1998 πρόταση μου για σύνδεση της οδού Παπαδάκη με την οδό Κυλούρη-Παλαμά κλπ

Δεν θα πω "κάτι καινούριο",λέγοντας ότι σε τούτο τον τόπο όποιος προσπαθεί να κινήσει "το κάρο", όποιος "φλέγεται" να δώσει λύση στα προβλήματα, όποιος "βλέπει" τα "στραβά" και αναλαμβάνει να "τα ισιώσει", όποιος έχει την "κακή συνήθεια" να σκέπτεται, να προβληματίζεται και να καταθέτει τις απόψεις-προτάσεις του, έχει μια και μόνη "μοίρα":
Να .... κουτουλά στο "ντουβάρι" από "μπετόν", που τα "υλικά" του συνίστανται από τα "δεν γίνεται", "δεν μπορεί" και όλη αυτή την ομάδα τέτοιων "υλικών" που συνθέτουν, ( δυστυχώς !), ένα ....ισχυρότατο μπετόν !
Ο υποφαινόμενος, είχα, (και ...έχω, διότι ετούτη η "αρρώστια" είναι ανίατη !),την "ασθένεια" με όλα αυτά τα "συμπτώματα" που προεξέθεσα.
Κάποτε "κατέγραψε" η "κούτρα" μου την ουσιαστική,για την καθημερινότητα των πολιτών της πόλης μας,αναγκαιότητα-χρησιμότητα, σύνδεσης της οδού Παπαδάκη (ο δρόμος της ΔΕΗ) με την οδό Ξυλούρη-Παλαμά (επέκταση της Καποδιστρίου, νότια των γραφείων της ΔΕΗ),
Συζήτησα ,προφορικά την σκέψη-πρόταση μου, στα "αρμόδια" όργανα, όμως όπου κι αν την είπα, αντίκρυζα την άρνηση και το "δεν γίνεται" !
Κάθησα και σχεδίασα,κατ αρχήν σε σκαρίφημα, την πρόταση μου, και την έστειλα με φαξ στον συγκοινωνιολόγο της κυκλοφοριακής μελέτης της πόλης, με τον οποίο είχα συνεργασθεί ,κατά την εκπόνηση της, ως δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος με αρμοδιότητα "το κυκλοφοριακό", για να μου πει, ως ειδικός, τη γνώμη του.
Η απάντηση του την 24)9)1998,με φαξ,είχε τις "παρατηρήσεις" της, χωρίς όμως "να με απογοητεύει".
Επέμεινα και σχεδίασα την πρόταση μου,σε σχέδιο με κλίμακα,του το έστειλα με φαξ και πήρα την απάντηση του, με φαξ, 3 μέρες αργότερα.
Δυό μέρες από την αποστολή του φαξ μου,(δηλ πριν πάρω την απάντηση του),υπέβαλα την συνημμένη αίτηση-πρόταση μου,στον δήμο, με απ 9017/29-1-1998 με συνημμένο το σχέδιο της πρότασης μου και ζητούσα την υλοποίηση της σύνδεσης αυτής.(βλέπε την αίτηση μου,που "ανεβάζω" συνημμένα στην παρούσα).
Τελικά "μου πέρασε", η σύνδεση υλοποιήθηκε, ("μετά κόπων και βασάνων"!!!), και έτσι εδώ και 20 σχεδόν χρόνια, ο κόσμος έπαψε να ταλαιπωρείται !
ΥΓ: 1/ όλοι μπορούν να αντιληφθούν,ποιό "κομφούζιο" θα είχαμε καθημερινά στην περιοχή της ΔΕΗ, όταν οι 100δες καθημερινοί πελάτες της θα έπρεπε να γυρίζουν πίσω,αφού η Παπαδάκη θα ήταν ένα αδιέξοδο !
2/ Δυστυχώς η Δρακοντοπούλων (η παράλληλος της Παπαδάκη) είναι ( ακόμη !) αδιάνοικτη (μιλούμε για σχέδιο πόλης του 1948 !)και η σύνδεση αφορά μόνον μεταξύ Παπαδάκη και Ξυλούρη-Παλαμά,δηλ είναι μια προσωρινή σύνδεση, η οποία θα ολοκληρωθεί (με την νησίδες και τις λωρίδες κυκλοφορίας κλπ) όταν διανοιχθεί και η Δρακοντοπούλων.
3/ η κυκλοφοριακή μελέτη,προέβλεπε την κυκλοφορία από την Παπαδάκη, μόνον, προς την Δρακοντοπούλων και μέσω αυτής στην Βασιλάκη.
Δηλ για να "βγείς" στην επάνω πλευρά θάπρεπε να κάνεις "γύρω-γύρω" , να "φορτισθεί η ήδη κατάφορτη οδός Βασιλάκη,να "φορτισθεί" η ήδη κατάφορτη Θεοτοκοπούλου και ο κόμβος Θεοτοκοπούλου,να διανύσεις ένα χιλιόμετρο αστικού δικτύου,να ξοδέψεις κάποιο 5λεπτο-10λεπτο του χρόνου σου, κλπ
4/ δεν χρειάζεται να προσθέσω, "τα πόσα άκουσα", και μάλιστα και από ανθρώπους, που,αντιθέτως, θάπρεπε να στήριζαν την πρόταση μου.

1995 πρόταση μου για υποχρεωτικές ράμπες,για την προσβασιμότητα από τα ΑΜΕΑ,στα καταστήματα της περιοχής του δήμου

Σήμερα, η λέξη "ράμπες" για τα ΑΜΕΑ,έχει "διεισδύσει" παντού, αφού υπάρχει ,κεντρική, νομική υποχρέωση για όλους και για όλα.
Ομως παληά, τα ΑΜΕΑ ήταν "στο περιθώριο" και κανείς δεν "τα υπολόγιζε" στις δράσεις του.
Γι αυτό η πρόταση μου για νομοθέτηση,τοπικά, της κατασκευής ράμπας για τα ΑΜΕΑ σε όλα τα καταστήματα του δήμου, ήταν μια "τολμηρή" πρόταση !

1995 πρόταση μου,λήψη μ΄τρων στα εργοτάξια της πόλης,για αποφυγή παράσυρσης οικοδομικών υλικών,που φράζουν το δίκτυο αποχέτευσης

1995 διάνοιξη δρόμων,όπως πχ Δημοκρατίας-Επιμ Μαρούλη, με μεταφορά δόμησης.

Εχω πεί πολλές φορές (με κίνδυνο να παρεξηγηθώ ,ως ευλογητής στα "γένια μου") ότι καλόν είναι ένας δήμαρχος να είναι ... μηχανικός !
Δηλαδή ,πλοίαρχος σε ένα πλοίο να είναι ...ένας καπετάνιος !
Για να τεκμηριώσω ετούτη την άποψη μου, έστω ενα απλό παράδειγμα από την θητεία μου στον δήμο(σαν αντιδήμαρχος).
Ενα πολύ σημαντικό πρόβλημα, ένας πολύ ουσιαστικός δημοτικός τομέας, είναι η υλοποίηση του πολεοδομικού σχεδίου της πόλης.
Δηλαδή να "ανοίξουν" όλοι οι προβλεπόμενοι (από το σχέδιο) δρόμοι και πλατείες και να δοθούν στην χρήση της καθημερινότητας των πολιτών του δήμου.
Στο Ρέθυμνο, τότε (το 1995) ήταν αδιάνοικτοι σημαντικοί δρόμοι του σχεδίου πόλης (σχεδίου πόλης από το 1948 !),όπως η οδός Δημοκρατίας και η οδός Επιμενίδου Μαρούλη, απέναντι από το Δημαρχείο ! 
Δεν χρειάζεται να κουράζω με "την ιστορία" ,απλά ενημερώνω ,ότι τότε γκρεμίσθηκαν κτίρια και διανοίχθηκαν οι δύο αυτοί κεντρικοί δρόμοι. Συνημμένα σχετικά,τότε, δημ)τα του τοπικού τύπου

 Να προσθέσω, ότι με την μεταφορά δόμησης που "περπατήσαμε",ο δήμος όχι μόνον "δεν πλήρωσε δραχμή" (για αποζημίωση των οικοπέδων που πήρε ο δρόμος),αλλά απεναντίας εισέπραξε χρήμα από παρόδιους ιδιοκτήτες, οι οποιοι όφειλαν να αποζημιώσουν τους ρυμοτομούμενους ιδιοκτήτες, και πλέον ( με την "αποζημίωση" δια μεταφοράς της δόμησης) αυτά τα χρήματα τα εδικαιούτο ο δήμος ! Γι αυτό (επιμένω να) λέω ,πως ο πλοίαρχος πρέπει νάναι καπετάνιος για να γνωρίζει "τί γυρεύει"!