριθμεί τις προσπάθειες ( λίγης αλήθειας και μπόλικης … …σάλτσας) του δικού του, για κάθε θέμα, για κάθε πρόβλημα.

Ετσι περνά στην λαική συνείδηση το ..αγωνιστικό προφίλ του « αφεντικού » του , και του εξασφαλίζει ψήφους , αμοιβής του έργου του.

Αποθετικά οι ίδιοι άνθρωποι ….θαύουν τους πολιτικούς αντιπάλους, με την γνωστή και …αποτελεσματική μέθοδο του ψιθύρου!

Ο Θεός να σε φυλάει από την επιδημία, των ψιθυριστών του καφενείου.

Στις προεκλογικές ( και όχι μόνο…) περιοδείες , είναι ένα σημαντικό κονδύλιο των προεκλογικών εξόδων, τα λεγόμένα κεράσματα στα καφενεία , όπου για να…εξευμενισθεί ο θεός των κουτσομπολικών  γραφείων, ο υποψήφιος αφήνει τον φουσκωμένο οβολό-θυσία του. Αλλοίμονο στον… τσιφούτη που δεν θα αφήσει η θα αφήσει πενταροδεκάρες. Το θάψιμο του είναι …. .αναπόφευκτο!

Θα μπορούσε όμως μέσα στα….μειονεκτήματα του, να αποτελούσε  και βήμα αποτελεσματικών ενεργειών της διοίκησης.

Ετσι αν καθιέρωνε το κράτος, την διά ζώσης , στα καφενεία των οικισμών, γειτονιών και συνοικιών, μετάδοση των όποιων πληροφοριών επιθυμεί  για τους πολίτες, τότε σίγουρα και ασφαλώς η πληροφόρηση θα έφτανε ολόκληρη και αρτιμελής στους πολίτες. Ενώ τώρα με τις δημοσιεύσεις, πόσοι και πού τις διαβάζουν και πώς ενημερώνονται!

Στο καφενειακό γραφείο, θα μπορούσε ( με αντίστοιχη μέριμνα των κυβερνητών) να προσφέρεται και πλούσια γνώση, με διαδικασίες λαικού ανοικτού σχολείου. Ετσι η παρουσία πχ ενός γεωπόνου , που θα άνοιγε μια συζήτηση για επίκαιρα η γενικώτερα θέματα του επιστημονικού αντικειμένου του, πόση απόδοση γνώσης και ενημέρωσης δεν θα είχε για τους πολίτες !

Το καφενείο αποτελεί την αγορά των αρχαίων αθηναίων, αποτελεί την εκκλησία της δημοκρατίας. Εκεί σμιλεύονται οι κοινωνικές σχέσεις και οξυγονώνεται ο υγειής ιστός της κατά περίπτωση γειτονιάς.

Δυστυχώς πολλά καφενεία, στα χωριά κυρίως, έχουν «χρεωκοπήσει» , θύματα των νέων συνθηκών στην ζωή μας. Ετσι τα βλέπει κανείς με κλειστές και αραχνιασμένες πόρτες, με ξεβαμμένες τις επιγραφές των, να θυμίζουν την παληά αίγλη και λειτουργία τους, σαν φάρων αναφοράς του οικισμού, και της γειτονιάς.

Κάθε δήμος, κάθε τομέας κυβερνητικής δραστηριότητας ανοίγει και επανδρώνει διάφορα γραφεία διαφόρων δραστηριοτήτων, για εξυπηρέτηση των πολιτών.

Μήπως θάπρεπε να υπάρξει και ένα κρατικό ή δημοτικό πρόγραμμα για επανίδρυση των…κουτσομπολικών γραφείων, σαν κοινωνικών φάρων στην κάθε  γειτονιά , σαν χώρων ζωής στην γειτονιά, όπως τις παληώτερες καλές εποχές της δόξας των καφενείων !

Μέσα από την ύπαρξη τους θα μπορούσαν να περάσουν και πολλές θετικές παράμετροι για την καλλίτερη και αποδοτικώτερη λειτουργία του ίδιου του δήμου.

Αλλωστε ο τίτλος τους, από μόνος του, ως κουτσομπολικών γραφείων, θα αποτελέσει πόλο έλξης για την πελατεία τους…..

...................................................................

....................................................................

Το καφενείο, στην σχετική "βιβλιογραφία" του, αναδεικνύει μια πολύ σημαντική χρησιμότητα του, την οποία οφείλουν να αξιοποιήσουν οι δήμοι.

Παραθέτω μερικές τέτοιες "εφαρμογές" για την ενημέρωση μας :

........................................................................................................................

Η σημερινή απλή πρόταση μας :

1/ Με φροντίδα του δήμου ιδρύεται (όπου δεν υπάρχει) τοπικός πολιτιστικός σύλλογος σε κάθε χωριό.

2/ Ο δήμος προκηρύσσει και νοικιάζει ένα κατάλληλο κτίριο  , για την λειτουργία πολιτιστικού κέντρου-καφενείου  στο χωριό.

3/ Ο δήμος παραχωρεί το κτίριο στον πολιτιστικό σύλλογο,ο οποίος με εθελοντική εργασία των μελών του, λειτουργεί το πολιτιστικό κέντρο-καφενείο !