Λεωφόρος Κουντουριώτη, νόμιμη η στάση στην μια πλευρά της ;

σύντομη εισήγηση στην παρούσα ανάρτηση ; Είναι γνωστός σε όλους ο κυκλοφοριακός προβληματισμός μας, και η καθημερινή κυκλοφοριακή δυσκολία στην λειτουργία της πόλης μας. Εχω διατυπώσει κάμποσες φορές,την ανάγκη - χρησιμότητα σαφών και σύμφωνων προς τα υπάρχοντα επίσημα στοιχεία, αποφάσεων, ώστε όλοι να γνωρίζουμε ,και να εφαρμόζουμε, (δικαιώματα και υποχρεώσεις ),τα ισχύοντα. Εν προκειμένω, για το κυκλοφοριακό θέμα, υπάρχουν ,οι , αρμοδιότητες που ανήκουν σε αντίστοιχους δημόσιους κλπ φορείς, και υπάρχουν οι νόμοι ,κατά περίπτωση, που οριοθετούν και χωροθετούν τις δυνατότητες και τις απαγορεύσεις για τις παρεμβάσεις των , κατά περίπτωση, αρμόδιων φορέων. Δυστυχώς υπάρχει η νομική ορολογία για τις "ακυρώσιμες" πράξεις,δηλ για αποφασισθείσες αντίθετα στις νομικές δυνατότητες πράξεις,οι οποίες ,αν προσβληθούν θα ακυρωθούν, όμως μέχρι να προσβληθούν ισχύουν ! Ετσι, οι πολίτες , που δεν γνωρίζουν "τις λεπτομέρειες" ή που "δεν τολμούν" να κάνουν προσφυγές κλπ, θεωρώντας ότι "θα μπλέξουν σε ταλαιπωρία" κλπ, υφίστανται τις συνέπειες (πρόστιμα κλπ), όμως και η πόλη δεν μειώνει το κυκλοφοριακό πρόβλημα της . Πολλές φορές έχω καταθέσει την ( αυτονόητη) άποψη μου,πως κάθε "θέμα" του τόπου μας έχει "την ιστορία" του ! Μόνον που αυτή "η ιστορία", είναι 'άγνωστη" στους πλείστους πολίτες. Επί παραδείγματι, η Λεωφόρος Κουντουριώτη,ο κεντρικός και πλέον "ταλαιπωρούμενος" ( και .... "ταλαιπωρών"),κυκλοφοριακά, δρόμος της πόλης μας,έχει, ( και αυτή)την δική της ,κυκλοφοριακή ( αφού μιλούμε για το κυκλοφοριακό, περιοριζόμαστε σε συτήν την παράμετρο της "ιστορίας" της),"ιστορία". Είναι τμήμα της Παλιάς Εθνικής Οδού, και επομένως ( αν δεν έχει αλλάξει κάτι τα τελευταία χρόνια που "λείπω από τον δήμο") η αρμοδιότητα ανήκει στην πρώην ΔΕΚΕ της Περιφέρειας. Συνεπώς κάθε κυκλοφοριακή παρέμβαση πρέπει να εγκρίνεται από εκεί. Ομως, η ( παλιά) εγκεκριμμένη κυκλοφοριακή μελέτη της πόλης, εκπονήθηκε από το Υπουργείο και εγκρίθηκε από την αρμόδια δ/νση μελετών του υπουργείου. Συνεπώς ισχύει και είναι εφαρμόσιμη η μελέτη αυτή. Ο Δήμος και οι υπηρεσίες του, δεν μπορούν να εγκρίνουν αλλαγές, αν δεν "τις περάσουν" από τα αρμόδια όργανα της Περιφέρειας. Για την Λεωφόρο Κουντουριώτη , η μελέτη προβλέπει την δυνατότητα στάσης στην Λεωφόρο ,στην μια πλευρά της (πινακίδες Ρ 39). Αυτό προβλέπει η μελέτη, και (απ όσα γνωρίζω,αν δεν μου διαφεύγει κάτι), δεν έχει αλλάξει από τις αρμόδιες υπηρεσίες [υπουργείο, ή Περιφέρεια ,(με επιφύλλαξη αν μπορεί η Περιφέρεια ν αλλάξει στοιχεία της μελέτης του υπουρτγείου)]. Μάλιστα, σε σύσκεψη που έγινε για την υλοποίηση της κυκλοφοριακής μελέτης, στην οποία μετείχαν δήμος ,τροχαία κλπ, πάρθηκαν αποφάσεις οι οποίες ανακοινώθηκαν με δελτίο τύπου του δήμου της 11-10-01. Στο δελτίο τύπου αυτό, γνωστοποιείται από τον δήμο, η δυνατότητα ολιγόλεπτης στάσης στην μια πλευρά της Λεωφόρου. Ηταν η περίοδος, στην οποία ο γράφων "είχε φύγει", από την δημοτική πλειοψηφία (είχα διαγραφεί από την δημοτική πλειοψηφία, και ήμουν ανεξάρτητος δημ σύμβουλος),και δεν θυμούμαι αν και ποιά "επισημοποίηση" των στοιχείων του δελτίου τύπου περπάτησε η δημοτική αρχή. Ομως η μελέτη είναι "κρατικό έγγραφο", και ισχύει ως νομικό πλαίσιο λειτουργίας της Λεωφόρου. Συνεπώς,για "τις συνέπειες" ( τροχαία πρόστιμα κλπ), της ολιγόλεπτης στάσης στην μια πλευρά της Λεωφόρου,υπάρχει η παρούσα "απορία" ! Συνημμένα "ανεβάζω" το σχετικό απόσπασμα της κυκλοφοριακής μελέτης και το δελτίο τύπου του δήμου.

Στην Λεωφόρο Κουντουριώτη, δεν υπάρχουν πινακίδες P 39 (όπως λέει η εγκεκριμμένη κυκλοφοριακή μελέτη), αλλά έχουν "μπεί" πινακίδες P 40,τις οποίες αστυνομεύει η τροχαία, επιβάλλοντας τα προβλεπόμενα πρόστιμα.Θα θεωρούσα χρήσιμη μια ενημέρωση, από ποιά τροποποίηση της μελέτης προέκυψε αυτή η αλλαγή στην στάθμευση στην Λεωφόρο Κουντουριώτη. ΥΓ 1η : Προφανώς,δεν υποβαθμίζω την κυκλοφοριακή κατάσταση στην Λεωφόρο, ούτε παραβλέπω το, πραγματικό, γεγονός, ότι με την εφαρμογή της κυκλοφοριακής μελέτης, οι 4 λωρίδες κυκλοφορίας κατά μήκος της πόλης ( δύο στην Λεωφόρο Κουντουριώτη κλπ, και δύο στην Μοάτσου κλπ),στην πράξη (με τις μονοδρομήσεις), "καταλήγουν" σε 2 λωρίδες (μία στην Λεωφόρο Κουντουριώτη και μία στην Μοάτσου), όμως οφείλουμε να λάβουμε υπ όψει, ότι "ποτέ" δεν εφαρμόσθηκε η μελέτη ,(στο σύνολο της),και επιπρόσθετα έγιναν παρεμβάσεις, με έργα του δήμου, οι οποίες επαύξησαν το πρόβλημα.Θα έπρεπε [και πρέπει, (κατά την άποψη μας)!]ο δήμος να εφαρμόσει, σωστά, ολόκληρη την κυκλοφοριακή μελέτη,[ και κυρίως "το πακέτο" μαζική μεταφορά-ελεγχόμενη στάθμευση, περιφερειακούς χώρους στάθμευσης],ώστε να μειώσει τον "κυκλοφοριακό φόρτο" στους δύο αυτούς κεντρικούς δρόμους, οπότε θα μειωθούν και οι ανάγκες κυκλοφοριακών λωρίδων και οι ανάγκες θέσεων στάθμευσης, οπότε η σχετική πρόβλεψη της μελέτης για την ολιγόλεπτη στάση στην Λεωφόρο, δεν θα ήταν "πρόβλημα". Δυστυχώς, "το μεγάλο γκαράζ" στο οικόπεδο των Τεσσάρων Μαρτύρων,που προωθείται από τον δήμο, δεν είναι "συμβατό" με ετούτη την λειτουργική !Ενα "μεγάλο γκαράζ", για "να επιβιώνει" θέλει "αυτοκίνητα",και όχι μείωση των αυτοκινήτων στην Λεωφόρο. Οφείλουμε να σημειώσουμε, ότι κυκλοφοριακό πρόβλημα, τουλάχιστον ως προς την στάθμευση , έχει πλέον όλος σχεδόν ο αστικός ιστός της πόλης.Οι λόγοι είναι γνωστοί,και η μονόπλευρη, (μόνον "μειώσεις" χώρων),λειτουργική του δήμου είναι (συν τοις άλλοις), ιδιαιτέρως σημαντική αιτία.Δυστυχώς όλες αυτές τις 10ετίες, δεν έγινε "τίποτε", ώστε να έχουμε διαφορετική "κατάσταση" σήμερα. ΥΓ 2η : Η πόλη ,για να μπορεί να λειτουργήσει σε ρότα βιώσιμης κινητικότητας,( για την οποία όλοι είμαστε, κατ αρχήν "θετικοί"!),έπρεπε ( και πρέπει !),να ακολουθήσει διαφορετικό "δρόμο". Πρώτα "στήνεις" την πλήρη, επαρκή, φθηνή και συνεπή μαζική μεταφορά, για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες μετακινήσεων και μεταφορών στην πόλη. Την συμπληρώνεις με μια σωστή διαχείριση των θέσεων στάθμευσης στην πόλη,( υπαρχουσών και ευρεθησομένων),και με την ανταποδοτική (όπως επιτάσσει η νομοθεσία) επένδυση των εσόδων της ελεγχόμενης στάθμευσης.Αν αυτό είχε γίνει τις προηγούμενες 10 ετίες,σήμερα "η κατάσταση" θα ήταν σαφέστατα καλύτερη. Η πόλη πλέον, σχεδόν σε όλο τον αστικό ιστό, δεν έχει "πλάτη" δρόμων, για να ανταποκριθεί στην απαιτήσεις στάθμευσης.Θα μπορούσε όμως να είχε στραφεί σε "άλλες" δυνατότητες.Η δημιουργία μικρών, μηχανικών, υπόγειων,αλλά και,(όπου υπάρχουν δυνατότητες),μηχανικών κλπ ορόφων θέσεων στάθμευσης στην πόλη,σε ένα σωστό σχεδιασμό και προγραμματισμό,θα κάλυπτε την σημερινή ,αδιέξοδη κατάσταση. Χιουμοριστικά (αλλά, δυστυχώς, αυτή είναι "μια αλήθεια"), κάποιος είπε ότιι "τα πεζοδρόμια είναι η καταφυγή των ιχ "! Η πόλη χρειάζεται κάποια περιφερειακά ( του κέντρου της πόλης) πάρκινγκ (σε στάσεις της μαζικής μεταφοράς),και πολλά "μικρά' πάρκινγκ όπου και όπως μπορούμε να τα δημιουργήσουμε,αξιοποιώντας την σύγχρονη σχετική τεχνολογία και τους δυνατούς "πόρους" για την χρηματοδότηση τους. Δεν θα ήθελα να προτείνω συγκεκριμμένα, τέτοια στοιχεία, αφού δεν έχω καμμιά σχετική "αρμοδιότητα", όμως .... υπάρχουν τεχνικές δυνατότητες-μηχανικά συστήματα, και μπορούν να αξιοποιηθούν χρηματικές δυνατότητες (όπως τα χρήματα από την ελεγχόμενη στάθμευση,οι πόροι του δήμου από τα τροχαία πρόστιμα,ενδεχόμενα ανταποδοτικά τέλη των ωφελουμένων κλπ) ! ΥΓ 3η : Θα έλεγα, ότι θα ήταν χρήσιμη μια ιεράρχηση των αναγκών της πόλης, για την χρηματοδότηση προσπαθειών αντιμετώπισης τους,από τους συνολικούς πόρους του δήμου.Και ,σίγουρα, η λύση του κυκλοφοριακού προβλήματος, από πολλές παραμέτρους, είναι ,μακράν από "τα πρώτα" θέματα-προβλήματα. Όλες οι δαπάνες "για τα κολωνάκια", θα είχαν "βοηθήσει" σημαντικά το πρόβλημα, όμως, θεωρώ ότι δεν "είδε" ο δήμος, διαχρονικα, αυτό το θέμα σαν "πρόβλημα" για να "α<σχοληθεί"

Μήλος, αρχαιότητες, αρχαιολογικός πλούτος κλπ "στην ξενητειά" !

σύντομη εισήγηση της παρούσης ανάρτησης : Ο ελληνικός αρχαιολογικός πλούτος, έχει πολλά "ξενητεμμένα" στοιχεία του, αφού οι διάφοροι κατακτητές που "πέρασαν", πήραν "τα σουβενίρ" ,τα .... αναμνηστικά τους, από τις "επισκέψεις" τους στον τόπο μας. Επίκαιρο θέμα είναι η, πολύχρονη, αίτηση μας, της επιστροφής "των γλυπτών του Παρθενώνα" στην φυσική τους "θέση",όμως "τα γλυπτά" δεν είναι ο μόνος αρχαιολογικός μας "απόδημος" ! Υπάρχει ένα, (μάλλον, αγνώστου αριθμού ), σύνολο από αρχαιολογικά στοιχεία, τα οποία βρίσκονται σε μουσεία στο εξωτερικό. Επιπρόσθετα, έχουμε και "εσωτερικό τουρισμό" αρχαιολογικών στοιχείων, αφού πολλά στοιχεία δεν εκτίθενται στον τόπο που βρέθηκαν, και ανήκουν, αλλά "φιλοξενούνται" σε μουσεία ,μακρυά από τον τόπο "καταγωγής" τους. Η Μήλος, το νησί των Κυκλάδων,δεν "λείπει" από τον "κατάλογο", αυτής της "αποδημίας" ! Πέραν "των γνωστών" απόδημων αρχαιολογικών στοιχείων [ πχ άγαλμα Αφροδίτης στο Λούβρο,άγαλμα Ποσειδώνα στο μουσείο Αθήνας, κλπ],μάλλον υπάρχουν και πολλά άλλα στοιχεία τα οποία ,τουλάχιστον εμείς "οι απλοί",( δηλ οι μη ειδικοί περί τα αρχαιλογικά),μηλιοί δεν γνωρίζουμε , ποιά είναι, πού εκτίθενται κλπ. Αφορμή στο παρόν σημείωμα, το συνημμένο δημοσίευμα που "βρήκα" σε ένθετο βιβλίο αθηναϊκής εφημερίδας,κατά το οποίο (δημοσίευμα) υπάρχει ανάγλυφη πλάκα του 460 πΧ,που βρέθηκε στην Μήλο, όμως εκτίθεται στο μητροπολιτικό μουσείο τέχνης της Ν Υόρκης,και έχει ως θέμα την επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη [ από την Ομήρου Οδύσσεια). Βεβαίως,για την έκθεση και προστασία των στοιχείων αυτών, χρειάζονται οι κατάλληλες υποδομές, το κατάλληλο προσωπικό υποστήριξης κλπ, όμως αυτή η αλήθεια δεν μπορεί να αποτελεί "το άλλοθι" που να "νομιμοποιεί" ετούτη την πραγματικότητα. Έγινε μια προσπάθεια,για τον "επαναπατρισμό" της Αφροδίτης, όμως "το αποτέλεσμα" είναι γνωστό. Εν πάσει περιπτώσει, έστω και αν το θέμα ( του επαναπατρισμού) είναι "δύσκολο" έως "αδύνατο", ο τόπος δικαιούται να "δείχνει" το παρελθόν του, και αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί, σχετικά εύκολα ! Εννοώ, ότι ο δήμος θα πρέπει να "επιστρατεύσει" ειδικούς επιστήμονες κλπ, και (κατ αρχήν) να καταγράψει όλον αυτόν το (ξενητεμμένο) πλούτο του ! Στην συνέχεια, να αναδείξει αυτήν "την ιστορία" του τόπου,είτε σε ένα μουσείο αντιγράφων τους, είτε σε ένα ψηφιακό "μουσείο", όπου να αναρτηθεί αυτός ο κατάλογος ( πού, τί, εκτίθεται,με συνοδευτικό κείμενο), είτε σε συνδυασμό αυτών των δυνατοτήτων, και όποιας άλλης δυνατότητας υποδείξουν οι ειδικοί. Αυτή η ( κατά την άποψη μας), αναγκαιότητα, αφορά όλους μας, αλλά και αποτελεί ένα ακόμη "προϊόν" της τουριστικής "βιτρίνας" του νησιού.