οι ρεθεμνιώτισσες αλλοδαπές σύζυγοι, και το ,έμπρακτο, ενδιαφέρον τους για την νέα πατρίδα τους

σύντομη εισήγηση στην παρούσα ανάρτηση : Είναι γνωστό ότι πολλοί συμπολίτες έχουν παντρευτεί με μη ελληνίδες κοπέλλες, και ζούν ,οι οικογένειες τους, στο Ρέθυμνο. Θυμούμαι ,ότι οι συμπολίτισσες, πλέον, (αφού είναι κάτοικοι Ρεθύμνου),σε γιορτινές περιόδους,αλλά και σε άλλες ημερομηνίες, οργάνωναν ,επιτυχημένες, πολιτιστικές δράσεις, με τις οποίες μετέφεραν στην τοπική κοινωνία τα ήθη και έθιμα της πατρίδας τους.Δεν γνώριζα, ή έστω δεν θυμούμαι, την δράση τους, και σε περιβαλλοντικά θέματα, όπως η καθαριότητα των ακτών μας κλπ. Στην ψηφιοποίηση των παλιών αρχείων μου, "βρήκα" την συνημμένη είδηση-ενημέρωση αθηναϊκής εφημερίδας, για την δραστηριότητα των συμπολιτισσών :

το τάβλι επισήμως στην φοιτητική λέσχη το 1934 !

σύντομη εισήγηση στην παρούσα ανάρτηση : To τάβλι είναι .... γνωστό επιτραπέζιο παιχνίδι, για το οποίο πολλοί γνωρίζουμε ,ότι ,για τους περισσότερους, μαθεύτηκε κατά την φοιτητική περίοδο τους. Δηλαδή, οι γνωρίζοντες το τάβλι,το πρωτόμαθαν κατά την διάρκεια που φοιτούσαν σε κάποιο πανεπιστήμιο. Ομολογώ ,ότι δεν γνώριζα πότε έγινε η "ιστορική είσοδος του",στον φοιτητικό χώρο,και στους φοιτητές της χώρας μας. Και ,για να .... επιβεβαιωθεί το γνωστό ρηγτό, "γηράσκω αεί διδασκόμενος", το .... έ3μαθα τώρα ! Στην γνωστή στήλη της αθηναϊκής εφημερίδας "καθημερινή", στην οποία αναδημοσιεύονται ειδήσεις "προ 90 ετών", διαβάζουμε ,πως .... "εισήχθη προ τινος, στην φοιτητική λέσχη, και το τάβλι ! ι φοιτητές συνωθούνται εις το κυλικείον δια να παρακολουθήσουν το παιχνίδι των συναδέλφων τους ". Αυτά για την .... ενημέρωση του .... σημαντικότατου αυτού γεγονότος, και της ιστορίας αυτού του λαοφιλέστατου παιχνιδιού. Ετσι ... "για την ιστορία", να επισημάνουμε ,στην συνέχεια του κειμένου του δημοσιεύματος, που λέει, ότι " μεγάλη υπάρχουσα επιγραφή (στο κυλικείο)της διευθύνσεως της λέσχης,πληροφορεί τους φοιτητές, ότι απαγορεύονται, παντός είδους επιστημονικαί συζητήσεις ! Να σκεφθώ, ότι απαγορεύονται οι επιστημονικές συζητήσεις, για να μην ενοχλούνται.... τα ζάρια του παιχνιδιού ;

ο περιφερειακός δρόμος της πόλης Ρεθύμνου . [Μια σύντομη ανασκόπηση, στην ιστορία του έργου]

σύντομη εισαγωγή στην παρούσα ανάρτηση< 1/ Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης του Ρεθύμνου, "το γνωρίζουμε" όλοι, και δεν χρειάζεται να πούμε "κάτι" γι αυτό,( δηλαδή δεν χρειάζεται να το "παρουσιάσουμε"). αλλά , θα είναι χρήσιμο, να ασχοληθούμε με το "τί θάπρεπε να έχουμε κάνει",[ σαν δήμος, σαν περιφέρεια, σαν Κράτος], ώστε να το έχουμε αντιμετωπίσει, εδώ και δεκαετίες "που το γνωρίζουμε" ! 2/ Ο γράφων, από τις αρχές της 10ετίας του 90, στην δεύτερη θητεία μας ως δημοτικός σύμβουλος στον δήμο, [ η πρώτη θητεία μας ήταν στο πρώτο δημ συμβούλιο μετά την μεταπολίτευση, δηλαδή 1975-1978, τότε που η πόλη ήταν "στις φτώχειες της", ήταν "το Παντέρμο Ρέθεμνος",και είχε άλλες "ανάγκες να αντιμετωπισθούν],έθεσε το πρόβλημα και την ανάγκη να το επιλύσουμε.

Δηλαδή, συν τοις άλλοις, τέθηκε ,επίσημα η αναγκαιότητα ,για την λειτουργία της πόλης (κυκλοφοριακό κλπ), της υλοποίησης "του περιφερειακού δρόμου της πόλης" μας ! Για την ιστορία του θέματος, να θυμήσουμε, ότι από τις αρχές της 10ετίας του 1970, "άνοιξε" το θέμα του περιφερειακού δρόμου της πόλης, όταν, τότε, "μπήκε στο τραπέζι" η θέση της παράκαμψης της πόλης, στην χάραξη του ΒΟΑΚ ,ο οποίος τότε κατασκευαζόταν. Η αρχική πρόταση του υπουργείου, προέβλεπε την χάραξη της παράκαμψης στο ύψος του σημερινού "ΙΚΑ" στον Μασταμπά ! Υπήρξαν σθεναρές αντιδράσεις πολλών συμπολιτών και τοπικών φορέων, για την χάραξη αυτή, οι οποίες, τελικώς, 'πέτυχαν', την μεταφορά της παράκαμψης στην σημερινή θέση της. Επί παραδείγματι ,αντίδραση του γράφοντος, ως υποψηφίου και ως μέλους και αντιπροέδρου του δημ συμβουλίου 1975-1979 :

Κατά την πολεοδομική επέκταση του 1986,σε όλο το μήκος της τότε πόλης+ οικισμούς εκατέρωθεν της πόλης,προβλέφθηκε περιφερειακός δρόμος = νότιο όριο του σχεδίου πόλης. Αυτός ο δρόμος , μέχρι και σήμερα [ μετά από 40 χρόνια !] δεν υλοποιήθηκε. Αυτού του δρόμου την υλοποίηση ζητούσαμε ,όλα αυτά χρόνια. Σήμερα ,από τον Οργανισμό Ανάπτυξης Κρήτης, προωθείται μια μελέτη, πάνω στα σημερινά δεδομένα, για τον περιφερειακό δρόμο, και όπως δείχνουν τα δεδομένα, αυτήν την φορά θα καταλήξουμε "σε αποτέλεσμα" [ μελέτη, χρηματοδότηση και υλοποίηση του περιφεριακού δρόμου]. .............................................................................

η ζωή "στο χωριό" !

σύντομη εισήγηση στην παρούσα ανάρτηση : Η πόλη προσφέρει στους κατοίκους της, πάρα πολλές "παραμέτρους", ΄'ωστε να ελκύει και άλλους κατοίκους, και να δημιουργείται το οικιστικό "ρεύμα" που ονομάζουμε αστυφιλία ! Δυστυχώς, ελάχιστες φορές, "κάποιοι κάπου κάποτε",σκέφθηκαν οραματίσθηκαν και "μίλησαν" για "τους οικισμούς" μας, δηλαδή "για τα χωριά" μας ! Συνακόλουθα, προκλήθηκαν ,και προκαλούνται συνεχώς,σημαντικότατα προβλήματα και συνέπειες στην ποιότητα ζωής των πολιτών,και στην "καθημερινότητα" τους, στην πόλη. Και αυτό το θέμα, για τον δήμο μας, (όπως, βεβαίως, και για ολόκληρη την Ελλάδα μας), έχει "την δική του ιστορία", την οποία, βεβαίως, ελάχιστοι εως καθόλου (δεν) γνωρίζουν ! Ο δήμος μας, το έχω "καταθέσει", σαν άποψη μου, πάρα πολλές φορές,είναι προνομιακός από πολλές παραμέτρους, τις οποίες ,αν αξιοποιούσε, θα είχε θεαματικά αποτελέσματα ! Στο προκείμενο θέμα, της παρούσης ανάρτησης, οι οικισμοί μας ,όπως θεωρώ και όπως "η πράξη" δείχνει, "είναι παρατημένοι στην τύχη τους", και, δυστυχώς, όλο "το σύστημα" [ πόλης-οικισμών] είναι εκτός δημοτικής πρόνοιας και σχεδιασμών. Ομως, θα μπορούσαν οι οικισμοί μας, υπό διαφορετική δημοτική "φιλοσοφία", να αποκτήσουν οικονομικοκοινωνική δυναμική ,με την οποία ,να ανεβάσουν την δική τους ποιότητα ζωής, αλλά και να ανακουφίσουν την πόλη σε πολλά προβλήματα της. Όταν εκπονήθηκε το τρέχον Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο του δήμου, [ με διάρκεια εκπόνησης, από 2004 εως 2013 !],του οποίου ,βεβαίως, στόχος είναι και έπρεπε να είναι, ένας οδικός χάρτης πρόβλεψης και υλοποίησης της οραματιζόμενης ανάπτυξης για την επόμενη 30ετία περίπου, είχα προσπαθήσει, και "πέτυχα" να συμπεριληφθεί ,μια "φιλοσοφία", που έδινε "μια στροφή" προς την ενδοχώρα της πόλης, και προς "τα χωριά μας". Πίστευα και πιστεύω,και το τόνιζα πάντοτε, ότι η "ένταξη" των χωριών στον δήμο το 1978 ,αλλά και το 2010,ήταν μια διοικητική πρόοδος ,διότι, αφ ενός "έδινε" στους οικισμούς την αστική ιδιότητα (ως τμήμα του δήμου Ρεθύμνου !),και αφετέρου έδινε "ζωτικό χώρο", μια ενδιαφέρπυσα ενδοχώρα, στην πόλη του δήμου.

Αν λοιπόν, υπήρχε η χρειαζούμενη δημοτική λειτουργική, θα είχαν τεράστια ποιοτική ωφέλεια οι οικισμοί, και ουσιαστικές δυνατότητες ,για την κάλυψη τωβν αναγκών της, η πόλη. Η αποκέντρωση, [ εν προκειμένω η "μετακίνηση" πληθυσμού στις "γειτονιές" και στους οικισμούς ],αποτελεί ζητούμενο στοιχείο, το οποίο ,όταν προχωρήσει και υλοποιηθεί, αποδίδει σημαντικά λειτουργικά ωφέλη, αλλά και ποιότητα ζωής, σε όλους. Ομως ετούτη η λέξη ( η "αποκέντρωση"), θέλει "έργα", και σχεδιασμούς για να προχωρήσει. Επί παραδείγματι, ένα σωστό σχέδιο πόλης στα Τρία Μοναστήρια, θα μπορούσε να διαμορφώσει ένα νέο διοικητικό κέντρο, και να "αφαιρέσει" λειτουργικό "φορτίο" από την πόλη, η οποία όπως αφέθηκε να "αναπτύσσεται" έχει φτάσει "στα όρια της" ! Επίσης η υλοποίηση -οργάνωση οικιστικών κέντρων, ανά ομάδες οικισμών, θα προσέφερε λιγότερες "ανάγκες" μετακινήσεων προς την πόλη,τις οποίες θα μπορούσε να καλύψει σε μέγιστο ποσοστό μια σωστή μαζική μεταφορά, περισσότερη εξυπηρέτηση των πολιτών, λιγότερο άγχος και ταλαιπωρία, λιγότερη κυκλοφορία οχημάτων κλπ. Σήμερα, ο κάτοικος του οικισμού, ούτε καν "ένα καφενείο" δεν βρίσκει στο χωριό του! Συνεπώς, αποτελεί ουσιαστική ανάγκη, "έστω και τώρα",να σχεδιασθούν και να υλοποιηθούν δράσεις, από τον δήμο,ώστε οι σημερινοί κάτοικοι των οικισμών να μπορούν να λογιστούν ως "προνομιούχοι", και η ζωή στο χωριό να αποτελέσει μια "συμφέρουσα" επιλογή για τους πολίτες ! Αυτές οι δράσεις αφορούν, στην εύκολη και προσιτή εύρεση "οικοπέδων" για κατοικίες,στην οργάνωση δομών εκπαίδευσης, υγείας και αγοράς (καταστήματα εμπορικά ,ψυχαγωγίας κλπ),πλήρη-εξυπηρετική μαζική μεταφορά-σύνδεση οικισμών μεταξύ τους και οικιστικών κέντρων με την πόλη,κλπ Σίγουρα η ζωή στο χωριό είναι ποιοτικότερη, και ευκολότερη οικονοιμικά. Ας την κάνουμε και ελκυστικότερη με τις τεθείσες παραμέτρους- δράσεις !

Ακόμη και η ποιοτική τροφοσυλλογή, είναι ένα προνόμιο των χωριών μας !