πλημμύρες ! "Μια ζωή τά ίδια " ; Υπάρχει καμιά ανάγκη υπενθύμισης ;

Σύντομη εισήγηση στο θέμα "

το παιχνίδι "που ξέραμε", να το ξεχάσουμε ;

σύντομη εισήγηση, για την παρούσα ανάρτηση : "Στα χρόνια μας", όλων ημών της "κάποιας ηλικίας", αλλά και "των παιδιών μας", όλοι είχαμε δημόσιους [ μα και ιδιωτικούς, τις γνωστές "αλάνες" ],χώρους, για να παίξουμε, να τρέξουμε, να "αναπνεύσουμε" υγεία, και δραστηριότητες. Σιγά σιγά, οι ιδιωτικοί χώροι "αφαιρέθηκαν" ,[και "με τις πολυκατοικίες",που στήθηκαν σ αυτούς, αυξήθηκαν οι ανάγκες !], οι δημόσιοι χώρεοι "γέμισαν αυτοκίνητα" και "κολωνάκια", και ... "αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο",οι πλατείες είναι "δακτυλοδειχτούμενες", και η ,φυσιολογική συνέπεια, είναι, ότι τα παιδιά "εγκλωβίστηκαν" στα διαμερίσματα ! Ευτυχώς, [ τρόπος του λέγειν ετούτο το "ευτυχώς" ], τα ηλεκτρονικά, τα κινητά και οι οθόνες, "ήλθαν" και κατέκλυσαν, αυτόν τον χώρο ,την κάλυψη αυτών των αναγκών, "τα παιδιά να παίξουν" ! Στο ,επιστημονικό,αυτό "πρόβλημα", έχουν "χυθεί, τόννοι μελάνης", και ,όπως είναι λογικό,[ αφού ελεύθεροι χώροι στην πόλη ΔΕΝ υπάρχουν],στην ουσία, απλώς "μιλούμε" και απλώς "συζητούμε", και το πρόβλημα ,παραμένει αναντιμετώπιστο ! Ευτυχώς, [ τρόπος του λέγειν, και, ετούτο, το "ευτυχώς"],οι οικογένειες "δεν κάνουν πολλά παιδιά", γιατί ,αλλιώς, οι ανάγκες θα ήταν πολλαπλάσιες ! Στην πυκνοκατοικημένη περιοχή του Μασταμπά, ΔΕΝ υπάρχει ,ούτε μια πλατεία, ούτε ένας χώρος παιχνιδιού,για τα παιδιά της συνοικίας,και ο μοναδικός χώρος [ τί "χώρος" δηλαδή,για μια μικρή αυλή σχολείου μιλούμε!],που "διατίθεται, κλειδώνεται τα απογεύματα [ τότε που τα παιδιά, φυσιολογικά βγαίνουν για να παίξουν], και απαγορεύεται στα παιδιά να μπούν για να παίξουν ! Και έγινε "ζήτημα", διότι τα παιδιά "σκαρφαλώνουν" στα κάγκελα για να μπούν στον χώρο να παίξουν ! Και ¨το ζήτημα", δεν είναι στο "γιατί η αυλή είναι κλειστή", αλλά στο ,γιατί "τα παιδιά σκαρφαλώνουν" και κινδυνεύουν να πέσουν να χτυπήσουν . Ο δήμος, απότι διάβασα στον τοπικό τύπο,επικαλείται ,για το κλείσιμο της αυλής, "λόγους ασφαλείας" μήπως χτυπήσει κάποιο παιδί όταν παίζουν στην αυλή, και ζητά ανάληψη "ευθύνης", από τον σύλλογο γονέων για το άνοιγμα της αυλής και την εποπτεία τους στο παιχνίδι. .............................. Πολλές φορές έχω γράψει και μιλήσει, για την σημαντικότατη παράμετρο της "ευτυχίας των πολιτών",η οποία θα έπρεπε να είναι πρωταρχική στην δραστηριότητα του δήμου! Και ,σαφέστατα, το παιχνίδι των παιδιών, είναι ,"το αλφαβητάρι" αυτής της ,ζητούμενης, ευτυχίας για τα παιδιά, και την "φυσιολογική ανάοπτυξη" τους. Αν ο δήμος, δεν αξιοποιεί, τους οποιουσδήποτε διατιθέμενος χώρους, για το παιχνίδι των παιδιών, τότε, είναι ο κυριότερος υπεύθυνος (κατά την άποψη μου), για "τα ηλεκτρονικά", στα οποία "στρέφει" τα παιδιά, ως μοναδικής δυνατότητας παιχνιδιού. Να ξαναθυμίζαμε, τις παλιές μας προτάσεις, για χώρο αναψυχής και ψυχαγωγίας των παιδιών του δήμου μας, στον μεγάλο δημοτικό χώρο του "Σωματά", έχει κανένα νόημα ; Τότε που 1 δις ήταν "στα ταμεία του δήμου" ,για ολυμπιακά έργα, θα μπορούσε αυτή η πρόταση να είχε υλοποιηθεί, όμως "τα χρήματα χάθηκαν". Να ξαναμιλήσω, για την προτεραιότητα "της ευτυχίας των πολιτών", σατην οποία ,κατά την γνώμη μου [ και όχι μόνον],πρέπει να στοχεύει κάθε δήμος; Δυστυχώς, ξεχάσαμε ( ; ) το παιχνίδι ,όπως το ξέραμε, και "μεγαλώσαμε¨" με αυτό. Μήπως να το ξαναθυμηθούμε, και να κάνουμε δράσεις επαναφοράς του !

τα οικονομικά των δήμων !

Οι δήμοι, στην χώρα μας, για τα οποιαδήποτε ,υπαρκτά προβλήματα τους, έχουν "έτοιμες' και τις "χρησιμοποιούν",τρεις "απαντήσεις" : 1/ δεν έχουν οικονομικές δυνατότητες ( δηλ, "δεν έχουν λεφτά", για να προβούν στις χρειαζούμενες "παρεμβάσεις" τους ), 2/ το Κράτος "οφείλει" να τα ,έχει, κάνει "ολα" όσα χρειάζονται να είχαν γίνει, και 3/ δεν έχουν προσωπικό ,επαρκές (ποσοτικά) για να ανταποκριθούν στις "απαιτήσεις" . Και με αυτές τις "επικλήσεις", (θεωρούν ότι) δικαιολογούν, όλη την υπάρχουσα "κατάσταση", για την οποία δέχονται "κρίσεις" από τους πολίτες, αοπό τα ΜΜΕ κλπ. Βεβαίως ,πλέον, οι δήμοι, δεν είναι "το μικρό μαγαζάκι" του παρελθόντος, αφού πιά "μεγάλωσαν" πολύ,και σε έκταση (με τις συνενώσεις που έγιναν),και σε πληθυσμό ( με τις μετακινήσεις νοικοκυριών κλπ), και σε "ανάγκες" (με την κοινωνικοοικονομική εξέλλιξη που έχει "επιτευχθεί).Κατά εύλογη συνέπεια, οι σημερινές δημοτικές αρχές, καλούνται να λειτουργήσουν,σαν "μεγάλες επιχειρήσεις" . Μάλιστα, επειδή "το αντικείμενο" τους είναι πολυσύνθετο, οι λειτουργικές δυσκολίες είναι ακόμη μεγαλύτερες , και οι σχετικές "απαιτήσεις", ακόμη περισσότερες. Οπως είναι γνωστό, βασική λειτουργική παράμετρος, για κάθε "επιχείρηση" είναι "τα οικονομικά" της δεδομένα, αφού "δει δη χρημάτων, και άνευ τούτων ουδέν", όπως έλεγαν οι ,σοφοί, αρχαίοι πρόγονοι μας. Κατά συνέπειαν, πρωταρχικής σπουδαιότητας, στοιχεία, κάθε δημοτικής αρχής, (πρέπει να) είναι,η οικονομική ευρωστία της, και "το ταμείο" των δήμων. Βεβαίως, αυτή η παράμετρος (τα οικονομικά ενός δήμου), έχει "δύο όψεις", εξ ίσου σημαντικές. 1/ Τις εισροές προς "το ταμείο" ( τα έσοδα !), και 2/ τις εκροές από "το ταμείο" ( τα έξοδα). Οι εισροές, συναποτελούνται από τα λεγόμενα "τακτικά έσοδα",τα οποία καταλογογράφονται στην σχετική νομοθεσία, [ επί παραδείγματι,έσοδα από την δημοτική περιουσία, φόροι και εισφορές,επιχορηγήσεις για λειτουργικές δαπάνες,τέλη διάφορα,κλπ] , και από τα λεγόμενα έκτακτα έσοδα, [ επί παραδείγματι,εκποίηση περιουσίας,έκτακτες πιχορηγήσεις, προγραμματικές συμβάσεις, έσοδα από χρηματοδοτούμενα έργα,δωρεές, τροχαία πρόστιμα, κλπ]. Οι εκροές, περαν των λεγόμενων "ανελαστικών" δαπανών, είναι στοιχεία που προγραμματίζει η δημοτική αρχή, για την υλοποίοηση των δράσεων της, στα διάφορα "θέματα" που εκείνη ιεραρχεί. Μια σημαντική παράμετρος, των δαπανών, είναι οι ανταποδοτικές δαπάνες, οι οποίες αντιστοιχούν και συμψηφίζονται με αντίστοιχα, για αυτές, έσοδα. Ανταποδοτικές δαπάνες, δεν είναι μόνον, οι "γνωστές", δηλαδή "τα σκουπίδια", και ο "δημοτικός φωτισμός", αλλά μπορούν να αφορούν σε πολλά και διάφορα προβλήματα, τα οποία η δημοτική αρχή αποφασίζει να αντιμετωπίσει, με αυτοχρηματοδότηση τους, μέσω ανταποδοτικών εισφορών των ωφελουμένων. Εν κατακλείδι, για να μη μακρυγορούμε, θέλουμε να πούμε, ότι τα οικονομικά ενός δήμου, δεν είναι μια ,απλή, διαχειριστική διαδικασία, [ "να εισπράττουμε" και "να πληρώνουμε"],αλλά μια επιχειρησιακή διαδικασία της μέγιστης, νόμιμης, αύξησης των εσόδων (χωρίς αυτό να σημαίνει "φορολογία" !), και της όπτιμης αξιοποίησης αυτών των εσόδων. Πολλές φορές έχουμε "γράψει" και δημοσιοποιήσει, την ,[ θεωρούμε, σωστή!], άποψη μας, ότι μια σωστή δημοτική αρχή, οφείλει ,μονίμως, "να ψάχνει" ιδέες,και να αναζητά ιδεογνωσία, η οποία πάντα υπάρχει ,για κάθε θέμα, αφού, τα ίδια με εμάς προβλήματα είχαν και έχουν χιλιάδες άλλοι δημοτικοί οργανισμοί, των οποίων την "εμπειρία" , πρέπει, και είναι χρήσιμο, να αξιοποιοήσουμε. Σε δυό "μικρά" ,αλλά σημαντικού οικονομικού μεγέθους, παραδείγματα, του πρόσφατου δημοτικού παρελθόντος, τότε "που ήμουνα" στον δήμο, θα αναφερθούμε : Τα δημοτικά τέλη, όπως είναι γνωστό, είναι ανταποδοτικά, δηλαδή "τόσα εισπράττουμε", "τόσα δαπανούμε" ! Κατά συνέπειαν, όταν αποφασίζουν τα δημ συμβούλια για αυτό το θέμα [ για τα λεγόμενα "δημοτικά τέλη" ],οφείλουν να "κτίσουν" το μέγεθος του έργου, ( δηλ ποιό έργο καθαριότητας κλπ θέλουμε για τον δήμο), να το κοστολογήσουν, και μετά να πάνε στο "άλλο σκέλος" ( των εσόδων) για να "βρούν" τα κοστολογηθέντα χρήματα. Εκεί οφείλουν (οι υπηρεσίες των δήμων) να καταγράψουν ,κατά κατηγορίες, όλα τα υπάρχοντα και υποχρεούμενα στα τέλη μ2, και με τους ανάλογους συντελεστές ,που τα δημοτικά συμβούλια θα αποφασίσουν κατά κατηγορία μ2, να "βγάλουν" το ποσό κόστους του έργου που αποφάσισαν. Ευλόγως λοιπόν, αν τα μ2 που θα ληφθούν υπ όψει, δεν είναι τα πραγματικά, αλλά λιγότερα, τότε , αφ ενός μεν υπάρχει λόγος ακυρότητας της απόφασης του δημ συμβουλίου [αφού το κόστος δεν αναλογίζονται σε όλα τα υπάρχοντα μ2], και αφ ετέρου "οι υπόλοιποι" δημότες (νοικοκυριά και επιχειρήσεις), "φορτώνονται" και πληρώνουν περισσότερα ,από την αναλογική υποχρέωση τους, δημ τέλη ! Συνεπώς, είναι "ζητούμενο", να ευρεθούν, και να καταγραφούν όλα τα υπάρχοντα, κατά κατηγορία, μ2 ! Δεν πρέπει να "προσπερνούμε" ετούτη την παράμετρο, διότι,[ όπως ,τελικώς, αποδε΄θχθηκε],τα "νούμερα" δεν είναι ¨μικρά, αλλά πολύ σδημαντικά μεγέθη. Την ιδεογνωσία ,για την αξία της οποίς ,πάντα "μιλούμε", μας την έδωσε ο όμορος, μεγάλος, δήμνος του Ηρακλείου, όπου (σε δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας, διαβάσαμε πως 1370 υπόχρεοι ,"δεν πληρώνουν" δημ τέλη ! Το δημοσίευμα αναρτάται στην παρούσα θέση :

Συνέβαινε, "στην πράξη",να διαφεύγουν μ2 ,όχι μόνον από "πονηριά"( δηλ να είχαν δηλωθεί ,παλιότερα, λιγότερα μ2 από τα πραγματικά,, αλλά και από άλλες διάφορες αιτίες [ πχ νέες οικοδομές περισσότερων μ2, με διατήρηση παλιών ρολογιών ΔΕΗ με τα προηγούμενα λιγότερα μ2,πολυκατοικίες που λειτουργούσαν με εργοταξιακό ρεύμα = δεν έμπαιναν στο σύστημα τα μ2 των ιδιοκτησιών της πολυκατοικίας κλπ]. Την ιδέα την"άνοιξαν" και μας την "πρόσφεραν" οι γείτονες μας.Αυτονόητα, ως ήταν δημοτική υποχρέωση μας, θέσαμε το θέμα στον δήμο μας "να το ψάξουμε", αν και ποιά μ2 διέφευγαν από τον "λογαριασμό" στον δήμο μας. Το θέσαμε στο δημ συμβούλιο, και το επαναφέραμε με σχετική αίτηση-ερώτηση μας προς την δημοτική αρχή, με απ 20381 / 1-12-08;

Οπως "συνηθίζεται" σε τέτοιες περιπτώσεις ,που κρίνονται με ειρωνείες, "εισπράξαμε' την σχετική ειρωνεία "να δούμε, που θα βρούμε, ( εμείς !), τα 3730 νοικοκυριά", των (όπως αναζητούσαμε), διαφευγόντων μ2).

Τελικώς, βεβαίως, οι αναζητήσεις μας,[όλων όσων ασχολήθηκαν και προσπαθήσαμε], "βρήκαν" τα διαφεύγοντα μ2, ύψους πολλών χιλιάδων ! Αργότερα, με νομοθετική ρύθμιση, απρόστιμης εθελοντικής δήλωσης μ2, δηλώθηκαν πολλές χιλιάδες μ2 [δηλαδή και άλλα διαφεύγοντα μ2 !],

Βεβαίως, πλέον, με τις απαιτούμενες βεβαιώσεις, το κτηματολόγιο, το Ε9 κλπ διασταυρώσεις και κνισαρίσματα,τα διαφεύγοντα μ2 έχουν περιοριστεί, και όσα τυχόν,ακόμη, διαφεύγουν,κάποια στιγμή, θα "φανερωθούν" και θα έχουν "τις συνέπειες" τους προς το δημοτικό ταμείο. Όμως, εκείνη "την εποχή", "μπήκαν" στο "μέτρημα" χιλιάδες μ2, τα οποία "ανακαλύφθηκαν", ξεκινώντας από την αξιοποίηση "της πληροφορίας"-ιδεογνωσίας, όπως την αναλύσαμε πριν. .......................................... Τα τέλη διαφήμισης στα περίπτερα . Μια διάχυτη, αλλά μη "εισπρατόμενη" από το δημοτικό ταμείο, ήταν η χρήση των κοινόχρηστων χώρων από εταιρείες κοινής ωφελείας, και η διαφήμιση εταιρειών, στα περίπτερα, με τις επιγραφές-προβολές τους. Πάλι από το Ηράκλειο, μας "ήρθε" η ιδεογνωσία :

Θέλω να αναδείξω, ότι , πραγματικά "υπάρχουν λεφτά", για τα δημοτικά ταμεία, τα οποία δεν είναι φορολογία αλλά είσπραξη των νόμιμων δικαιωμάτων ενός δήμου ! ............................................................. Θα μορούσαμε να καταθέσουμε μια σειρά από οικονομικές δυνατότητες τις οποίες έχουμε δημοσιοποιήσει με σχετικά άρθρα μας στον τοπικό τύπο, και σε ραδιοσυνέντευξη μας σε τοπικό ρασδιόφωνο, την 28/11/2012. Βεβαίως, το "πεδίον" είναι απεριόριστο,όσο είναι και το διαδίκτυο, από το οποίο μπορούμε να "ιδεοσυλλέξουμε" σχετικές εμπειρίες και ιδέες αλλών "συναδέλφων" αυτοδιοικητικών ! Μια μικρή "λεπτομέρεια" : Η ιδεοσυλλογή απαιτεί ,αρχικά το σχετικό "ενδιαφέρον μας", και στην συνέχεια ,την διαρκή "αναζήτηση" μας. Θα μπορούσε πχ, ένας αντιδήμαρχος (από τους πολλούς πλέον,που διαθέτει κάθε δήμος), να έχει, μοναδικό, αυτό το "αντικείμενο" αρμοδιότητας του.

το γέλιο, μας χρειάζεται, έχει την αξία του οξυγόνου για την ζωή μας,, το έχουμε "χάσει" ,όμως είναι διάχυτο, παντού, σαν το οξυγόνο της ατμόσφαιρας !

σύντομη εισαγωγή στην παρούσα ανάρτηση : Θεωρώ, ότι όλοι συμφωνούμε, [ άλλωστε το διαβεβαιώνουν, όλοι οι επιστήμονες !],πως το γέλιο,για την ζωή μας, για την υγεία μας, για την ευτυχία μας,έχει τόση αξία όση έχει το οξυγόνο που αναπνέουμε . Οι παλιότεροι, οι γονείς μας οι παππούδες μας κλπ, παρά τις δυσκολίες της ζωής τους, είχαν ,πάντα, το γέλιο να φωτίζει τα πρόσωπα τους,κάτι που ,δυστυχώς, σήμερα, απουσιάζει από την καθημερινότητα μας. Θα έλεγε κανείς, ότι πλέον, το γέλιο είναι "είδος υπό εξαφάνιση", με την έννοια, ότι απουσιάζει, και "αναζητείται" από όλους μας. Ομως, και στην προκείμενη περίπτωση, [του γέλιου],η αλήθεια "είναι διαφορετική" ! Το γέλιο είναι "διάχυτο", και το βρίσκουτμε παντού, διαθέσιμο για να "φωτίσει τα χείλη μας ". Στην παρούσα ανάρτηση, θα παραθέσω διάφορα "στοιχεία",από το πλούσιο σχετικό αρχείο μου, που σίγουρα θα μας ευχαριστήσουν και θα μας ευθυμήσουν. Θα τολμούσα να πώ, ότι η σοβαρότητα του θέματος [ να βρούμε, και να προσφέρουμε γέλιο στους συνανθρώπους μας], θα έπρεπε να αποτελεί ένα σημαντικό "πεδίο δράσης" ,και για την αυτοδιοίκηση,διότι, πίστευα και πιστεύω, πως η ευτυχία των πολιτών είναι "το ζητούμενο", και όλες οι δράσεις μας, σε αυτόν τον στόχο θα έπρεπε να βολιδοσκοπούν. Μερικά στοιχεία ,από "τρελλές ειδήσεις" έπονται : ................................... Εχουμε "συνηθίσει", στις.... οικογένειες-χαρέμια, όπου ένας άνδρας παντρεύετραι πολλές γυναίκες. Σε χωριό του Νεπάλ, υπάρχει γυναικοκρατία, με την έννοια ότι μια γυναίκα παντρεύεται πολλούς άνδρες ! Αυτο που λέει και .... το τραγούδι, "ένας για τη δουλειά κι άλλος για φιλιά κλπ". Ομως εκεί, είναι ...πιό δίκαιο το σύστημα, αφού ακολουθείται μια εκ περιτροπής "απασχόληση των ανδρών της γυναίκας, η οποία δεν μένει ποτέ μόνη της.

.......................... Είναι δυνατόν ,του Αγίου Βαλεντίνου,να στέλνει κανείς λουλούδια, από τον τάφο του ; Και όμως ... είναι !

.......................... Είναι δυνατόν, να εκλέγεται δήμαρχος, ένας πιτσιρίκος 4 ετών, ο οποίος, να σημειωθεί, έχει και "κοπέλα" ! Και όμως αυτό ήταν πραγματικότητα σε ,μικρό, δήμο στις ΗΠΑ, βεβαίως μέσα από μια "ευρηματική διαδικασία. Να σημειωθεί ακόμη, ότι εκεί, ο κάθε ψηφοφόρος ψηφίζει ... όσες φορές θέλει ( ! ), αρκεί να πληρώνει ένα δολλάριο κάθε φορά που ψηφίζει.

............................ Ξέρετε βεβαίως, ότι στην Κίνα τρώνε με τα ξυλάκια. όμως το σχετικό οικολογικό πρόβλημα είναι πολύ σοβαρό, αφού ετησίως ,για τα ξυλάκια, θυσιάζονται 20 εκατομμύρια δένδρα ! Πριν χρόνια λοιπόν, η κινεζική εθνοσυνέλευση πρότεινα να μην τρώνε πιά με ξυλάκια, αλλά να τρώνε με μαχαιροπείρουνα.

............................. Ολοι γνωρίζουμε πόσο σημαντικό πρόβλημα ,για την υγεία μας, είναι το άγχος. Στην Ιαπωνία, λένε ότι το σπάσιμο πιατικών,εμπλουτισμένων και με φλυτζάνια, είναι η λύση στο πρόβλημα !

.............................. Τί θα κάνατε αν ένα κατάστημα ανακοίνωνε ,ότι τους πρώτους 50 πελάτες, που θα πάνε γυμνοί, θα τους ντύσει δωρεάν ! Σε μια τέτοια διαφημιστική καμπάνια στην Πορτογαλία, προσήλθαν πολλοί .

............................... Τα οικογενειακά βάρη είναι γνωστά σε όλους τους παντρεμένους. Ομως ,πώς θα βλέπατε να πάρετε την γυναίκα σας στην πλάτη, και να τρέξετε ένα αγώνα δρόμου ; ΥΓ και η γυναίκα ,συνήθως, είναι εύκολο "φορτίο", αν όμως μιλούσαμε για ... την πεθαιρά ; Ισως γιαυτό [επειδή θα ήταν "δύσκολος" αγώνας ,με φορτωμένη την πεθαιρά],το έθιμο .... περιορίστηκε στην γυναίκα.

............................... Το ...ξεπόρτισμα του Γιώργου του πονηρού [που λέει το τραγούδι], είναι μια δύσκολη υπόθεση ,όταν η γυναίκα είναι (πιό) πονηρή και "δεν τα τρώει αυτά". Λοιπόν, 'άνοιξαν" σχετικά γραφεία που "πουλούν" άλλοθι για να δικαιολογήσεις το ξεπόρτισμα ! Είναι,άλλωστε, γνωστό, ότι όπου υπάρχει "ζήτηση" εκεί αναπτύσσεται και "η προσφορά" .

............................... Η οικοδόμηση κάθε είδους αυθαιρέτων,βρίσκει απέναντι τους, το κράτος, που διατάσσει την κατεδάφιση κλπ. Ομως υπάρχει η λύση ! Κηρύτεις .....ανεξαρτησία,[ ανεξάρτητο κρατίδιο σου .....].και πλέον το κράτος δεν μπορεί να επέμβει στο άλλο κράτος [το δικό σου], και γλυτώνεις. Ιδού η ιδεογνωσία !

............................... Οι ώρες κοινής ησυχίας είναι "ιερές", και οφείλουν ,όλοι, να τις σέβονται ! Εν τάξει εμείς οι άνθρωποι, το γνωρίζουμε, και το σεβόμαστε-τηρούμε. Ομως τα σκυλιά ,υπόκεινται σε αυτήν την υποχρέωση, να μην γαυγίζουν αυτά τα ωράρια ;

............................... Οι σχέσεις γαμπρών και πεθαιρών ,είναι γνωστό ,πως ...πάσχουν. Αν όμως φτάσει, ο γαμπρός, στο σημείο να πει την πεθαιρά του "οχιά", τί θα πάθει ; Στην Ιταλία, τίποτε !

.............................. Πολλοί πίνουν ( πολύ) αλκοόλ ! Για την αντιμετώπιση του, κοινωνικού, αυτού προβλήματος, ακούμε διάφορες προτάσεις.Μια πολύ σημαντική πρόταση είναι, να πίνει σπίτι του , και να πληρώνει τα ποτά που πίνει,στην... γυναίκα του !

............................... Θα έχετε ακούσει την υπόδειξη, πως είναι σωστότερο και καλύτερο, αντί να σου δώσω ένα ψάρι, να σου δώσω τα σύνεργα να ψαρεύεις ψάρια. Το άκουσε ο Μπιλ Γκέιτσ και το έκανε πράξη, Δώρισε 100 χιλιάδες κότες σε φτωχές οικογένειες του λεγόμενου αναπτυσσόμενου κόσμου.

................................ Οι αθλητές τρέχουν μαραθωνείους, και άλλοι τερματίζουν,άλλοι εγκαταλείπουν κλπ. Και όμως, ένας τράγος έτρεξε μαραθώνειο, και τερμάτισε !

................................. έχετε ακούσει για την "μνήμη του νερού", που σημαίνει, πως ,ό,τι έργα και αν κάνουμε εμείς οι άνθρωποι,το νερό ακολουθεί "την διαδρομή του", που επί αιώνες "ξέρει". Κάτι ανάλογο συμβαίνει στην πόλη της Μαδρίτης, όπου το κτίσιμο της πόλης, "έκοψε" την διαδρομή των προβάτων ,που ακολουθούσαν επί αιώνες. Ετσι ,σήμερα, οι ισπανοί βοσκοί περνούν τα πρόβατα τους, μέσα από την πόλη, ακολουθώντας αυτήν την παραδοσιακή διαδρομή.

................................. Μαραθώνειοι γίνομνται πολλοί σε πολλές πόλεις κλπ. Στο Λονδίνο γίνεται ένας "ιδιαίτερος" μαραθώνειος, στον οποίο οι δρομείς φορούν ο,τι ρούχα θέλουν.

.................................. έχετε ακούσει την ρήση, όταν δεν πάει το βουνό στον Μωάμεθ, πάεει ο Μωάμεθ στο βουνό". Παλιά λοιπόν, που για να πας από την Αθήνα στο Φάληρο για μπάνια ήταν "ένα δύσκολο ταξείδι", κάποιος σκέφθηκε, και υλοποίησε, να φέρει την θάλασσα στην Αθήνα. Ετσι οι ,τότε, αθηναίοι έκανα εύκολα τα θαλάσσια μπάνια τους !

................................. Λένε ότι στις προεκλογικές περιόδους, γίνονται "συναλλαγές" υποψηφίων και ψηφοφόρων, κάτι, βεβαίως, που ρητά απαγορεύεται. Ένας γάλλος κοινοτάρχης όμως σκέφθηκε να .... δημοπρατήσει την υπόθεση, δίνοντας τις ψήφους σε όποιον δώσει περισσότερα για το σχολείο του χωριού, κινδυνεύοντας να δικαστεί για αυτήν την ενέργεια του.

................................ Αυτά σαν ένα ,μικρό, "βομβαρδισμό" του νέφους του γέλιου, για να βρέξει λίγο ,ποτισδτικό γέλιο στην καθημερινότητα μας.

τα προβλήματα του τόπου και η έννοια της αντιπολίτευσης !

ΕΙΣΑΓΩΓΗ :Πολλοί ,πολίτες πολιτικοί δημοσιογράσφοι αναλυτές κλπ "αναλώνονται", σχετικά με την έννοια "της αντιπολίτευσης",το "περιεχόμενο" της, και την .... "δύναμι" της. Στο δημοκρατικό μας πολίτευμα, μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες, ΕΚΛΕΓΟΝΤΑΙ [ σημειώστε αυτό το ρήμα !],η πλειοψηφία που θα διοικήσει, ( η λεγόμενη "συμπολίτευση") ΚΑΙ [σημειώστε την λέξη !] η μειοψηφία ,( η λεγόμενη "αντπολίτευση" ),που θα υπηρετήσει την νέα περιόδο τον τόπο. Επισημείωσα, πριν, το ρήμα "εκλέγεται" και την λέξη "καί", θέλοντας να επισημάνω, ότι δεν εκλέγεται, μόνον, η πλειοψηφία αλλά, ταυτόχρονα ,και, η μειοψηφία, και συνεπώς, η ψήφος των πολιτών, δίνει ΚΑΙ τις δύο ομάδες στην διοίκηση , για την οποία γίνεται η εκλογική διαδικασία ! Αυτό σημαίνει, κάτι που "συνήθως ξεχνιέται", ότι δηλαδή η λαϊκή εντολή, αφορά και περιβάλλει , εξ ίσου, [ αφολύ από την ίδια διαδικασία προέρχονται ],και τις δύο "πλευρές" στα εκλεγόμενα όργανα,και επομένως και οι δύο πλευρές οφείλουν και δικαιούνται την αντίστοιχη υπευθυνότητα και σεβασμό στην "παρουσία" και συμμετοχή τους στα όργανα αυτά. Να το πώ "με απλά λόγια", εννοώ, ότι δεν "υπάρχει" , μόνον η μιά πλευρά (που πλειοψήφισε), ούτε αυτοπεριθωριοποιείται, σε μια μίζερη "διαμαρτυρία", η άλλη πλευρά (που μειοψήφισε). Η πλευρά που πλειοψήφισε, οφείλει να σέβεται και "να ακούει" την πλευρά που μειοψήφισε,και η πλευρά που μειοψήφισε οφείλει μια εποικοδομητική σχέση με την άλλη πλευρά, με "δουλεμμένες" και υπεύθυνες προτάσεις, με προσθετική κριτική στους σχεδιασμούς της, και με μια "πορεία" σε ένα, μοναδικό, "οδικό χάρτη" της ποιότητας ζωής, της οικονομικοκοινωνικής προόδου και ενός "καλύτερου μέλλοντος" για τον τόπο. Βεβαίως, η "συνήθης" εικόνα ,στην "πεζή" πραγματικότητα, δεν είναι η προηγουμένως τεθείσα, αλλά,ένας "τετραετής πόλεμος",με "τρακατρούκες" [ που έλεγε παλιός αυτοδιοικητικός], και με "σαφή" διάθεση ,να επικρατήσει ο δυνατότερος (δηλ η δυνατότερη τρακατρούκα!). Μάλιστα ,τις τελευταίες δεκαετίες, κατά τις οποίες "μπήκαν στο παιχνίδι" και οι επικοινωνιολόγοι,θεωρώ, ότι το πράγμα έχει,ακόμη περισσότερο, "ξεστρατίσει",αφού πλέον "το ζητούμενο" έχει στραφεί στις καλύτερες "ατάκες", που θα καταγράψουν οι "διάλογοι" μεταξύ των διαφόρων πλευρών, και αυτές (οι ατάκες) διαγκώνισαν και αντικατέστησαν "την ουσία" ,τα επιχειρήματα και την εποικοδόμηση , στο πολιτικό γίγνεσθε (κάθε "επιπέδου" ).Κοντολογίς, καθένας, αντί να" απαντήσει" ,με στοιχεία ή ,ακόμη, και με αποδοχή τυχόν λάθους (δεν είναι 'έγκλημα" το λάθος, όταν αναγνωρίζεται και διορθώνεται !), ψάχνει ( οι λογογράφοι του), την εντυπωσιακότερη ατάκα ,από τα χειροκροτήματα της οποίας (ατάκας) να κατακαλύπτεται (με το "χαλί" της), η ουσία και τα προβλήματα, για τα οποία (υποτίθεται πως) γίνεται ο διάλογος ! Από την πολύχρονη αυτοδιοικητική εμπειρία μου,[ και ως συμπολίτευση και ως αντιπολίτευση], μπορώ να πώ, ότι η λεγόμ,ενη "αντιπολίτευση" είναι, πιό δύσκολη υπόθεση από την συμπολίτευση ! Διότι, η συμπολίτευση τα έχει "ολα δικά της",και, ( "αν θέλει" ), μπορεί να χρησιμοποιήσει πληθώρα δυνατοτήτων για να σχεδιάσει και να υλοποιήσει δράσεις ! Έγραψα , "αν θέλει", διότι,νομίζω ,πως πολλές φορές, λειτουργεί με την συλλογιστική του "πολιτικού κόστους",με τις "δεσμεύσεις" προεκλογικών υποσχέσεων και "συμφωνιών", κλπ, κάτι δηλαδή, που "δεν επιτρέπει το σπάσιμο αυγών",που είναι απαραίτητο για να γίνει " η ομελέττα" των σχεδιασμών και των υλοποιήσεων λυτικών προσπαθειών. Εν πάσει περιπτώσει, για να "κλείσουμε" την παρούσα, γενική, εισαγωγή, να πούμε, ότι η υγιής λειτουργία των "δύο πλευρών", αποτελεί μια αναγκαία ,αλλά και ικανή "συνθήκη" για να προωδεύσει ο τόπος ! Ισως μια από τις αιτίες, [θα την έλεγα, η κυριότερη !),που τα προβλήματα, στον κάθε τόπο έχουν καταλήξει να είναι "ανθεκτικά", παρά "τις μελέτες" ,τις "εξαγγελίες" κλπ, είναι η μη "συνεργασία των δύο πλευρών, και αυτός ο διαρκής "πόλεμος" με τις "τρακατρούκες και τις "ατάκες" ! .................................................................................................. Εχοντας υπηρετήσει την αυτοδιοίκηση, και από "τις δύο πλευρές", δεν έχω τις "καλύτερες αναμνήσεις" ! Όποτε υπηρετούσα την πλευρά της πλειοψηφίας, κατέθετα πολλές έγγραφες, προτάσεις, για τις οποίες είχα πάντοτε τα επιχειρήματα που τις απέφεραν ( μάλλον ,"τις επέφεραν", διότι τα προβλήματα δεν .... αποφέρουν, αλλά επιφέρουν !), και τα επιχειρήματα για την λυτικότητα τους (των προβλημάτων). Δυστυχώς, συνήθως, είχαν "δύσκολη" αντιμετώπιση ! Ή θα παρέμεναν να σκονοτρέφονται στα δημοτικά ράφια, (αρκούμενες σε "ένα αριθμό πρωτοκόλοου, που "έπαιρναν") ,ή μετά από "εξαντλητικές αναβολές", θα "περνούσαν", σαν την κλωστή της βελόνας ( με δύσκολες εγκρίσεις),, και μετά θα "εταλαιπωρούντο" στην "πορεία" τους. Ελάχιστες ,κατάφεραν (κυριολεκτική η λέξη) να δώσουν, τα ,χρήσιμα, αποτελλέσματα τους ! Επί παραδείγματι, (κάτι που ,δυστυχώς, είναι επίκαιρο, λόγω της σεισμικής δράσης των ημερών μας),η αντισεισμική μελέτη και κατασκευή του σχολικού κτιρίου του 1ου δημ σχολείου της πόλης μας. Όποτε υπηρετούσα την αλλη πλευρά ,της μειοψηφίας, εξ αρχής διευκρίνιζα ,ότι "δεν θα κάνω αντιπολίτευση", αλλά θα λειτουργώ εποικοδομητικά ,"για το καλό του τόπου" ! Είναι αυτονόητο "ότι άκουσα πολλά", από πολλές πλευρές, όμως ,στην λειτουργική μου αυτή , "δεν άκουγα τίποτε", εννοώντας ,ότι "δεν καταλάβαινα", από αυτά "που άκουγα" ! Προσπαθούσα να έχω εποικοδομητικό διάλογο, "άνοιγα" διαδρόμους συννενοήσεως, πρόσφερα την θετική "παρουσία" και συμμετοχή μου στις (κοινές) προσπάθειες για λύσεις, και γενικά προσπαθούσα "να είμαι χρήσιμος" και όχι "στείρος" διαμαρτυρικός παράγοντας. Δεν ξέρω αν αυτό εκτιμήθηκε από κάποιους που (κατά την γνώμη μου) ,θα έπρεπε να "το χειροκροτήσουν" , όμως σίγουρα έχω την ικανοποίηση ,΄πως "λειτουργούσα σωστά" ! Θεωρώ, ότι κάποια "λιθαράκια", στο τοπικό γίγνεσθε, έχουν "τα αποτυπώματα" μου ! Θα μπορούσαν να είναι πολύ περισσότερα, όμως ...δεν είμαι "άπληστος", και "ανικανοποίητος". Αλλωστε, είμαστε τόσοι πολλοί, ώστυε αν καθένας μας "έβαζε" από λίγα "λιθαράκια" ,σήμερα θα είχαμε πολύ λιγότερα προβλήματα. .............................................................................................. Πολλές φορές έχω "γράψει" για την χρησιμότητα ( για να μην πω "αναγκαιότητα") γνώσης της τοπικής ιστορίας. Αφού λοιπόν, την "προπαγανδίζω" (αυτήν την χρησιμότητα κλπ), οφείλω να την δημοσιοποιώ στον βαθμό που μπορώ: >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Πριν κάποιες δεκαετίες, την 10ετία του 80, ήμουνα μέλος του τότε Νομαρχιακού συμβουλίου νομού Ρεθύμνου, ως εκπρόσωπος του τοπικού Επιμελητηρίου, στην διοικητική επιτροπή του οποίου μετείχα ως αιρετός στο επαγγελματικό του τμήμα. Δύσκολη 10ετία, με έξαρση των πολιτικών "πνευμάτων",και με "κυριαρχία" του τότε ΠΑΣΟΚ. Ημουνα ο μοναδσικός τότε εκπρόσωπος, που είχα πολιτική τοποθέτηση στην ,λεγόμενη, "δεξιά". Συνακόλουθη λοιπόν, η "απαίτηση" , κατά την οποία εγώ "έπρεπε να γαυγίζω" στο νομαρχιακό συμβούλιο ! Όμως η "παρουσία" μου στο Συμβούλιο, ήταν εποικοδομητική, με απόψεις και τοποθετήσεις και ψηφίσεις ,που έκρινα "σωστές" για τον τόπο. Το αποτέλεσμα ήταν ,στην επόμενη σύνθεση του Συμβουλίου, να αρθεί η εκπροσώπηση μου, και να "φύγω" από το Συμβούλιο ! Οι τότε τοπικές εφημερίδες έχουν την σχετική ειδησεογραφία. .............. Το 2006 "κατέβηκα" ως υποψήφιος δήμαρχος (με τις "συνθήκες" που κατέβηκα, "την τελευταία στιγμή" ). Φυσιολογικά εκλέχθηκε ο συνδιασμός μου, ως μειοψηφία στον δήμο Ρεθύμνου. Θεωρούσα, και θεωρώ, πολύ σημαντική και πολύ υπεύθυνη ετούτη την εκλογή ! Από την "πρώτη βραδυά" δήλωσα , την δημοτική μου "θέση", για συνεργασία με την δημοτική αρχή, "για το καλό του δήμου", ξεκαθαρίζοντας, ότι δεν θεωρώ την πλευρά μου, ως αντιπολίτευση, αλλά ως μειοψηφία στον δήμο. Δήλωνα (μέχρι "παρεξηγήσεως" !), ότι θα είμαι "δίπλα" [ ή ,ακόμη, και "πίσω" !] από την δημοτική αρχή στις ,κοινές, προσπάθειες για τον δήμο και τους δημότες. Έστωσαν, οι πιό κάτω σχετικές δηλώσεις μου, για την "θέση" μου αυτή ;

Βεβαίως αυτές "οι απόψεις" δεν αποτελούν "αντιπολίτευση" ,και "κρίνονται" αρνητικά !

........................... Δεν θέλω να μακρυγορήσω, όμως είναι "δύσκολη" υπόθεση να είσαι "αντιπολίτευση" σε ένα όργανο, όμως εσύ να θέλεις "να βοηθήσεις" τον τόπο σου !