το παιχνίδι "που ξέραμε", να το ξεχάσουμε ;

σύντομη εισήγηση, για την παρούσα ανάρτηση : "Στα χρόνια μας", όλων ημών της "κάποιας ηλικίας", αλλά και "των παιδιών μας", όλοι είχαμε δημόσιους [ μα και ιδιωτικούς, τις γνωστές "αλάνες" ],χώρους, για να παίξουμε, να τρέξουμε, να "αναπνεύσουμε" υγεία, και δραστηριότητες. Σιγά σιγά, οι ιδιωτικοί χώροι "αφαιρέθηκαν" ,[και "με τις πολυκατοικίες",που στήθηκαν σ αυτούς, αυξήθηκαν οι ανάγκες !], οι δημόσιοι χώρεοι "γέμισαν αυτοκίνητα" και "κολωνάκια", και ... "αφαιρέθηκαν από τον κατάλογο",οι πλατείες είναι "δακτυλοδειχτούμενες", και η ,φυσιολογική συνέπεια, είναι, ότι τα παιδιά "εγκλωβίστηκαν" στα διαμερίσματα ! Ευτυχώς, [ τρόπος του λέγειν ετούτο το "ευτυχώς" ], τα ηλεκτρονικά, τα κινητά και οι οθόνες, "ήλθαν" και κατέκλυσαν, αυτόν τον χώρο ,την κάλυψη αυτών των αναγκών, "τα παιδιά να παίξουν" ! Στο ,επιστημονικό,αυτό "πρόβλημα", έχουν "χυθεί, τόννοι μελάνης", και ,όπως είναι λογικό,[ αφού ελεύθεροι χώροι στην πόλη ΔΕΝ υπάρχουν],στην ουσία, απλώς "μιλούμε" και απλώς "συζητούμε", και το πρόβλημα ,παραμένει αναντιμετώπιστο ! Ευτυχώς, [ τρόπος του λέγειν, και, ετούτο, το "ευτυχώς"],οι οικογένειες "δεν κάνουν πολλά παιδιά", γιατί ,αλλιώς, οι ανάγκες θα ήταν πολλαπλάσιες ! Στην πυκνοκατοικημένη περιοχή του Μασταμπά, ΔΕΝ υπάρχει ,ούτε μια πλατεία, ούτε ένας χώρος παιχνιδιού,για τα παιδιά της συνοικίας,και ο μοναδικός χώρος [ τί "χώρος" δηλαδή,για μια μικρή αυλή σχολείου μιλούμε!],που "διατίθεται, κλειδώνεται τα απογεύματα [ τότε που τα παιδιά, φυσιολογικά βγαίνουν για να παίξουν], και απαγορεύεται στα παιδιά να μπούν για να παίξουν ! Και έγινε "ζήτημα", διότι τα παιδιά "σκαρφαλώνουν" στα κάγκελα για να μπούν στον χώρο να παίξουν ! Και ¨το ζήτημα", δεν είναι στο "γιατί η αυλή είναι κλειστή", αλλά στο ,γιατί "τα παιδιά σκαρφαλώνουν" και κινδυνεύουν να πέσουν να χτυπήσουν . Ο δήμος, απότι διάβασα στον τοπικό τύπο,επικαλείται ,για το κλείσιμο της αυλής, "λόγους ασφαλείας" μήπως χτυπήσει κάποιο παιδί όταν παίζουν στην αυλή, και ζητά ανάληψη "ευθύνης", από τον σύλλογο γονέων για το άνοιγμα της αυλής και την εποπτεία τους στο παιχνίδι. .............................. Πολλές φορές έχω γράψει και μιλήσει, για την σημαντικότατη παράμετρο της "ευτυχίας των πολιτών",η οποία θα έπρεπε να είναι πρωταρχική στην δραστηριότητα του δήμου! Και ,σαφέστατα, το παιχνίδι των παιδιών, είναι ,"το αλφαβητάρι" αυτής της ,ζητούμενης, ευτυχίας για τα παιδιά, και την "φυσιολογική ανάοπτυξη" τους. Αν ο δήμος, δεν αξιοποιεί, τους οποιουσδήποτε διατιθέμενος χώρους, για το παιχνίδι των παιδιών, τότε, είναι ο κυριότερος υπεύθυνος (κατά την άποψη μου), για "τα ηλεκτρονικά", στα οποία "στρέφει" τα παιδιά, ως μοναδικής δυνατότητας παιχνιδιού. Να ξαναθυμίζαμε, τις παλιές μας προτάσεις, για χώρο αναψυχής και ψυχαγωγίας των παιδιών του δήμου μας, στον μεγάλο δημοτικό χώρο του "Σωματά", έχει κανένα νόημα ; Τότε που 1 δις ήταν "στα ταμεία του δήμου" ,για ολυμπιακά έργα, θα μπορούσε αυτή η πρόταση να είχε υλοποιηθεί, όμως "τα χρήματα χάθηκαν". Να ξαναμιλήσω, για την προτεραιότητα "της ευτυχίας των πολιτών", σατην οποία ,κατά την γνώμη μου [ και όχι μόνον],πρέπει να στοχεύει κάθε δήμος; Δυστυχώς, ξεχάσαμε ( ; ) το παιχνίδι ,όπως το ξέραμε, και "μεγαλώσαμε¨" με αυτό. Μήπως να το ξαναθυμηθούμε, και να κάνουμε δράσεις επαναφοράς του !