2002 5 Αυγούστου συνέντευξη υποψηφίου δημάρχου Νίκου Νίνου

Το παρελθόν πάντα προβάλλεται και στο παρόν και στο μέλλον του τόπου ! Διαβάζοντας της ,προεκλογική, συνέντευξη μου σε τοπική εφημερίδα του Αυγούστου 2002, σκέφθηκα, πως αν σήμερα ήμουνα, ξανά, υποψήφιος,.... τα ίδια θα έλεγα .

προεκλογικές δημοσκοπήσεις και άποψη πολιτών για τοπικά θέματα !

Συνηθίζεται, τα κόμματα ,αλλά και κάποιοι υποψήφιοι υποψήφιοι δήμαρχοι,να παραγγέλνουν, και να διενεργούνται, δημοσκοπήσεις για να δουν "ποιοί τραβούνε", και να αποφασίσουν για τις τελικές υποψηφιότητες στις επικείμενες [εκάστοτε] δημοτικές εκλογές. Διαδικασίες που δεν μπορεί κανείς "να τις καταδικάσει", αφού δημοκρατικό δικαίωμα του καθενός είναι "να δεί τί λέει ο κόσμος" για την υποψηφιότητα του. Ομως αυτές οι δημοσκοπήσεις κοστίζουν "κάποια εκατομμύρια", και έτσι που γίνονται είναι .... εγωκεντρικές, δηλαδή αφορούν τον παραγγέλλοντα και όχι την πόλη, ( δηλαδή τον δήμο),και τους πολίτες ! Από το 2002 είχα επισημάνει μια χρησιμότητα που θα μπορούσαν να έχουν, και για τον παραγγέλλοντα, (αν ,πραγματικά, ενδιαφερόταν για τον δήμο και όχι, μόνον, για "την καρέκλα" του),αλλά και για την πόλη (τον δήμο δηλαδή) και τους πολίτες ! Είναι γνωστό ,ότι οι υποψήφιοι δήμαρχοι ,οφείλουν να έχουν, και "έχουν πρόγραμμα" με το οποίο "κατεβαίνουν" στις εκλογές. Συνεπώς "έχουν μπροστά τους", (αυτό θα πεί, πραγματικό, πρόγραμμα),όλα τα προβλήματα και τα σοβαρά κλπ θέματα του δήμου. Λογικά , θα έπρεπε να,θέλει ένας υποψήφιος δήμαρχος, να γνωρίζει τις απόψεις των δημοτών, για τα σοβαρότερα ,έστω, θέματα του δήμου. Επομένως, θα ήταν πολύ χρήσιμο ,και δημοκρατικό,στις δημοσκοπήσεις που παραγγέλνονται, να μπαίνουν και αυτά τα θέματα ,για να καταγραφεί η γνώμη των πολιτών ! Αυτό είχα προτείνει το 2002, προς τους δημοσκοπούντες υποψηφίους δημάρχους, κόμματα κλπ:

αντισεισμική μελέτη δήμος Ρεθύμνου

Η λέξη σεισμός,αποτελεί, ένα εφιάλτη για όλους μας, διότι είναι συνδεδεμένη με καταστροφές κλπ, και φέρνει στο μυαλό μας εικόνες "βιβλικών" Θεομηνιών ! Για το Ρέθυμνο, αυτή η λέξη "ήρθε" στο δημοτικό γίγνεσθε, για πρώτη φορά, από τον γράφοντα,όταν ζητήσαμε και προωθήσαμε και υλοποιήσαμε την εκπόνηση της "μελέτης αντισεισμικής προστασίας της πόλης". Η πρόταση μας κατατέθηκε με απ 3049 / 17-5-1993 στο πρωτόκολλο του δήμου,και ζητούσα να αντιμετωπιστεί "με την δέουσα βαρύτητα" και ταχύτητα λόγω του σοβαρού αντικειμένου στο οποίο αφορούσε. Βεβαίως, αυτή η πρόταση "ταλαιπωρήθηκε' από το δημ συμβούλιο, με συνέπεια, όταν επί τέλους "συζητήθηκε",να είναι τόση η πίκρα και απογοήτευση του προτείνοντος, ώστε να μην την ψηφίσω ( ! ) και, η πρόταση, να εγκριθεί με ισοψηφία 7 προς 7 ψήφους της ψήφου του προέδρου να εγκρίνει την εκπόνηση ! Στο άρθρο μου του 2002 που ανεβάζω, αναπτύσσεται αυτή πορεία της μελέτης :

ΥΓ : Δεν γνωρίζω "την τύχη" της μελέτης, και σε μια πρόσφατη ημερίδα που έγινε από τον δήμο,δεν ενημερώθηκα, ούτε κλήθηκα, από κανένα, και την πληροφορήθηκα από το ρεπορτάζ του τοπικού τύπου !

προεκλογικές αλήθειες (;) και (!)

Εχει πολύ ενδιαφέρον, να ανατρέξει κανείς στον προεκλογικό τοπικό τύπο, για να ενημερωθεί,περί όλων όσων ειπώθηκαν κλπ, τότε, για να κερδίσουν τους ψηφοφόρους. Μιά μικρή, στην συνέχεια, σύγκριση με την πραγματικότητα, θα δώσει, σε όλους μας,την (πραγματική) αλήθεια, η οποία ,άλλωστε, μας είναι γνωστή, αφού ζούμε σε αυτήν την πόλη στην οποία αφορούν ετούτες οι σκέψεις. Επίσης, θα ήταν πολύ χρήσιμη ,για τους υποψήφιους υποψήφιους των επόμενων εκλογών,αυτή η παρελθοντοβόλτα, γιατί θα τους δώσει .... ιδές για το πρόγραμμα τους, μιας και τα προβλήματα και θέματα του τόπου, δυστυχώς, στην πλειονότητα τους είναι .... διαχρονικά ! Επιπρόσθετα, θεωρώ, ότι θα ήταν χρήσιμο ένα ... αφιέρωμα, από τον τοπικό τύπο,με όλα αυτά, για να τα δουν "συγκεντρωμένα", και να "εγκλιματιστούν", οι υποψήφιοι ψηφοφόροι των υποψήφιων υποψήφιων δημοτικών αρχόντων. Πάντα πίστευα, και πιστεύω, στην σημασία της γνώσης της τοπικής δημοτικής ιστορίας !

μαχητικός υπερασπιστής της αλήθειας και του δικαίου

Οταν ασχολείσαι με τα (λεγόμενα) "κοινά", από οποιοδήποτε "μετερίζι",πιστεύω ,ότι πρέπει να κάνεις τις επιλογές σου. Υπάρχει ο δρόμος "του καλού παιδιού",στον οποίο έχεις δυνατότητα να κτίσεις "καριέρα",μπορείς "να καλλιεργήσεις" φιλοδοξίες,είναι πιό 'εύκολος", δεν έχει πολλές "στεναχώρειες" κλπ Υπάρχει ο άλλος δρόμος "του μαχητικού",εκείνου που βλέπει το παρόν, οραματίζεται το μέλλον, ψάχνει δυνατότητες λύσεων των προβλημάτων,παραμερίζει στις άκρες οποιεσδήποτε φιλοδοξίες,λέει και αποκαλύπτει αλήθειες,[ δεν ανέχεται τα ψέμματα και τα σκουπίσματα προς το χαλί όπου να σκεπασθούν τα θέματα],κλπ Βέβαια, ο δεύτερος δρόμος δύσκολα έχει προσωπικές προοπτικές, όμως ωφελεί τον τόπο και τους πολίτες του. Πολλές φορές, περιτρέχοντας τα αρχεία μου [δημοσιεύματα και σχόλια κλπ], βρίσκω μπροστά μου αυτό το σταυροδρόμι,και αισθάνομαι ικανοποίηση που ακολούθησα "τον άλλο δρόμο", αυτόν του μαχητικού αγωνιστή της αλήθειας,εκείνου που αγωνίσθηκε για τον τόπο του,στον οποίο μπορεί να μην γεννήθηκα [ καθότι ..... "ξενομπάτης", όπως με "στόλισαν" κάποιοι ,που .... δεν με συμπαθούσαν !],όμως αγάπησα , [ και αγαπώ !], ειλικρινά, και για τον οποίο "έκανα ο,τι μπορούσα" . Κάποιοι, έχουν πεί "δυό καλά λόγια" για μένα, τα οποία αποτελούν τον "όμορφο έπαινο" για μένα.

εκλογές στους δήμους, κομματικά χρίσματα, και δημοφιλίας χαρίσματα !

Στις εκάστοτε δημοτικές εκλογές, φανερά ή .... κρυφά, οι περσσότεροι υποψήφιοι ξεκινούν την προεκλογική τους πορεία, αναζητώντας κομματικά "δεκανίκια", δηλαδή κομματικά χρίσματα, ώστε (έτσι θεωρούν),να ξεκινούν το ψηφοθηρικό "σακκούλι" τους με "μια μαγιά". Πολλοί, ούτε καν αποτολμούν να εκδηλώσουν επιθυμία υποψηφιότητας χωρίς τέτοια προύπόθεση. Είναι (δυστυχώς) αλήθεια, πως έχουν δίκηο, διότι εκείνοι που αποτόλμησαν διαφορετικά, (δηλ "κατέβηκαν", πραγματικά και όχι λεκτικά, ανεξάρτητοι ), συνήθως ..... "δεν τα κατάφεραν" ,για να το πούμε έτσι "ήπια" . Ομως, πάντα υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, όπως υπάρχουν παντού και για τα πάντα. Υπάρχουν και υποψήφιοι, οι οποίοι μπορεί να ανήκουν (ως στελέχη, μέλη κλπ) σε κόμματα, όμως αυτοδιοικητικά δεν θέλουν ,και δεν στηρίζονται σε, χρίσματα, αλλά στο χάρισμα της δημοφιλίας τους ! Η ισχύς τους, το χάρισμα τους, είναι η αγάπη των ψηφοφόρων τους. Επί παραδείγματι, το συνημμένο άρθρο σε αθηναϊκή εφημερίδα,προεκλογικά του 2002 :

γνώστης, οραματιστής και αγωνιστής

Οταν ασχοληθείς με τα λεγόμενα "κοινά", και αγωνισθείς πραγματικά για τις λύσεις των προβλημάτων,τότε ,συνήθως, δεν "ακούς καλά λόγια", διότι οι δραστηριότητες σου "σπάνε αυγά", [αλλιώς δεν λύνονται τα προβλήματα, αλλά "χώνονται κάτω από το χαλί"], και εκείνοι που συμφωνούν μαζί σου δεν εκδηλώνονται, ενώ οι "θιγόμενοι" .... σε "ψέλνουν" ! Σπανιότατα μερικοί συνδημότες σου, .... αποτολμούν να σε επαινέσουν, και αυτοί οι ,δημόσιοι, έπαινοι "κορνιζώνονται" από σένα γιατί αποτελούν "κειμήλια" του περάσματος σου από τον αυτοδιοικητικό (και όχι μόνον) "στίβο". Θεωρώ, ότι ένας δήμαρχος, πρέπει να έχει τα τριά αυτά χαρακτηριστικά που αναφέρει στο έμμετρο του ο συμπολίτης : Γνώση των τοπικών θεμάτων, όραματιστής προς το μέλλον, και αγωνιστής στο παρόν ! Θερμά ευχαριστώ για τα "καλά του λόγια" τον συμπολίτη, στο έμμετρο κείμενο του, προεκλογικά των δημοτικών εκλογών του 2002 στις οποίες (δημ εκλογές) μετείχα με δικό μου συνδιασμό ως υποψήφιος δήμαρχος.

όλοι "τι ίδιο" ΔΕΝ είμαστε !

σύντομη εισαγωγή-σχόλιο για την παρούσα ανάρτηση : Στο "γήπεδο" της καθημερινότητας των "τοπικών πραγμάτων", άλλοι βρίσκονται μέσα "στο χορτάρι" και "τρέχουν", άλλοι βρίσκονται "στην εξέδρα" και κρίνουν "όλους και όλα", και άλλοι βρίσκονται "στις οθόνες" των σελίδων κοινωνικής δικτύωσης και ..... "κατακεραυνώνουν" δικαίους και αδίκους ! Επειδή υπήρξα για κάποιες δεκαετίες ,"μέσα στο γήπεδο" ,και πάντοτε "στο χορτάρι" ,όπου "ιδροκοπούσα,νομίζω ότι μπορώ να γράψω "δυό σωστά λόγια". Εκείνοι που συνήθως κατακρίνουν, θεωρώντας τους εαυτούς τους, παντογνώστες, αυστηρούς "εισαγγελείς" και ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς, κατά το πλείστον ποτέ δεν "έτρεξαν" στο χορτάρι, ούτε γνωρίζουν τί είναι "το χορτάρι" ! Γιατί, όσοι έστω "περπάτησαν" λίγο στο χορτάρι, αν μιλήσουν, χρησιμοποιούν "στοιχεία" και τεκμηρίωση, και είναι καλοπροαίρετη η κριτική τους. Πάντα ενοχλεί η αδικία, [ γιατί είναι ,πραγματικά, μεγάλη αδικία !],να ισοπεδώνονται "οι πάντες και τα πάντα". Κάποιοι προσπάθησαν πολύ και με ειλικρίνεια,κάποιοι "έδωσαν" πολλά (από την προσωπική οικογενειακή, επαγγελματική κλπ ζωή) χωρίς "να πάρουν τίποτε" και απεναντίας στεναχωρήθηκαν πολύ,αφού "άκουσαν πολλά",χωρίς λόγο ή αιτία. Η ισοπεδωτική κριτική, πως "όλοι τα ίδια είναι", είναι πολύ λανθασμένη, και πολύ επικίνδυνη ! Λανθασμένη διότι ,απλά, ΔΕΝ είναι όλκοι "τα ίδια", και επικίνδυνοι διότι αποτρέπει και διώχνει "από το χορτάρι" πολύ ικανούς και εργατικούς "παίκτες". Αυτήν την άποψη μου, πως δεν είμαστε 'όλοι τα ίδια", έχω διατυπώσει πολλές φορές,όπως επί παραδείγματι το συνημμένο άρθρο μου του 2002 στην τ6οπική εφημερίδα "ρέθεμνος" :

οταν τα όργανα αποφασίζουν, θα πρέπει ή να υλοποιούνται οι αποφάσεις τους ή να ανακαλούνται με επόμενη απόφαση τους !

Λέγεται, (και .... μάλλον ισχύει,στην πράξη !), ότι όταν συζητιούνται τα διάφορα θέματα στα (λεγόμενα) "όργανα",[ όπως πχ το δημοτικό συμβούλιο],και "η υπόθεση" είναι "δύσκολη",τότε τα όργανα .... ξεφεύγουν, συστήνοντας "μια επιτροπή", που θα μελετήσει κλπ κλπ κλπ ! Συνήθως (....) αυτές οι επιτροπές, ξεχνιούνται και δεν έχουν καμιά συνέχεια . Επιπρόσθετα λέγεται, ότι πολλές μελέτες γίνονται και μετά ..... "σκονίζονται" στα ράφια της λησμονιάς όπου τοποθετούνται ! Βεβαίως οι εκπονήσεις μελετών είναι χρήσιμες (και απαραίτητες), αλλά όταν γίνονται στα πλαίσια ενός προγραμματισμού ,ο οποίος τις χρειάζεται, και τις αξιοποιεί. Θα έλεγα όμως, ότι ίδιο "πρόβλημα" υπάρχει και σε ειλημμένες αποφάσεις των οργάνων, οι οποίες λήφθηκαν αλλά "ουδέποτε ξανασχολήθηκε" κανείς με αυτές ! Οταν ήμουνα στον δήμο "φώναζα" ,ότι θίγεται η αξιοπιστία του οργάνου, όταν λειτουργεί έτσι, διότι ο πολίτης ,(πολύ λογικά),θεωρεί,πως αφού λήφθηκε μια απόφαση θα ακολουθήσει και η υλοποίηση της. Συνεπώς,η μη συνέχεια της λήψης μιας απόφασης,θεωρούσα και θεωρώ, ότι "δεν είναι σωστή". Θα είχε πιστεύω αρκετό ενδιαφέρον, αν κάποιος ερευνητής ασχολιόταν με αυτήν την καταγραφή,και μας έδινε μια πλήρη "εικόνα" αυτής της )κατά την άποψη μου) αλήθειας. Ταυτόχρονα, νομίζω, ότι με αυτήν την καταγραφή, θα διευκολινόταν η αναγκαία επανεισαγωγή στο όργανο, για να τις αξιολογήσει και ή να τις ανακαλέσει ή να τις "επικαιροποιήσει" και υλοποιήσει. Θα πει κάποιος ίσως, μα "με αυτά θα ασχολούμαστε" ; θα απαντούσα "ναι", διότι τέτοιες ενέργειες οικοδομούν την αξιοπιστία του οργάνου, το οποίο αποδεικνύει πως σέβεται την λέξη "απόφαση" και την θεωρεί ως υποχρέωση υλοποίησης. Σε ένα δήμο, θεωρώ επιπρόσθετα, ότι υπάρχει μια νομική "εκκρεμμότητα" αφού ο εκάστοτε δήμαρχος, ο οποίος "υποχρεούται να υλοποιεί τις αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου", θα είναι "εκτεθειμένος" μη υλοποιώντας αυτές τις μη υλοποιημένες (άρα εκκρεμμούσες !) αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου ! ΥΓ : Κάτι τέτοια "έλεγα" όταν ήμουνα στον δήμο, και με "έψελναν" κάποιοι, ότι "παρεμποδίζω το έργο του δήμου", μέχρι που με διέγραψαν ,.... μηπως και "συνετισθώ". Ομως, σαν τον Γαλιλαίο, επιμένω στην "τακτικότητα" των οργάνων.

Δημοκρατία, και δημοκρατική λειτουργία !

Νομίζω, και λογικά, όλοι ( με υπαρκτές και σχετικές ..... διαφωνίες !),συμφωνούμε και στηρίζουμε το πολίτευμα της Δημοκρατίας. Το πολίτευμα στο οποίο εμείς ( ο λεγόμενος "λαός" ) εκλέγουμε τις ηγεσίες μας, και του οποίου (πολιτεύματος) βασικό στοιχείο είναι ο έλεγχος , και κριτική, της διακυβέρνησης που επιλέξαμε. Δηλαδή ,με αυτές τις οποιεσδήποτε εκλογικές διαδικασίες στις οποίες ψηφίζουμε και επιλέγουμε τις ηγεσίες μας,δεν "υπογράφουμε λευκή επιταγή", αλλά δίνουμε συγκεκριμμένες εντολές διακυβέρνησης, και αντιμετώπισης των διαφόρων προβλημάτων μας (σαν κοινωνίας, και σαν απλών πολιτών). Οπωσδήποτε, θεωρώ ότι, δεν ..... προβλέπουμε και δεν σκεπτόμαστε όταν ψηφίζουμε,πως απλώνουμε κάποιο "χαλί" για να το χρησιμοποιούν οι εκλεγόμενοι ηγέτες μας ,ως κάλυμμα των προβλημάτων και ως .... καταφύγιο της αδράνειας και των πολιτικών σκοπιμοτήτων τους ,οταν κυβερνούν. Να .... εξηγήσω, γιατί έκανα ετούτη την εισαγωγή,στην παρούσα ανάρττηση μου : Όταν ήμουνα στον δήμο, ( και όχι μόνον !),είχα .... "παρεξηγήσει" τον ρόλο μου, ως αιρετού δημοτικού στελέχους,και θεωρούσα ως αυτονόητη υποχρέωση μου, την ανάδειξη, την μελέτη, την τεκμηρίωση και την επιδίωξη λύσεων σε όλα τα προβλήματα που έβλεπα, που άκουγα, που διαπίστωνα, που με "ενοχλούσαν", και που θεωρούσα πως "έπρεπε κάτι να γίνει" ! Δυστυχώς,τα γεγονότα απέδειξαν,οτι "ζούσα εκτός τόπου και χρόνου", και αφ ενός μεν ελάχιστα "πράγματα" καταφέραμε( από ένα τεράστιο όγκο ο οποίος θα μπορούσε να έχει αντιμετωπισθεί με επιτυχία), και αφ ετέρου "ακούσαμε".... "τα εξ αμάξης", διότι δεν ενοχλούσαν τα προβλήματα, τα οποία ταλαιοπωρούσαν όλους μας, αλλά .... "ενοχλούσαμε" εμείς που τα κυνηγούσαμε ! Ο τοπικός τύπος "της εποχής" εκείνης,θεωρώ ότι, αποτυπώνει αυτήν την πραγματικότητα ! Εισπράξαμε ειρωνείες, εισπράξαμε μειωτικές αντιμετωπίσεις μας,εισπράξαμε "ψαλσίματα" και "απειλές" (ξενομπάτης γαρ !),εισπράξαμε και διαγραφή από την δημοτική ομάδα μας. Δεν θα ήθελα να αναρτήσω σχετικά, (δυστυχώς πλούσια .... ),δημοσιεύματα,και παραπέμπω στην ..... δημόσια βιβλιοθήκη, όπου υπάρχει το αρχείο του τοπικού τύπου. Πιστεύω, ότι στην Δημοκρατία, οφείλει να υπάρχει ο δημόσιος διάλογος (διάλογος και όχι .... μονόλογος !),κατά τον οποίο να ασκείται η κριτική και να προτείνονται οι διορθώσεις κλπ, και να αναπτύσσονται οι προτάσεις,με αντίστοιχη κριτική τους και θετική αντιμετώπιση τους. Στην Δημοκρατία, η εξουσία "ανήκει στον λαό",όχι μια φορά ανά 4ετία , στιγμιαία, (με την εκλογική διαδικασία), αλλά διαρκώς, που σημαίνει ,ότι" η εξουσία" πρέπει να ασκείται προβαλλόμενη και συνεργαζόμενη με την κοινωνία. Θέλω ,εν τέλει, να πω,πως η εκάστοτε και οπουδήποτε εξουσία,οφείλει "να απαντά" στον λαό της, για οποιεσδήποτε απόψεις,αντιρρήσεις,προτάσεις κλπ και όχι να "τηρεί σιγήν ιχθύος" και να επιδεικνύει "ηχηρή αδιαφορία" της λογικής "ας τους να φωνάξουν, θα κουραστούν και θα ... σταματήσουν" ! Ολες οι εξουσίες διατηρούν "γραφεία τύπου" τα οποία (και) για αυτόν τον λόγο υπάρχουν. Αλλωστε,στον διάλογο, όπου η απάντηση αναπτύσσει τα επιχειρήματα της,δίνεται η δυνατότητα σε όλους να κρίνουν σωστά το κάθε θέμα που συζητιέται. Εκτός αν δεν υπάρχουν επιχειρήματα ,για απάντηση, οπότε το πράγμα έχει άλλες "διαστάσεις" μιας και περπατούν (ή καταχωνιάζονται κάτω από το "χαλί"),σοβαρά λάθη ,που ζημιώνουν ή θα ζημιώσουν τον τόπο. Μια ματιά στην "τοπική ιστορία" κάθε τόπου, θα μπορούσε να δώσει πολλά τέτοια παραδείγματα. Είναι πραγματική αλήθεια,ότι σε μια κοινωνία "δεν περισσεύει κανείς", και όλοι μπορούνε να κτίσουν το δικό τους χρήσιμο "λιθαράκι" της τοπικής οικονομικοκοινωνικής ανάπτυξης. Αλλωστε, την τοπική ευτυχία ,(αυτό πρέπει να είναι το ζητούμενο),όλοι μαζί την κτίζουμε !