αλλαγή
για τον δήμο και τους δημότες! Ρέθυμνο 17-2-2012
επικεφαλής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΕΟΔ ΝΙΝΟΣ
Δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου
Προς
την επιτροπή ονοματοθεσίας δήμου Ρεθύμνου
ΘΕΜΑ: ονοματοθεσία προς τιμήν Θανάση Βέγγου
Δεν χρειάζεται να αναφερθώ και να αναλύσω την προσωπικότητα ,την λαϊκή αγάπη και αναγνώριση, την καλλιτεχνική και ηθικοπλαστική προσφορά, του καλού άνθρω που του ελληνικού κινηματογράφου και Θεάτρου του Θανάση Βέγγου!
Θεωρώ ότι και στην πόλη μας, όλοι οι συμπολίτες εγκρίνουν την ελάχιστη αυτή απόδοση τιμής και αναγνώρισης προς τον μεγάλο ηθοποιό και περιμένουν από τον δήμο μας να ανταποκριθεί σε αυτήν την οφειλόμενη απόφαση του.
Προτείνω λοιπόν και ζητώ, από την επιτροπή ονοματοθεσίας του δήμου μας, να θέσει στο τραπέζι των υπό ικανοποίηση προτάσεων ονοματοθεσίας την παρούσα αίτηση-πρόταση μας, και να ονοματοθετήσει ανάλογης σημασίας πλατεία ή δρόμο της πόλης μας προς τιμήν του αξέχαστου ηθοποιού.
Παρακαλώ τον κ πρόεδρο της επιτροπής ονοματοθεσίας για τις προβλεπόμενες και χρειαζούμενες διαδικασίες υλοποίησης της παρούσης πρότασης.
Με τιμή
Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στον δήμο
[ η αίτηση πήρε αριθ πρωτοκόλλου 4632 / 22.2.12 ]
Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2012
Μία με ολίγη ! Ολα λιγόστεψαν σήμερα...
μία με ολίγη !
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
Στην εποχή της ευκολίας μας ,όλων ημών των Ελλήνων, συχνά ακούγαμε στην ατμόσφαιρα των εστιατορίων την διαπεραστική φωνή του σερβιτόρου, προς την κουζίνα, που ζητούσε την συμπληρωματική παραγγελία του πελάτη ,ο οποίος χορτασμένος ζητούσε την μειωμένη μερίδα άλλων φαγητών ,για να απολαύσει όλες τις γεύσεις που διέθετε το μαγαζί.
Δυστυχώς έτσι που τάφεραν οι καιροί ( με την «γενναία» συμμετοχή των πολιτικών μας!), σήμερα αυτή η παραγγελία « με ολίγη» έγινε καθημερινότητα στην χώρα μας! Μάλιστα, η «ολίγη» έγινε μια νέα κατάσταση στον τόπο μας ,την οποία βιώνουμε δραματικά ,και με περίσσεια αγανάκτηση, όλοι μας.
Όχι μόνο στο φαγητό μας κυριάρχησε η στέρηση και ο περιορισμός, η μείωση και η συγκράτηση ,αλλά όλα αυτά ,σαν θύελλα, σάρωσαν και επεκράτησαν παντού, σε όλες τις παραμέτρους της ζωής μας, σε όλες «τις οδούς και τις παρόδους» της καθη μερινότητας μας.
Σαν το ορμητικό τσουνάμι μπήκε στον τομέα της υγειονομικής μας περίθαλψης, στα συνταξιοδοτικά μας, στα μισθολογικά μας, στην παιδεία, στην κοινωνική μέριμνα, στο δικαίωμα εργασίας, και σε όλα εκείνα που είχαμε δεδομένα έως πριν λίγους μήνες.
Ολες αυτές οι καθημερινοτικές μας παράμετροι από πλήρεις «μερίδες» κατήντησαν και μας έρχονται πλέον σε μέγεθος περιεχόμενου « με ολίγη»!
Η κυριαρχικά επίκαιρη διαπραγμάτευση για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, είχε ήδη υλοποιηθεί στην μεολιγηκή συρρίκνωση όλων αυτών που είχαμε πρίν.
Μάλιστα αυτή η μεολιγηποίηση δεν έχει σταματημό, και κανείς μας δεν γνωρίζει που θα καταλήξει.
Επιπρόσθετα αυτή η άκρατη ιδιωτικοποίηση, ( είναι η σεμνή ονομασία του στυγνού κεφαλαίου!),περιορίζει εκτοπιστικά και συμπιεστικά την παρουσία του κρατικού και του κοινωνικού στοιχείου, στα οποία έχει επικολλήσει την κονκάρδα του «ολίγον» , ένα «ολίγον» που τείνει να γίνει ελάχιστον προς μηδενικόν!
Ολίγον κράτος, ολίγη δημόσια υγεία, ολίγοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, ολίγη δημόσια παιδεία, κλπ εκφράζουν την ολιγομανία που μας έχει , κατοχικά, επιβληθεί σαν πανούκλα !
Βεβαίως ,σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αυτή η ολιγηποίηση που υφιστάμεθα όλοι εμείς οι απλοί πολίτες, σε κάποιους άλλους εκδηλώνεται σαν αυξησηποίηση, με μια ξέφρενη κατάσταση που όπως όλες οι όμοιες της είναι επικίνδυνη.
Οι κοινωνικές ισορροπίες , όπως διδάσκει η ιστορία, είναι ένα ηρεμιστικό ζητούμενο για όλους.
Η σημερινή κατάσταση που βιώνουμε, μας αγανακτεί όλους, μας συμπιέζει και μας εξοργίζει, περιορίζει την δημιουργικότητα μας, είναι μια ανελεύθερη μια αντιδημοκρατική κατοχή της προσωπικότητας και της ανθρώπινης υπόστασης μας.
Η ιώβειος υπομονή που έχουμε επιδείξει δεν σημαίνει ,υποχρεωτικά, ότι αποδεχόμαστε και υποτασσόμαστε στην απέραντη αυθαιρεσία ,την οποία με απύθμενη υποκρισία , για το καλό μας, αποφάσισαν κάποιοι για μας χωρίς να ρωτήσουν εμάς!
Με σειρά από ψευδείς απειλές και διλήμματα ,( πχ δεν θάχουμε χρήματα να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις), νομοθετήθηκαν όλα αυτά τα ολιγικά «δεσμά» και το ανησυχητικό είναι πως οι ίδιοι που τα ψήφισαν δηλώνουν δημόσια ,πως δεν τα διάβασαν ,( άρα δεν τα ήξεραν!),αυτά που ψήφισαν!
Βιώνουμε μια ιδιόμορφη κατοχή , μετατραπήκαμε σε μια αποικία κάποιων ,( με την ονομασία μας ως «με ολίγη»!), και μας αρνήθηκαν το στοιχειώδες δημοκρατικό μας δικαίωμα της ψήφου μας απέναντι σε όλα αυτά που μας επέβαλαν!
Αυτοί ,που ( υποτίθεται!) απαιτούν την δημοκρατία απλά θα μας «επιτρέψουν», όταν ολοκληρώσουν την «προσπάθεια» τους, να επικυρώσουμε όσα αυτοί αποφάσισαν και επέβαλαν την νομοθέτηση τους ,στήνοντας κάλπες από τις οποίες ,ο,τι και αν ψηφίσουμε , θα βγεί η μοναδική ετυμηγορία της έγκρισης των γενομένων!
Ολοι οι Ελληνες ,( και ,όπως απέδειξαν οι πρόσφατες διεθνείς κινητοποιήσεις συμπαράστασης προς τους Ελληνες, όλοι οι πολίτες του κόσμου),είμαστε ενάντιοι σε όσα μας επιβλήθηκαν και για όσα μας απειλούν για την επόμενη μέρα.
Είναι διαχρονικά ξεκάθαρο ,ότι το εκάστοτε ελληνικό χρέος δημιουργήθηκε από τις ίδιες αιτίες και από τις ίδιες λειτουργικές κάποιων κακών ελλήνων πολιτικών.
Η διεθνής νομοθεσία έχει τους δικούς της νομικούς όρους για την επάχθεια αυτών των χρεών.
Εκαναν όσα έκαναν ,αποφάσισαν και επέβαλαν όσα μας επέβαλαν, αρκετά όμως πιά!
Θεωρούμε ,ότι θάπρεπε να παραγγείλουμε για τους άσπονδους φίλους μας,
( ημεδαπούς και αλλοδαπούς!), αν όχι πλήρη μερίδα, έστω μια «με ολίγην», τσίπας και σεβασμού προς τον ελληνικό λαό!
22-2-12
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
Στην εποχή της ευκολίας μας ,όλων ημών των Ελλήνων, συχνά ακούγαμε στην ατμόσφαιρα των εστιατορίων την διαπεραστική φωνή του σερβιτόρου, προς την κουζίνα, που ζητούσε την συμπληρωματική παραγγελία του πελάτη ,ο οποίος χορτασμένος ζητούσε την μειωμένη μερίδα άλλων φαγητών ,για να απολαύσει όλες τις γεύσεις που διέθετε το μαγαζί.
Δυστυχώς έτσι που τάφεραν οι καιροί ( με την «γενναία» συμμετοχή των πολιτικών μας!), σήμερα αυτή η παραγγελία « με ολίγη» έγινε καθημερινότητα στην χώρα μας! Μάλιστα, η «ολίγη» έγινε μια νέα κατάσταση στον τόπο μας ,την οποία βιώνουμε δραματικά ,και με περίσσεια αγανάκτηση, όλοι μας.
Όχι μόνο στο φαγητό μας κυριάρχησε η στέρηση και ο περιορισμός, η μείωση και η συγκράτηση ,αλλά όλα αυτά ,σαν θύελλα, σάρωσαν και επεκράτησαν παντού, σε όλες τις παραμέτρους της ζωής μας, σε όλες «τις οδούς και τις παρόδους» της καθη μερινότητας μας.
Σαν το ορμητικό τσουνάμι μπήκε στον τομέα της υγειονομικής μας περίθαλψης, στα συνταξιοδοτικά μας, στα μισθολογικά μας, στην παιδεία, στην κοινωνική μέριμνα, στο δικαίωμα εργασίας, και σε όλα εκείνα που είχαμε δεδομένα έως πριν λίγους μήνες.
Ολες αυτές οι καθημερινοτικές μας παράμετροι από πλήρεις «μερίδες» κατήντησαν και μας έρχονται πλέον σε μέγεθος περιεχόμενου « με ολίγη»!
Η κυριαρχικά επίκαιρη διαπραγμάτευση για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, είχε ήδη υλοποιηθεί στην μεολιγηκή συρρίκνωση όλων αυτών που είχαμε πρίν.
Μάλιστα αυτή η μεολιγηποίηση δεν έχει σταματημό, και κανείς μας δεν γνωρίζει που θα καταλήξει.
Επιπρόσθετα αυτή η άκρατη ιδιωτικοποίηση, ( είναι η σεμνή ονομασία του στυγνού κεφαλαίου!),περιορίζει εκτοπιστικά και συμπιεστικά την παρουσία του κρατικού και του κοινωνικού στοιχείου, στα οποία έχει επικολλήσει την κονκάρδα του «ολίγον» , ένα «ολίγον» που τείνει να γίνει ελάχιστον προς μηδενικόν!
Ολίγον κράτος, ολίγη δημόσια υγεία, ολίγοι ελεγκτικοί μηχανισμοί, ολίγη δημόσια παιδεία, κλπ εκφράζουν την ολιγομανία που μας έχει , κατοχικά, επιβληθεί σαν πανούκλα !
Βεβαίως ,σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, αυτή η ολιγηποίηση που υφιστάμεθα όλοι εμείς οι απλοί πολίτες, σε κάποιους άλλους εκδηλώνεται σαν αυξησηποίηση, με μια ξέφρενη κατάσταση που όπως όλες οι όμοιες της είναι επικίνδυνη.
Οι κοινωνικές ισορροπίες , όπως διδάσκει η ιστορία, είναι ένα ηρεμιστικό ζητούμενο για όλους.
Η σημερινή κατάσταση που βιώνουμε, μας αγανακτεί όλους, μας συμπιέζει και μας εξοργίζει, περιορίζει την δημιουργικότητα μας, είναι μια ανελεύθερη μια αντιδημοκρατική κατοχή της προσωπικότητας και της ανθρώπινης υπόστασης μας.
Η ιώβειος υπομονή που έχουμε επιδείξει δεν σημαίνει ,υποχρεωτικά, ότι αποδεχόμαστε και υποτασσόμαστε στην απέραντη αυθαιρεσία ,την οποία με απύθμενη υποκρισία , για το καλό μας, αποφάσισαν κάποιοι για μας χωρίς να ρωτήσουν εμάς!
Με σειρά από ψευδείς απειλές και διλήμματα ,( πχ δεν θάχουμε χρήματα να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις), νομοθετήθηκαν όλα αυτά τα ολιγικά «δεσμά» και το ανησυχητικό είναι πως οι ίδιοι που τα ψήφισαν δηλώνουν δημόσια ,πως δεν τα διάβασαν ,( άρα δεν τα ήξεραν!),αυτά που ψήφισαν!
Βιώνουμε μια ιδιόμορφη κατοχή , μετατραπήκαμε σε μια αποικία κάποιων ,( με την ονομασία μας ως «με ολίγη»!), και μας αρνήθηκαν το στοιχειώδες δημοκρατικό μας δικαίωμα της ψήφου μας απέναντι σε όλα αυτά που μας επέβαλαν!
Αυτοί ,που ( υποτίθεται!) απαιτούν την δημοκρατία απλά θα μας «επιτρέψουν», όταν ολοκληρώσουν την «προσπάθεια» τους, να επικυρώσουμε όσα αυτοί αποφάσισαν και επέβαλαν την νομοθέτηση τους ,στήνοντας κάλπες από τις οποίες ,ο,τι και αν ψηφίσουμε , θα βγεί η μοναδική ετυμηγορία της έγκρισης των γενομένων!
Ολοι οι Ελληνες ,( και ,όπως απέδειξαν οι πρόσφατες διεθνείς κινητοποιήσεις συμπαράστασης προς τους Ελληνες, όλοι οι πολίτες του κόσμου),είμαστε ενάντιοι σε όσα μας επιβλήθηκαν και για όσα μας απειλούν για την επόμενη μέρα.
Είναι διαχρονικά ξεκάθαρο ,ότι το εκάστοτε ελληνικό χρέος δημιουργήθηκε από τις ίδιες αιτίες και από τις ίδιες λειτουργικές κάποιων κακών ελλήνων πολιτικών.
Η διεθνής νομοθεσία έχει τους δικούς της νομικούς όρους για την επάχθεια αυτών των χρεών.
Εκαναν όσα έκαναν ,αποφάσισαν και επέβαλαν όσα μας επέβαλαν, αρκετά όμως πιά!
Θεωρούμε ,ότι θάπρεπε να παραγγείλουμε για τους άσπονδους φίλους μας,
( ημεδαπούς και αλλοδαπούς!), αν όχι πλήρη μερίδα, έστω μια «με ολίγην», τσίπας και σεβασμού προς τον ελληνικό λαό!
22-2-12
Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012
οδός( ή πλατεία) Θανάση Βέγγου!
αλλαγή
για τον δήμο και τους δημότες! Ρέθυμνο 17-2-2012
επικεφαλής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΕΟΔ ΝΙΝΟΣ
Δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου
Προς
την επιτροπή ονοματοθεσίας δήμου Ρεθύμνου
ΘΕΜΑ: ονοματοθεσία προς τιμήν Θανάση Βέγγου
Δεν χρειάζεται να αναφερθώ και να αναλύσω την προσωπικότητα ,την λαϊκή αγάπη και αναγνώριση, την καλλιτεχνική και ηθικοπλαστική προσφορά, του καλού άνθρω που του ελληνικού κινηματογράφου και Θεάτρου του Θανάση Βέγγου!
Θεωρώ ότι και στην πόλη μας, όλοι οι συμπολίτες εγκρίνουν την ελάχιστη αυτή απόδοση τιμής και αναγνώρισης προς τον μεγάλο ηθοποιό και περιμένουν από τον δήμο μας να ανταποκριθεί σε αυτήν την οφειλόμενη απόφαση του.
Προτείνω λοιπόν και ζητώ, από την επιτροπή ονοματοθεσίας του δήμου μας, να θέσει στο τραπέζι των υπό ικανοποίηση προτάσεων ονοματοθεσίας την παρούσα αίτηση-πρόταση μας, και να ονοματοθετήσει ανάλογης σημασίας πλατεία ή δρόμο της πόλης μας προς τιμήν του αξέχαστου ηθοποιού.
Παρακαλώ τον κ πρόεδρο της επιτροπής ονοματοθεσίας για τις προβλεπόμενες και χρειαζούμενες διαδικασίες υλοποίησης της παρούσης πρότασης.
Με τιμή
Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στον δήμο
για τον δήμο και τους δημότες! Ρέθυμνο 17-2-2012
επικεφαλής
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΕΟΔ ΝΙΝΟΣ
Δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου
Προς
την επιτροπή ονοματοθεσίας δήμου Ρεθύμνου
ΘΕΜΑ: ονοματοθεσία προς τιμήν Θανάση Βέγγου
Δεν χρειάζεται να αναφερθώ και να αναλύσω την προσωπικότητα ,την λαϊκή αγάπη και αναγνώριση, την καλλιτεχνική και ηθικοπλαστική προσφορά, του καλού άνθρω που του ελληνικού κινηματογράφου και Θεάτρου του Θανάση Βέγγου!
Θεωρώ ότι και στην πόλη μας, όλοι οι συμπολίτες εγκρίνουν την ελάχιστη αυτή απόδοση τιμής και αναγνώρισης προς τον μεγάλο ηθοποιό και περιμένουν από τον δήμο μας να ανταποκριθεί σε αυτήν την οφειλόμενη απόφαση του.
Προτείνω λοιπόν και ζητώ, από την επιτροπή ονοματοθεσίας του δήμου μας, να θέσει στο τραπέζι των υπό ικανοποίηση προτάσεων ονοματοθεσίας την παρούσα αίτηση-πρόταση μας, και να ονοματοθετήσει ανάλογης σημασίας πλατεία ή δρόμο της πόλης μας προς τιμήν του αξέχαστου ηθοποιού.
Παρακαλώ τον κ πρόεδρο της επιτροπής ονοματοθεσίας για τις προβλεπόμενες και χρειαζούμενες διαδικασίες υλοποίησης της παρούσης πρότασης.
Με τιμή
Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στον δήμο
εθνική ευτυχία !
Εθνική (και τοπική) ευτυχία !
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
Τον τελευταίο καιρό, στον δήμο μας, κάποιοι επαίρονται ,ότι γίνονται έργα ,τα οποία με ιδιαίτερη υπερηφάνεια επιμετρούν με τα πόσα εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν!
Αυτή η «αλαζονεία» ,ετούτη η μονομέρεια τους, δεν τους αφήνει να δούν την δυστυχή πραγματικότητα πάνω στην οποία «προβάλλονται» αυτά τα εκατομμύρια, για να «συνέλθουν» και να «προσγειωθούν».
Είχαμε δημοσιεύσει πριν δύο περίπου χρόνια ένα κείμενο μας ( βλέπε τοπικές εφημερίδες 23-5-2009) με το οποίο καταθέταμε την έννοια του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος με την χροιά της ακαθάριστης εθνικής ευτυχίας !
Εκεί θέταμε μια απλούστατη αλήθεια, την οποία όλοι «ξεχνούνε» όταν μιλούν για ανάπτυξη ,για επενδύσεις, για υποδομές κλπ.
Αυτή η ξεχασμένη, η περιθωριοποιημένη, η εντελώς παραμελημένη αλήθεια, είναι «ο άνθρωπος »!
Υποτίθεται, ότι όλα όσα κάνουμε, όλα όσα γίνονται, αποσκοπούν σε αυτό πού όλοι λέμε και υποσχόμαστε πως επιδιώκουμε, δηλ για « το καλλίτερο»!
Και αυτό «το καλλίτερο» αναφέρεται στην ποιότητα ζωής των πολιτών, στην οικονομικοκοινωνική ανάπτυξη, στην βιώσιμη κινητικότητα και λειτουργική της καθημερινότητα όλων μας, στην αισιοδοξία για το μέλλον, στην ελπιδοφόρα προοπτική για «το αύριο» !
Στο μακρυνό Μπουτάν ( βλέπε εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 17.5.09 και εφημερίδα «εθνος» της 24.5.09 )οι διάφορες κρατικές επενδύσεις εγκρίνονται μόνον όταν προκύπτει ,μέσα από ειδικούς υπολογισμούς, ότι θα κάνουν τους πολίτες πιο ευτυχισμένους!
Στην ,επίσης, μακρυνή Αυστραλία ,( βλέπε εφημερίδα «εξπρές» της 18.11.09), έχουν καταθέσει το συμπέρασμα ,πως και τα συναισθήματα έχουν τιμή, και επομένως μπορούν να «μετρηθούν» και σαν τέτοια μεγέθη μπορούν να εκτιμηθούν και να αξιολογηθούν.
Σήμερα η χώρα μας ευρίσκεται σε μια δυσάρεστη κατάσταση ( από μια πλειάδα παραμέτρων) η οποία έχει εμφανή και σαφή στοιχεία εμφάνισης και έκφρασης της στην καθημερινότητα και, του τόπου μας.
Η δυστυχία, η θλίψη, η στεναχώρια, η απογοήτευση, η ανέχεια, η ανεργία κλπ κλπ αποτελούν ένα επαχθές «φορτίο» που βαραίνει τις πλάτες όλων μας.
Πλέον, το χαμόγελο, η ευχάριστη διάθεση, η όρεξη ,το κέφι, η ευτυχία, η ικανοποίηση, η χαρά κλπ, έχουν γίνει παράμετροι «υπό εξαφάνιση» και συναντούνται όλο και σπανιότερα «στις οδούς και στις ρίμες» του δήμου μας.
Σε πρόσφατη σύσκεψη για κάποια κατάληψη που είχε γίνει στην πόλη μας, σηκώθηκα και είπα δυό μόνον λόγια: “ κοιτάζουμε το δένδρο και χάσαμε το δάσος! Σε λίγο καιρό, θα έχουμε μια αυξημένη δύσκολη πραγματικότητα να «σερνόμαστε» όλοι στους δρόμους - έργα «βιτρίνας» της πόλης μας καταβεβλημένοι από τα προβλήματα. Και τότε ούτε τουρισμός θα δέχεται να «κυκλοφορεί» ούτε τίποτε θα μπορεί να προχωρεί!»
Δυστυχώς, ουδείς «άκουσε» και η συζήτηση προχώρησε συνεχίζοντας να μονολογεί για το δένδρο!
Θεωρούμε, [και το «φωνάζουμε» όσο δυνατά μας επιτρέπει η ( μειωμένη!) ιδιότητα του δημοτικού συμβούλου, και το γράφουμε όσο μας επιτρέπει η «ανοχή» των σελίδων του τοπικού τύπου],ότι ο δήμος πρέπει να ανασχεδιάσει την «παρουσία» και την δραστηριότητα του.
Πρέπει να ανασυντάξει τις προτεραιότητες του.
Πρέπει να εγγράψει στο λεξιλόγιο του την καινούρια ( άγνωστη του ,έως σήμερα!) έννοια της ακαθάριστης τοπικής ευτυχίας των δημοτών του.
Καλά τα έργα, καλές οι οποιεσδήποτε επενδυτικές προσπάθειες, καλά όλα όσα σκέφθηκαν και σκέπτονται ( μιλούμε καλοπροαίρετα και δεχόμαστε .οτι όλοι θέλουμε «το καλό» για τον τόπο μας), όμως θάπρεπε να ξαναβάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά: Πρώτα ο άνθρωπος, και μετά όλα τα άλλα!
Εως σήμερα δώσαμε προτεραιότητα σε όλα «τα άλλα» και «χάσαμε» τον άνθρωπο, κάπου ξεχασμένο και αναξιολόγητο!
Ηδη οι δρόμοι της πόλης μας που στερούνται του αναζωογονητικού πράσινου ,
( επειδή ποτέ δεν σκεφθήκαμε και δεν υλοποιήσαμε τους υπαρκτούς τρόπους με τους οποίους θα τους πλημμυρίζαμε σε χρώματα και αρώματα), στερούνται και του ελπιδοφόρου χαμόγελου των ευτυχισμένων ανθρώπων ( επειδή δεν φροντίσαμε ποτέ να βελτιώσουμε και δεν αντιμετωπίσαμε καμιά παράμετρο, από τις πολλές εκείνες που «αποστεώνουν» την ανθρώπινη ψυχική διάθεση).
Ζητούμε από όλους, να συστρατευθούμε σε μια συνολική προσπάθεια να ξαναφέρουμε το χαμόγελο και την ανθρώπινη ευτυχία σε όλους τους χώρους του δήμου μας.
Ζητούμε από τον δήμο, να απαλλαγεί από την «μιζέρεια» της μονομέρειας «του δένδρου» και να ανοίξει τους ορίζοντες του ατενίζοντας ολόκληρο το «καιόμενο» δάσος της σημερινής δύσκολης πραγματικότητας.
Η τοπική ευτυχία είναι η μεγαλύτερη και παραγωγικότερη επένδυση που μπορεί να «σχεδιάσει» και υλοποιήσει κανείς!
Ας την σχεδιάσουμε και ας την υλοποιήσουμε σήμερα !
15.2.2012
[ δημοσιεύθηκε εφημερίδα «κρητι επιθ » της 16.2.2012, εφημερίδα «ρέθεμνος» της 18.2.2012, καιο «ρεθ νέα» της 16.2.2012]
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
Τον τελευταίο καιρό, στον δήμο μας, κάποιοι επαίρονται ,ότι γίνονται έργα ,τα οποία με ιδιαίτερη υπερηφάνεια επιμετρούν με τα πόσα εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν!
Αυτή η «αλαζονεία» ,ετούτη η μονομέρεια τους, δεν τους αφήνει να δούν την δυστυχή πραγματικότητα πάνω στην οποία «προβάλλονται» αυτά τα εκατομμύρια, για να «συνέλθουν» και να «προσγειωθούν».
Είχαμε δημοσιεύσει πριν δύο περίπου χρόνια ένα κείμενο μας ( βλέπε τοπικές εφημερίδες 23-5-2009) με το οποίο καταθέταμε την έννοια του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος με την χροιά της ακαθάριστης εθνικής ευτυχίας !
Εκεί θέταμε μια απλούστατη αλήθεια, την οποία όλοι «ξεχνούνε» όταν μιλούν για ανάπτυξη ,για επενδύσεις, για υποδομές κλπ.
Αυτή η ξεχασμένη, η περιθωριοποιημένη, η εντελώς παραμελημένη αλήθεια, είναι «ο άνθρωπος »!
Υποτίθεται, ότι όλα όσα κάνουμε, όλα όσα γίνονται, αποσκοπούν σε αυτό πού όλοι λέμε και υποσχόμαστε πως επιδιώκουμε, δηλ για « το καλλίτερο»!
Και αυτό «το καλλίτερο» αναφέρεται στην ποιότητα ζωής των πολιτών, στην οικονομικοκοινωνική ανάπτυξη, στην βιώσιμη κινητικότητα και λειτουργική της καθημερινότητα όλων μας, στην αισιοδοξία για το μέλλον, στην ελπιδοφόρα προοπτική για «το αύριο» !
Στο μακρυνό Μπουτάν ( βλέπε εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 17.5.09 και εφημερίδα «εθνος» της 24.5.09 )οι διάφορες κρατικές επενδύσεις εγκρίνονται μόνον όταν προκύπτει ,μέσα από ειδικούς υπολογισμούς, ότι θα κάνουν τους πολίτες πιο ευτυχισμένους!
Στην ,επίσης, μακρυνή Αυστραλία ,( βλέπε εφημερίδα «εξπρές» της 18.11.09), έχουν καταθέσει το συμπέρασμα ,πως και τα συναισθήματα έχουν τιμή, και επομένως μπορούν να «μετρηθούν» και σαν τέτοια μεγέθη μπορούν να εκτιμηθούν και να αξιολογηθούν.
Σήμερα η χώρα μας ευρίσκεται σε μια δυσάρεστη κατάσταση ( από μια πλειάδα παραμέτρων) η οποία έχει εμφανή και σαφή στοιχεία εμφάνισης και έκφρασης της στην καθημερινότητα και, του τόπου μας.
Η δυστυχία, η θλίψη, η στεναχώρια, η απογοήτευση, η ανέχεια, η ανεργία κλπ κλπ αποτελούν ένα επαχθές «φορτίο» που βαραίνει τις πλάτες όλων μας.
Πλέον, το χαμόγελο, η ευχάριστη διάθεση, η όρεξη ,το κέφι, η ευτυχία, η ικανοποίηση, η χαρά κλπ, έχουν γίνει παράμετροι «υπό εξαφάνιση» και συναντούνται όλο και σπανιότερα «στις οδούς και στις ρίμες» του δήμου μας.
Σε πρόσφατη σύσκεψη για κάποια κατάληψη που είχε γίνει στην πόλη μας, σηκώθηκα και είπα δυό μόνον λόγια: “ κοιτάζουμε το δένδρο και χάσαμε το δάσος! Σε λίγο καιρό, θα έχουμε μια αυξημένη δύσκολη πραγματικότητα να «σερνόμαστε» όλοι στους δρόμους - έργα «βιτρίνας» της πόλης μας καταβεβλημένοι από τα προβλήματα. Και τότε ούτε τουρισμός θα δέχεται να «κυκλοφορεί» ούτε τίποτε θα μπορεί να προχωρεί!»
Δυστυχώς, ουδείς «άκουσε» και η συζήτηση προχώρησε συνεχίζοντας να μονολογεί για το δένδρο!
Θεωρούμε, [και το «φωνάζουμε» όσο δυνατά μας επιτρέπει η ( μειωμένη!) ιδιότητα του δημοτικού συμβούλου, και το γράφουμε όσο μας επιτρέπει η «ανοχή» των σελίδων του τοπικού τύπου],ότι ο δήμος πρέπει να ανασχεδιάσει την «παρουσία» και την δραστηριότητα του.
Πρέπει να ανασυντάξει τις προτεραιότητες του.
Πρέπει να εγγράψει στο λεξιλόγιο του την καινούρια ( άγνωστη του ,έως σήμερα!) έννοια της ακαθάριστης τοπικής ευτυχίας των δημοτών του.
Καλά τα έργα, καλές οι οποιεσδήποτε επενδυτικές προσπάθειες, καλά όλα όσα σκέφθηκαν και σκέπτονται ( μιλούμε καλοπροαίρετα και δεχόμαστε .οτι όλοι θέλουμε «το καλό» για τον τόπο μας), όμως θάπρεπε να ξαναβάλουμε τα πράγματα στην σωστή σειρά: Πρώτα ο άνθρωπος, και μετά όλα τα άλλα!
Εως σήμερα δώσαμε προτεραιότητα σε όλα «τα άλλα» και «χάσαμε» τον άνθρωπο, κάπου ξεχασμένο και αναξιολόγητο!
Ηδη οι δρόμοι της πόλης μας που στερούνται του αναζωογονητικού πράσινου ,
( επειδή ποτέ δεν σκεφθήκαμε και δεν υλοποιήσαμε τους υπαρκτούς τρόπους με τους οποίους θα τους πλημμυρίζαμε σε χρώματα και αρώματα), στερούνται και του ελπιδοφόρου χαμόγελου των ευτυχισμένων ανθρώπων ( επειδή δεν φροντίσαμε ποτέ να βελτιώσουμε και δεν αντιμετωπίσαμε καμιά παράμετρο, από τις πολλές εκείνες που «αποστεώνουν» την ανθρώπινη ψυχική διάθεση).
Ζητούμε από όλους, να συστρατευθούμε σε μια συνολική προσπάθεια να ξαναφέρουμε το χαμόγελο και την ανθρώπινη ευτυχία σε όλους τους χώρους του δήμου μας.
Ζητούμε από τον δήμο, να απαλλαγεί από την «μιζέρεια» της μονομέρειας «του δένδρου» και να ανοίξει τους ορίζοντες του ατενίζοντας ολόκληρο το «καιόμενο» δάσος της σημερινής δύσκολης πραγματικότητας.
Η τοπική ευτυχία είναι η μεγαλύτερη και παραγωγικότερη επένδυση που μπορεί να «σχεδιάσει» και υλοποιήσει κανείς!
Ας την σχεδιάσουμε και ας την υλοποιήσουμε σήμερα !
15.2.2012
[ δημοσιεύθηκε εφημερίδα «κρητι επιθ » της 16.2.2012, εφημερίδα «ρέθεμνος» της 18.2.2012, καιο «ρεθ νέα» της 16.2.2012]
Πέμπτη 9 Φεβρουαρίου 2012
αίτηση-πρόταση Νίκος Νίνος, για Ρομά στον δήμο Ρεθύμνου
αλλαγή
για τον δήμο και τους δημότες! Ρέθυμνο 8-2-2012
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΕΟΔ ΝΙΝΟΣ
δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου αριθ πρωτοκ 3612 /. 9.2.2012
προς
το δήμο Ρεθύμνου
α/ κ πρόεδρο δημοτικού συμβουλίου
β/ κοινωνική υπηρεσία δήμου Ρεθύμνου
γ/ κ δήμαρχο Ρεθύμνου
ΣΧΕΤΙΚΑ : 1/ η απ 27650 / 5-12-11 ερώτηση μας, στον κ δήμαρχο, και κοινωνική
υπηρεσία του δήμου μας.( που δεν απαντήθηκε ποτέ, έως σήμερα)
2/ η απ 11160 / 29-6-07 ερώτηση μας, στον αρμόδιο αντιδήμαρχο, τον
πρόεδρο του ΔΣ και την κοινωνική υπηρεσία του δήμου μας ( που δεν
απαντήθηκε ποτέ, έως σήμερα).
3/ η απ 7598 / 4-5-07 αίτηση μας προς τον πρόεδρο ΔΣ, τον κ δήμαρχο
και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο κοινωνικών θεμάτων, για παροχή οικοπέ
δων σε άστεγους δημότες.( που δεν απαντήθηκε ποτέ έως σήμερα).
4/ εφημ «νέα Κρήτη» της 16.4.08, καταγγελία μας, για έλλειψη ευαισ
θησίας δήμου στο πρόβλημα των Ρομά.
5/ τοπ τύπος της 10.4.08, όπου δημοσιοποιούμε ,καταγγελτικά, το πρόβ
λημα των Ρομά.
6/ τοπ τύπος 7.7.10, άρθρο μας, «όλα τα αδέσποτα και άσπιτα!»
…………….
7/ άρθρο τοπικής εφημερίδας της 23.2.08 για τον καταυλισμό στον
Τσεσμέ.
8/ ρεπορτάζ τοπι εφημερίδας της 5.4.08,για τα προβλήματα στον καταυλι
σμό του Τσεσμέ .
9/ ρεπορτάζ τοπικής εφημερί της 27.6.09, για τις άθλιες συνθήκες κλπ
Ρομά Ρεθύμνου.
10/ τοπικές εφημε της 9.12.11, προκήρυξη άξονα ΕΣΠΑ, χρημ/σης δράσε
ων για Ρομά.
11/ άρθρο περιοδικό «εικόνες» της 10.1.10, για την ενσωμάτωση των
Ρομά.
12/ εφημε «έρευνα» Πιερίας, για παρεμβάσεις δήμου Κατερίνης, υγιεινή
διαβίωση των Ρομά.
13/ προκήρυξη ΕΕΤΑΑ 11.11.2011 για «κέντρα στήριξης Ρομά και
ευπαθών ομάδων» στο ΕΣΠΑ
14/ χρημ/ση σχεδίων δράσης για γυναίκες Ρομά, κλπ ( εφημε «καθημερι
νή» της 30.7.11)
15/ ψήφισμα της συνάντησης των δημάρχων της 22.9.11 στο Στρασβού
ργο, για τους Ρομά.
16/ «δήλωση του Στρασβούργου» της 20.10.2010, για την υποχρέωση
των κυβερνήσεων να διασφαλίσουν την πρόσβαση των παιδιών στην
εκπαίδευση.
17/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 2.10.2010,για τα ευρωκονδύλια που
αφορούν στους τσιγγάνους.
18/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 7.7.2007, για το νομικό πλαίσιο που
αφορά στους καταυλισμούς κλπ των Ρομά.
19/ τοπική εφημερίδα της 11.4.09 για την παγκόσμια ημέρα Ρομά ( την
8/4) και αναφορά στους Ρομά Ρεθύμνου.
………………….
20/ δημοτικός κώδικας [ Ν 3463/2006], άρθρο 75 παραγρ 1 ε 3 και 1 ε 5,
οι δήμοι έχουν την αρμοδιότητα για «σχεδιασμό και εφαρμογή προγραμ
μάτων ή συμμετοχή σε προγρ/τα και δράσεις, για την ένταξη αθιγγάνων
στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της τοπικής κοινωνίας»
ΘΕΜΑ : ενεργοποίηση του δήμου στα θέματα των Ρομά.
Στο Ρέθυμνο ,στον δήμο μας, υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια μια πραγματικότητα, με την οποία ουδέποτε ασχολήθηκε η τοπική αυτοδιοίκηση ,όλων των επιπέδων, επιμέ νουσα να την αγνοεί ολοκληρωτικά, παρά την νομική της υποχρέωση να ασχοληθεί με τα κάθε είδους προβλήματα της , όπως άλλωστε οφείλει να κάνει και με όλους τους πολίτες που κατοικούν , που εργάζονται και που επισκέπτονται την περιοχή της.
Αυτό το κρύψιμο «πίσω από το δάκτυλο της» και η παντελής απουσία της τοπικής αυτοδιοίκησης, έχει σαν συνέπεια την μονιμοποίηση και την επαύξηση αυτών των προβλημάτων.
Αναφερόμαστε στον καταυλισμό των Ρομά, και γενικότερα στους Ρομά, μόνιμους ή περαστικούς κατοίκους της περιοχής μας.
Όταν εμείς μιλούσαμε για «αδέσποτους και άσπιτους συμπολίτες»,[ ως το άνω ( 6 ) σχετικό], συμπεριλαμβάναμε και αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι με κρύα και βροχές, με μικρά παιδιά, αντιμετώπιζαν ,( και αντιμετωπίζουν και σήμερα!), μόνοι και έρμοι, αυτές τις δύσκολες συνθήκες ζωής, ζητώντας και παρακαλώντας για «κάτι καλλίτερο», χωρίς να βρίσκουν οι παρακλήσεις τους κανένα «ανοικτό αυτί» κάποιου αρμόδιου , για «να κάνει κάτι».
Τώρα ,που οι άστεγοι για τους οποίους εμείς μιλούσαμε ,[ βλέπε ,και ,άνω (1) έως (6) σχετικά] «βρέθηκαν» και άρχισαν να τους καταμετρούν, τώρα πού με άνωθεν εντολές επισημάνθηκε η ευθύνη των τοπικών αρχόντων, υπήρξε μια μικρή κινητικότητα, που η προσωρινότητα της θα ακολουθήσει την διάρκεια της παγωνιάς τούτων των ημερών.
Όταν μιλήσαμε για ανάγκη και υποχρέωση εκδήλωσης ενδιαφέροντος από πλευράς; Δήμου για αυτούς τους ανθρώπους, [ βλέπε μια σειρά από σχετικές αιτήσεις, προτάσεις και ερωτήσεις μας προς την δημοτική αρχή],μας αντιτάχθηκε το «τείχος» της οικονομικής απαίτησης που ( δήθεν) την συνοδεύει, και μας στήθηκε ο τοίχος της οικονομικής αδυναμίας του δημοτικού ταμείου.
Εχουμε πεί πολλές φορές, ότι τα δεδομένα δεν είναι αυτά που μας προβάλλονται σαν «απάντηση» από την δημοτική αρχή.
Εμείς ούτε λαϊκίζουμε, ούτε αιθεροπερπατούμε!
Τα πραγματικά δεδομένα αποδεικνύουν ,ότι όλα όσα προτείνουμε έχουν περιεχόμενο ρεαλιστικό και έχουν υπαρκτές δυνατότητες υλοποίησης τους, αρκεί κανένας ΅΅να καθήσει΅΅ με θετική διάθεση και αγάπη να μελετήσει και να περπατήσει δράσεις και προσπάθειες ..
Με την παρούσα πρόταση μας αναφερόμαστε στους κατοίκους του καταυλισμού του Τσεσμέ.
Εκεί ΅κατοικούν΅΅ ,μόνιμα ,αρκετές οικογένειες και κάποιες άλλες περιστασιακά.
Εκεί ζούν πολλά μικρά παιδιά, τα οποία δεν πήγαν ποτέ στο (κοντινό τους) σχολείο, για αυτονόητους λόγους, και ποτέ κανείς δεν τα αναζήτησε για να τηρηθεί η νομική υποχρέωση της εγγραφής και παρακολούθησης της υποχρεωτικής εκπαίδευσης τους!
Ζούν σε παράγκες χωρίς καμμιά στοιχειώδη άνεση, χωρίς νερό, χωρίς ρεύμα, χωρίς; αποχέτευση.
Δεν ζητούν ούτε σπίτια, ούτε επιδόματα, ούτε δωρεάν παροχές.
Ζητούν να συζητήσει κάποιος αρμόδιος μαζί τους, να ακούσει τις στοιχειώδεις ανάγκες τους, και να υλοποιήσει τις απαιτούμενες απλές δράσεις για την κάλυψη τους.
Τα αιτήματα τους είναι απλούστατα:
1] Ένα χώρο να υπάρχουν ΅νόμιμα΅΅ οι παράγκες τους, και να μην θεωρούνται σαν καταπατητές μιας ιδιοκτησίας, όπως συμβαίνει σήμερα με τον ιδιοκτήτη του αγρού όπου κατοικούν.
Εστω να πληρώνουν ένα λογικό ενοίκιο στον ιδιοκτήτη.
Τι μπορεί να γίνει άμεσα :
Είτε με την μεσολάβηση του δήμου να βρεθεί μια συμφωνία με τον ιδιοκτήτη του σημερινού χώρου, είτε να μεταφερθεί ο ΅οικισμός΅΅ σε δημοτικό χώρο {πχ στο κοντινό δημοτικό χωράφι του κληροδοτήματος Αναστασάκη}.
2] Να έχουν παροχή νερού. Θα προσθέταμε εμείς και την ύπαρξη ενός κοινόχρηστου χώρου υγιεινής .
Με την κανονική διαδικασία υδροδότησης ,θα μπορούσε η δευαρ να υδροδοτήσει το χωράφι του καταυλισμού .
Οι άνθρωποι συμφωνούν {όπως μας δήλωσαν κατά την επίσκεψη μας εκεί}να πληρώνουν την κατανάλωση τους κανονικά μέσω ενός εκπροσώπου τους στον οποίο θα στέλνεται ο λογαριασμός.
Τι μπορεί να γίνει άμεσα :
Αφού καταλήξουμε στον χώρο λειτουργίας του ΅οικισμού΅΅, η δευαρ να υδροδοτήσει το χωράφι με την συνήθη διαδικασία που ακολουθεί με όλους τους πελάτες της.
Οσον αφορά στον κοινόχρηστο χώρο υγιεινής είναι βέβαιο ότι θα βοηθήσουν ,με προσωπική τους εργασία, όλοι οι κάτοικοι του καταυλισμού.
3] Να έχουν παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
Αυτή η παροχή απαιτεί κάποιες προϋποθέσεις ασφαλείας, και οφείλουμε να την προσέξουμε ανάλογα.
Τι μπορεί να γίνει άμεσα:
Να ηλεκτροδοτηθεί ο {νόμιμος} κοινόχρηστος χώρος υγειινής, που θα είναι μόνιμης κατασκευής και συνεπώς δεν ακολουθείται από προβληματισμούς ασφαλείας.
Για την επέκταση της παροχής στις παράγκες, θα πρέπει να εκτελεσθεί ένα ασφαλές υπόγειο δίκτυο ,από τον κεντρικό πίνακα{ στο κτίριο υγιεινής}, μέχρι ένα σημείο κτιστό σε κάθε παράγκα, όπου θα λειτουργήσουν κάποιες πρίζες. Από τις πρίζες αυτές θα εξυπηρετούνται οι φωτιστικές κλπ ανάγκες της οικογένειας.
Οι προδιαγραφές κλπ στοιχεία αυτής της παροχής ,θα είναι οι προβλεπόμενες από τους αντίστοιχους κανονισμούς ασφαλείας.
Αλλωστε υπάρχει εμπειρία από αντίστοιχες ηλεκτροδοτήσεις που λειτουργούν αλλού, για να εφαρμοσθεί και στην προκείμενη περίπτωση.
……………..
Όταν πληρούνται αυτές οι στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα για να συνεχισθεί η σημερινή αποχή των παιδιών από το σχολείο. Και η ενσωμάτωση ,που είναι το ζητούμενο, ξεκινά από την εκπαίδευση.
Παρακαλώ ,να αποφασίσουμε να ΅΅σκύψουμε΅΅ στο πρόβλημα, και να υλοποιήσουμε τις εφικτές και επιθυμούμενες δράσεις.
Με τιμή
Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου
.ΥΓ το τηλέφωνο επικοινωνίας με τους κατοίκους είναι το 6945 209445
ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ :
1/ η απ 27650/5.12.11 αίτηση μας προς τον δήμο.
2/ η απ 11160/29.6.07 αίτηση μας προς τον δήμο.
3/ η απ 7598/4.5.07 αίτηση μας προς τον δήμο.
4/ εφημ «νεα Κρήτη» της 16.4.08, όπου αναφερόμαστε στην έλλειψη ευαισθησλιας δήμου για ευπαθείς ομάδες..
5/ τοπ τύπος της 10.4.08 ,καταγγέλουμε την αδιαφορία του δήμου.
6/ άρθρο μας , «αδέσποτα και άσπιτα» + εφημερίδα «κρητ επιθ/ση» της 10.7.07 όπου δημοσιεύθηκε το άρθρο μας αυτό.
7/ άρθρο τοπικής εφημ «ρεθ Νέα» για τον καταυλισμό στον Τσεσμέ Ρεθύμνου.
8/ ρεπορτάζ τοπική εφημερίδα «ρεθ νέα» της 5.4.08, για τα προβλήματα διαβίωσης στον καταυλισμό Τσεσμέ Ρεθύμνου.
9/ ρεπορτάζ τοπικής εφημερίδας «ρέθεμνος» της 27.6.09 για τις συνθήκες διαβίωσης στον καταυλισμό Τσεσμέ Ρεθύμνου.
10/ τοπικές εφημερίδες της 9.12.11, όπου δημοσιεύεται η προκήρυξη του ΕΣΠΑ, για την κοινωνική ενσωμάτωση ειδικών κοινωνικών ομάδων .
11/ άρθρο περιοδικό «εικόνες» της 10.1.10, για την ενσωμάτωση των Ρομά.
12/ εφημερίδα «έρευνα» Πιερίας, για παρεμβάσεις δήμου Κατερίνης για τους Ρομά.
13/ προκήρυξη ΕΕΤΑΑ από 11.11.2011 απ 1678, για χρημ)ση από ΕΣΠΑ κέντρων στήριξης Ρομά και ευπαθών ομάδων.
14/ εφημερίδα «καθημερινή» της 30.7.11, για χρηματοδότηση γυναικείων ΜΚΟ, για σχέδια δράσεων από το ΕΣΠΑ .
15/ ψήφισμα δημάρχων, στο Στρασβούργο της 22.9.11 για τους Ρομά.
16/ δήλωση του Στρσβούργου της 10.10.2010, για τα παιδιά των Ρομά κλπ
17/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 2.10.2010, για τα ευρωκονδύλια που δεν έφτασαν στους Ρτομά!
18/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 7.7.2007 για το νομικό πλαίσιο των δικαιωμάτων κλπ για τους Ρομά.
19/ τοπική εφημερίδα «ρέθεμνος» της 11.4.09 για την παγκόσμια ημέρα Ρομά,
για τον δήμο και τους δημότες! Ρέθυμνο 8-2-2012
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΘΕΟΔ ΝΙΝΟΣ
δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου αριθ πρωτοκ 3612 /. 9.2.2012
προς
το δήμο Ρεθύμνου
α/ κ πρόεδρο δημοτικού συμβουλίου
β/ κοινωνική υπηρεσία δήμου Ρεθύμνου
γ/ κ δήμαρχο Ρεθύμνου
ΣΧΕΤΙΚΑ : 1/ η απ 27650 / 5-12-11 ερώτηση μας, στον κ δήμαρχο, και κοινωνική
υπηρεσία του δήμου μας.( που δεν απαντήθηκε ποτέ, έως σήμερα)
2/ η απ 11160 / 29-6-07 ερώτηση μας, στον αρμόδιο αντιδήμαρχο, τον
πρόεδρο του ΔΣ και την κοινωνική υπηρεσία του δήμου μας ( που δεν
απαντήθηκε ποτέ, έως σήμερα).
3/ η απ 7598 / 4-5-07 αίτηση μας προς τον πρόεδρο ΔΣ, τον κ δήμαρχο
και τον αρμόδιο αντιδήμαρχο κοινωνικών θεμάτων, για παροχή οικοπέ
δων σε άστεγους δημότες.( που δεν απαντήθηκε ποτέ έως σήμερα).
4/ εφημ «νέα Κρήτη» της 16.4.08, καταγγελία μας, για έλλειψη ευαισ
θησίας δήμου στο πρόβλημα των Ρομά.
5/ τοπ τύπος της 10.4.08, όπου δημοσιοποιούμε ,καταγγελτικά, το πρόβ
λημα των Ρομά.
6/ τοπ τύπος 7.7.10, άρθρο μας, «όλα τα αδέσποτα και άσπιτα!»
…………….
7/ άρθρο τοπικής εφημερίδας της 23.2.08 για τον καταυλισμό στον
Τσεσμέ.
8/ ρεπορτάζ τοπι εφημερίδας της 5.4.08,για τα προβλήματα στον καταυλι
σμό του Τσεσμέ .
9/ ρεπορτάζ τοπικής εφημερί της 27.6.09, για τις άθλιες συνθήκες κλπ
Ρομά Ρεθύμνου.
10/ τοπικές εφημε της 9.12.11, προκήρυξη άξονα ΕΣΠΑ, χρημ/σης δράσε
ων για Ρομά.
11/ άρθρο περιοδικό «εικόνες» της 10.1.10, για την ενσωμάτωση των
Ρομά.
12/ εφημε «έρευνα» Πιερίας, για παρεμβάσεις δήμου Κατερίνης, υγιεινή
διαβίωση των Ρομά.
13/ προκήρυξη ΕΕΤΑΑ 11.11.2011 για «κέντρα στήριξης Ρομά και
ευπαθών ομάδων» στο ΕΣΠΑ
14/ χρημ/ση σχεδίων δράσης για γυναίκες Ρομά, κλπ ( εφημε «καθημερι
νή» της 30.7.11)
15/ ψήφισμα της συνάντησης των δημάρχων της 22.9.11 στο Στρασβού
ργο, για τους Ρομά.
16/ «δήλωση του Στρασβούργου» της 20.10.2010, για την υποχρέωση
των κυβερνήσεων να διασφαλίσουν την πρόσβαση των παιδιών στην
εκπαίδευση.
17/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 2.10.2010,για τα ευρωκονδύλια που
αφορούν στους τσιγγάνους.
18/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 7.7.2007, για το νομικό πλαίσιο που
αφορά στους καταυλισμούς κλπ των Ρομά.
19/ τοπική εφημερίδα της 11.4.09 για την παγκόσμια ημέρα Ρομά ( την
8/4) και αναφορά στους Ρομά Ρεθύμνου.
………………….
20/ δημοτικός κώδικας [ Ν 3463/2006], άρθρο 75 παραγρ 1 ε 3 και 1 ε 5,
οι δήμοι έχουν την αρμοδιότητα για «σχεδιασμό και εφαρμογή προγραμ
μάτων ή συμμετοχή σε προγρ/τα και δράσεις, για την ένταξη αθιγγάνων
στην κοινωνική, οικονομική και πολιτιστική ζωή της τοπικής κοινωνίας»
ΘΕΜΑ : ενεργοποίηση του δήμου στα θέματα των Ρομά.
Στο Ρέθυμνο ,στον δήμο μας, υπάρχει εδώ και πολλά χρόνια μια πραγματικότητα, με την οποία ουδέποτε ασχολήθηκε η τοπική αυτοδιοίκηση ,όλων των επιπέδων, επιμέ νουσα να την αγνοεί ολοκληρωτικά, παρά την νομική της υποχρέωση να ασχοληθεί με τα κάθε είδους προβλήματα της , όπως άλλωστε οφείλει να κάνει και με όλους τους πολίτες που κατοικούν , που εργάζονται και που επισκέπτονται την περιοχή της.
Αυτό το κρύψιμο «πίσω από το δάκτυλο της» και η παντελής απουσία της τοπικής αυτοδιοίκησης, έχει σαν συνέπεια την μονιμοποίηση και την επαύξηση αυτών των προβλημάτων.
Αναφερόμαστε στον καταυλισμό των Ρομά, και γενικότερα στους Ρομά, μόνιμους ή περαστικούς κατοίκους της περιοχής μας.
Όταν εμείς μιλούσαμε για «αδέσποτους και άσπιτους συμπολίτες»,[ ως το άνω ( 6 ) σχετικό], συμπεριλαμβάναμε και αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι με κρύα και βροχές, με μικρά παιδιά, αντιμετώπιζαν ,( και αντιμετωπίζουν και σήμερα!), μόνοι και έρμοι, αυτές τις δύσκολες συνθήκες ζωής, ζητώντας και παρακαλώντας για «κάτι καλλίτερο», χωρίς να βρίσκουν οι παρακλήσεις τους κανένα «ανοικτό αυτί» κάποιου αρμόδιου , για «να κάνει κάτι».
Τώρα ,που οι άστεγοι για τους οποίους εμείς μιλούσαμε ,[ βλέπε ,και ,άνω (1) έως (6) σχετικά] «βρέθηκαν» και άρχισαν να τους καταμετρούν, τώρα πού με άνωθεν εντολές επισημάνθηκε η ευθύνη των τοπικών αρχόντων, υπήρξε μια μικρή κινητικότητα, που η προσωρινότητα της θα ακολουθήσει την διάρκεια της παγωνιάς τούτων των ημερών.
Όταν μιλήσαμε για ανάγκη και υποχρέωση εκδήλωσης ενδιαφέροντος από πλευράς; Δήμου για αυτούς τους ανθρώπους, [ βλέπε μια σειρά από σχετικές αιτήσεις, προτάσεις και ερωτήσεις μας προς την δημοτική αρχή],μας αντιτάχθηκε το «τείχος» της οικονομικής απαίτησης που ( δήθεν) την συνοδεύει, και μας στήθηκε ο τοίχος της οικονομικής αδυναμίας του δημοτικού ταμείου.
Εχουμε πεί πολλές φορές, ότι τα δεδομένα δεν είναι αυτά που μας προβάλλονται σαν «απάντηση» από την δημοτική αρχή.
Εμείς ούτε λαϊκίζουμε, ούτε αιθεροπερπατούμε!
Τα πραγματικά δεδομένα αποδεικνύουν ,ότι όλα όσα προτείνουμε έχουν περιεχόμενο ρεαλιστικό και έχουν υπαρκτές δυνατότητες υλοποίησης τους, αρκεί κανένας ΅΅να καθήσει΅΅ με θετική διάθεση και αγάπη να μελετήσει και να περπατήσει δράσεις και προσπάθειες ..
Με την παρούσα πρόταση μας αναφερόμαστε στους κατοίκους του καταυλισμού του Τσεσμέ.
Εκεί ΅κατοικούν΅΅ ,μόνιμα ,αρκετές οικογένειες και κάποιες άλλες περιστασιακά.
Εκεί ζούν πολλά μικρά παιδιά, τα οποία δεν πήγαν ποτέ στο (κοντινό τους) σχολείο, για αυτονόητους λόγους, και ποτέ κανείς δεν τα αναζήτησε για να τηρηθεί η νομική υποχρέωση της εγγραφής και παρακολούθησης της υποχρεωτικής εκπαίδευσης τους!
Ζούν σε παράγκες χωρίς καμμιά στοιχειώδη άνεση, χωρίς νερό, χωρίς ρεύμα, χωρίς; αποχέτευση.
Δεν ζητούν ούτε σπίτια, ούτε επιδόματα, ούτε δωρεάν παροχές.
Ζητούν να συζητήσει κάποιος αρμόδιος μαζί τους, να ακούσει τις στοιχειώδεις ανάγκες τους, και να υλοποιήσει τις απαιτούμενες απλές δράσεις για την κάλυψη τους.
Τα αιτήματα τους είναι απλούστατα:
1] Ένα χώρο να υπάρχουν ΅νόμιμα΅΅ οι παράγκες τους, και να μην θεωρούνται σαν καταπατητές μιας ιδιοκτησίας, όπως συμβαίνει σήμερα με τον ιδιοκτήτη του αγρού όπου κατοικούν.
Εστω να πληρώνουν ένα λογικό ενοίκιο στον ιδιοκτήτη.
Τι μπορεί να γίνει άμεσα :
Είτε με την μεσολάβηση του δήμου να βρεθεί μια συμφωνία με τον ιδιοκτήτη του σημερινού χώρου, είτε να μεταφερθεί ο ΅οικισμός΅΅ σε δημοτικό χώρο {πχ στο κοντινό δημοτικό χωράφι του κληροδοτήματος Αναστασάκη}.
2] Να έχουν παροχή νερού. Θα προσθέταμε εμείς και την ύπαρξη ενός κοινόχρηστου χώρου υγιεινής .
Με την κανονική διαδικασία υδροδότησης ,θα μπορούσε η δευαρ να υδροδοτήσει το χωράφι του καταυλισμού .
Οι άνθρωποι συμφωνούν {όπως μας δήλωσαν κατά την επίσκεψη μας εκεί}να πληρώνουν την κατανάλωση τους κανονικά μέσω ενός εκπροσώπου τους στον οποίο θα στέλνεται ο λογαριασμός.
Τι μπορεί να γίνει άμεσα :
Αφού καταλήξουμε στον χώρο λειτουργίας του ΅οικισμού΅΅, η δευαρ να υδροδοτήσει το χωράφι με την συνήθη διαδικασία που ακολουθεί με όλους τους πελάτες της.
Οσον αφορά στον κοινόχρηστο χώρο υγιεινής είναι βέβαιο ότι θα βοηθήσουν ,με προσωπική τους εργασία, όλοι οι κάτοικοι του καταυλισμού.
3] Να έχουν παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
Αυτή η παροχή απαιτεί κάποιες προϋποθέσεις ασφαλείας, και οφείλουμε να την προσέξουμε ανάλογα.
Τι μπορεί να γίνει άμεσα:
Να ηλεκτροδοτηθεί ο {νόμιμος} κοινόχρηστος χώρος υγειινής, που θα είναι μόνιμης κατασκευής και συνεπώς δεν ακολουθείται από προβληματισμούς ασφαλείας.
Για την επέκταση της παροχής στις παράγκες, θα πρέπει να εκτελεσθεί ένα ασφαλές υπόγειο δίκτυο ,από τον κεντρικό πίνακα{ στο κτίριο υγιεινής}, μέχρι ένα σημείο κτιστό σε κάθε παράγκα, όπου θα λειτουργήσουν κάποιες πρίζες. Από τις πρίζες αυτές θα εξυπηρετούνται οι φωτιστικές κλπ ανάγκες της οικογένειας.
Οι προδιαγραφές κλπ στοιχεία αυτής της παροχής ,θα είναι οι προβλεπόμενες από τους αντίστοιχους κανονισμούς ασφαλείας.
Αλλωστε υπάρχει εμπειρία από αντίστοιχες ηλεκτροδοτήσεις που λειτουργούν αλλού, για να εφαρμοσθεί και στην προκείμενη περίπτωση.
……………..
Όταν πληρούνται αυτές οι στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, δεν θα υπάρχει κανένα πρόβλημα για να συνεχισθεί η σημερινή αποχή των παιδιών από το σχολείο. Και η ενσωμάτωση ,που είναι το ζητούμενο, ξεκινά από την εκπαίδευση.
Παρακαλώ ,να αποφασίσουμε να ΅΅σκύψουμε΅΅ στο πρόβλημα, και να υλοποιήσουμε τις εφικτές και επιθυμούμενες δράσεις.
Με τιμή
Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου
.ΥΓ το τηλέφωνο επικοινωνίας με τους κατοίκους είναι το 6945 209445
ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ :
1/ η απ 27650/5.12.11 αίτηση μας προς τον δήμο.
2/ η απ 11160/29.6.07 αίτηση μας προς τον δήμο.
3/ η απ 7598/4.5.07 αίτηση μας προς τον δήμο.
4/ εφημ «νεα Κρήτη» της 16.4.08, όπου αναφερόμαστε στην έλλειψη ευαισθησλιας δήμου για ευπαθείς ομάδες..
5/ τοπ τύπος της 10.4.08 ,καταγγέλουμε την αδιαφορία του δήμου.
6/ άρθρο μας , «αδέσποτα και άσπιτα» + εφημερίδα «κρητ επιθ/ση» της 10.7.07 όπου δημοσιεύθηκε το άρθρο μας αυτό.
7/ άρθρο τοπικής εφημ «ρεθ Νέα» για τον καταυλισμό στον Τσεσμέ Ρεθύμνου.
8/ ρεπορτάζ τοπική εφημερίδα «ρεθ νέα» της 5.4.08, για τα προβλήματα διαβίωσης στον καταυλισμό Τσεσμέ Ρεθύμνου.
9/ ρεπορτάζ τοπικής εφημερίδας «ρέθεμνος» της 27.6.09 για τις συνθήκες διαβίωσης στον καταυλισμό Τσεσμέ Ρεθύμνου.
10/ τοπικές εφημερίδες της 9.12.11, όπου δημοσιεύεται η προκήρυξη του ΕΣΠΑ, για την κοινωνική ενσωμάτωση ειδικών κοινωνικών ομάδων .
11/ άρθρο περιοδικό «εικόνες» της 10.1.10, για την ενσωμάτωση των Ρομά.
12/ εφημερίδα «έρευνα» Πιερίας, για παρεμβάσεις δήμου Κατερίνης για τους Ρομά.
13/ προκήρυξη ΕΕΤΑΑ από 11.11.2011 απ 1678, για χρημ)ση από ΕΣΠΑ κέντρων στήριξης Ρομά και ευπαθών ομάδων.
14/ εφημερίδα «καθημερινή» της 30.7.11, για χρηματοδότηση γυναικείων ΜΚΟ, για σχέδια δράσεων από το ΕΣΠΑ .
15/ ψήφισμα δημάρχων, στο Στρασβούργο της 22.9.11 για τους Ρομά.
16/ δήλωση του Στρσβούργου της 10.10.2010, για τα παιδιά των Ρομά κλπ
17/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 2.10.2010, για τα ευρωκονδύλια που δεν έφτασαν στους Ρτομά!
18/ εφημερίδα «ελευθεροτυπία» της 7.7.2007 για το νομικό πλαίσιο των δικαιωμάτων κλπ για τους Ρομά.
19/ τοπική εφημερίδα «ρέθεμνος» της 11.4.09 για την παγκόσμια ημέρα Ρομά,
Τετάρτη 8 Φεβρουαρίου 2012
αποφάσεις ξεχασμένες! δήμος Ρεθύμνου
ξεθωριασμένες - ξεχασμένες αποφάσεις κλπ !
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
Θα παρατηρήσουν πολλοί ,ότι η αναφορά σε ένα κείμενο για κάποιες ,( η λέξη «κάποιες» έχει τεράστιο … στομάχι όπου «χωρεί» απέραντο περιεχόμενο!),ξεθωριασμένες και ξεχασμένες αποφάσεις , δεν αποτελεί … είδηση!
Είναι τόσο συνηθισμένο το «φυτό» αυτό στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας,( το «πολιτικά» εμπεριέχει όλο το «φάσμα», δηλ αναφέρεται σε δήμους, σε συσκέψεις και σε ο,τι άλλο παράγει αποφάσεις),που είναι διάσπαρτο στον αγρό, και, των δημοτικών δεδομένων.
Όμως ,όπως συμβαίνει με τα ανθρώπινα μνημόσυνα, χρειάζονται και τέτοια «μνημόσυνα» , όπως η παρούσα επισημείωση, αυτών των «χαμένων» αποφάσεων, ώστε να τα ξαναθυμούμαστε οι «παληοί» αλλά και να τα «μαθαίνουν» οι νεώτεροι.
Αλλωστε ,όπως λένε ,( και θεωρώ πως έχουν δίκηο αυτοί που το λένε), η ιστορία διδάσκει, και επομένως κάτι θα διδαχθούμε από αυτές τις ξεχασμένες «ιστορίες»!
Επιπρόσθετα, θα θυμήσουμε ,ότι πολλά σπουδαία «έγγραφα» έχουν βρεθεί «σκονισμένα» σε ξεχασμένα «ράφια «, που το περιεχόμενο τους αποδείχθηκε ένας , πραγματικός ή μεταφορικός ,«θησαυρός».
Αφορμή για το σημερινό «μνημόσυνο», αποτέλεσε η ανάδειξη ,από το σκονισμένο αρχείο μου, μιας παληάς απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, η οποία εγκρίθηκε τότε «μετά πολλών επαίνων» όμως κατόπιν ( ως είθισται !),«κατατέθηκε» στον κάλαθο της λησμονιάς.
Τούτο το μνημόσυνο έχει μια πρόσθετη σημασία λόγω της αειφόρου ανάγκης ,
( ανάγκης που πάντα ,αλλά και σήμερα, ήταν και είναι πιεστική),για σχολικούς χώρους στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση του δήμου μας, αφού αναφέρεται σε αυτό το πρόβλημα.
Ακόμη, να προσθέσουμε, ότι αυτή η (ξεχασμένη) απόφαση είχε και συνέχεια που αφορούσε στην ικανοποίηση του άλλου σοβαρού προβλήματος του δήμου μας, δηλ την στάθμευση ( υπογείως) των αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης στα πλαίσια αυτού που λέγαμε { και συνεχίζουμε ( απλώς!) να το λέμε} βιώσιμη κινητικότητα ,ποιότητα ζωής κλπ.
Να επανέλθουμε στο … μνημόσυνο:
Ξεφυλλίζοντας τις τοπικές εφημερίδες της 11-2-92 , διαβάζουμε ρεπορτάζ και βλέπουμε τα σχέδια μιας πρότασης που εγκρίθηκε ομόφωνα ( μετά πολλών θετικών σχολίων κλπ) από το δημ συμβούλιο της 21.1.92.
Η πρόταση-προμελέτη της τότε καθηγήτριας ( αρχιτέκτονος) του τότε πολυκλαδικού λυκείου, έδινε λύση στις αυξημένες ανάγκες, ( λόγω της απαιτητικής διάρθρωσης ενός τέτοιου σχολείου),του σχολείου, αξιοποιώντας τον υποαύλειο χώρο παροδίως της οδού Μοάτσου και δημιουργώντας αίθουσα πολλαπλών χρήσεων 800 ατόμων, αποθήκες , εργαστήρια, βιβλιοθήκη κλπ.
Η αυλή ,συνολικά ,παρέμενε όπως ήταν ,αφού όλες αυτές οι υποδομές θα εγίνοντο υπό την αυλή!
Το δημ συμβούλιο ενέκρινε την πρόταση, ο τότε δήμαρχος κατέθεσε την «ειλικρινή του πρόθεση να προωθήσει το θέμα», ο τότε αντ/δρος του δημ συμβουλίου που προήδρευσε στην συνεδρίαση αυτή εκτίμησε το κόστος της παρέμβασης στα 80 εκατομμύρια δρχ, και από κεί και πέρα η « τύχη» της απόφασης … αγνοείται!
Το ουσιαστικό είναι ,πως δεν έγινε τίποτα, και πως , μάλλον, δεν υπάρχει κανείς που να «θυμάται» το θέμα και την απόφαση αυτή!
Θα μπορούσε να πει κανείς πολλά για το «μήνυμα» που στέλνει σε όλους μας αυτό το σημερινό μνημόσυνο.
Μπορεί σήμερα το πολυκλαδικό λύκειο να μην υπάρχει (σαν πολυκλαδικό), όμως υπάρχουν οι ίδιες ,όπως και τότε, ανάγκες σε σχολικούς χώρους για στέγαση σχολικών αναγκών. Αλλωστε ήδη στον χώρο του πρώην πολυκλαδικού στεγάζεται και ένα άλλο σχολείο, ενώ ήδη σήμερα αναζητείται χώρος στέγασης ενός ,αντίστοιχου προς το πρώην πολυκλαδικό λύκειο, σχολείου ,του 2ου ΕΠΑΛ.
Να παρατηρήσουμε ,και να υπενθυμίσουμε, μια αλήθεια πού έχουμε πεί πολλές φορές:
Λόγω «εξάντλησης» των οικοπέδων ,{αφού όλα τα προηγούμενα χρόνια οι εκάστοτε αρμόδιοι απλά έβλεπαν «τα τραίνα » ( δηλ τα οικόπεδα) να «φεύγουν» και να κτίζονται!}, αλλά και λόγω της υπεραύξησης των τιμών κόστους απόκτησης οικοπέδων ,{ γεγονός που πλέον «στέλνει» τα νέα σχολεία εκτός πόλης}, η στροφή ,για όλες τις αναγκαίες υποδομές ,θα πρέπει να γίνει « προς τα κάτω» ή « προς τα πάνω», αφού «τα επιγείως » είναι όλα «κτισμένα» και δύσκολα έως αδύνατα!
Δηλ πλέον ,το «υπογείως» ,{ όπως η παρούσα ξεχασμένη απόφαση, και πολλές άλλες απαιτούμενες υποδομές} και το «υπεργείως», [ όπως πχ κρεμαστοί κήποι , μπαλκόνια και στέγες , για δημιουργία πρασίνου}, πρέπει να αρχίσει να μπαίνει , «με απαιτήσεις» ,στα τραπέζια των σχεδιασμών ,αν και όταν υπάρξουν σχεδιασμοί και προγραμματισμοί σε αυτό τον τόπο!
Πρέπει να λάβουμε το «ηθικό δίδαγμα» πως οι λύσεις πολλών προβλημάτων πλέον θα έρθουν «καθέτως’ ( άνωθεν ή κάτωθεν) αφού το «οριζοντίως» το έχουμε «αλυσοδεμένο» με την μέχρι σήμερα χρήση μόνον των λόγων και των αποφάσεων, που υπάρχουν ,απλά, σαν περιτύλιγμα κενό περιεχομένου!
Για την ιστορία να προσθέσουμε, ότι αφού τίποτα δεν έγινε για την υλοποίηση της πιο πάνω απόφασης του δημ συμβουλίου, και στα πλαίσια της ανάγκης για ένα αριθμό θέσεων στάθμευσης στην περιοχή του κέντρου της πόλης ώστε να μπορεί να υλοποιηθεί μια πρόταση πεζοδρόμησης του κέντρου της πόλης ( αυτού που σήμερα ονομάσαμε βιώσιμη κινητικότητα!), είχαμε προτείνει την κατασκευή-εγκατάσταση σε αυτόν τον υποαύλειο χώρο ενός υπόγειου μηχανικού πάρκινγκ, για τα αυτοκίνητα των κατοίκων τα περιοχής , ώστε αυτά να «εξαφανισθούν» από την επιφάνεια του πεζοδρομημένου κέντρου της πόλης.
Τότε ,με τα οικονομικοχρηματοδοτικά δεδομένα της εποχής, το αναλογούν ημερήσιο κόστος κάθε θέσης ( μέχρι να αποσβεσθεί η επένδυση, και για 10ετή περίοδο απόσβεσης) ήταν 600 δρχ!
Δυστυχώς ούτε αυτή η πρόταση περπάτησε, και με όλη αυτή την παραγωγική πενία, καταντήσαμε στην σημερινή αβίωτη καθημερινότητα μας.
Στα ράφια των «αρχείων» του δημοτικού συμβουλίου ,( και όχι μόνον!), περιμένουν το μνημοσυνικό ξεσκόνισμα πάρα πολλές ξεθωριασμένες και ξεχασμένες αποφάσεις. Μάλιστα, αν και όταν υλοποιηθεί η πρόταση μας ( που αποτελεί και εγκύκλιο του υπουργείου) για την οργάνωση των αρχείων του δήμου, τότε θα ξεσκονισθούν,( κυριολεκτικά και μεταφορικά),πάρα πολλές τέτοιες αποφάσεις, που θα μας βοηθήσουν πολύ , για να συνειδητοποιήσουμε πώς πρέπει , έστω, τουλάχιστον ,να «αφυπνισθούμε»!
Δυστυχώς αυτή η «ιστορία» υπήρξε ,( και υπάρχει και σήμερα!), σαν μια καθεστωποιημένη κατάσταση, με συνέπεια ετούτα τα οφειλόμενα και χρειαζούμενα «μνημόσυνα» να είναι πάρα πολλά και καλύπτοντα ολόκληρο το παρελθόν του δημ συμβουλίου μας..
Το σημερινό σημείωμα είναι ,απλά , μια αρχή!
3-2-2012
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
Θα παρατηρήσουν πολλοί ,ότι η αναφορά σε ένα κείμενο για κάποιες ,( η λέξη «κάποιες» έχει τεράστιο … στομάχι όπου «χωρεί» απέραντο περιεχόμενο!),ξεθωριασμένες και ξεχασμένες αποφάσεις , δεν αποτελεί … είδηση!
Είναι τόσο συνηθισμένο το «φυτό» αυτό στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας,( το «πολιτικά» εμπεριέχει όλο το «φάσμα», δηλ αναφέρεται σε δήμους, σε συσκέψεις και σε ο,τι άλλο παράγει αποφάσεις),που είναι διάσπαρτο στον αγρό, και, των δημοτικών δεδομένων.
Όμως ,όπως συμβαίνει με τα ανθρώπινα μνημόσυνα, χρειάζονται και τέτοια «μνημόσυνα» , όπως η παρούσα επισημείωση, αυτών των «χαμένων» αποφάσεων, ώστε να τα ξαναθυμούμαστε οι «παληοί» αλλά και να τα «μαθαίνουν» οι νεώτεροι.
Αλλωστε ,όπως λένε ,( και θεωρώ πως έχουν δίκηο αυτοί που το λένε), η ιστορία διδάσκει, και επομένως κάτι θα διδαχθούμε από αυτές τις ξεχασμένες «ιστορίες»!
Επιπρόσθετα, θα θυμήσουμε ,ότι πολλά σπουδαία «έγγραφα» έχουν βρεθεί «σκονισμένα» σε ξεχασμένα «ράφια «, που το περιεχόμενο τους αποδείχθηκε ένας , πραγματικός ή μεταφορικός ,«θησαυρός».
Αφορμή για το σημερινό «μνημόσυνο», αποτέλεσε η ανάδειξη ,από το σκονισμένο αρχείο μου, μιας παληάς απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, η οποία εγκρίθηκε τότε «μετά πολλών επαίνων» όμως κατόπιν ( ως είθισται !),«κατατέθηκε» στον κάλαθο της λησμονιάς.
Τούτο το μνημόσυνο έχει μια πρόσθετη σημασία λόγω της αειφόρου ανάγκης ,
( ανάγκης που πάντα ,αλλά και σήμερα, ήταν και είναι πιεστική),για σχολικούς χώρους στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση του δήμου μας, αφού αναφέρεται σε αυτό το πρόβλημα.
Ακόμη, να προσθέσουμε, ότι αυτή η (ξεχασμένη) απόφαση είχε και συνέχεια που αφορούσε στην ικανοποίηση του άλλου σοβαρού προβλήματος του δήμου μας, δηλ την στάθμευση ( υπογείως) των αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης στα πλαίσια αυτού που λέγαμε { και συνεχίζουμε ( απλώς!) να το λέμε} βιώσιμη κινητικότητα ,ποιότητα ζωής κλπ.
Να επανέλθουμε στο … μνημόσυνο:
Ξεφυλλίζοντας τις τοπικές εφημερίδες της 11-2-92 , διαβάζουμε ρεπορτάζ και βλέπουμε τα σχέδια μιας πρότασης που εγκρίθηκε ομόφωνα ( μετά πολλών θετικών σχολίων κλπ) από το δημ συμβούλιο της 21.1.92.
Η πρόταση-προμελέτη της τότε καθηγήτριας ( αρχιτέκτονος) του τότε πολυκλαδικού λυκείου, έδινε λύση στις αυξημένες ανάγκες, ( λόγω της απαιτητικής διάρθρωσης ενός τέτοιου σχολείου),του σχολείου, αξιοποιώντας τον υποαύλειο χώρο παροδίως της οδού Μοάτσου και δημιουργώντας αίθουσα πολλαπλών χρήσεων 800 ατόμων, αποθήκες , εργαστήρια, βιβλιοθήκη κλπ.
Η αυλή ,συνολικά ,παρέμενε όπως ήταν ,αφού όλες αυτές οι υποδομές θα εγίνοντο υπό την αυλή!
Το δημ συμβούλιο ενέκρινε την πρόταση, ο τότε δήμαρχος κατέθεσε την «ειλικρινή του πρόθεση να προωθήσει το θέμα», ο τότε αντ/δρος του δημ συμβουλίου που προήδρευσε στην συνεδρίαση αυτή εκτίμησε το κόστος της παρέμβασης στα 80 εκατομμύρια δρχ, και από κεί και πέρα η « τύχη» της απόφασης … αγνοείται!
Το ουσιαστικό είναι ,πως δεν έγινε τίποτα, και πως , μάλλον, δεν υπάρχει κανείς που να «θυμάται» το θέμα και την απόφαση αυτή!
Θα μπορούσε να πει κανείς πολλά για το «μήνυμα» που στέλνει σε όλους μας αυτό το σημερινό μνημόσυνο.
Μπορεί σήμερα το πολυκλαδικό λύκειο να μην υπάρχει (σαν πολυκλαδικό), όμως υπάρχουν οι ίδιες ,όπως και τότε, ανάγκες σε σχολικούς χώρους για στέγαση σχολικών αναγκών. Αλλωστε ήδη στον χώρο του πρώην πολυκλαδικού στεγάζεται και ένα άλλο σχολείο, ενώ ήδη σήμερα αναζητείται χώρος στέγασης ενός ,αντίστοιχου προς το πρώην πολυκλαδικό λύκειο, σχολείου ,του 2ου ΕΠΑΛ.
Να παρατηρήσουμε ,και να υπενθυμίσουμε, μια αλήθεια πού έχουμε πεί πολλές φορές:
Λόγω «εξάντλησης» των οικοπέδων ,{αφού όλα τα προηγούμενα χρόνια οι εκάστοτε αρμόδιοι απλά έβλεπαν «τα τραίνα » ( δηλ τα οικόπεδα) να «φεύγουν» και να κτίζονται!}, αλλά και λόγω της υπεραύξησης των τιμών κόστους απόκτησης οικοπέδων ,{ γεγονός που πλέον «στέλνει» τα νέα σχολεία εκτός πόλης}, η στροφή ,για όλες τις αναγκαίες υποδομές ,θα πρέπει να γίνει « προς τα κάτω» ή « προς τα πάνω», αφού «τα επιγείως » είναι όλα «κτισμένα» και δύσκολα έως αδύνατα!
Δηλ πλέον ,το «υπογείως» ,{ όπως η παρούσα ξεχασμένη απόφαση, και πολλές άλλες απαιτούμενες υποδομές} και το «υπεργείως», [ όπως πχ κρεμαστοί κήποι , μπαλκόνια και στέγες , για δημιουργία πρασίνου}, πρέπει να αρχίσει να μπαίνει , «με απαιτήσεις» ,στα τραπέζια των σχεδιασμών ,αν και όταν υπάρξουν σχεδιασμοί και προγραμματισμοί σε αυτό τον τόπο!
Πρέπει να λάβουμε το «ηθικό δίδαγμα» πως οι λύσεις πολλών προβλημάτων πλέον θα έρθουν «καθέτως’ ( άνωθεν ή κάτωθεν) αφού το «οριζοντίως» το έχουμε «αλυσοδεμένο» με την μέχρι σήμερα χρήση μόνον των λόγων και των αποφάσεων, που υπάρχουν ,απλά, σαν περιτύλιγμα κενό περιεχομένου!
Για την ιστορία να προσθέσουμε, ότι αφού τίποτα δεν έγινε για την υλοποίηση της πιο πάνω απόφασης του δημ συμβουλίου, και στα πλαίσια της ανάγκης για ένα αριθμό θέσεων στάθμευσης στην περιοχή του κέντρου της πόλης ώστε να μπορεί να υλοποιηθεί μια πρόταση πεζοδρόμησης του κέντρου της πόλης ( αυτού που σήμερα ονομάσαμε βιώσιμη κινητικότητα!), είχαμε προτείνει την κατασκευή-εγκατάσταση σε αυτόν τον υποαύλειο χώρο ενός υπόγειου μηχανικού πάρκινγκ, για τα αυτοκίνητα των κατοίκων τα περιοχής , ώστε αυτά να «εξαφανισθούν» από την επιφάνεια του πεζοδρομημένου κέντρου της πόλης.
Τότε ,με τα οικονομικοχρηματοδοτικά δεδομένα της εποχής, το αναλογούν ημερήσιο κόστος κάθε θέσης ( μέχρι να αποσβεσθεί η επένδυση, και για 10ετή περίοδο απόσβεσης) ήταν 600 δρχ!
Δυστυχώς ούτε αυτή η πρόταση περπάτησε, και με όλη αυτή την παραγωγική πενία, καταντήσαμε στην σημερινή αβίωτη καθημερινότητα μας.
Στα ράφια των «αρχείων» του δημοτικού συμβουλίου ,( και όχι μόνον!), περιμένουν το μνημοσυνικό ξεσκόνισμα πάρα πολλές ξεθωριασμένες και ξεχασμένες αποφάσεις. Μάλιστα, αν και όταν υλοποιηθεί η πρόταση μας ( που αποτελεί και εγκύκλιο του υπουργείου) για την οργάνωση των αρχείων του δήμου, τότε θα ξεσκονισθούν,( κυριολεκτικά και μεταφορικά),πάρα πολλές τέτοιες αποφάσεις, που θα μας βοηθήσουν πολύ , για να συνειδητοποιήσουμε πώς πρέπει , έστω, τουλάχιστον ,να «αφυπνισθούμε»!
Δυστυχώς αυτή η «ιστορία» υπήρξε ,( και υπάρχει και σήμερα!), σαν μια καθεστωποιημένη κατάσταση, με συνέπεια ετούτα τα οφειλόμενα και χρειαζούμενα «μνημόσυνα» να είναι πάρα πολλά και καλύπτοντα ολόκληρο το παρελθόν του δημ συμβουλίου μας..
Το σημερινό σημείωμα είναι ,απλά , μια αρχή!
3-2-2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)