άσφαιροι πόλεμοι.....

σε ύφος σατυρικό…. άσφαιροι πόλεμοι ! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Παρακολουθείστε ,νοερά, μια σκηνή όπου κάποιοι ,και μάλιστα βαρειά ωπλισμένοι, και σε ….ευάριθμο αριθμό ,πυροβολούν συνεχώς κάποιον, όμως αυτός ο …. υπεργήινος στέκεται εκεί όρθιος και δεν «καταλαβαίνει τίποτε»! Και επειδή δεν είναι δά όλα , στα οποία αναφέρεται αυτή η εικόνα, υπεργήινα, η απλή λογική λέει ότι δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν: Η ο «πυροβολούμενος» είναι ένας θωρακισμένος σιδερόφρακτος ιππότης με τα απαραίτητα αλεξίσφαιρα, ή τα πυρά των «πυροβολούντων» είναι άσφαιρα! Το μόνο σίγουρο είναι, πως ακούγεται , από όλους μας, αυτός ο «χαλασμός» των πυροβολισμών. Επιπρόσθετα, όλος τούτος ο πυροβολικός ορυμαγδός ,όταν μεταδίδεται μέσα από πολυδιάστατα «μεγάφωνα» , τότε πιά αποδίδει μια επιβεβαίωση οργουελικής εξάχνωσης του αντιπάλου, αλλά και μια καθησυχαστική ικανοποίηση ,για την πλήρη και απόλυτη εξαφάνιση του πυροβολούμενου. Όλα τούτα ,με τα οποία άνοιξα το παρόν κείμενο ,έχουν την … σημασία τους! Σε αυτόν τον τόπο , «οι κυβερνήσεις φεύγουνε, μα τα προβλήματα μένουν». Και προκύπτει εύλογη η αφοπλιστική απορία μας, πως είναι δυνατόν να αποτελεί μια αναμφισβήτητη αλήθεια, η «επιβίωση» των προβλημάτων μετά από τόσους πολέμους, που κάνουμε, [ ; ] συχνά, εναντίον τους. Και για να γίνουμε πιο σαφείς: Αν ανατρέξουμε στην τοπική ιστορία, ( που ,ειρήσθω εν παρόδω, θα ήταν πολύ απλή υπόθεση αν είχε υλοποιηθεί η πρόταση μας για «αρχείο δήμου Ρεθύμνου»!), θα διαπιστώσουμε μια αειφόρο ανακύκλωση ,( μακάρι να ήταν ανακύκλωση τύπου καθαριότητας, γιατί θα τα είχαμε αποσύρει από την «κυκλοφορία»),των ίδιων προβλημάτων! Και εύλογα θα μονολογούσαμε, πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό, όταν ακόμη και για τις πιο δύσκολες επιδημίες έχουμε βρεί τα « όπλα» και τις εξοστρακίσαμε. Να θυμήσουμε μια σωστή κουβέντα ,που είχε πεί ( λεκτικά μόνον!) κάποιος αρμόδιος για την αντιμετώπιση των τοπικών προβλημάτων, ότι « ο Νόμος είναι ένα φοβερό θηρίο, που καλλίτερα είναι να «κοιμάται» ,γιατί άμα ξυπνήσει …. » ! Και είχε απέραντο δίκηο! Μόνο που δεν …. το διεκδίκησε. H τοπική ιστορία,(για την οποία, ελλείψει «αρχείου του δήμου» ,μπορείτε να ενημερωθείτε από τα αρχεία των τοπικών ΜΜΕ), είναι διάχυτη από συσκέψεις όπου συμμετέχουν ( και όπως αποδεικνύεται εκ του αποτελέσματος, «χάνουν» την ώρα τους) πολλοί αρμόδιοι όσοι εμπλέκονται στο αντίστοιχο πρόβλημα ,κατά του οποίου κηρύσσεται ,( εκάστοτε), πανρεθυμνιακός ιερός πόλεμος και «ξεσηκωμός». Τα τοπικά ΜΜΕ με πρωτοσέλιδα ρεπορτάζ δίνουν τις απέραντες διαστάσεις των συσκέψεων αυτών, εκφράζοντας την αγωνία τους και το «δεν πάει άλλο» που αντικατοπτρίζει την λαϊκή αγανάκτηση και απαίτηση. Πόσες φορές ,(αυτό μας βεβαιώνει η τοπική ιστορία), έχει βγεί το «θυμωμένο» μαχαίρι των αρμοδίων με την δαμόκλεια υπόσχεση « να φτάσει μέχρι το κόκκαλο» του εκάστοτε αναφερόμενου προβλήματος! Όμως όλα τούτα είναι «μιας χρήσης» για τους αρμοδίους, δηλ μόνο εκείνης που αφορά στην επικοινωνιακή παράμετρο, και στον «θόρυβο» της … δραστηριοποίησης τους. Δεν θα ήταν υπερβολικό να έλεγε κανείς, πως σε κάποιες περιπτώσεις , κάποιοι ενδεχομένως και «να κλείνουν το μάτι» στους …αντιπάλους, «ψιθυρίζοντας στο αυτί» ,ότι «ασε τι λέμε εμείς….»! Ισως κάποιοι , να μας «αφορίσουν» πως είμαστε υπερβολικοί και τα λέμε ,γιατί … δεν είμαστε δήμαρχοι, νομάρχες, βουλευτές, πρωθυπουργοί, (όπως λέει γνωστή διαφήμιση τοπικού φόρουμ), όμως πριν βιαστούν να μας «καταδικάσουν» ας μας δώσουν μια λογική απάντηση, για την καθεστωποίηση ( τόσα χρόνια ίδια και ίδια , έγιναν πλέον … καθεστώς!), των τοπικών προβλημάτων, όπως πχ : Καταλήψεις , ηχορύπανση, αφισορρύπανση, δυσοσμίες κλπ, κυκλοφοριακό, αυθαιρεσίες, κλπ ( «ων ουκ έστιν αριθμός»). Παληός δήμαρχος είχε αναφερθεί στα « πλακαντζίκια», δηλ τα όπλα εκείνα που απλά …κάνουν θόρυβο! Όπως και νάχει το θέμα, το αναμφισβήτητο γεγονός είναι ,πως στην τοπική ιστορία υπάρχει ένας πλούσιος αριθμός πολέμων, με πληθώρα συσκέψεων, πληθώρα από «καθαρές κουβέντες», πληθώρα από επιτροπές εργασίας, πληθώρα από μαχαίρια που θάφταναν «μέχρι το κόκκαλο», πληθώρα από φασαρία από «πλακαντζίκια», πληθώρα από πρωτοσέλιδα «αποφάσεων για δράσεις», πληθώρα από ραδιοφωνικό και τηλεοπτικό χρόνο με συνεντευξιακές ρηματικές διακοινώσεις από τους αρμοδίους, πληθώρα από πυροβολισμούς και «χαλασμό κόσμου»! Όμως όλα αυτά είναι άσφαιρα, αφού τα προβλήματα είναι ανέπαφα , ζούν και βασιλεύουν ,ίδια και ανέγγιχτα! Ας προβληματισθούμε ,όλοι εμείς οι θιγόμενοι πολίτες , γιατί χρησιμοποιούνται «άσφαιρα πυρά», γιατί όλοι αυτοί οι «πόλεμοι» είναι άσφαιροι. Κάποιοι μουρμουρίζουν, ότι «έτσι βγαίνουν τα ψηφαλάκια», κάποιοι άλλοι μιλούνε για όρια στις δυνατότητες και στις ικανότητες κάποιων εκάστοτε αρμοδίων, κάποιοι «πυροβολούν» τους πολιτικούς , και καθένας ,τέλος πάντων, λέει την δική του εκτίμηση στην οποία μπορεί να συμφωνήσουμε μπορεί και να διαφωνήσουμε. Όμως θεωρώ ,πως κανείς δεν θα διαφωνήσει στην άποψη , ότι όλοι αυτοί οι πόλεμοι είναι ένας αριθμός άσφαιρων πολέμων ( αυτό αποδεικνύει το αποτέλεσμα)! ΥΓ : Να μιλήσουμε σοβαρά. Κατ αρχήν να συμφωνήσουμε, ότι θέλουμε να λύσουμε τα προβλήματα! Όλα τα προβλήματα ( αυτό διδάσκει η «τεράστια» επιστήμη των μαθηματικών),έχουν την λύση τους, αρκεί να « καθήσουμε» να την «ψάξουμε» και να την βρούμε. Ο τόπος μας χρειάζεται ένα άλλο πόλεμο με πειστική τακτική που θα μας φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο δήμος να αποδείξει ,πως έχει τεκμηριωμένες ρεαλιστικές σαφείς και πειστικές απόψεις. Επίσης να αποδεχθεί την πραγματικότητα, πως το κάθε τοπικό πρόβλημα είναι ένα πρόβλημα που οφείλει να επιλύσει. Ο δήμος οφείλει να σταματήσει τις (εκτός του σωστού δημόσιου διαλόγου) «πολλές κουβέντες» με τις οποίες απλώς «πελαγώνει» τα θέματα, και να δουλέψει καλά το κάθε θέμα πριν το θέσει στον εποικοδομητικό δημόσιο διάλογο. Μετά την απόφαση της οποιασδήποτε δράσης, αυτή θα είναι ξεκάθαρη και ισχυρή για όλους, από τον δήμο μέχρι τον πιο απλό πολίτη. Υπάρχει ο Νόμος ( γενική νομοθεσία, ή τοπική κανονιστική απόφαση κλπ), και αυτό το «θηρίο» πρέπει να είναι ( ακόμη και προληπτικά) ξύπνιο, ώστε η «παρουσία» του « να φυλάει τα έρημα»! Η μέχρι σήμερα λειτουργική του «βοσκού με τα πρόβατα» που καλεί για την νομιμότητα στα «ψέμματα», έχει αφαιρέσει την πραγματική «δύναμη» και δυναμική, για την επίτευξη της νομιμότητας. Να σταματήσουμε την φασαρία του άσφαιρου πόλεμου, και να στραφούμε στην συνεργασιακή οικοδόμηση του καλλίτερου μέλλοντος του τόπου μας, όπου ο καθένας μας θα έχει τον δικό του ιεραρχημένο λόγο, με σεβασμό όλων προς όλους, και κυρίως με σεβασμό όλων προς την ποιότητα ζωής των πολιτών, και του καλλίτερου «αύριο» των παιδιών μας. Δεν είναι ένα άλυτο πρόβλημα, είναι μια πρόκληση για όλους!

αμαρτία !!!!

αμαρτία !!! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Ο Χριστός μέσα από τις παραβολές του έλεγε μεγάλες αλήθειες και εξήγαγε μεστά ηθικά διδάγματα. Στο παρόν σημείωμα μου, θα «δανειστώ» την διδακτική Του και θα επιχειρήσω να πώ μεγάλες, (κατά την άποψη μου, τουλάχιστον), αλήθειες, και να εξαγάγω χρήσιμα, ( κατά την άποψη μου ,τουλάχιστον), ηθικά διδάγματα! Σήμερα παρατηρούμε μια ,γενικευμένη, απαξίωση της ουσιαστικής λειτουργικής ,που αναφέρεται και αφορά στην προηγούμενη βαθειά μελέτη των θεμάτων πάνω στα οποία εκφράζουμε απόψεις, καταθέτουμε προτάσεις και απορρίψεις, και ποριζόμαστε απόλυτα και αδιαπραγμάτευτα αναθέματα. Δυστυχώς, η «ρηχή» ενημέρωση , η οποία έχει απλωθεί και «κατακυριεύσει» το πληροφοριακό γίγνεσθε, η γενικευμένη ταχύτητα που πάντα «βιάζεται» να δώσει την είδηση την ανάλυση και την άποψη χωρίς να προλαβαίνει, ούτε να «επιτρέπει», το ολόπλευρο «βασάνισμα» των παραμέτρων, και διάφορες άλλες «πονηρές» ή άδολες αρνητικές παράμετροι, «αλλοιώνουν» αλήθειες και ξεστρατίζουν οπτικές γωνίες, ώστε πολλές φορές ( τις περισσότερες κατά την άποψη μου τουλάχιστον), να βγαίνουν εικόνες πληροφόρησης ,ενημέρωσης, κρίσεων κλπ που έχουν «παραμορφωμένες» διαστάσεις! Κάποιοι ,άλλοτε «ομορφαίνουν» και «ρετουσάρουν» αρνητικές πραγματικότητες και αλήθειες, άλλοτε υπερφωτίζουν ασήμαντες λεπτομέρειες για να μη φανεί το «όμορφο» σύνολο, και άλλοτε παρουσιάζουν ραδιοαρβυλικές πλευρές , που απομακρύνουν και επικαλύπτουν το όποιο κύριο πλάνο της μιάς και μοναδικής αλήθειας των θεμάτων. Το διαδίκτυο, η υλοποίηση της ταχύτητας μετάδοσης της ενημέρωσης, δεν ξεφεύγει από τούτη την γενική τοποθέτηση, και πολλές φορές παίρνει μορφή «ρομφαίας» που διεμβολίζει ,με διάφορες μορφές, οποιεσδήποτε περιπτώσεις που θα προσπαθήσουν να αντιστρατευθούν αυτές τις γεγονοτικές παθογένειες της εποχής μας. Να ακούσουμε ,λοιπόν, την προαναφερθείσα παραβολή: …..Στον αγρό των ανθρώπων, υπάρχουν πολλά προβλήματα. Οι άνθρωποι με πολλή στεναχώρια έβλεπαν τους κόπους τους να μην αποδίδουν, και να κατατρώγονται από διάφορα βλαβερά που τριγυρνούσαν πάνω και κάτω από τη Γη τους. Οσο και αν προσπαθούσαν , όσες κουβέντες και αν συζητούσαν, όσες συμβουλές και διαβεβαιώσεις και αν έπαιρναν, η κατάσταση ήταν ίδια και η απογοήτευση τους γινόταν μόνιμη. Τα μέλη του ιερατείου του χωριού τους, αποτελούσαν τους μόνους που επιτρεπόταν να προτείνουν λύσεις και θεραπείες . Ετσι οι καθημερινοί άνθρωποι που καλλιεργούσαν στον ταλαιπωρούμενο αγρό, δεν είχαν άλλες επιλογές έξω από τις συνταγές του ιερατείου. Οποιοι ξέφευγαν από αυτή την θρησκευτική νομιμότητα ,ήταν καταδικασμένοι να υποστούν ιεροεξετασιακές κατηγορίες και την κατάληξη στην αναθεματική πυρά. Οι εργατικοί άνθρωποι που μοχθούσαν στον καθημερινό αγρό τους, σηκώνοντας το βαρύ φορτίο των προβλημάτων τους, δεν είχαν ούτε χρόνο, ούτε την άνεση, ούτε την πολυτέλεια «να σηκώσουν κεφάλι», για να ακούσουν , να μελετήσουν, να κρίνουν ,να συγκρίνουν και να πάρουν δικές τους αποφάσεις ξεστρατίζοντας από τα προχαραγμένα. Το ιερατείο κανόνιζε πριν από αυτούς για αυτούς! Το ιερατείο είχε αρκετά μεγάφωνα, που μετάφερναν τις οδηγίες τους σε όλο τον αγρό, μη και μείνει κανένας που δεν θα πάρει τις συμβουλές τους. Ηταν τόσο δυνατά τα μεγάφωνα, τόσο απλωμένα παντού, που επισκέπαζαν κάθε άλλη ομιλία, του οποιουδήποτε ,ενδεχομένως, ήθελε να μιλήσει στον άνθρωπο του καθημερινού μόχθου. Αυτά τα μεγάφωνα, κατάγγελναν και αναθεμάτιζαν όλους τους αιρετικούς, όσους αποκοτούσαν να αμφισβητήσουν την παντοδυναμία του ιερατείου. Η αναπολόγητη και μη χρήζουσα τεκμηρίωσης απόδειξη της αιρετικής στάσης τους, και η βέβαιη καταδίκη τους στην πυρά ήταν καθεστωτικά δεδομένες! Στο χωριό ήρθαν άνθρωποι με γνώσεις και επιστημοσύνη ,που μπορούσαν να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων στον αγρό του καθημερινού αγώνα των ανθρώπων του χωριού. Αυτοί έπρεπε να περάσουν από εξετάσεις, να πάρουν άδεια, για να μπορέσουν να προσφέρουν τις γνώσεις τους και την βοήθεια τους. Αλλιώς διέπρατταν αμαρτία και είχαν τις συνέπειες τους. Ηρθαν νέοι άνθρωποι , νέοι επιστήμονες με σύγχρονες και καινοτόμες απόψεις και προτάσεις. Απορρίφθηκαν γιατί έφερναν «διδασκαλίες του διαβόλου» ενάντια στην καθεστηκυία « άγια» κατάσταση. Ηρθαν πεπειραμένοι και ώριμοι επιστήμονες, οι οποίοι απορρίφθηκαν γιατί ήταν «ξεπερασμένοι» και « γέροι»! Η ιεροεξετασιακή ισοπέδωση, επικρεμόταν σαν την δαμόκλειο σπάθη, να πέσει πάνω σε οποιοδήποτε αιρετικό αμαρτωλό θα αποκοτούσε για τα αυτονόητα, δηλ να προσφέρει τις γνώσεις και τις εμπειρίες του στους χωριανούς του. Ολες αυτές οι επιβλητικές πραγματικότητες μετακινούσαν την αναδειούχα, ( από εκείνους που ,μόνοι, είχαν την αδειοσφραγίδα), ανάμειξη στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του ταλαιπωρημένου αγρού, στην δύσκολη και φοβητρική πλευρά της δαυιδικής επιμονής και αποκοτιάς απέναντι σε μια γολιαθικά αποτρεπτική αλήθεια. Φυσιολογικές ήταν οι έντονες αρνητικές και αποθαρρυντικές προτροπές, δηλαδή οι αποτροπές ,απέναντι στα απογοητευτικά δεδομένα προβολής της οποιασδήποτε προσπάθειας, έτσι ώστε η σχετική επιθυμία να ωθείται σε συνθήκες πνιγμού από επιμενόμενες απέραντες ενοχές . Το ηθικό δίδαγμα: Eίναι αμαρτία να θέλεις να βοηθήσεις ,να θέλεις να προσφέρεις στον τόπο σου, να έχεις απόψεις και τεκμηριωμένες προτάσεις, να ξεφεύγεις από όσα «οι δυνατοί » ρύθμισαν για σένα. 14-9-2011 nikninos@yahoo.gr www.dimotiki-kinisi.gr nikosninos.blogspot [ δημοσιεύθηκε εφημερίδα «νέα Κρήτη» της 16-9-2011 στην εφημερίδα «ρθεμνιώτικα νέα» την 17-9-2011 και στην εφημερίδα «κρητική ερπιθεώρηση» την 20-9-2011]

πού θα πλήξεις , πάλι, απόψε!

πού θα πλήξεις πάλι απόψε ; του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Το πρόβλημα των νέων μας ,(λέμε ότι), είναι γνωστό σε όλους μας! Εχουν χυθεί τόννοι μελάνης, έχουν αναλωθεί χιλιάδες σελίδες έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου, και έχουν «διατεθεί» χρόνια χρόνου συζητήσεων πάνω στο πρόβλημα. Παράλληλα έχουν ξοδευτεί δισεκατομμύρια σε «δράσεις», ( υποτίθεται), για την λύση του. Όμως όλα τούτα τα αναποτελεσματικά και ατελέσφορα ,( όπως αποδεικνύει η σκληρή καθημερινότητα!),«έξοδα» τα σκέπασε ένα μήνυμα πέντε λέξεων στην αδέσμευτη και ακηδεμόνευτη «εφημερίδα του τοίχου» της πόλης μας ,που έλεγε : « πού θα πλήξεις πάλι απόψε ;» Η άψογη ορθογραφία του μηνύματος, και η καλαίσθητη καλλιγραφία του δεν αφήνει κανένα περιθώριο υποβάθμισης του ,(όπως συνηθίζει η λιβανίχρηστη κοινωνία μας, που «αποδιώχνει » όσα την ενοχλούν!),και μας υποχρεώνει ,θέλουμε δεν θέλουμε, μας αρέσει δεν μας αρέσει ,ενοχλεί την νιρβάνα μας ή δεν την ενοχλεί, να σταθούμε και , τουλάχιστον, να το διαβάσουμε! Το «έγγραφο» αυτό δεν είναι μια απλή «ρύπανση» του τοίχου,( όπως συνηθίζουμε να τα αντιπαρερχόμαστε και να τα προσπερνούμε βιαστικοί), αλλά μια ενσυνείδητη έκφραση αγωνίας , μια «κραυγή» απόγνωσης, από μια ολόκληρη γενιά! Ο προβληματισμός και η αγωνία μας επαυξάνεται ,ξεπερνώντας όλων των χρωμάτων «τις γραμμές», διότι πληροφορηθήκαμε ,πως τούτο το «κόκκινο» μήνυμα ,( δεν ξέρω ,αλλά το υποθέτω, πως δεν είναι τυχαίο το κόκκινο χρώμα της γραφής του τοίχου),είναι πολλές μέρες «αναρτημένο» στο τοπικό «διαδίκτυο» ,χωρίς να έχει συγκινήσει κανένα μας, χωρίς να έχει «ενοχλήσει» κανένα μας, χωρίς να έχει «διαβαστεί» από κανένα αρμόδιο! Ολοι οι αρμόδιοι «έχουν πέσει» στο ΕΣΠΑ και μιλούν για εκατομμύρια ,για επενδύσεις ,για ανάπτυξη, για χρυσά κουτάλια, για μεταξωτά «φορέματα»! Κανένας τους δεν έχει διαθέσιμα «δυό λεπτά» και να αναλογισθεί, για ποιους θα γίνουν όλα τούτα τα «χρυσοφόρα» εκατομμύρια ; Αυτή η γενιά ,προς την οποία ,υποτίθεται, στρέφονται όλα τούτα τα «δώρα των Μάγων», είναι «έξω από το παιχνίδι», δεν ελπίζει τίποτα από εκείνα που «εμείς αποφασίζουμε πριν απ αυτούς γι αυτούς», έχει τεράστια προβλήματα «επιβίωσης» ,( και επιβίωσης!!),είναι «πνιγμένη» στην άπλετη πλήξη ,που εμείς τους «μοιράσαμε» χωρίς «κόκκινες» γραμμές ορίων και αντοχής, μάς «φωνάζει» με κάθε τρόπο και έκφραση το πρόβλημα της,( και προφανώς ,ζητά την απλή και ανθρώπινη βοήθεια μας, όμως εμείς είμαστε «απορροφημένοι» στα «εκατομμύρια», είμαστε «κολλημένοι» εκεί ,και μόνο για ευρώ , επιμένουμε ν΄ ακούμε και να μιλούμε)! Δεν είναι τυχαίο ,πως πολλοί ,(που δεν έχουν «παρασυρθεί» από τα ευρώ!),μιλούν πλέον για ανάγκες νέων όρων ,όπως εθνικό εισόδημα ευτυχίας, και προστιθέμενη απόλαυση, εξοστρακίζοντας τους «διαβολικούς» όρους για εθνικό εισόδημα και για προστιθέμενη αξία ,που αποτελούν το «Ευαγγέλιο» των οικονομολόγων, των κυβερνώντων, και των «τεχνοκρατών»! Η σύγχρονη κοσμογονία , εξελίσσεται μεταξύ των «στυγνών» σημερινών όρων της οικονομίας ,με την συμπίεση της ανθρώπινης διάστασης , και της ανθρώπινης ανάγκης « ν΄αναπνεύσουμε»! Είναι τεράστιες οι δυνάμεις που μας συμπιέζουν, αλλά εξ ίσου τεράστια είναι και η ανάγκη μας για «οξυγόνο»! Οσα «διόδια» επιβάλλονται στο οξυγόνο μας, τόσο δυσκολότερα μπορούμε ν αναπνεύσουμε και να «ζήσουμε»! Και αυτά τα «διόδια» ,με διάφορους τίτλους , μας επιβάλλονται καθημερινά ,με μορφή «καταιγίδας» ,και με την επιχρύσωση ,πως γίνονται … για το καλό μας! Αγαπητοί «προπαγανδιστές» των συμβάσεων παραχώρησης και των ΣΔΙΤ, που γίνονται για την ευημερία μας ,για την οικονομική μας ανάπτυξη κλπ κλπ, { δεν έχουν τελειωμό οι … «ωφέλειες » μας!}, σταθείτε μια στιγμή, βγείτε από τις αίθουσες των ατέλειωτων συσκέψεων, και αναπνεύστε το ελεύθερο οξυγόνο του δρόμου! Περάσετε από την κοντινή γωνία των οδών Σαλαμίνος και Αρκαδίου της πόλης μας, συγκεντρωθείτε και διαβάστε τις πέντε λέξεις της νεανικής «κραυγής»! Αν μπορείτε, αν την έχετε , προσπαθείστε να δώσετε μια απάντηση , και γράψτε την , από κάτω, με πράσινο χρώμα γραφής( χρώμα της ελπίδας)!!! Αν το κάνετε ,τότε θα διαπιστώσετε την δυσκολία ,( το εκτιμώ μετά βεβαιότητας, εκ του μέχρι σήμερα αποτελέσματος!), και θα συμφωνήσουμε ,πως αρμενίζουμε «στραβά»! Όμως οι νέοι μας έχουν κατανόηση και υπομονή, θα μας δώσουν τον χρόνο που χρειάζεται και θα μας περιμένουν να αλλάξουμε «ρότα»! Το οικονομικίστικο και επικοινωνιακό, «πρώτα ο πολίτης» ,να το αλλάξουμε στο «πρώτα ο ανθρωπος πολίτης»!!! Δεν είναι τυχαίο ,ότι η πλήξη είναι η «αρρώστια» των ανεπτυγμένων (οικονομικά το εννοούν ) χωρών. Να διώξουμε τα «σύννεφα» της πλήξης και «να ανοίξει ο ουρανός» του τόπου μας να απολαύσουμε το γαλάζιο της αισιοδοξίας ,της ποιότητας ζωής, της παραγωγικής δραστηριότητας, της ζωογόνου απασχόλησης! Εχουμε αργήσει ,όμως ποτέ δεν είναι αργά! Το μήνυμα της νέας γενιάς είναι «εκκωφαντικό», και δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα επίκλησης οποιασδήποτε δικαιολογίας,( συνηθίζεται να τις ψάχνουν οι αρμόδιοι!!),,ότι «δεν το άκουσαν»! 30.1.2011 nikninos@yahoo.gr www.dimotiki-kinisi.gr

το καφενείο στο χωριό και στη γειτονιά

κάθε χωριό και καφενείο ! ---------------------------------------------------- του κ Νικ Νίνου επικεφαλή της μείζονος μειοψηφίας στον δήμο του Ρεθύμνου Στην σημερινή εποχή, την εποχή των μάνατζερ και των δημοσιοσχεσιακών γραφείων, την εποχή που όλα ξεκινούν από γραφεία και καταλήγουν σε γραφεία, μια επιγραφή σε κάποιο καφενείο ,που με περίσσειο χιούμορ αυτό σαρκαζόταν ως …κουτσομπολικό γραφείο, θεωρούμε πως αξίζει μια …πολιτική ανάλυση! Το καφενείο σε μια οποιαδήποτε γειτονιά, σε ένα οποιοδήποτε οικισμό, σε μια οποιαδήποτε συνοικία, αποτελεί ένα ιδιόμορφο κοινωνικό χώρο, όπου όλοι , για όλα, και για όλους, έχουν μια κουβέντα, γλυκειά, πικρή ή γλυκόπικρη. Στον καφενειακό χώρο θα γίνει συζήτηση και …πολιτική ανάλυση όλων των πολιτικών γεγονότων. Στον καφενειακό χώρο θα γίνει ο ενδελεχής σχολιασμός κάθε τοπικού, και γενικώτερου θέματος. Στον καφενειακό χώρο αναδεικνύονται οι πολυμαθείς και …ευρυμαθείς πολίτες - θαμώνες , που κερδίζουν τον σεβασμό των ακροατών τους, εξελισ σόμενοι σε θεσφατικούς ομιλητές! Τα καφενεία …ανεβάζουν και κατεβάζουν τοπικές ( και όχι μόνο…) κυβερνήσεις, απονέμουν συγχωροχάρτια για τα κυβερνητικά λάθη, και ανοί γουν λεωφόρους αποδοχής μέτρων, προγραμμάτων και σχεδιασμών. Όπως στο ποδόσφαιρο μια καλή και δυνατή μεσαία γραμμή , κρατεί, στηρίζει, και ανεβάζει ολόκληρη την ομάδα, έτσι και στην πολιτική, μια καλή και δυνατή σχέση με τα καφενεία δίνει δύναμι και προοπτική στην κυβέρνηση. Βέβαια ο ανταγωνισμός που προέρχεται από το μικρό κουτί της τηλεόρασης, αυτής που σήμερα έχει εισχωρήσει σε όλα τα ελληνικά σπίτια, είναι τεράστιος, όμως πάντα η δύναμη της ζωντάνιας του καφενείου κερδίζει την γενικότητα και την ξύλινη γλώσσα της τηλεόρασης. Το πρόβλημα του καφενείου είναι στην αραίωση των θαμώνων του, σύμπτωμα και τούτο των νέων συνθηκών στην κοινωνική ζωή μας, ένα σύμπτωμα που ( δίκην ρεβανσισμού…) επέφερε και η τηλεόραση. Όμως και με αραιωμένη παρουσία , το …κουτσομπολικό γραφείο ( η ,αν θέλετε, καφενείον ) , κάνει την δουλειά του, όπως δεκάδες χρόνια πρίν ασκούσε. Ο καλός και μεθοδικός πολιτικός , έχει τους ανθρώπους του, για να λένε τα καλά λόγια για την προσωπικότητα και για το έργο του. Εκεί στο κουτσομπολι κό γραφείο, μέσα σε κεράσματα και με ανάλογο περισπούδαστο ύφος, ο βαλτός του , απαριθμεί τις προσπάθειες ( λίγης αλήθειας και μπόλικης … …σάλτσας) του δικού του, για κάθε θέμα, για κάθε πρόβλημα. Ετσι περνά στην λαική συνείδηση το ..αγωνιστικό προφίλ του « αφεντικού » του , και του εξασφαλίζει ψήφους , αμοιβής του έργου του. Αποθετικά οι ίδιοι άνθρωποι ….θαύουν τους πολιτικούς αντιπάλους, με την γνωστή και …αποτελεσματική μέθοδο του ψιθύρου! Ο Θεός να σε φυλάει από την επιδημία, των ψιθυριστών του καφενείου. Στις προεκλογικές ( και όχι μόνο…) περιοδείες , είναι ένα σημαντικό κονδύλιο των προεκλογικών εξόδων, τα λεγόμένα κεράσματα στα καφενεία , όπου για να…εξευμενισθεί ο θεός των κουτσομπολικών γραφείων, ο υποψήφιος αφήνει τον φουσκωμένο οβολό-θυσία του. Αλλοίμονο στον… τσιφούτη που δεν θα αφήσει η θα αφήσει πενταροδεκάρες. Το θάψιμο του είναι …. .αναπόφευκτο! Θα μπορούσε όμως μέσα στα….μειονεκτήματα του, να αποτελούσε και βήμα αποτελεσματικών ενεργειών της διοίκησης. Ετσι αν καθιέρωνε το κράτος, την διά ζώσης , στα καφενεία των οικισμών, γειτονιών και συνοικιών, μετάδοση των όποιων πληροφοριών επιθυμεί για τους πολίτες, τότε σίγουρα και ασφαλώς η πληροφόρηση θα έφτανε ολόκληρη και αρτιμελής στους πολίτες. Ενώ τώρα με τις δημοσιεύσεις, πόσοι και πού τις διαβάζουν και πώς ενημερώνονται! Στο καφενειακό γραφείο, θα μπορούσε ( με αντίστοιχη μέριμνα των κυβερνητών) να προσφέρεται και πλούσια γνώση, με διαδικασίες λαικού ανοικτού σχολείου. Ετσι η παρουσία πχ ενός γεωπόνου , που θα άνοιγε μια συζήτηση για επίκαιρα η γενικώτερα θέματα του επιστημονικού αντικειμένου του, πόση απόδοση γνώσης και ενημέρωσης δεν θα είχε για τους πολίτες ! Το καφενείο αποτελεί την αγορά των αρχαίων αθηναίων, αποτελεί την εκκλησία της δημοκρατίας. Εκεί σμιλεύονται οι κοινωνικές σχέσεις και οξυγονώνεται ο υγειής ιστός της κατά περίπτωση γειτονιάς. Δυστυχώς πολλά καφενεία, στα χωριά κυρίως, έχουν «χρεωκοπήσει» , θύματα των νέων συνθηκών στην ζωή μας. Ετσι τα βλέπει κανείς με κλειστές και αραχνιασμένες πόρτες, με ξεβαμμένες τις επιγραφές των, να θυμίζουν την παληά αίγλη και λειτουργία τους, σαν φάρων αναφοράς του οικισμού, και της γειτονιάς. Κάθε δήμος, κάθε τομέας κυβερνητικής δραστηριότητας ανοίγει και επανδρώνει διάφορα γραφεία διαφόρων δραστηριοτήτων, για εξυπηρέτηση των πολιτών. Μήπως θάπρεπε να υπάρξει και ένα κρατικό ή δημοτικό πρόγραμμα για επανίδρυση των…κουτσομπολικών γραφείων, σαν κοινωνικών φάρων στην κάθε γειτονιά , σαν χώρων ζωής στην γειτονιά, όπως τις παληώτερες καλές εποχές της δόξας των καφενείων ! Μέσα από την ύπαρξη τους θα μπορούσαν να περάσουν και πολλές θετικές παράμετροι για την καλλίτερη και αποδοτικώτερη λειτουργία του ίδιου του δήμου. Αλλωστε ο τίτλος τους, από μόνος του, ως κουτσομπολικών γραφείων, θα αποτελέσει πόλο έλξης για την πελατεία τους….. [ 30-6-2003 ] …………… Αυτά γράψαμε και δημοσιεύσαμε τότε ( το 2003) σε τοπική εφημερίδα. Αργότερα στις 19-3-2009 σε άρθρο μας με τίτλο « να δώσουμε άλλη φιλοσοφία στα ΚΑΠΗ» ,που δημοσίευσαν οι τοπικές εφημερίδες ,αλλά και με αίτηση μας απ 4833 / 24-3-2009 προς τον δήμο Ρεθύμνου, θέσαμε το θέμα των τοπικών καφενείων ,που έκλεισαν και κλείνουν, σε συνδυασμό με κοινωνικές, τουριστικές και πολιτιστικές παραμέτρους. Γράψαμε τότε τα ακόλουθα : να δώσουμε μια άλλη φιλοσοφία στα ΚΑΠΗ; [παράδοση , κοινωνική συνάφεια, τουρισμός , και Τρίτη ηλικία!] Ο θεσμός των ΚΑΠΗ αποτέλεσε ,και αποτελεί, μια πολύτιμη κοινωνική δομή την οποία το Κράτος προσφέρει στους πολίτες της τρίτης ηλικίας. Θεωρώ ,ότι οι σχετικές επιχορηγήσεις των δήμων προς τα ΚΑΠΗ αποτελούν μια υποχρεωτική ανταπόδοση τους, προς τους δημότες τους οι οποίοι επί δεκαετίας στήριξαν και προώθησαν την τοπική οικονομία και έκτισαν ,υπό όλες τις παραμέτρους, τον δήμο. Όμως κάθε δομή , πάντα έχει και την καλλίτερη της! Στις δυο περίπου δεκατίες λειτουργίας του θεσμού, ακολουθείται ,ουσιαστικά η ίδια λειτουργική, χωρίς σημαντικές αλλαγές, και χωρίς φρεσκάρισμα και αξιολογούμενες βελτιώσεις, προσαρμογές κλπ. Μπορεί να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι και συνειδησιακά ήρεμοι ,ότι επιτελούμε το καθήκον μας απέναντι στους γονείς μας, προσφέροντας τις δομές αυτές, όμως υπάρχουν και απόψεις που εντοπίζουν αρνητικές παραμέτρους και ζητούν αλλαγές και βελτιώσεις για την κάλυψη τους. Να κάνουμε μια απλή συζήτηση ,καταθέτοντας τις επισημάνσεις αυτές και ρίχνοντας ιδέες βελτιώσεων και εξέλλιξης. Παληώτερα ,οι τοπικές μας μικροκοινωνίες ,είχαν τα παραδοσιακά καφενεία, σε κάθε γειτονιά ,σε κάθε χωριό, που ήταν τα σημεία αναφοράς της κοινωνικής ζωής στην τοπική περιοχή. Εκεί ,πληρώνοντας ,με τον φτωχικό οβολό τους, το καφεδάκι ή το γλυκό τους ,οι συμπολίτες απολάμβαναν την κοινωνική συναναστροφή ,συζητούσαν κάθε πρόβλημα και θέμα, ανάσαναν από το καθημερινό μόχθο τους. Στο καφενείο έσμιγαν όλες οι ηλικίες! Το καφενεδάκι αποτελεί πλέον ένα είδος υπό εξαφάνιση ,εκτοπισμένο από την τηλεόραση και τον σύγχρονο απόγονο του ,την καφετέρια. Ισως ένα μέρος της αιτίας εξαφάνισης του να ανήκει και στην λειτουργία των ΚΑΠΗ! Τα ΚΑΠΗ λειτουργούν μόνο για τα μέλη τους, δηλαδή η συναναστροφή που επιτρέπουν είναι μόνον για άτομα τρίτης ηλικίας. Εδώ επισημαίνεται ,από κάποιους, η συνέπεια της ηλικιακής «γκετοποίησης» ,δηλαδή «κατηγορούν» τα ΚΑΠΗ ,ότι διαχωρίζουν και απομονώνουν τις ηλικίες . Θεωρώ ότι δεν αμφισβητεί κανείς την χρησιμότητα ,από κάθε παράμετρο, της συναναστροφής ,των συζητήσεων, των ανταλλαγών γνώσεων και απόψεων, όλων των ηλικιών! Επομένως πράγματι υπάρχει ένα θέμα, αποξένωσης των ηλικιών! Στα ΚΑΠΗ οι συμπολίτες της τρίτης ηλικίας απολαμβάνουν τις ευχάριστες ώρες τους, πληρώνοντας συμβολικά ποσά για τις παρεχόμενες υπηρεσίες. Ετσι υπάρχει πρόσθετο κίνητρο προσέλευσης τους, με συνέπεια να αφαιρείται πολύτιμο πελατειακό δυναμικό από τα συναφή καταστήματα της περιοχής. Συνεπώς δεν είναι αναιτιολόγητοι οι ισχυρισμοί κάποιων ,ότι τα ΚΑΠΗ αντιστρατεύονται , και αφαιρούν έργο τους, επιρρεάζοντας την λειτουργία των όμοιων καταστημάτων της περιοχής. Μάλιστα κάποιοι καταστηματάρχες «κατηγορούν» ,ότι με τα τέλη που εκείνοι πληρώνουν στους δήμους, οι δήμοι τούς ανταγωνίζονται χρηματοδοτώντας τα ΚΑΠΗ! Οι δήμοι ,εν όψει της γενικώτερης οικονομικής λογικής, έχουν αρχίσει να «μαζεύουν» τις επιχορηγήσεις προς τα ΚΑΠΗ ,αφυδατώνοντας τα από παράπλευρες δραστηριότητες, και λειτουργώντας τα σαν απλά δημοτικά καφενεία. Πολλοί , βλέποντας τον αειφόρο «κατήφορο» του τουρισμού μας, μιλούμε για ανάκτηση της τοπικής μας ταυτότητας, για επαναπροσδιορισμό του τουριστικού μας προιόντος. Στο πλαίσιο αυτό, μπαίνει στο τραπέζι και η αναβίωση των παραδοσιακών λειτουργιών στον τόπο μας. Μια τέτοια παραδοσιακή τοπική λειτουργία ,είναι και το (παραδοσιακό) καφενείο! Αρα, μια ανατοποθέτηση της δομής των ΚΑΠΗ, είναι συμβατή με τούτη την τουριστική ανάσταση μας, και ταυτόχρονα θα δημιουργήσει ρεαλιστικά δεδομένα για την επικοινωνία των λαών ,που τόσο επιδιώκεται από την ευρωπ κοινότητα. Δεν θα κουράσω παραθέτοντας τέτοιες παραμέτρους ,αφού καθένας μπορεί να προσθέσει δικές του απόψεις ,όταν θα γίνει μια τέτοια συζήτηση-μελέτη του θέματος. Ολοκληρώνοντας το παρόν σύντομο σημείωμα μου ,θα προχωρήσω σε προτάσεις ,για συζήτηση και αξιοποίηση. 1/ να γίνει μια διαπαραταξιακή επιτροπή στον δήμο, η οποία να μελετήσει το θέμα, της αναδιοργάνωσης των δημοτικών υπηρεσιών προς την Τρίτη ηλικία. Στην πολύ σοβαρή δουλειά της επιτροπής, εντάσσεται η συλλογή και ανάλυση κάθε σχετικής ιδεογνωσίας και τεχνογνωσίας, τα οικονομικά κοστολογικά κλπ δεδομένα ,η συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους, και η τελική πρόταση προς το δημοτικό συμβούλιο. 2/ άξονες αναζήτησης της επιτροπής θα είναι, η αξιολόγηση της σημερινής λειτουργίας στο σύνολο της, και η προσεκτική μελέτη κάθε εξελικτικής δυνατότητας, σε συνδυασμό με την συνολική κοινωνικοοικονομική τοπική πραγματικότητα , παρούσα και μελλοντική. 3/ σαν πρώτες προτάσεις ,για συζήτηση και αξιολόγηση, θα μπορούσαν να είναι, η ελεύθερη λειτουργία των μελών , με επιδότηση από τον δήμο, η στήριξη λειτουργίας παραδοσιακών καφενείων στις γειτονιές και στα χωριά μας, οι προδιαγραφές τέτοιων καφενείων ( τι θα περιέχουν ,τι θα σερβίρουν ,πως θα λειτουργούν κλπ),η γεωγραφική κατανομή γραφείων εξυπηρέτησης των μελών, κλπ 4/ οι λοιπές υπηρεσίες που σήμερα προσφέρονται ,και άλλες που θα προστεθούν, θα δίδονται από κεντρικές δομές προς όλα τα μέλη. Σίγουρα με μικρότερα κόστη μπορούν να προσφερθούν πολλαπλάσιες ,ποιοτικά και ποσοτικά, υπηρεσίες. Με το παρόν σημείωμα τίθεται η ιδέα να ασχοληθούμε με το θέμα των ΚΑΠΗ για να βελτιώσουμε την παροχή προς τους συμπολίτες, βελτιώνοντας τα δεδομένα, κάνοντας τομές και ανακατανομές δράσεων, και αφήνοντας την μέχρι σήμερα ανασχόληση της απλής επανάληψης των υφισταμένων. Θεωρώ ,ότι τα ΚΑΠΗ ήταν μια επαναστατική προσφορά προς την Τρίτη ηλικία. Μετά από 20 χρόνια ,πιστεύω, ότι χρειάζονται ένα καινούριο ,καλλίτερο, «κουστούμι» ! Με σκέψη, με ωριμότητα, με σεβασμό, να μελετήσουμε τις δυνατότητες και να προχωρήσουμε σε βελτιώσεις. ………………. Για τα καφενεία υπάρχουν πολλές ,( απεριόριστες θα έλεγα!), παράμετροι πάνω στις οποίες μπορούμε να αναπτύξουμε δράσεις και να κερδίσουμε ωφέλειες για τους πολίτες. Ενδεικτικά θα θυμίσω υπάρχουσες (υλοποιημένες!) δραστηριότητες που έχουν περπατήσει με επιτυχία. Τα καφεπιστήμια , όπου γίνονται επιστημονικές συζητήσεις και αναπτύξεις επίκαιρων κλπ θεμάτων { κουβέντες καφενείου μέν ,αλλά πολύ σοβαρές και ενημερωτικές-ωφέλιμες}! Τα φιλολογικά καφενεία, όπου υπάρχουν εβδομαδιαίες φιλολογικές βραδυές με αυτοπρόσωπη συμμετοχή ,( και διάλογο με τους πελάτες!), άνθρωποι των γραμμάτων. Θα μπορούσε κανείς να καταθέσει πολλές προτάσεις και ιδέες αναγκαιότητας ύπαρξης και αξιοποίησης του καφενείου , από το απλούστατο να βρίσκει «μια πόρτα ανοικτή» ο επισκέπτης στο κάθε χωριό, μέχρι το προχωρημένο να συνεδριάζει εκεί το τοπικό συμβούλιο του οικισμού σε καθημερινές μόνιμες «εκκλησίες» του χωριού ,(κατά το εκκλησία του δήμου ,των αρχαίων προγόνων μας), με συμμετοχές και κεντρικών δημοτικών οργάνων , ώστε να αναπτύσσεται η πραγματική αυτοδιοικητική δημοκρατία! Θεωρώ ,ότι είναι αυτονόητη η σημασία της λειτουργίας του καφενείου στα χωριά και στις γειτονιές από κάθε άποψη και για κάθε κοινωνικοοικονομική παράμετρο, ώστε η όποια συζήτηση χρειάζεται να γίνει ,αυτή να αφορά μόνο στο πόσα και ποια θα κάνουμε για την «αναστήλωση» των καφενείων ! Οι καλλικρατικοί δήμοι έχουν υποχρέωση να «δούν» ετούτη την ,πραγματικά, αναπτυξιακή τοπική παράμετρο. Να γίνει αυτοδιοικητικό σλόγκαν η παράφραση του παληού «συνθήματος», δηλ το «κάθε χωριό και καφενείο» ! 13-1-2011 nikninos@yahoo.gr www.dimotiki-kinisi.gr

τα χάνια της παληάς εποχής !

μια πολιτιστική παρέμβαση ανάδειξης του παρελθόντος! να αποκατασταθούν τα χάνια! Σε άρθρο μας της 3-3-2006 που δημοσιεύθηκε στην τοπική εφημερίδα «κρητ επιθ/ση» της 16-3-2006 γράφαμε τα ακόλουθα : Σε άρθρο μας ,που δημοσίευσε τοπική εφημερίδα της 27-11-1986, είχαμε προβεί σε μια πρόταση ,που την ίδια θα επαναλάβουμε και σήμερα, γιατί έχει την σημαντικότητα της στο ίδιο μέγεθος ,όπως και πριν είκοσι χρόνια! Γράφαμε τότε στο κείμενο μας. «Προχθές περνώντας από τον παληό εθνικό δρόμο του Μυλοποτάμου ,παρατήρησα τα εγκαταλελειμμένα κτίρια ,που ήταν τα παληά χάνια της περιοχής. Ετσι αυθόρμητα ήρθαν στην σκέψη μου μνήμες που δεν ζήσαμε ,αλλά που έχουμε ζήσει στις κινηματογραφικές ταινίες. Αλήθεια, πόσα πράγματα δεν έχουν τούτα τα άψυχα ,σήμερα, κτίρια να μας διηγηθούν! Μια σκέψη λοιπόν θάθελα νάκανα, και οι αρμόδιοι ας κάνουν τον κόπο ,έστω, να την σκεφτούν. Τούτες τις εποχές τόσα και τόσα ακούμε για την πολιτιστική μας κληρονομιά και την παράδοση μας. Ακόμα τόσες σκέψεις και τόσα σχέδια διαβάζουμε για τον αγροτοτουρισμό κλπ. Πιστεύω ότι θα ήταν λοιπόν , μια καλή και αξιόλογη περίπτωση η παροχή δανειακών ενισχύσεων και κάποιων κινήτρων,στους σημερινούς ιδιοκτήτες αυτών των κτιρίων ,ώστε να τα αναβιώσουν. Εχω την γνώμη ,πως θα προκύψουν όμορφες και συμπαθητικές γωνιές γεμάτες από το γραφικό παρελθόν ,που ασφαλώς θα αποτελέσουν μια επιτυχημένη υποδομή για τον τουρισμό , που το σημερινό κράτος θέλει να αναπτύξει ,πέραν από τα οργανωμένα τουριστικά συγκροτήματα. Θα ήθελα να μάθω ποια γνώμη και θέση μπορεί να πάρει η νομαρχία μας σε τούτο το θέμα. Ακόμη ,το επαρχιακό συμβούλιο Μυλοποτάμου ,ας δει το θέμα με την ευκαιρία του νέου περιφερειακού προγράμματος 1987.» Θεωρούμε ότι η πρόταση μας εκείνη, που μάλλον κανείς ,τότε ,αρμόδιος δεν την διάβασε, μπορεί να ξαναγίνει ,ολόιδια, και σήμερα! Βλέπουμε ήδη στην νέα εθνική οδό ,πως το κράτος έστησε σύγχρονα «χάνια» , τα οποία μάλιστα παραχώρησε σε ιδιώτες ,οι οποίοι ήδη τα λειτουργούν ,σαν αναψυκτήρια ,μεζεδοπωλεία κλπ. Παρακολουθούμε να διατίθενται εκατοντάδες εκατομμυρίων ,για αναπλάσεις και αποκαταστάσεις παλαιών κτιρίων ,που έχουν την δική τους ιστορία ,στην διαδρομή των αιώνων που πέρασαν. Η παληά εθνική οδός ,έχει την δική της ιστορία ,και εξακολουθεί να λειτουργεί με περίσσεια ζωντάνια , τόσον για την εξυπηρέτηση των συμπολιτών κατοίκων των οικισμών της περιοχής, όσον και των τουριστών ,που χρησιμοποιούν και αξιοποιούν την παληά εθνική οδό , για να γνωρίσουν την ενδιαφέρουσα ενδοχώρα του νησιού μας. Από τα προηγούμενα προκύπτει ,ότι υπάρχουν σημαντικοί λόγοι αλλά και δυνατότητες ,για να περπατήσει ένα πρόγραμμα αποκατάστασης και λειτουργίας ενός δικτύου παληών χανιών, κατά μήκος της παληάς εθνικής οδού Ρεθύμνου Ηρακλείου. Θεωρούμε ότι θα άξιζε τον κόπο να το βάλλουν στο τραπέζι της συζήτησης ( τουλάχιστον ,και κατ αρχήν) οι αρμόδιες νομαρχιακές και περιφερειακές υπηρεσίες, και επίσης να καταθέσουν τις απόψεις τους οι αρμόδιοι τεχνοκρατικοί φορείς (τεχν επιμελητήριο ,σύλλογος αρχιτεκτόνων κλπ), αλλά και οι πολιτιστικοί φορείς της περιοχής μας. Ας κάνει κάποιος την αρχή ,τώρα ,που ακόμη υπάρχουν και «τρέχουν» και θα «τρέξουν» ευρωπαικά προγράμματα , που χρηματοδοτούν τέτοιες παρεμβάσεις. …………………………. Αυτά γράφαμε στις 3.3.2006, και δημοσιεύθηκαν στις 16.3.2006. Φυσικά δεν έχει γίνει τίποτε μέχρι σήμερα, και οφείλουμε να επαναλάβουμε ο,τι είπαμε το 2006 για το προηγούμενο δημοσίευμα μας του 1986, πως δηλ μάλλον δεν μας διάβασαν οι αρμόδιοι! Να τα επαναλάβουμε ,λοιπόν, για τρίτη φορά, σήμερα : Εχουμε πεί πολλές φορές ,πως τα τοπικά μας θέματα είναι ,δυστυχώς, διαχρονικά, μένουν τα ίδια και παραμένουν αναντιμετώπιστα έχοντας πλέον λάβει καθεστωτικές ιδιότητες! Ο σύγχρονος τουρισμός πλέον βγαίνει έξω από τα ξενοδοχεία, θέλει να «ξεχυθεί» στην ενδοχώρα, θέλει να γνωρίσει την τοπική ζωή θέλει να ζήσει την τοπική παράδοση και την τοπική ιστορία, θέλει να μείνει στην ενδοχώρα, θέλει να γνωρίσει τον τρόπο ζωής παλαιών εποχών του τόπου μας. Βλέπουμε τους επισκέπτες μας να περπατούν σημαντικές αποστάσεις προς την ενδοχώρα μας επιθυμώντας να συνδυάσουν την πεζοπορία ,την απόλαυση της όμορφης φύσης μας, και να επισκεφθούν μνημεία ή τόπους φυσικού κάλους στην ενδοχώρα μας. Ξανατίθεται λοιπόν η σκέψη, μήπως όλη αυτή η σημερινή πραγματικότητα, μπορεί ,( και πρέπει!), να συνδυασθεί με την δυνατότητα παροχής ,και, υπηρεσιών από αναστηλωμένα χάνια στις διαδρομές αυτές προς την ενδοχώρα του τόπου μας. Κοντολογίς, κάποια αναστηλωμένα χάνια, να προσφερθούν να δώσουν υπηρεσίες ίδιες με εκείνες που έδιναν στους πελάτες τους στα χρόνια της «δόξας» τους {προσαρμοσμένες στα σύγχρονα δεδομένα ,αλλά και με παραμέτρους των τότε δεδομένων}. Εχουμε πεί πολλές φορές ,ότι το τουριστικό μας προϊόν έχει μαραθεί και χρειάζεται ανανέωση ,φρεσκάρισμα, εμπλουτισμό! Η τιθέμενη σκέψη μας ,( ίδια και απαράλλαχτη από το 1986!), ας μπεί ( τουλάχιστον!), στο τραπέζι της αξιολόγησης ! 10.1.2011 nikninos@yahoo.gr www.dimotiki-kinisi.gr

Σεβαστέ μου Αγιε Βασίλη !

σεβαστέ μου Αγιε Βασίλη…. του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Σεβαστέ μου Αγιε Βασίλη, το ξέρω ότι αυτές τις μέρες έχεις λάβει εκατομμύρια επιστολές , από κάθε γωνιά της γής, όμως δώσε λίγη προσοχή και στην δική μου επιστολή, από το Ρέθυμνο ,την μικρή γωνίτσα της οικουμένης, που για μας είναι το κέντρο όλης της γής! Σού γράφω τι σου ζητώ, και τι θέλω να μού φέρεις: 1/ Σου ζητώ την ,απλή, ορθοφροσύνη για όλους τους ανθρώπους, όμως γερή, σταθερή , και ανεπιρρέαστη ,απέναντι σε όλα τα «στοιχεία» της σημερινής «φύσης»! 2/ Σου ζητώ το χαμόγελο και τη χαμένη λάμψη, στα πρόσωπα όλων των ανθρώπων! 3/ Σου ζητώ το «οξυγόνο» του παιδικού παιχνιδιού να πλημμυρίσει τους δρόμους , τις πλατείες και όλες τις «αλάνες» του τόπου μας, και να προσφέρει δημιουργική ζωντάνια σε όλους μας. 4/ Σου ζητώ να σκορπίσεις μεροκάματα και ευκαιρίες εργασίας , σε όλο τον τόπο μας, και να κάνεις τον εργασιακό «ιδρώτα» των ανθρώπων τα πολύτιμα αρώματα που θα αρωματίσουν την τοπική οικονομία. 5/ Σου ζητώ να ευλογήσεις και να αυξήσεις στον τόπο μας ,όσο μπορείς, το κατά κεφαλή «εισόδημα» της ανθρώπινης ευτυχίας ! 6/ Σου ζητώ να «φωτίσεις» τους ηγέτες μας, να «χρησιμοποιήσουν» και τις πέντε αισθήσεις τους, δηλ και να βλέπουν ,και να ακούνε, και να οσφραίνονται τους αναγκαίους σχεδιασμούς, και να έχουν επαφή με την πραγματικότητα, και να γεύονται την αλήθεια των θεμάτων απαλλαγμένων από οποιαδήποτε καρυκεύματα! 7/ Σου ζητώ να αποσύρεις από την κυκλοφορία, όλα τα επίσημα ιπτάμενα μονοθέσια επιμήκη οχήματα ,και να επιβάλλεις την βιώσιμη , {προσγειωμένη!}, «πεζοπορία» σε όλους τους ηγέτες μας! 8/ Σου ζητώ να «λύσεις» όλους τους περιορισμούς και τις παραλείψεις, για να απελευθερωθούν όλες οι τοπικές δυνάμεις και δυνατότητες, οι οποίες να «ξεχυθούν» στους δρόμους του καθημερινού γίγνεσθαι , ώστε να εκτοπίσουν όλα τα προβλήματα και όλες τις δυσκολίες που ταλαιπωρούν την δοκιμαζόμενη καθημερινότητα μας. 9/ Σου ζητώ να διώξεις πάνω από τον τόπο μας τα «μαύρα σύννεφα» της μιζέρειας και των προβλημάτων, και να φέρεις κατάλευκα , αραχνούφαντα ,ολόλαμπρα ,και ελπιδοφόρα οράματα και αισιοδοξίες , να στολίσουν τα συναισθήματα μας, να φωτίσουν την καθημερινότητα μας, να σηκώσουν το βλέμμα μας, να τονώσουν τους βηματισμούς μας! 10/ Σου ζητώ να επανακαθορίσεις το κέντρο του κόσμου μας, που είναι το Ρέθυμνο! Και ,αυτονόητα, να το συνδέσεις με όλη την Οικουμένη. Όπως αντιλαμβάνεσαι, [ Αγιος είσαι ,όλα τα γνωρίζεις!}, εννοώ να φέρεις πλοίο στο λιμάνι μας, αεροπλάνα στο αεροδρόμιο μας, και να φτειάξεις σωστό δρόμο για τα αυτοκίνητα που θάρχονται. Εδώ που τα λέμε, δες αν γίνεται κάτι και με σιδηρόδρομο ! Και μάλιστα σιδηρόδρομο που να διασχίζει την Κρήτη ,αλλά και να συνεχίζει , εκτός Κρήτης, μέσω των κατάλληλων προσαρμογών στις γραμμές φέρυ μπώτ! 11/ Σου ζητώ , μια και τόφερε η κουβέντα, ένα νέο εμπορικό λιμάνι ! Ετσι που το κάναμε το υφιστάμενο, δεν εξυπηρετεί , και μας είναι πρόβλημα! Το θεωρείς λογικό να επιδιώκουμε να φέρνουμε υψηλό τουρισμό μέσα από καλαμπόκια και οικοδομικά υλικά! Βλέπεις να είναι σωστό ,τα φορτηγά να περνούνε μέσα από τα μαγαζιά και την πόλη ! Γι αυτό σου λέω, φέρε μας ένα άλλο ,{ εμπορικό}, λιμάνι ,προς τα δυτικά της πόλης, ώστε να μπορέσουμε να μιλούμε για υψηλό τουρισμό ,για πεζοδρομήσεις και για βιώσιμη κινητικότητα στον τόπο μας. 12/ Σου ζητώ να «επιβάλλεις», { Αγιος είσαι και μπορείς !}, την λύση του κυκλοφοριακού και την επίτευξη της βιώσιμης κινητικότητας στην πόλη {και όχι μόνο!}. Πες τους ,ότι χωρίς μαζική μεταφορά δεν γίνεται τίποτα! Εξήγησε τους , ότι γκαράζ χρειάζονται παντού στην πόλη {και στις γειτονιές ,και στους οικισμούς!}, πλην του κέντρου της πόλης! Εκεί στο κέντρο, χρειάζεται «τοπικό» πάρκινγκ, για να αδειάσουν οι δρόμοι από τα τοπικά οχήματα { των κατοίκων}. Ακόμα «φώτισε» τους να μην κτίζουν ,ό,τι απόμεινε άκτιστο ,γιατί όπου νάναι θα πρέπει να αρχίσουν να γκρεμίζουν τα κτισμένα ,για ν αναπνεύσουμε! 13/ Σου ζητώ, (δεν ξέρω αν είσαι παναθηναϊκός όμως το πράσινο είναι υγεία και πολιτισμός), να καταπρασινίσεις την πόλη! Ξέρεις εσύ πόσες δυνατότητες υπάρχουνε , πέραν από την ύπαρξη ή ανυπαρξία ελεύθερων χώρων! Υλοποίησε το «θαύμα» των κρεμαστών κήπων της Βαβυλώνας και στον τόπο μας! { μην αφήσεις ούτε κολώνες, ούτε μπαλκόνια, ούτε ταράτσες, ούτε λεωφορεία ούτε τοίχους κλπ που να μην πρασινίσουν,(με φυτά εννοώ!)}. Ενεργοποίησε τις τοπικές δυνάμεις να φυτεύσουν «παντού» ,μέσα και έξω από την πόλη, στις γειτονιές ,στα χωριά μας ,στην ύπαιθρο! 14/ Σου ζητώ να «φωτίσεις» τους αρμοδίους να δρομολογήσουν και να υλοποιήσουν το γνωστό παληό σύνθημα για τα γυμναστήρια, στην σχολική στέγη, και να φέρουν τις σχολικές μονάδες στις γειτονιές και στα χωριά μας, ώστε «κάθε γειτονιά το σχολείο της» , μειώνοντας έξοδα ,ταλαιπωρίες ,μετακινήσεις ,κινδύνους κλπ των παιδιών και των γονιών. 15/ Σου ζητώ να αποκαταστήσεις τις οικονομικές σχέσεις του δήμου με τους δημότες! Είναι άσχημο ,να πληρώνουν κάποιοι τις υποχρεώσεις των άλλων! (και τα δάνεια που παίρνει ο δήμος ,για να «καλύψει» αυτά που δεν εισέπραξε, οι ίδιοι «κάποιοι» τα πληρώνουν)! Φώτισε λοιπόν ,και «άνοιξε» τον δρόμο, για να φτάσει ο δήμος στα λεφτά «του»! 16/ Σου ζητώ να κατέβεις στην παληά πόλη μας, να δεις τα χάλια» μας! Αποκατάστησε το λεξικό του Μπαμπινιώτη ,γιατί εμείς εδώ έχουμε «δικό μας» λεξικό! Κάτσε και έλεγξε κάποια πράγματα, γιατί «δεν πάμε καλά». Δακτύλιος , {δες πόσοι ,ποιοι και γιατί έχουν ελευθέρας!},καταλήψεις [ δες πόσοι ,ποιοί και γιατί λογίζονται ιδιοκτήτες του κοινόχρηστου χώρου!}, ηχορύπανση { άκουσε ποιοι ,γιατί και μέχρι πότε θα έχουν σε ισχύ την «άδεια από τη Σημαία»!}, ωράριο [ έλεγξε ποια ρολόγια «σταματούνε» ,και υπερβαίνουν τα απλά δικά μας ρολόγια!},κλπ κλπ Επειδή θα «φωνάζει» ο αρχισυντάκτης που θα δημοσιεύσει την επιστολή μου, για τον χώρο που θα απαιτήσει, σταματώ εδώ , μα πιστεύω ,πως κατάλαβες τι σου ζητώ και για όλα τα υπόλοιπα ,{ άλλωστε ,Αγιος είσαι ,και τα γνωρίζεις όλα!}. Σε ευχαριστώ και περιμένω…… 31-12-2010 nikninos@yahoo.gr ninos@dimotiki-kinisi.gr www.dimotiki-kinisi.gr

φρέσκιες ιδέες !

φρέσκιες ιδέες , στην μαραμένη κοινωνία μας! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Εχουμε ακούσει πολλά κατά την πολυδεκαετή παρουσία μας ,[ και προσπάθεια προσφοράς μας] στα λεγόμενα «κοινά» του τόπου μας. Το πιο …. φρέσκο, που ακούσαμε από τον αντίπαλο μας, είναι πως δεν έχουμε φρέσκιες ιδέες ,{ που προφανώς εννοεί ,ότι εκείνος έχει….}! Θα του αναδείξουμε πόσες φρεσκότατες ιδέες έχουμε καταθέσει ,και έχουμε για να καταθέτουμε,{ και μάλιστα με «δ/νσεις και τηλέφωνα»}, και για τις οποίες δεν ευθυνόμαστε εμείς αν δεν τις είδε ,δεν τις διάβασε ή δεν τις άκουσε , ούτε θα ασχοληθούμε με το «λειτουργικό του πρόγραμμα» αν αυτό δεν τις «βλέπει» { όπως θα λέγαμε για τον υπολογιστή μας}. Ας αρχίσουμε ! Ένα σημαντικότατο κοινωνικό πρόβλημα ,που έχει «μαράνει» τις κοινωνίες μας, είναι η αποξένωση των ανθρώπων. Εκεί που παληότερα κάθε γειτονιά ,κάθε χωριό ,αποτελούσε «μια οικογένεια» σήμερα καταντήσαμε να μην γνωρίζουμε ούτε τον κάτοικο της διπλανής μας πόρτας στην πολυκατοικία μας! Εκεί που παληότερα στην «ανάγκη» του καθενός «έτρεχε» ολόκληρη η γειτονιά, συνέτρεχε ολόκληρο το χωριό, σήμερα όλοι , { ή έστω, οι περισσότεροι}, «εχουμε δουλειά»! Εκεί που παληότερα ,το «βρισκούμενο» διαμόρφωνε μοναδικές παρέες , εζέσταινε την ατμόσφαιρα ,και προσέφερε μοναδικές απολαύσεις, που ελίπαναν την στερημένη ζωή των ανθρώπων, σήμερα τα παγωμένα χαμόγελα και οι επιτηδευμένες χαιρετούρες ψυχραίνουν την κοινωνική ατμόσφαιρα ενάντια στην επιμονή των περιβαλλοντολόγων που λένε πως αυξάνεται η θερμοκρασία στην γή μας. Να θυμήσουμε μερικά απ όσα έχουμε πεί ,και να πούμε τι λέμε γι αυτό το σοβαρότατο κοινωνικό , { και ανθρώπινο!} πρόβλήμα. Α/ κρητ επιθ της 23-5-07 , «ήταν κάποτε μια γειτονιά». Αναφέρεται στην π πόλη ,όπου υπήρχε η διανθρώπινη γειτονιά, που έσβησε πλέον . Ο δακτύλιος της π πόλης ,που από το 1984 {ως μέλος του νομαρχ συμβουλίου τότε} έχουμε ξεκινήσει, και οργανώσαμε το 1997 {η τότε εισήγηση-απόφαση εξακολουθεί ως σήμερα!}, επανάνθισε αυτή τη δυνατότητα. Είναι «μπαγιάτική» ΄η είναι ,αείφορα, φρέσκια αυτή η άποψη; Β/ κρητ επιθ 12.6.07 , « ας ήτανε αληθινό ,και γιατί να μην είναι!» Αναφέρεται στην κυκλοφοριακή οργάνωση ,[ μαζική μεταφορά κλπ], που πρώτος επέμενα και ακόμη ,[σαν τον Γαλιλαίο!], επιμένω. Είναι «μπαγιάτικη» ,ή αείφορα φρέσκια αυτή η άποψη ; Γ/ βήμα της 8.12.1988, « ανάγκη για δημοτική κίνηση, οι δημότες να στρατευθούν στα τοπικά προβλήματα»! Αναφέρεται στην ανάγκη συμμετοχής και συνεργασίας των πολιτών στα τοπικά θέματα. Αυτό δεν λέμε, όλοι, ακόμη και σήμερα ! Είναι «μπαγιάτικη» ή φρεσκότατη και αειφόρος αυτή η άποψη ; Δ/ κρητ επιθ 8.5.07 «τοπικά συμβούλια νεολαίας και γερουσίας». Αναφέρεται στην σύνθεση τοπικών ,{ανά δήμο}, συμβουλίων από εκπροσώπους της γ΄ηλικίας ,{με τις τεράστιες γνώσεις και εμπειρίες!}, που να εισηγούνται , στον δήμο, δράσεις και προτάσεις για τα θέματα της πόλης. Ιδιας φιλοσοφίας είναι και η πρόταση μας, { ρεθ νέα της 9.7.09, «ανεκμετάλλευτο τεράστιο δυναμικό», που αναφέρεται στην χρησιμότητα της αξιοποίησης όλων των συμπολιτών συνταξιούχων που μπορούν να προσφέρουν ανεκτίμητες υπηρεσίες στον τόπο ,με την εμπειρία και τις γνώσεις τους . Δεν είναι μια φρέσκια και αειφόρα χρήσιμη αυτή η πρόταση! Ε/ ρέθεμνος της 23.5.09, και κρητ επιθ της 23.5.09,«ακαθάριστο εθνικό εισόδημα ,ή ακαθάριστη εθνική ευτυχία»! Αναφέρεται στην ανθρώπινη ευτυχία που έχει περιθωριοποιηθεί από τις οικονομικίστικες παραμέτρους οι οποίες «κυβερνούν» τα πάντα. Είναι «μπαγιάτικη», ή απόλυτα φρέσκια τούτη η άποψη που βάζει μπροστά τον άνθρωπο και παραμερίζει τις διεθνονομισματικοταμειακές απαιτήσεις και επιβολές ; Στ/ ρεθ νέα της 3.7.09 , « είναι δικός μας αυτός ο τόπος»! Αναφέρεται στην ανάγκη να «αφυπνισθούμε» και να «ζήσουμε» την πραγματικότητα με τις ανθρώπινες διαστάσεις και ιδιότητες της. Ζ/ κρη επιθ +ρεθ νέα της 9.1.09, «η ώρα του πολίτη». Αναφέρεται στην καθιέρωση ,πριν την συζήτηση των θεμάτων ημερήσιας διάταξης, στο δημοτικό συμβούλιο, θεμάτων που να βάζουν οι, πολίτες του δήμου! Είναι «μπαγιάτικη» αυτή η πρόταση ,ή είναι πρωτοπορειακή ,ουσιαστική και πολύ «φρέσκια»; Η/ κρ επιθ 13.11.07 .πρόταση μας στο ΔΣ, «ανάρτηση πινακίδας ,πίσω από το προεδρείο, για τα μέλη του ΔΣ, αυτήν την πόλη την δανεισθήκαμε από τα παιδιά μας»! Αναφέρεται στην χρησιμότητα ,να το θυμούνται αυτό ,όλοι οι δημοτ σύμβουλοι, στις αποφάσεις που ψηφίζουν! Θα μπορούσα να καταθέσω εκατοντάδες τέτοιες φρέσκιες ιδέες, γιατί ,πραγματικά, υπάρχουν και είναι κατατεθειμένες σε χιλιάδες δημοσιεύματα μας, στα οποία , { επί δεκαετίες!}, διοχετεύουμε τις σκέψεις και τις απόψεις – προτάσεις μας. Δυστυχώς στα αρμόδια όργανα ,όπου είναι πρωτοκολλημένες, υπάρχουν ανεξάντλητα «συρτάρια» και «ράφια» όπου… αποτίθενται! Στην χώρα μας , « είσαι ο,τι δηλώσεις», και ο καθένας μας μπορεί να λέει ο,τι θεωρεί, όμως η αλήθεια ,πάντα, είναι μια και μοναδική! Εμείς έχουμε ιδέες ,άσχετα αν κάποιοι τις χαρακτηρίζουν όπως νομίζουν, και αυτή είναι η αλήθεια! Το δυσάρεστο , για τον τόπο μας, είναι πως ,ακόμα και οι παληές ,{χρονικά!} ιδέες μας, είναι επίκαιρες και φρέσκιες διαχρονικά, διότι κάποιοι τις θεωρούν σαν «μπαγιάτικες» και δεν τις αξιολογούν ,μόνον τις … προσπερνούν! 30-11-10 www.dimotiki-kinisi.gr ninos@dimotiki-kinisi.gr

αγαπητέ δήμαρχε Γιώργο !

ανοικτή επιστολή Νίκου Νίνου επικεφαλής μείζονος μειοψηφίας δήμου Ρεθύμνου [ σε ύφος χιουμοριστικό] αγαπητέ δήμαρχε Γιώργο ! Διάβασα τις παρατηρήσεις σου και το , ( σύνηθες πλέον!), «ψάλσιμο» σου, και επίτρεψε μου να σου ανταπαντήσω με δυό λόγια : 1/ Όταν μετέχεις σε μια εκλογική διαδικασία, όλα τα αποτελέσματα είναι πιθανά, και οφείλεις να τα αποδέχεσαι απλά και … στωικά! Αρα , (μην ανησυχείς!), δεν υπάρχει καμιά θλίψη, ούτε κανένα …γέννημα της. 2/ Μια και γνωρίζεις από αρχαία, (όπως θέλεις να δείξεις με το χρησιμοποιούμενο γνωμικό ), θάπρεπε να γνωρίζεις και όλα εκείνα τα γνωμικά ,που λέγανε οι αρχαίοι σοφοί μας για τους ηγέτες! Ισως σε κάποια να εύρισκες το … νούμερο των χεριών σου, και να ήσουν πιο συγκρατημένος στα όσα με … φιλοδώρησες! 3/ Αφού εσύ λές ότι είσαι υπέρ της αμοιβής των αιρετών, τι να προσθέσω εγώ ο … λαϊκιστής! Ας κρίνουν οι υφιστάμενοι τις συνέπειες αυτής της άποψης σου, συμπολίτες ,που βλέπουν αυτές τις δύσκολες εποχές, να μισθοδοτούνται οι αιρετοί της πλειοψηφίας ,όταν παίρνουμε δάνεια για να πληρώνουμε ,ακόμη και, το προσωπικό! 4/ Μήπως υπερίπτασαι της πραγματικότητας, λόγω ,( εγώ δεν ξέρω από γνωμικά , και θα στο πω …λαϊκά!), ενδεχόμενου «καλαμοκαβαλήματος» ένεκα της «μέθης» εκ του υπερβολικού αποτελέσματος ; Πότε αποδοκιμάσθηκα και από ποιόν ,όταν τιμήθηκα επί 6 θητείες για τον δήμο, όταν τιμήθηκα επί 8 θητείες στο τεχνικό επιμελητήριο ,όταν τιμήθηκα επί 6 θητείες στο ΕΒΕ Ρεθύμνου, όταν τιμήθηκα σε αθλητικά σωματεία ,σε συλλόγους γονέων σε κοινωνικούς συλλόγους, σε βουλευτικές εκλογές και σε κάθε είδους εκλογές όπου συμμετείχα όλα αυτά τα 40 χρόνια που προσπαθώ να προσφέρω στον τόπο μου! Αν εννοείς τις δυό τελευταίες εκλογές, που σε αναδείξανε νικητή, και «έχασα» εγώ, αν έκανες σωστή αξιολόγηση των δεδομένων,,(πιστεύω ,ότι), θα είχες άλλη άποψη! Οσο αφορά την φρεσκάδα ιδεών και προτάσεων, αρκεί να σού επισημάνω ,ότι όλα όσα έχω πεί και όσα έχω γράψει , και όσα λέω και προτείνω, είναι ολόφρεσκα και πάντα επίκαιρα και σοβαρά! Αν θέλεις ,όρισε μια δημόσια συζήτηση να τα …φρεσκάρουμε ,γιατί ίσως χρειάζεται μια ανακεφαλαίωση τους και μια επανάληψη τους! 5/ Οσον αφορά στα προεκλογικά έξοδα μου ,δεν είναι δύσκολο ,( δες όλες τις , τοπικές εφημερίδες), να δεις ,ότι ο συνδυασμός μας ήταν ο φτωχότερος όλων! Δυό, μόνον, δημοσιεύσεις έγιναν στο τέλος ,όταν όλοι οι αντίπαλοι συνδυασμοί είχατε διαφημίσεις όλη την περίοδο! Μήπως δεν το πρόσεξες! Τότε γιατί μας κατηγορείς ; 6/ «Αγαπητέ Γιώργο χάσαμε» , όμως μπροστά μας έχουμε υποχρεώσεις και πολλή δουλειά! Οι συμπολίτες μας περιμένουν πολλά από μας! Το , «από μας», σημαίνει από μας όλους που θα στελεχώσουμε τον νέο δημοτικό συμβούλιο! Αρχισες με επίδειξη υπεροψίας ,και δεν τόκανες καλά! Αφησε τα γνωμικά και τις «κορώνες», ανασκουμπώσου, και σκύψε στα προβλήματα του δήμου και των συμπολιτών μας, γιατί αυτή ,( μόνον ), είναι η υποχρέωση σου! Την προεκλογική περίοδο έκανες περιοδείες και πέρασες από παντού ,όμως δεν κάθησες να συζητήσεις πουθενά. Εμείς καθήσαμε και συζητήσαμε , «με τις ώρες», στα χωριά του νέου δήμου μας, και καταγράψαμε τα σοβαρά προβλήματα των συμπολιτών μας,[ μέχρι του έσχατου βαθμού της «επιβίωσης»], τα οποία υποχρεούμαστε να αντιμετωπίσουμε και να λύσουμε! Στην υποχρεωτική μας αυτή προσπάθεια , όλοι χρειαζόμαστε, και οφείλουμε να καθήσουμε στο ίδιο «τραπέζι», να συνεργασθούμε και να βρούμε απαντήσεις στα αγωνιώδη ερωτήματα των πολιτών του δήμου μας. Αφησε ,λοιπόν, αυτά που είπες και «κάθησε» να συνεργασθούμε! Είναι αυτονόητη υποχρέωση σου! Με συναδελφική εκτίμηση Νίκος Νίνος, ανθυποψήφιος σου, επικεφαλής ,σήμερα, της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου , και επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο νέο δημοτικό συμβούλιο Ρεθύμνου 16-11-2010 www.dimotiki-kinisi.gr/ εκλογές 2010

αισθητική πόλης και χωριών μας

5) αισθητική της πόλης . Η πόλη και η γενικότερη περιοχή του δήμου μας, χρειάζεται μια νέα θεώρηση για την αισθητική που πρέπει να παρουσιάσει. Εως σήμερα η δημοτική αρχή δεν ασχολήθηκε καθόλου με την παράμετρο της αισθητικής της πόλης και των οικισμών μας, ενδεχομένως επειδή δεν αξιολόγησε κανείς την σημασία της, τόσο για την ποιότητα ζωής των πολιτών όσον και για την οικονομικοκοινωνική ανάπτυξη του τόπου μας. Εμείς βλέπουμε την αισθητική ,στην περιοχή μας, σαν μια ουσιαστική παράμετρο της συνολικής προσπάθειας , που απαιτείται, για να πάει ο τόπος μας μπροστά! 5-α/ Η αισθητική των οικιστικών συνόλων μας, αφορά στα υπάρχοντα και στα μελλοντικά κτίσματα τους. Υπάρχουν γενικές νομικές διατάξεις ,που προδιαγράφουν μίνιμουμ απαιτήσεις για τα κτίρια. Υπήρξαν αξιόλογα κτίρια ,τα οποία «θυσιάσθηκαν» και αντικαταστάθηκαν με «νέα», και έμειναν κάποια ακόμη ,τα οποία χρειάζεται να «κρατήσουμε» σαν αρχιτεκτονική κληρονομιά μας. Εμείς πιστεύουμε ,ότι χρειάζεται για κάθε οικιστικό σύνολο, μια ευρεία και ουσιαστική συζήτηση , με κύρια την συμμετοχή των ιδιοκτητών κάθε περιοχής, ώστε να καταλήξουμε σε στόχους ,και στην συνέχεια ,όλοι μαζί, να προσπαθήσουμε για την υλοποίηση τους. Η στρατηγική που θα ακολουθηθεί ,θα ξεκινά από τον ειλικρινή διάλογο, χωρίς προκαθορισμένα ζητούμενα, θα λειτουργεί με την ενεργό και ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών , και θα ολοκληρώνεται με τον δημόσιο απολογισμό και την κριτική του αποτελέσματος. Πρέπει να επισημανθεί ,και αυτό να αποτελέσει την ουσιαστική αποδοχή και συμφωνία όλων μας, ότι το χωριό μας, η γειτονιά μας, η πόλη μας, ανήκει σε μας, και επομένως είναι υποχρέωση και δικαίωμα μας να ενδιαφερόμαστε , ενεργά, για το παρελθόν για το παρόν και για το μέλλον του. Ο δήμος , η δημοτική αρχή, είναι ο εισηγητής ,ο εκάστοτε διαχειριστής, και αυτήν την πραγματικότητα πρέπει να υπηρετήσει ,όσο πληρέστερα και καλλίτερα μπορέσει. 5-β/ Η αισθητική των οικιστικών μας συνόλων, αφορά και στους κοινόχρηστους και στους κοινωφελείς χώρους, η ποσότητα ,η ποιότητα και η επάρκεια των οποίων, επιρρεάζει και οριοθετεί την ποιότητα ζωής των πολιτών και την σωστή λειτουργικότητα των περιοχών τους. Μια σωστή ,και ρεαλιστική, πολεοδόμηση των οικισμών μας, μέσα από συζητήσεις και διάλογο με τους ιδιοκτήτες του κάθε , υπό πολεοδομική μελέτη, οικιστικού συνόλου, μπορεί να ικανοποιήσει αυτήν την παράμετρο βελτίωσης της αισθητικής της κάθε περιοχής. Η αστική και η περιαστική δημοτική περιουσία, μπορεί ,και πρέπει ,να αξιοποιηθεί και να χρησιμοποιηθεί ,για την βελτίωση του κάθε οικιστικού συνόλου, τόσο στην πόλη όσο και στους οικισμούς μας. Είναι αναγκαίο ,εμείς οι πολίτες να ανακαταλάβουμε την πόλη μας, και να σταθούμε ενεργοί πολίτες, έχοντας λόγο, άποψη, κρίσεις, και συμμετοχή ! 5-γ/ Η αισθητική δεν πρέπει να είναι ,μόνον, αποτέλεσμα μελετημένων και συμφωνημένων σχεδιασμών και στόχων, αλλά ταυτόχρονα , οι προσπάθειες που θα γίνουν, πρέπει να «αξιοποιήσουν» και να αναδείξουν και την προσωπική «πινελιά» που μπορούν να δώσουν, και θα δώσουν, τα ίδια τα νοικοκυριά. Ετσι ,είναι χρήσιμο να δρομολογηθούν ,και να υλοποιηθούν, ατομικές πρωτοβουλίες που θα βελτιώσουν και θα επαυξήσουν το σχεδιασμένο επίπεδο αισθητικής. Αλλωστε τα οικιστικά μας σύνολα είναι «ζωντανοί οργανισμοί» και πρέπει τούτη η πραγματικότητα να αναδεικνύεται και να επιδεικνύεται. Να επισημάνουμε ,ότι ακόμη και η αυλή του οποιουδήποτε σπιτιού είναι στοιχείο αισθητικής του οικιστικού συνόλου στο οποίο ανήκει! Αρα μια περιποιημένη και ενδιαφέρουσα αυλή ,κοσμεί την ιδιοκτησία όπου ανήκει, αλλά βελτιώνει ,ουσιαστικά, και την συνολική αισθητική της γειτονιάς στην οποία ανήκει. 5-δ/ Ισως κάποιοι θεωρήσουν σαν υπερβολική την κουβέντα για χρήση διαφόρων εικαστικών έργων, στην επιθυμία και επιδίωξη για αναβάθμιση της αισθητικής των οικισμών και της πόλης μας. Όμως , στην πραγματικότητα, αυτή η πρόταση είναι πολύ ρεαλιστική και τα αποτελέσματα της υλοποίησης της ,θα είναι ουσιαστικά . Εμείς πιστεύουμε ,ότι ,και πρέπει και μπορούν, να συμμετάσχουν στην βελτίωση των οικιστικών μας περιοχών, έργα γλυπτικής ,που θα στηθούν σε κατάλληλα σημεία τους , με αντίστοιχα θέματα, κατά περιοχή όπου θα τοποθετηθούν. Υπάρχουν αξιόλογοι άνθρωποι στον τόπο μας, που θα βοηθήσουν όλη αυτή τη διαδικασία, και υπάρχει ο καλλιτεχνικός Σταθμός ,τον οποίο φιλοξενεί ο δήμος μας, και ο οποίος μπορεί να υλοποιήσει τις αποφάσεις μας. Αλλωστε στις «κρούσεις» ,που είχαμε κάνει ,η Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών,( στην οποία ανήκει ο καλλιτεχνικός Σταθμός), δεν είχε αρνηθεί αυτή τη συνεργασία-προσφορά της. Απλά, οι δημοτικές αρχές δεν είχαν ενδιαφέρον να περπατήσουν τέτοιες δράσεις! 5-ε/ Είναι αλήθεια ,δυστυχώς, ότι η σημερινές πόλεις, έχουν «απομακρυνθεί» από την φύση! Γι αυτό και έχει επιδεινωθεί η ποιότητα ζωής των πολιτών τους. Μια προσπάθεια ,που «να φέρει την φύση μέσα στην πόλη», σίγουρα είναι προς την σωστή κατεύθυνση. Εμείς , θα «πλημμυρίσουμε» την πόλη και τους οικισμούς μας ,από φύση, με την έννοια ,πως θα απλώσουμε πράσινο και χρώματα+αρώματα (λουλουδοφυτεύσεις),σε κάθε διατιθέμενη «ικμάδα» ελεύθερου χώρου, εξαντλώντας κάθε διατιθέμενη ιδεογνωσία ! Υπάρχουν εμπειρίες και παραδείγματα υλοποίησης, από πληθώρα δυνατοτήτων, για να επιτύχουμε το «άπλωμα» της φύσης σ’ όλη την πόλη ,σε όλους τους οικισμούς μας. Μπορούμε να πρασινίσουμε και να φυτεύσουμε τα κτίρια ,( ταράτσες ,τοίχους κλπ), μπορούμε να πρασινίσουμε και να φυτεύσουμε τα μπαλκόνια και τις βεράντες, μπορούμε να πρασινίσουμε ,και να χρωματίσουμε με λουλούδια ,κάθε κατακόρυφο στοιχείο ,( κολώνες, στύλους κλπ), διαμορφώνοντας κρεμαστούς κήπους! Μπορούμε να πρασινίσουμε τα μέσα μεταφοράς, μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλές δράσεις, και να βελτιώσουμε την αισθητική του αστικού μας χώρου, και την ποιότητα ζωής μας. 5-στ/ Η ανοχή , η αδιαφορία, και οι οποιεσδήποτε «δεσμεύσεις» και επιμετρήσεις του πολιτικού κόστους ,του δήμου, επιτρέπουν την βάναυση προσβολή της αισθητικής των δημόσιων χώρων και επιφανειών, με «ξεχασμένα» και σκισμένα πανώ και αφίσσες, με στημένα καφάσια και άλλες επινοήσεις ιδιοκτησιοποίησης του δημόσιου χώρου, κλπ Εμείς πιστεύουμε ,ότι ο δήμος οφείλει να έχει σαφέστατες θέσεις και απόψεις, να συζητά και μετά να αποφασίζει, και οι όποιες τελικές αποφάσεις, αυτονόητα, να υλοποιούνται, με συνεχή και ασυμβίβαστο καθημερινό έλεγχο των αρμοδίων δημοτικών οργάνων. 5-ζ/ Ζούμε σε μια εποχή ,οπότε πλέον ακούγονται «φωνές», για να αρχίσουμε να γκρεμίζουμε ,ό,τι χαλά την αισθητική και ζημιώνει το οικιστικό σύνολο! Μπορεί αυτό το όραμα να κοστίζει οικονομικά, να είναι δαπανηρό, όμως κάποιες φορές ,οι λύσεις των προβλημάτων και η κοινή ωφέλεια, επιβάλλουν τομές και τολμηρές αποφάσεις! Αλλωστε τέτοιες δράσεις, χρηματοδοτούνται στα πλαίσια της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης» που εμπεριέχει και την βελτίωση της αισθητικής και της ποιότητας ζωής των οικιστικών μας συνόλων. Εχει ειπωθεί ,ότι οι επόμενοι εθνικοί ευεργέτες, θα είναι εκείνοι ,που θα επιχορηγούν τέτοιες δράσεις, προς όφελος των οικισμών και των πολιτών. Τόση σημασία δίδεται σε αυτήν την παράμετρο δημοτικών παρεμβάσεων! 5-η/ Εχουν γίνει ειδικές συσκέψεις κλπ, με θέμα την βελτίωση της αισθητικής και τις παρεμβάσεις που χρειάζεται να γίνουν. Μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτήν την εμπειρία, και κάθε άλλη σχετική ιδεογνωσία, ώστε να συναποφασίσουμε ,όλοι μαζί, δράσεις για υλοποιήσεις, με στόχους την αισθητική βελτίωση του οικιστικού μας συνόλου. Υπάρχουν κατατεθειμένες προτάσεις ,αλλού, για ομορφότερες πόλεις. Είναι χρήσιμο ,να τις μελετήσουμε και αν συμφωνήσουμε με αυτές, να τις υλοποιήσουμε για τους οικισμούς και την πόλη μας. Προτάσεις ,που ακούμε για αλλού, όπως πχ να γίνει η Θεσσαλονίκη μια Βαρκελώνη, γιατί να μην τις δούμε και για τον τόπο μας! 5-θ/ Η ιδεογνωσία είναι πολύτιμη ,για κάθε παράμετρο του δήμου μας, (και όχι μόνον!). Είναι πολύ σημαντική η συλλογή κάθε πρότασης ,κάθε άποψης, κάθε ιδέας, για την αισθητική ανάπλαση και βελτίωση των οικιστικών μονάδων του δήμου μας. Ο δήμος μπορεί ,και πρέπει, να φροντίσει αυτή την «συλλογή», για μελέτη, αξιολόγηση και υλοποιήσεις. 5-ι/ Η τοπική ιστορία ,από πλευράς τοπίου, έχει εγκαταλειφθεί ,και δεν ασχολούνται , με αυτήν, οι δημοτικές αρχές. Όμως η χαμένη ταυτότητα των οικιστικών μας συνόλων, απαιτεί ,γιατί είναι χρήσιμο, ,να αναζητήσουμε τα τοπία της πόλης και των χωριών μας,( παληές φωτογραφίες, διηγήσεις ηλικιωμένων κλπ), σε μια προβληματιστική ,(στο μέτρο του εφικτού και ρεαλιστικού), επανάκτησης της παληάς αισθητικής τους. Αλλωστε οι παλαιότεροι μας ,και ομορφότερες κατασκευές είχαν και σε ανθρωπινότερες γειτονιές λειτουργούσαν την καθημερινότητα τους. 5-ια/ οι αναπλάσεις όψεων κτιρίων και η αντίστοιχη βελτίωση της αισθητικής δρόμων, είναι μια δύσκολη ,(οικονομικά!), μα πολύ χρήσιμη παρέμβαση. Ο δήμος έχει δυνατότητες ,και μπορεί, να δρομολογήσει τέτοιες δράσεις Είναι μια βελτίωση της αισθητικής, πρέπει να την εξαντλήσουμε σαν δημοτικό ενδιαφέρον, και οφείλουμε να την δούμε και να την περπατήσουμε ,όλοι μαζί! Ιδια σημασία και χρησιμότητα έχουν οι σημειακές αναπλάσεις στοιχείων του οικιστικού συνόλου ,( πχ μιας μικρής ή μεγαλύτερης πλατειούλας, ένα πλάτυσμα δρόμου, μια συνάντηση δρόμων κλπ), όπως και οι μεγαλύτερες αναπλάσεις στην πόλη και στους οικισμούς. Ολες αυτές οι παρεμβάσεις πρέπει να αποτελέσουν ,και θα αποτελέσουν, τις αναγκαίες βελτιωτικές «πινελιές» στην αισθητική των οικισμών και της πόλης μας. 5-ιβ/ Οι οικισμοί μας ,και οι γειτονιές της πόλης μας, χρειάζονται μια χωροταξική αναδιοργάνωση ,ώστε να αποκτήσουν καλλίτερη λειτουργικότητα και ομορφότερη αισθητική. Σήμερα βασικές χωροταξικές έννοιες έχουν παραμεριστεί, και όλα λειτουργούν «όπως έτυχε», χωρίς εποπτεία και χωρίς συντονισμό εκ μέρους του δήμου ώας άμεσα αρμόδιου οργάνου! Οι γειτονιές μας είναι «άχρωμες» και «αδιάφορες, διότι ποτέ ,κανείς δεν ασχολήθηκε , δεν προβληματίσθηκε, δεν ενδιαφέρθηκε. Χρειάζεται να αναλύσουμε δεδομένα, να μελετήσουμε προτάσεις, να μιλήσουμε και να συζητήσουμε με τους συμπολίτες, να καταλήξουμε σε αποφάσεις, και να υλοποιήσουμε υποδομές, έργα και δράσεις. Αξίζουμε μιας «καλλίτερης πόλης», και πρέπει να δουλέψουμε ,όλοι μαζί, για να την αποκτήσουμε! [ λέγοντας «πόλη» εννοούμε κάθε οικισμό ,κάθε γειτονιά, όλη την περιοχή του δήμου μας]. 5-ιγ/ Οι είσοδοι των οικισμών μας ,οι είσοδοι της πόλης μας, χρειάζονται την αισθητική παρέμβαση του δήμου, ώστε ,με μεγαλύτερα ή μικρότερα έργα, να σηματοδοτούν την αισθητική βελτίωση του οικιστικού συνόλου, στο οποίο εισαγάγουν. 5-ιδ/ Ο δήμος οφείλει να έχει άποψη και θέσεις, και για το μη οικιστικό περιβάλλον, που συμπληρώνει και περιβάλλει τους οικισμούς και την πόλη. Στο πλαίσιο αυτής της υποχρέωσης ,και ανάγκης, πρέπει να καταγραφεί και να διαφυλαχθεί το τοπίο, πρέπει να χωροθετηθούν οι διάφορες χρήσεις γης . Συνεπώς οφείλουμε να δούμε τα τοπικά ΣΧΟΑΑΠ, σε συνδυασμό με το ΓΠΣ του τ δήμου Ρεθύμνου, ώστε να δρομολογήσουμε την περαιτέρω πορεία του νέου ,ενωμένου, καλλικρατικού δήμου. 5-ιε/ Πλέον χάσαμε τον χρόνο ,που έχει φύγει μπροστά, και μείναμε ,είτε απλά να τον κοιτούμε , ή ,στην καλλίτερη περίπτωση, να τρέχουμε πίσω του! Όμως πάντοτε υπάρχει λύση ,αρκεί να ψάξουμε να την βρούμε. Οι αυξημένες αξίες της γης , και η υπάρχουσα έλλειψη ελεύθερης γης,( διότι ,δυστυχώς, όταν ο δήμος μπορούσε να έχει προβλέψει, δεν «έβλεπε μπροστά»),μας αναγκάζουν σε αναζητήσεις ,και, εναλλακτικών λύσεων. Ετσι ,όπως μιλήσαμε πιο πάνω για κρεμαστούς κήπους, ομοίως πρέπει να μιλήσουμε και για υπόγειες δράσεις ,που να καλύπτουν ανάγκες της πόλης και των οικισμών μας. Ετσι ,πχ, μπορούμε να αλλάξουμε την αισθητική εικόνα μιας γειτονιάς, όπου ,συνήθως, επικρατεί το αυτοκίνητο, στεφόμενοι και στην υπόγεια εξυπηρέτηση! Με την υπογειοποίηση του αυτοκινήτου, έχουμε πλήρεις δυνατότητες να αναπλάσουμε πλάτη δρόμου και πεζοδρομίων, να φυτέψουμε πράσινο και δένδρα να βελτιώσουμε την αισθητική της κάθε γειτονιάς. 5-ιστ/ Ο δήμος οφείλει να μελετά και να επιδεικνύει «γούστο» , «μεράκι» και προβληματισμό, για οποιεσδήποτε δικές του ενέργειες, που επιρρεάζουν και συμμετέχουν στην αισθητική εικόνα των οικισμών, της πόλης, των δρόμων ,των πλατειών κλπ Πχ ,ακόμη και το απλό παγκάκι ,που τοποθετείται στους δημόσιους χώρους, θα πρέπει να βελτιώνει την αισθητική του χώρου ,στον οποίο τοποθετείται! Συνεπώς ,η αισθητική του χώρου πρέπει να αποτελεί μια συνεχή μέριμνα και προσπάθεια του δήμου. 5-ιζ/ Βασικό στοιχείο μιας καλής αισθητικής είναι η ύπαρξη καλαίσθητων και επαρκών πληροφοριακών πινακίδων ,σε κάθε οικισμό, σε κάθε γειτονιά, σ ολόκληρο τον δήμο. 5-ιη/ Ο επαρκής ,σωστός και καλαίσθητος φωτισμός των κοινόχρηστων χώρων, αποτελεί μια ακόμη παράμετρο καλής αισθητικής εικόνας του οικισμού, της γειτονιάς της πόλης. Εξ ίσου σημαντικός είναι και ο κατάλληλος φωτισμός μνημειακών στοιχείων του οικισμού και της πόλης, και κάθε άλλη φωτιστική ανάδειξη. 5-ιθ/ Σημαντική παρέμβαση για την βελτίωση και επαύξηση της αισθητικής ,είναι και η ανακατασκευή ( πραγματική ή τεχνητή), μνημειακών ή ιστορικών στοιχείων της κάθε περιοχής.. 5-κ/ Μια ουσιαστική βελτίωση της αισθητικής της πόλης, είναι και η επαναλειτουργία της παληάς γειτονιάς, εκείνης της εικόνας ,( και των αντίστοιχων ευχάριστων ήχων), της υπαίθριας παρέας των γειτόνων, ( γειτόνων κατοίκων ,γειτόνων επαγγελματιών κλπ), που χάθηκε ,όπως και τόσα άλλα του «χαμένου» εαυτού μας. 5-κα/ Σπουδαία σημασία έχει για την αισθητική της γειτονιάς μας και ο τρόπος των μετακινήσεων μας, αφού το αυτοκίνητο «μας τα χαλάει όλα»! Ο δήμος έχει κυρίαρχη αρμοδιότητα ,και υποχρέωση, να συζητήσει με τους κατοίκους και τους επαγγελματίες, να ακούσει τους φορείς, και να καταλήξει στις όπτιμες αποφάσεις και την όπτιμη υλοποίηση. Το «πάντρεμμα» της εξυπηρέτησης των αναγκών της καθημερινότητας του πολίτη, και της επίτευξης μιας καλλίτερης αισθητικής στην κάθε γειτονιά, είναι ένα ζητούμενο ,που θα αποφέρει ο ειλικρινής διάλογος και η συνεργασία του δήμου με τους δημότες. 5-κβ/ Τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, καθώς και τα δίκτυα των κοινωφελών υπηρεσιών, επιρρεάζουν την αισθητική της κάθε γειτονιάς. Τουλάχιστον η επάρκεια δικτύων ύδρευσης ,και ,κυρίως, αποχέτευσης, πρέπει να είναι αυτονόητη, και να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα, όπου ,τυχόν, υπάρχει έλλειψη τους. 5-κγ/ Οι οποιεσδήποτε ρυπάνσεις, οποθενδήποτε προέρχονται, είναι μειωτικές της αισθητικής , για κάθε γειτονιά. Αποτελεί υποχρέωση ,( και νομική!), του δήμου να αντιμετωπίσει και να εξαλείψει κάθε πηγή ρύπανσης, προστατεύοντας την υγεία των πολιτών, και την αισθητική του τόπου τους. 5-κδ/ Στην αισθητική του οικισμού και της κάθε γειτονιάς έχει ιδιαίτερη συμμετοχή η ανθρώπινη παρουσία και συμμετοχή. Η ανθρώπινη λειτουργία μέσα στον χώρο της γειτονιάς, τονώνει κάθε αισθητική παράμετρο, και βελτιώνει το αποτέλεσμα κάθε άλλης παρέμβασης-προσπάθειας. Χρειάζονται λοιπόν όλες εκείνες οι δημοτικές δράσεις που θα ξαναφέρουν τον κάτοικο στον οικισμό του, που θα αποκαταστήσουν τα παληά κλειστά σπίτια, που θα ελαχιστοποιήσουν τα ,τυχόν υπάρχοντα, ερείπια εγκατελειμμένων σπιτιών. .

δυό λευκές οπτασίες ! (σουλατσάρουν στην παραλία....)

οι δύο λευκές …οπτασίες ! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Μόνιμο παράπονο των σχετιζομένων με τον τουρισμό συμπολιτών μας, είναι ,η ελλιπής διαφήμιση , που δεν κάνουν οι αρμόδιοι φορείς, στην οποία αποδίδουν ,σε σημαντικό ποσοστό, την φθίνουσα τουριστική πορεία της περιοχής μας. Δεν θα θέλαμε ,στο παρόν σημείωμα μας, να αξιολογήσουμε την ακρίβεια ή όχι τούτης της εκτίμησης, και θα αρκεσθούμε να …αποδείξουμε ,πως άλλα μας φταίνε, με τα οποία δεν ασχολούμαστε ούτε τα αξιολογούμε ,ενώ έχουν τεράστια ,και …. σίγουρη ,σημασία και βαρύτητα! Ας μεταφερθούμε ,νοερά, σε μια όμορφη και ήρεμη καλοκαιρινή ημέρα της πόλης μας. Ας μεταφερθούμε , στην πανέμορφη «νύφη» μας, την απολαυστική παραλία μας. Εκατοντάδες πολύχρωμες ομπρέλες, είναι παρατεταγμένες , κατά ομοιόχρωμες ομάδες, στην αμμουδιά μας, και στεγάζουν ισόποσα μισόγυμνα ανθρώπινα κορμιά, τα οποία απολαμβάνουν την καλοκαιρινή χαλάρωση τους, που διαχέεται στην ατμόσφαιρα, πλουσιοπάροχα, από τον καλό Θεό του Ρεθύμνου. Άλλες εκατοντάδες συνάνθρωποι μας, κάθε ηλικίας και τόπου προέλευσης, πλατσουρίζουν στα ολόδροσα νερά της παραλίας μας, και άλλοι σουλατσάρουν ευδιάθετα στην βρεγμένη παραθαλάσσια αμμογραμμή. Μέσα στη θάλασσα, λίγα μέτρα από την αμμογραμμή, δύο λευκές ….οπτασίες σουλατσάρουν ,χορεύοντας στον ράθυμο ρυθμό του ανεπαίσθητου κυματισμού της θάλασσας, λες και μας κοροϊδεύουν ,που επιτρέπουμε την ύπαρξη τους. Τις παρακολουθούμε …. μαγεμένοι από την Κίρκεια χάρι τους και την ομορφιά των κινήσεων τους, μια μαγεία που όμοια της μόνο η φύση ξέρει να δημιουργεί. Δύσκολα ελευθερώσαμε την σκέψη μας ,από τα πλανευτικά δίχτυα τους, και δύσκολα διώξαμε την αφαίρεση που αυτές οι εξαίσιες οπτασίες απλώνουν σε όλους. Αποδρασμένοι από τούτη την φυλακή, στραφήκαμε στο ψάξιμο της καταγωγής τους. Να γεννήθηκαν από κάποιο πλεούμενο , σε κάποιο πέλαγος, από όπου ,σαν τις γοργόνες , ιππεύοντας στα κύματα, να έφτασαν στον τόπο μας ; Να γεννήθηκαν σε κάποιο ρέμμα του τόπου μας, όπου ο κακός γεννήτορας τους απαλλάχθηκε από την ύπαρξη τους, και από κεί, ιππεύοντας τα ορμητικά ρυάκια του χειμώνα, να κατέληξαν στην θάλασσα, όπου σήμερα απολαμβάνουν την δροσιά της στην όμορφη παραλία μας ; Να γεννήθηκαν από κάποιο κακό συμπολίτη, ο οποίος αφού πήρε την εξυπηρέτηση τους στο κουβάλημα κάποιων τροφίμων, στην συνέχεια τις άφησε έκθετες στην αμμουδιά, όπου τις βρήκε και τις απήγαγε κάποιο νυχτερινό κύμα, και εκείνες μόλις κατάφεραν να δραπετεύσουν ξαναγύρισαν στην αμμουδιά ψάχνοντας τον αφέντη γεννήτορα τους, ‘ομοια όπως τα έκθετα σκυλιά ξαναγυρίζουν στο «σπίτι» τους ; Σίγουρα οι δυό λευκές οπτασίες , που λικνίζονται μπροστά μας, έχουν την δική τους ιστορία! Όμως έχουν , όπως όλα τα … ωραία, και τις συνέπειες τους. Δεν είναι όμορφο, δεν είναι ανεκτό, δεν είναι υγειινό, δεν είναι … τουριστικό, αυτές οι λευκές οπτασίες , αυτές οι «αγνωστες» και «αυθαίρετες», αυτές οι «αλήτισσες» των θαλάσσιων δρόμων, να περιφέρονται ασύδοτες ανάμεσα στους ανθρώπους και να έχουν την αναίδεια να «χαϊδεύουν» νωχελικά τους κολυμβητές! Κάποιος θάπρεπε να τις είχε συλλάβει , να τις είχε περιορίσει στον δικό τους χώρο, εκεί που ανήκουν. Εδώ δεν στέκουν επιφυλάξεις αντιρατσισμού, και αντιρρήσεων για τον αποκλεισμό τους, διότι πρόκειται περί θέματος δημόσιας υγείας ,και όχι μόνον! Παραδόξως ,τούτες οι πλανεύτρες οπτασίες , σουλατσάριζαν επί ώρες, και δεν ενοχλούσαν κανένα, λες και ήταν αόρατες! Να υποθέσουμε ,ότι υπάρχει κάποιου είδους «ανοσία» σε τέτοιες ενοχλητικές παρουσίες, και τις αποδεχόμαστε ως φυσιολογικές, να υποθέσουμε, ότι όλοι θεωρούν πως υπάρχουν άλλοι ,οι οποίοι σαν αρμόδιοι μηχανισμοί θα έλθουν και θα επιπέσουν για να τις εξαφανίσουν ,να υποθέσουμε ότι μας έχει κατεξουσιάσει η παραλιακή ραθυμία και δεν επιτρέπουμε σε καμιά ενόχληση να μας την διαταράξει! Ο,τι και αν συμβαίνει, η αλήθεια η ανάγκη και η υποχρέωση είναι μόνον μία. Να εξαφανιστούν οι …. επιδρομείς! Τα τηλεφωνικά τέλια, πήγαν και γύρισαν, και μετέφεραν την «εισαγγελική» εντολή! Μέσα σε λίγα λεπτά, οι λευκές αλήτισσες «συνελήφθησαν» και οδηγήθηκαν στον σκουπιδοντενεκέ, εκεί όπου ανήκαν! Απολογίζοντας τούτη την πραγματική ιστορία, θα θέλαμε να κάνουμε δυό επισημάνσεις. α/ όση διαφήμιση και αν κάνουμε, όσα δισεκατομμύρια και αν ξοδέψουμε, όλα «πνίγονται» σε τέτοιες ιστορίες! Και ξέρουμε όλοι ,πόσο μας δυσφημούν οι πνιγμοί. β/ η απλή χειρονομία ,της άμεσης «σύλληψης» αυτών των δύο ανεπιθύμητων «επισκεπτών» της παραλίας μας, «κοστίζει» ένα λεπτό χρόνου! Η αρνητική εικόνα της ενοχλητικής παρουσίας των επιπλεουσών πλαστικών σακκουλών, μπορεί να «ταξιδεύει» ,στους «αιώνες», δυσφημώντας , αδίκως, την καθαριότητα της θάλασσας μας, ζημιώνοντας μας απεριόριστα!. Ας αξιολογήσουμε τα πράγματα και ας κάνουμε , όλοι μας, τα αυτονόητα. 1-7-2010 www.dimotiki-kinisi.gr

ανησυχώ !!!!!

ΑΝΗΣΥΧΩ ! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου Οταν ,και αν, στρέψουμε τη ματιά μας «προς τα κάτω» ,και κάνουμε την (πραγματική) υπέρβαση προς μια εσωστρεφική ενατένιση της «πεζής» και «γυμνής» πραγματικό τητας, της απαλλαγμένης από οποιαδήποτε χρυσόσκονη ωραιοποίησης και φτειασίδω σης, τότε διαχεόμαστε από ένα απέραντο άγχος ανησυχίας και φόβου, φτάνοντας μέχρι ,(ή και πέραν ακόμη), τα σύνορα ενός επιρρεασμικού πανικού! Λένε ,ότι η σημερινή εποχή είναι επιρρεασμένη ,από τις ατέρμονες ηλεκτρονικοϋπολογιστικές δυνατότητες, με τις οποίες μπορούμε τις οποιεσδήποτε ,τις οσεσδήποτε και τις οπουδήποτε απεριόριστες περιπλανήσεις σε ιδεατούς κόσμους και σε νιρβανικές ψευτοπραγματικότητες. Αυτή η επιδημιολογική φυγή από την «ξερή» και «σκληρή» πραγματικότητα, αφήνει πίσω της όλες τις πραγματικές παραμέτρους και αποκλείει όλα τα σχετικά εισερχόμενα μηνύματα της ενημέρωσης και της πρόσκλησης σε προσπάθειες και ενεργοπολιτική. Υπάρχει ,μια πυκνή καταιγισμική νέφωση , η οποία καταπλακώνει τον συναισθηματισμό μας , και μας ωθεί στις αγκάλες του διαδικτυακού «αλκοολισμού», όπου δραπετεύουμε ,και πραγματικά, «ξεχνιόμαστε» , αφήνοντας πίσω μας, σε άλλο χώρο, όλα τούτα τα «δαντικά» προβλήματα και προβληματισμούς! Αναπολώντας στην ιστορία, βρίσκουμε ,ότι τέτοιες αρνητικές καταστάσεις δεν είναι πρωτοφανείς. Αντίστοιχες είναι και οι χριστιανικές αλήθειες, κατά τις οποίες ο Μεσίας ανάλαβε την θεϊκή Του Πορεία για να σώσει τον κόσμο από τις αμαρτίες του (με την ευρύτατη έννοια της λέξης αυτής!). Οι πιο προχωρημένοι ,(κατά την ηλεκτρονικοϋπολογιστική έννοια), βρίσκουν ,και αναλύουν, ακόμη και σενάρια ,ενός μεθοδευμένου «αφοπλισμού» των κοινωνιών , ώστε να «κοιμούνται ήσυχοι» αυτοί που διαφεντεύουν τον κόσμο ,απαλλαγμένοι από τον τρομερό κίνδυνο του υπερόπλου ,που ονομάζεται «οργή λαού, φόβος Θεού»! Σήμερα είναι διάχυτη μια «απιστία» προς όλα και προς όλους! Οι τεχνητοί «φωτισμοί» είναι μια τραγική καθημερινότητα ,και τα αμέτρητα φουσκωμένα «μπαλόνια» ,πνίγουν και περιορίζουν στις τελευταίες στάθμες υπάρχοντος «οξυγόνου»,όσους επιμένουν στον φυσικό φωτισμό και δεν «θαυμάζουν» τις γαλοπουλικές φουσκοφτεριές. Πολλά «καράβια» κυβερνιώνται από «πτυχιούχους» σημαιοκρατήσεων, και πολλά κυβερνητικά γραφεία, κάθε επιπέδου εξουσίας, φεουδοπαραχωρήθηκαν σε κομματικούς πολεμιστές , ενώ οι απόφοιτοι των παραγωγικών σχολών ικανότητας και αξιοσύνης, περιορίζονται στην άγονη ανεργία. Τα διάφορα «κανάλια» Βενετιοποίησαν την οικονομική ζωή, και τα πολιτικοοικονομικά αλισφερίσια ,που σαν τα σκουλίκια κατατρώγουν τις ρίζες της κοινωνίας και της οικονομίας, συνεχώς ξεφυτρώνουν στους αγρούς της καθημερινότητας, ίδια όπως τα ζιζάνια στα χωράφια. Το καράβι της οικονομίας μας, φυσιολογικά, το έρριξαν στις «Πόρτες» της αρνητικής αυτής πραγματικότητας, και τώρα όλοι μας «κρεμόμαστε» στις «κουπαστές» περιμένοντας την εξ ύψους βοήθεια και σωτηρία μας! Τα λόγια έχουν χάσει το περιεχόμενο τους ,( άλλα λέμε και άλλα …εννοούμε!), και χρειάζεται νέο «λεξικό» για να μπορούμε να καταλαβαινόμαστε! Οι ηγέτες μας ,ξεχνούν πως είναι απλοί ,προσωρινοί, διαχειριστές, και συμπεριφέρονται σαν απόλυτοι ιδιοκτήτες, κάνοντας ό,τι θέλουν και δεν απολογούνται σε κανένα! Οι τοίχοι γέμισαν από «αιτήματα» των νέων που ζητούν πίσω τα «κλεμμένα», εννοώντας και τα μεταφορικά αλλά και τα πραγματικά! Με την ψευδεπιγραφή των ιδιωτικοποιήσεων ξεπουλήθηκαν πολλά «φιλέτα» από την «περιουσία» των επόμενων γενεών. Με τις απεριόριστες δανειοληψίες καταχρεώθηκαν οι επόμενες γενιές! Μέσα σε αυτήν την «πλειοδοσία» υποθήκευσης του μέλλοντος, οι ετερόφωτοι καρεκλοκένταυροι ,αποκλείουν την οποιαδήποτε αχτίδα «φωτός» στην άκρη του «τούνελ» προς το μέλλον. Η ελπίδα και η αισιοδοξία, «φυλακίσθηκαν» ,σαν αιρετικές μάγισσες της εποχής του μεσαίωνα, και «ξεχάσθηκαν» στο πέλαγος της λησμονιάς από τις κοινωνίες μας. Μεσσίες «υπάρχουν» πολλοί ,αυτοανακηρυσσόμενοι ή ετεροφωτισμοπροβαλλόμενοι. Η ελπίδα ,η αλλαγή ,η αισιοδοξία ,σε «πλαστική» παραγωγή ,άνοστες ,ψυχρές και άψυχες, μας «σερβίρονται» πολύχρωμες και φανταχτερές, για να μας εντυπωσιάσουν και να μας «κερδίσουν». Σ αυτό το οργουελικό δημιούργημα της σημερινής πραγματικότητας, εμείς , ταλαιπωρημένοι και καταβεβλημένοι από την έλλειψη του οξυγόνου της ελπίδας και της αισιοδοξίας, εξουθενωμένοι από τα ασήκωτα βάρη της ανεργίας και της επαγγελματικής αμφιβολίας μας,ανήσυχοι από την στέρηση «Θεού» για να προσευχηθούμε, αποπροσανατολισμένοι από την έλλειψη λιμανιού για να γαληνέψουμε, σέρνουμε την ματιά μας ψάχνοντας στον ορίζοντα μια ηλιαχτίδα να θερμάνει την απογοήτευση μας. Το μόνο που μας μένει είναι το όνειρο ,που και αυτό όμως επιβαρύνεται από την συνολική βεβαρημένη ψυχολογία μας. Υπάρχει ελπίδα, υπάρχει αύριο; Ανησυχώ πολύ! 19-4-2010 www.dimotiki-kinisi.gr

μια καρέκλα παιδάκι μου !!!!

απλά πράγματα μας χρειάζονται μια καρέκλα παιδάκι μου ! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου ,επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου Σε μια σατυρική εικόνα ( αυτές που ονομάζουνε «γελοιογραφίες»),μιας αθηναικής εφημερίδας της 21.9.07,που καυτηρίαζε τα «μεγάλα λόγια» των πολιτικών και των κομμάτων, για τα ( τότε) καμένα της Ηλείας, ρωτιέται μια γιαγιά, καταταλαιπωρημέ νη , κατακαημένη ,όρθια γιατί δεν έχει που να καθήσει αφού όλα είναι καρβουνιασμένα : -Πασόκ η ΝΔ γιαγιά ; Και απαντά η αποκαμωμένη γιαγιά: - Μια καρέκλα ,παιδάκι μου! { για να καθήσει το ταλαιπωρημένο κορμί της!} Το ηθικό δίδαγμα αυτού του πολύ διδακτικού διαλόγου είναι ξεκάθαρο. Ο πολίτης χρειάζεται απλά ,απλούστατα πράγματα, που ούτε δισεκατομμύρια χρειάζονται {για να επικαλούμαστε την έλλειψη τους}, ούτε πολλά λόγια , υποσχέσεις και «ξεσηκωμός» του κράτους, για να προκαλείται «ατμόσφαιρα» και δημοσιογραφικό «ενδιαφέρον»! Μια ,απλή ,πάμφθηνη και ταπεινή καρέκλα! Θυμηθήκαμε τούτη την σατυρική εικόνα, για να προβληματίσουμε, και να προβληματισθούμε όλοι μας, πόσο πιο απλά είναι τα πράγματα της άσκησης της εξουσίας;, και (αν θέλετε) ,πόσο πιο απλό και εύκολο είναι το να προσφέρουμε στον πολίτη εκείνο που του χρειάζεται! Ολοι ,( οι πλείστοι ,αν θέλετε!),οι πολιτικοί και όλοι ( οι πλείστοι, αν θελετε!),οι ασκούντες εξουσία, συνήθως, αναλίσκονται σε εντυπωσιακές εξαγγελίες, σε μεγαλόστομες υποσχέσεις, σε υπερυψωμένα οράματα, σε εντυπωσιακές αναζητήσεις, σε κυνήγια θησαυρών και «σεντουκιών»,σε αναφορές ποσοστών και εκατομμυριοποσών, σε μέγαρα και «παλάτια», σε υπερωκεάνια και «αεροδρόμια», και όλα αυτά τα κάνουν ( ή τάζουν πως θα τα κάνουν!),όπως λένε, για να εξυπηρετήσουν τον πολίτη ,να προκαλέσουν την ανάπτυξη και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής . Τα περισσότερα από όλα αυτά, μένουν «για την επόμενη τετραετία», «κρεμασμένα» μονίμως στο «εκθετήριο» των «ενεργειών» και της δραστηριότητας τους. Και ,βεβαίως, για όλη την καθυστέρηση ,για όλες τις αναποτελεσματικότητες, για όλη την σταγονική πρόοδο τους, υπάρχουν οι …γνωστές δικαιολογίες, τις οποίες έχουν πάντα «πρόχειρες» ,και τις …αξιοποιούν για να πείσουν. Δεν θα αντιπαρατεθούμε για την αλήθεια και την σημασία κάθε υποσχεσιακής παραμέτρου, όπως τις προεκθέσαμε. Όμως αντιπαρατιθέμεθα, για τον …συνωστισμό ,όλων αυτών στην αφετηρία ! Και ,επίσης, αντιπαρατιθέμεθα για την αξιολογική παράλειψη ,που …κατά συρροήν παρατηρείται. Μια καρέκλα ,κατ αρχήν χρειάζεται ο πολίτης! Ας του την εξασφαλίσουμε και μετά ας του τάξουμε , ας μιλήσουμε ,ας προγραμματίσουμε, ας …(οτιδήποτε ,τέλος πάντων)! Μια καρέκλα ,που την χρειάζεται ,άμεσα, ,ας του την παραχωρήσουμε! Απλά πράγματα! Λίγων ….ευρώ υπόθεση! Και μπορούμε, και δεν υπάρχει δικαιολογία αδυναμίας. Όμως ,{επισημαίνουμε τα «ψιλά γράμματα» της υπόθεσης} ,πρέπει να σκύψουμε να του μιλήσουμε να αντιληφθούμε το απλό πρόβλημα του. Το πρόβλημα είναι ,ότι ,συνήθως, απορροφούμαστε στα «μεγάλα»,κοιτώντας «ψηλά», και δεν κοιτάζουμε χαμηλά, δεν βλέπουμε τα απλά ,τα «μικρά»! «Μια καρέκλα παιδάκι μου»! Απλά πράγματα, χωρίς καμιά δυσκολία, χωρίς καμιά ανάγκη δικαιολογίας, χωρίς εκατομμύρια «που λείπουν»! Μια καρέκλα να ξαποστάσει την καθημερινότητα του, χρειάζεται, κατ αρχήν ,ο πολίτης! Ας του την δώσουμε ,έτσι απλά, χωρίς πολλά λόγια, χωρίς δημοσιογραφικά φώτα, χωρίς βαρύγδουπα επικά στολίδια! ΥΓ θα μας παρατηρήσει κάποιος ,ότι χρειάζονται και τα «μεγάλα» ,για τα οποία μιλούν οι ασκούντες την εξουσία. Δεν έχουμε καμμιά αντίρρηση ,απλώς λέμε ,ότι πρώτα να δώσουμε «μια καρέκλα» να ξαποστάσει ο πολίτης ,και μετά ας του πούμε όσα θέλουμε και υποσχόμαστε! Τουλάχιστον, να μας ακούει καθισμένος…. 17-11-09

ο χαβαλές έγινε ιδεολογία ;

ο χαβαλές, πλέον έχει γίνει ιδεολογία ; του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου ,επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου Υπάρχουν πράγματα και θέματα στην ζωή μας ,στα οποία «πηγαίνει» ο χαβαλές, υπάρχουν ,όμως, άλλα θέματα ,τα πιο πολλά, για τα οποία ο χαβαλές είναι μια επικίνδυνη «ίωση» ,που μπορεί να οδηγήσει ,(αν αφεθεί αναντιμετώπιστος), σε πολύ άσχημες καταστάσεις και αποτελέσματα! Αναμφισβήτητα η «χαλάρωση» χρειάζεται ,σαν τις διακοπές, για να συμπληρώσουμε , λίγο, τις «μπαταρίες» μας ,ώστε να μπορούμε να συνεχίζουμε τον ανήφορο της καθημερινότητας μας. Όμως ,άλλο η χαλάρωση ,παράμετρο της οποίας μπορεί να αποτελέσει και ο στιγμιαίος χαβαλές, και άλλο ο χρόνιος χαβαλές, που σαν την ζιζανιοεισβολή απειλεί ,και συνήθως το κάνει, την παραγωγή της καλλιέργειας! Σήμερα ,πολλοί από μας, «το έχουν ρίξει» στον χαβαλέ, για πολλούς και διάφορους λόγους και αιτίες, αποστεώνοντας τις οποιεσδήποτε ,σοβαρές, προσπάθειες γίνονται από τους άλλους, απέναντι στα διάφορα θέματα και προβλήματα. Οι χώροι όπου φυτρώνει και αναπτύσσεται ο χαβαλές ,ποικίλουν και συνεχώς επεκτείνονται ,καταλαμβάνοντας ζωτικούς χώρους ,στους οποίους ,πριν, ήταν αδιανόητη η άνθηση του. Στο σημείωμα μας αυτό δεν προτιθέμεθα να κάνουμε γενική φιλοσοφική ανάλυση τούτου του πραγματικού φαινομένου, γιατί θέλουμε να περιορίσουμε την αναφορά μας μόνο στα δημοτικά πράγματα. Ο χαβαλές ,δυστυχώς, από όμοιες προς τις γενικότερες αιτίες ανάπτυξης και επέκτασης του, έχει εισβάλλει και στα δημοτικά μας πράγματα! Είναι σαφές ,και το υποστηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις, ότι τα δημοτικά πράγματα είναι εξ ορισμού τους μια σοβαρή υπόθεση ίσως η σοβαρότερη τοπική υπόθεση! Συνεπώς ,θάπρεπε ,να είναι πλήρως θωρακισμένα , έναντι οποιασδήποτε «ίωσης» τους εξ οιασδήποτε αιτίας και προέλευσης. Με μια πλημμυρισμένη από ερωτηματικά σκέψη μας ,υποθετικά, να τολμήσουμε να ζητήσουμε σχετικές απόψεις , και να απαντήσουμε σ αυτήν την υποθετική ερώτηση; Φοβούμαι ,ότι πολλοί δεν θα συμφωνήσουν ,άμεσα, μαζί μας, προβληματιζόμενοι με την ερώτηση αυτή. Αντίθετα ,θα αναπτύξουν μια σειρά από επιχειρήματα ( αυτά που αιτιοδοτούν την ανάπτυξη του χαβαλέ), υποστηρίζοντας διάφορες αντίθετες απόψεις και θεωρήσεις του θέματος. Και ,ενδεχομένως, να μην έχουν απόλυτο άδικο ,στις επιχειρηματοχρήσεις τους . Η σοβαρότητα είναι ένα «ένδυμα» που εμείς το προσφέρουμε και το ενδύουμε ,όπου το επιβεβαιώνουμε. Οι συνθήκες ,με τις οποίες αναπτύσσεται ο χαβαλές ,και επικρατεί πνίγοντας την υπευθυνότητα και την αντίστοιχη της σοβαρότητα, έχουν ονομασία ,έχουν διεύθυνση ,έχουν γεννήτορες. Μια βασική αναπτυξιακή ,του χαβαλέ, αιτία είναι το γνωστό ελληνοτραφές δίλεξο «δεν βαρυέσαι!», πάνω στο οποίο «ιππεύει» και τρέχει ταχύτατα ώστε να μην «πιάνεται»,ο κύριος Χαβαλές! Αυτό το δίλεξο αποτελεί την κερκόπορτα της άλωσης του κάστρου της σοβαρότητας, της υπευθυνότητας, της ορθοδοξίας των δημοτικών πραγμάτων. Αυτό το «συνηθισμένο» ελληνικό δίλεξο αποτελεί το σαράκι που ,σιγά σιγά αλλά σταθερά, κατατρώγει και κατακρημνίζει την «σημαία» στήριξης , ανάδειξης, και αντιμετώπισης των τοπικών θεμάτων. Άλλη σοβαρή αιτία ανάπτυξης και δένδρωσης του φυόμενου χαβαλέ, είναι η ‘ «υγρασία» της πολυλογίας κάποιων αρμοδίων , που ποτέ δεν συνοδεύεται με δράσεις και αποτελέσματα , με συνέπεια την ανάπτυξη ανέμου απογοήτευσης και ισοπέδωσης της οποιασδήποτε αισιοδοξίας των πολιτών. Η απογοήτευση αποτελεί το καλλίτερο «λίπασμα» για την ανάπτυξη και εξάπλωση του χαβαλέ. Αντιθέτως, η αισιοδοξία είναι το μοναδικό «φάρμακο» , για τον εξανδραποδισμό και περιορισμό στο περιθώριο, του χαβαλέ! Μια τρίτη αιτία που «θεριεύει» τον χαβαλέ, είναι η κακή λειτουργία των θεσμικών οργάνων, το «μπέρδεμμα» της ιεράρχησης των δεδομένων και των παραμέτρων της λειτουργίας τους, το κακό νομικό λειτουργικό πλαίσιο τους ,η αλαζονεία της εξουσίας που λιπαίνει αυτές τις λειτουργικές, και η «φίμωση» του ισχυρού και καταγγελτικού αντίλογου. Είναι δυνατόν ,σε θεσμικά όργανα, όπως πχ ένα δημοτικό συμβούλιο, να βολτάρουν και να συνδιαλέγονται ή να «χασκογελούν» δημοτικοί σύμβουλοι ,δηλαδή να λειτουργούν υπό συνθήκες χαβαλέ, και να περιμένει κανείς σοβαρές αναλύσεις των θεμάτων και ανάλογες υπεύθυνες ψηφοφορίες και αποφάσεις! Είναι δυνατόν ,υπό τέτοιες διαλυτικές λειτουργικές συνθήκες ,να περιμένει κανείς σοβαρές αποφάσεις! Ο χαβαλές είναι μια μολυσματική «ίωση» ,που μπορεί να επιρρεάσει ,και επιρρεάζει, τις αποφάσεις ,τις δράσεις, τα αποτελέσματα! Δυστυχώς στην σημερινή εποχή έχει εμφανισθεί ,και περπατεί κερδίζοντας συνεχώς «οπαδούς», μια ιδεολογία του χαβαλέ! Αν δεν αφυπνισθούμε όλοι, ώστε να αντιμετωπίσουμε το υπαρκτό αυτό φαινόμενο, φοβούμαι ότι θα μας προκύψει μια πραγματική δημοτική πανδημία, η οποία θα στείλει «στην εντατική», τα τοπικά θέματα και τα τοπικά προβλήματα. Και η εισαγωγή στην εντατική ,είναι το τελευταίο στάδιο μιας πορείας προς το, αρνητικό, τέλος! Επειδή από λόγια χορτάσαμε και «πληρώσαμε», και επειδή τα λόγια είναι «λάδι στη φωτιά» της σαρωτικής πορείας του χαβαλέ, δεν θέλουμε άλλα λόγια. Θέλουμε και χρειάζονται, επαναφορές «των αρχικών ρυθμίσεων», όπως προτρέπει ο ηλεκτρονικός μας υπολογιστής ,όταν τον «μπουρδουκλώσουμε». Θέλουμε και χρειαζόμαστε ,τον περιορισμό του χαβαλέ ,στις στιγμιαίες δραστηριοποιήσεις του ,όταν και όπου επιτρέπεται , και τον «καυτηριασμό» και εξαφάνιση του, από όπου δεν πρέπει ούτε καν να εμφανίζεται! Χρειάζεται και οφείλουμε τον περιορισμό του χαβαλέ στις πραγματικές του διαστάσεις, και το ξεφούσκωμα του μπαλονιού της υπερτροφικής ιδεολογίας του χαβαλέ ,που μας έκοψε την «θέα» προς τα προβλήματα και προς τον ορίζοντα των απαιτούμενων δράσεων μας, και της πρεπούμενης σοβαρής λειτουργικής μας. Να απαντήσουμε με σαφήνεια, ξεκάθαρα και «κάθετα» ,ότι δεν επιτρέπεται να υπάρχει ιδεολογία του χαβαλέ, και οποιαδήποτε φυτρώματα υπάρχουν να τα ξεριζώσουμε αμέσως και «από τις ρίζες» τους! Ο χαβαλές είναι αστείο και γελωτοποιός για τις εύθυμες παρέες, και εκεί πρέπει να περιορισθεί! Σθεναρά ,να τον περιορίσουμε εκεί ,όπου ανήκει! Η ιδεολογία του χαβαλέ είναι μια ,ακόμη, παρενέργεια της εποχής μας, και οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε αμέσως ,δυναμικά, και ουσιαστικά. Να παρατηρήσουμε ( για να μην μας διαφεύγει….) ,ότι η αντιμετώπιση του προβλήματος της «διάδοσης» της ιδεολογίας του χαβαλέ, σημαίνει αλλαγές νοοτροπιών ,περιορισμούς λαικισμών και αλαζονειών, ουσιοδοτήσεις των λεγομένων από τους αρμοδίους, και περιορισμό έως εξαφάνιση ,όλων εκείνων που λιπαίνουν αυτήν την ιδεολογία! Ο χαβαλές έγινε ιδεολογία ,αλλά ,όπως κάθε ιδεολογία ,έχει την αντίκρουση του ,με τεκμηριώσεις και επιχειρήματα,. Το θέμα, και η επιφύλαξη , είναι να καλλιεργηθούν με ειλικρίνεια αυτά τα αντίδοτα! 31-8-09

σκέψης περπατήματα !

σκέψης περπατήματα του κ Νίκου Νίνου πολιτικού μηχανικού ,δημοτικού συμβούλου Ο σημερινός άνθρωπος, (σχεδόν στο σύνολο μας), είναι από πολλές αιτίες και πλευρές δεσμευμένος και δεσμευόμενος, είναι κατειλημμένος από έγνοιες και σκοτούρες, είναι περιορισμένος από «πρέπει» και «δεν πρέπει», είναι περιχαρακωμένος από όρια και όρους, είναι «ισοπεδωμένος» από προβλήματα και προβληματισμούς, είναι ένας απορροφημένος οδηγός στο καθημερινό «ράλυ» της επιβίωσης, είναι, στην πραγματικότητα, ανελεύθερος! Από όλα αυτά τα «αλυσιδοδέματα», το μόνο που μπορεί να επαναστατήσει, το μόνο που δεν περιορίζεται, το μόνο που μπορεί, οποτεδήποτε, να πετάξει, το μόνο που δεν δεσμεύεται, είναι η σκέψη! Θα πάρουμε αναστάσιμο άρωμα ,λίπασμα της ταλαιπωρημένης ζωής μας, αν ακολουθήσουμε την αύρα της στα περπατήματα της, την ανάσα της στα τρεξίματα της στα μονοπάτια του ονείρου, και την μουσική της στο ήρεμο ρολάρισμα της στις λεωφόρους των οραματισμών! Πόσες φορές ,πόσοι από μας , μπόρεσαν και ξεζεύτηκαν από το βολόσυρο της καθημερινότητας, και κατάφεραν να αποκτήσουν την χαμένη ταυτότητα των αισθήσεων τους ! Να δούν ,και να πετάξουν μαζί τους, τα φτερουγίσματα των πουλιών ,που γυρίζουν στις φωλιές τους ,οι οποίες είναι ,σαν τα μεταιωρικά μοναστήρια , σκαρφαλωμένες στις απόκρημνες πλευρές των φαραγγιών. Να δούν και να αγγίξουν τα ολόδροσα πρασινόφυλλα ,με τα πολύχρωμα αρωματοβόλα άνθη ,που απλώνονται σαν τους κρεμαστούς κήπους της Βαβυλώνας, και αργοκινούνται ακολουθώντας το θρόισμα της ανοιξιάτικης απογευματινής ανάσας. Να ακούσουν τις ορθρινές ψαλμωδίες των καλημεριστικών ευχαριστιών ,κάθε νέας ανατολής ,από τις χιλιάδες των πτερωτών χορωδών. Να ακούσουν και να ανοίξουν τα αραχνιασμένα παράθυρα των αναπολήσεων τους, για να πλημμυρίσει τις θύμισες τους ο αναστεναγμικός αέρας, και να ζεστάνει τις συναισθηματικές απλώστρες τους ο αναμνησιακός ήλιος. Να φουσκώσουν τα μπαλόνια των σωθικών τους με ανοιξιάτικα αρώματα και να ανοίξουν τις ρουθουνές πύλες της ζωής ,όπως ανοίγει ο ολοκίτρινος ηλίανθος για να δεχθεί τα πρωινά χάδια του καθημερινού επισκέπτη της ζωής. Να ανοίξουν τα οσφρητικά πανιά τους, και να ταξιδέψουν στην ήρεμη ,απέραντη, ανατολίτικη θάλασσα των αρωμάτων, να νανουρισθούν από τα μεθυστικά μουρμουρίσματα της, να χαλαρώσουν στα νιρβανικά λουτρά της, και να αναληφθούν στους παραδεισένιους κήπους. Να απλώσουν τα ελευθερωμένα χέρια τους, να δραστηριοποιήσουν να ξεχασμένα μουδιασμένα δάχτυλα τους, να φτάσει και να τα ζωντανέψει το ενεργοφόρο οξυγόνο , να ανοίξει την κλειστή πόρτα της ,και να ξανακαθήσει στην αραχνιασμένη καρέκλα της η όμορφη διαβιβάστρια των επαφικών μηνυμάτων. Να αφήσουν τα ξανακοκκινισμένα δάχτυλα να ξαμοληθούν ,και να χαρούν τις καινούριες ,τις πρωτόγνωρες δυνατότητες τους, όπως τρέχουν ολημερίς και χωρίς καθορισμένα δρομολόγια, τα πιτσιρίκια που μόλις άρχισαν να περπατούν. Να αλλάξουν διατροφικές συνήθειες ,να αφήσουν το αποκαλυψιακό μαγερειό με τα πέτσινα φαγητά του, και να μπουν στο περιβόλι της ζωής, να προσφέρουν στην παραπονεμένη και απογοητευμένη ομιλήτρια ,την απεραντοσύνη των δώρων του. Να ανοίξει τις βαρειές κουρτίνες της ,για να πλημμυρίσουν την ρυτιδιασμένη όψη της όλου του κόσμου τα στολίδια . Η ανυπότακτη σκέψη μας, μπορεί να πετάξει τα χαλινάρια της καθημερινότητας ,και έχει την δύναμη ,έχει την δυνατότητα, να αναπτύξει αυτοματικές ταχύτητες. Μπορεί να μας μεταφέρει οπουδήποτε, οπωσδήποτε και σε οτιδήποτε. Δεν υπάρχουν περιορισμοί ,δεν υπάρχουν όρια, δεν υπάρχουν εμπόδια. Είναι κανόνας της ζωής μας, είναι μια αναγκαία ενέργεια «γεμίσματος των μπαταριών μας», ώστε κάποιες μέρες του χρόνου μας, να αφήνουμε το σκαπέτι στο κάτεργο» της καθημερινότητας μας, να παίρνουμε ολιγοήμερη άδεια από «την φυλακή» της απασχόλησης μας, και να «πετούμε» για διακοπές. Αυτές οι λίγες μέρες ,οι ελάχιστες μέρες μπροστά στις 365 μέρες του κάθε χρόνου, μας είναι απαραίτητες ,γιατί λιπαίνουν την ζωή μας για τον υπόλοιπο χρόνο. Είναι τόσο απαραίτητες ,ώστε να αποτελούν μια νομοθετημένη υποχρέωση μας. Ετσι ( σχεδόν ) όλοι μας, έχουμε κουρντίσει τον αυτόματο πιλότο μας, ώστε να δουλεύουμε τις 335 μέρες και να ξεκουραζόμαστε τις 30! Και μετά πάλι τα ίδια. Αυτή η «συνήθεια» έχει πλέον μπεί στο dna μας, και υλοποιείται …αυτόματα και ενστικτωδώς. Ομως ,τώρα που είναι οι οικονομικές συγκυρίες δύσκολες, τα χρηματικά διαθέσιμα περιορισμένα, και οι οικονομικές υποχρεώσεις πολλές, οι ημέρες των διακοπών συμπιέζονται και περιορίζονται. Πάντα όμως υπάρχουν διέξοδοι στα αδιέξοδα, πάντα υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις στα προβλήματα! Τα ταξείδια της σκέψης δεν πληρώνουν ούτε εισιτήρια ,ούτε ξενοδοχεία ,ούτε ψώνια. Εχουν παντού «ελευθέρας», τα έχουν όλα δωρεάν. Επιπρόσθετα ,τα ταξείδια της σκέψης, δεν έχουν ούτε ταλαιπωρίες, ούτε απρόοπτα που μας στεναχωρούν και μας αγανακτούν. Οι καθημερινές δύσκολες συνθήκες κουράζουν την «μηχανή» μας, και νωρίς νωρίς μας χρειάζονται φάρμακα , βελτιωτικά, και «λιπάσματα»,για να μπορούμε να συνεχίσουμε. Πολύ συχνά ακούμε ιατρικές επιταγές, για καθημερινό περπάτημα. Ο φαύλος κύκλος των φαρμάκων είναι γνωστός. Μήπως θα ήταν χρήσιμο , αντί διαφόρων φαρμάκων , ένα περπάτημα της σκέψης μας! Κάποια διαλείμματα στην καθημερινότητα μας, αντί να παίρνουμε το αυτοκίνητο μας για μια βόλτα «να συνέλθουμε», να «παίρνουμε» την σκέψη μας και να περιδιαβαίνουμε ,μαζί της, βρίσκοντας την πραγματική ξεκούραση και ευχαρίστηση. Με την «βόλτα» που θα μας κάνει η σκέψη μας, θα έχουμε συνεπιβάτη τον εαυτό μας, αυτόν τον γνωστό – άγνωστο μας, με τον οποίο ελάχιστες στιγμές συζητούμε και συναναστρεφόμαστε. Ας δοκιμάσουμε τα συχνοπερπατήματα με την σκέψη μας. Είναι ,εντελώς, δωρεάν και ανέξοδα. 23-9-09

κοιτώντας πίσω, βλέπουμε μπροστά !!!

κοιτώντας πίσω βλέπουμε μπροστά! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου Λέγεται ,ότι οφείλουμε να γνωρίζουμε την ιστορία ,αν θέλουμε να μιλούμε σωστά για το παρόν και για το μέλλον. Και είναι αυτονόητη η αλήθεια αυτής της άποψης ,αφού χωρίς θεμέλια ,χωρίς βάσεις αναφοράς ,όλα όσα καταθέτουμε κινδυνεύουν να βρίσκονται «στον αέρα»! Πολλές φορές αναφερόμαστε σε ανθρώπους από το παρελθόν ,οι οποίοι μίλησαν ή έγραψαν πράγματα ,που αιώνες αργότερα αποδείχθηκαν προφητικές αλήθειες ,προκαλώντας τον θαυμασμό μας. Στα πιο «πεζά» ,στα «δικά μας», κάποιοι δημοτικοί παράγοντες, πριν πολλά χρόνια προσπάθησαν να κινήσουν διαδικασίες, προσπάθησαν να περπατήσουν σκέψεις και σχεδιασμούς ,προσπάθησαν να υλοποιήσουν απόψεις και προτάσεις, οι οποίες ακόμη και σήμερα θεωρούνται «τολμηρές» και «προχωρημένες»! Συνηθίζεται ,στην πολιτική ζωή ,να «ξεχνιούνται» πολλά πράγματα ,λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά, και να «σκεπάζονται» από δήθεν «ομηρικά έπη» ,στα πλαίσια και στις στοχεύσεις ,για «θάψιμο» κάποιων ,και για «προβολή» κάποιων άλλων. Είναι ,δυστυχώς ,πολύ πιο σημαντικό στοιχείο, πιο «αεράτο» , οι λεγόμενες δημόσιες σχέσεις , που καλλιεργούν κάποιοι ,έναντι των οποιωνδήποτε «μπαούλων» δραστηριοτήτων και προσπαθειών, που έχουν στην σοφίτα τους κάποιοι άλλοι. Να μας συγχωρηθεί ,μια κατάθεση μιας «προσωπογραφίας» μας από το παρελθόν, την οποία μας θύμισε η αρχειοθέτηση των αρχείων μας, στην οποία αναλισκόμεθα, και την οποία ευχαριστιόμαστε ,τούτες τις μέρες. Πριν 15 χρόνια είχαμε την τιμή να ασκούμε τα καθήκοντα του αντιδημάρχου, με αρμοδιότητα { μεταξύ πολλών άλλων!} την δημοτική επιτροπή παιδείας. Είναι { θα το πούμε με παρρησία!} ίσως η μοναδική χρονιά ,που αυτή η επιτροπή είχε ουσία, είχε ύπαρξη ,είχε δραστηριότητα! Την δημοτική επιτροπή παιδείας ,στην οποία προέδρευα, στελέχωναν δύο άξιοι συμπολίτες εκπαιδευτικοί, με τους οποίους είχα άψογη και εποικοδομητική συνεργασία. Η επιτροπή συνεδρίαζε τακτικότατα ,και οι συνεδριάσεις της είχαν πάντοτε περιεχόμενο και αποτελέσματα. Από τις πολλές και σημαντικές αποφάσεις της τότε δημοτικής επιτροπής παιδείας, θα θυμήσουμε δύο ,οι οποίες δείχνουν σαφέστατα το υψηλό επίπεδο λειτουργίας αυτής της δημοτικής επιτροπής παιδείας. Στο απ 6142 / 29-8-94 έγγραφο μας ,προς το δημοτικό συμβούλιο, γράφουμε τα εξής: « στην δημοτ επιτροπή παιδείας, συζητήθηκε εκτενώς και εγκρίθηκε από αυτήν, ένα πρόγραμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία του δήμου μας. Η σχετική απόφαση-πρόταση της επιτροπής αφορά στην πιλοτική ,σε α΄φάση, εφαρμογή του προγράμματος αυτού σε ένα σχολείο ,με δυνατότητα συμμετοχής μαθητών και από τα άλλα σχολεία. Το σχετικό πρόγραμμα παρουσίασης μαθημάτων αναλύεται στην συνημμένη εισήγηση-πρόταση ,που υποβλήθηκε στην επιτροπή από την ειδική επιστήμονα κυρία Τρ… . Επειδή το θέμα της σεξουαλ διαπαιδαγώγησης των νέων μας, και εν προκειμένω των μαθητών μας ,κρίνεται ιδιαίτερα σημαντικό και χρήσιμο ,παρακαλούμε για την έγκριση της αιτούμενης δαπάνης 480 χιλιάδων δρχ ,και την εξουσιοδότηση της επιτροπής ,σε συνεργασία με το πανεπιστήμιο και την κυρία Τρ … ,να περπατήσει το σχετικό πρόγραμμα, όπως αυτό αναπτύσσεται στην συνημμένη εισήγηση» Δυστυχώς ,όπως πολλές άλλες προτάσεις ,και αυτή η πρόταση δεν καρποφόρησε! Όμως ,η μη καρποφόρηση δεν μειώνει την δουλειά της δημοτικής επιτροπής παιδείας, και σε αυτό το θέμα. Μια άλλη προσπάθεια της επιτροπής ήταν η εισαγωγή της γνώσης της τέχνης στα σχολεία. Σε συνεργασία με τον έγκριτο καθηγητή του πανεπιστημίου μας κύριο Χατζ…,είχαμε εκπονήσει ολόκληρο πρόγραμμα εισχώρησης της τέχνης στα σχολεία μας. Το πρόγραμμα ,στην α΄φάση του, αφορούσε στην εισαγωγή της ζωγραφικής στα σχολεία μας. Η υλοποίηση θα γινόταν μέσα από δωρεάν χορήγηση σειράς από αντίγραφα έργων τέχνης, τα οποία θα αναρτώντο στα σχολεία ,ώστε να τυγχάνουν της καθημερινής επαφής των μαθητών με αυτά. Παράλληλα θα υλοποιείτο μια σειρά σεμιναρίων-ομιλιών από τον καθηγητή και τους συνεργάτες του, σε όλα τα σχολεία της πόλης μας. Δυστυχώς και αυτή η πρόταση –απόφαση της δημοτικής επιτροπής παιδείας είχε την ίδια τύχη απαξίωσης της. Με άλλες αποφάσεις -προτάσεις είχαμε αντιμετωπίσει τον σχεδιασμό της σχολικής στέγης στην πόλη μας. Να περιορισθώ ,για την οικονομία του φιλόξενου χώρου της εφημερίδας, στις πάρα πάνω αναφορές! Να επισημειώσω ,πάντως, δύο πράγματα: α/ Το 1994 ,ήταν η μοναδική χρονιά ,που η δημοτική επιτροπή παιδείας, λειτούργησε! Από τότε ,άλλοτε «υπάρχει» άλλοτε δεν υπάρχει, όμως μόνιμα δεν συνεδριάζει καν! β/ το δημοτικό σύστημα ,το δημαρχοκεντρικό αυτό σύστημα, «σκοτώνει» ό,τιδήποτε δεν είναι δημαρχόπνευστο! Ισως , γι αυτό ,να είναι φυσιολογική και η ανυπαρξία της δημοτ επιτροπής παιδείας! Είτε συνεδριάζει είτε δεν συνεδριάζει ,είτε αποφασίζει και προτείνει είτε δεν αποφασίζει, ουδεμία η διαφορά! Τουλάχιστον ,….δεν χάνουν την ώρα τους τα μέλη της επιτροπής. Κλείνοντας ,θεωρώ ότι πρέπει να απαντήσουμε, σε μια ενδεχόμενη απορία του αναγνώστη μας, «γιατί λέμε» τα πάρα πάνω! Απλούστατα ,για να ξέρουμε την ιστορία μας! Θεωρώ ,ότι είναι πολύ χρήσιμο να ξέρουμε την αλήθεια και τα γεγονότα. Μόνο έτσι ,δηλαδή κοιτώντας πίσω στο παρελθόν, { και γνωρίζοντας τι έγινε κλπ} ,μπορούμε να βλέπουμε με ελπίδα το μέλλον{εκτιμώντας ,με στοιχεία και αποδείξεις, στο ποιος ,στο τι ,και στο πως, μπορούν να λύσουν τα προβλήματα} 29-5-09

ακαθάριστη εθνική ευτυχία!

ακαθάριστο εθνικό εισόδημα ή ακαθάριστη εθνική ευτυχία ! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου Μόνιμος οικονομικός «βραχνάς» των εκάστοτε κυβερνώντων, μόνιμη αγωνία , μόνιμος στόχος και στόχευση , και μόνιμη εκδήλωση ικανοποίησης και απόδειξη επιτυχίας τους ,είναι η αύξηση του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος. Αυτό δεν έχει καμιά χροιά αξιοσημείωτου ,γιατί σήμερα όλα πλέον μετρούνται με την οικονομική παράμετρο τους. Όμως μέσα σ΄αυτόν τον εντατικό φορμουελαενικό αγώνα ταχύτητας, μέσα σ΄αυτήν την μηχανικίστικη φασαρία ,μέσα σ΄αυτόν τον εκκωφαντικό βρυχηθμό όλων αυτών των μηχανών ,και την απορροφητική αγωνία όλων αυτών των ανθρώπων, μένει ξεχασμένος ,περιορισμένος στην γωνία της αδιαφορίας, εκείνος που θάπρεπε να αποτελεί την σημαία της οποιασδήποτε δράσης ,της οποιασδήποτε πορείας ,του οποιουδήποτε σχεδιασμού ,της οποιασδήποτε στόχευσης. Ο άνθρωπος! Σήμερα ,η ευτυχία του ανθρώπου είναι υπό εξαφάνιση! Το αυθόρμητο γέλιο ,η καλή διάθεση , το υγιές ροδοκόκκινο χρώμα στα πρόσωπα μας, η πραγματική απόλαυση ,είναι έννοιες που πρέπει να ψάξεις πολύ ,για να τις συναντήσεις! Ο σημερινός άνθρωπος ,παρασυρμένος από τα ορμητικά ρυάκια της σκληρής και δύσκολης καθημερινότητας, χτυπημένος από την ορμή των συχνών καταρρακτών της λειτουργικότητας του, μονίμως βρίσκεται υπό μια ψυχολογία ενός πολυκυνηγημένου αδύναμου όντος, και πλέον έχει υποταγεί ,ολοκληρωτικά, στην μόνιμη αγωνία της επιβίωσης! Ελάχιστοι είναι εκείνοι που κατορθώνουν ,να ξεφύγουν από αυτά τα δύσβατα μονοπάτια, λίγοι είναι εκείνοι που αποτελούν την εξαίρεση ,η οποία ,απλώς, επιβεβαιωνει τον κανόνα. Ελπιδοφόρες αχτίνες προσπαθούν να διεισδύσουν από τις χαραμάδες της «φυλακής» μας, θυμίζοντας μας ,ότι , κάπου ,έξω , υπάρχει το φώς και η Ανοιξη ! Πλέον ,από κάποιους εκτοξεύονται δορυφόροι ,από τους οποίους( όπου και αν είμαστε ), μπορούμε να πάρουμε μεσιανικά μηνύματα , να φορτίσουμε τις μπαταρίες μας με δύναμη και κουράγιο, να γίνουμε μέλη μια ειρηνικής επανάστασης ,αλλαγής της ζωής μας. Πλέον μοιράζονται σε όλους μας ,κουτιά με αναζωογονητικά χρώματα, πινέλα για ζωγραφικές ανατάσεις , ελπιδοφόρα γκράφιτυ που ανασταίνουν την γκρίζα εποχή μας. Μέσα σε όλα αυτά τα επαναστατικά μηνύματα , μας φώτισε , και ,ένας ήλιος ,που έρχεται από την Ανατολή ,( ήλιος είναι ,από την Ανατολή θα ερχόταν!), ένας ήλιος που θερμαίνει την ανθρώπινη υπόσταση μας. Αρχίζει να παραμερίζεται το τεχνοκρατικό μέγεθος του «ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος» ,αυτό που τόσες δεκαετίες μας παραμελούσε ,και δειλά δειλά μπαίνει στο τραπέζι το ανθρώπινο μέγεθος της «ακαθάριστης εθνικής ευτυχίας»! Η χώρα προέλευσης του σύγχρονου Αστρου της Βηθλεέμ είναι η μικρή ορεινή ασιατική χώρα του Μπουτάν. Η ιδέα δεν είναι σημερινή ,αλλά αριθμεί ηλικία σχεδόν 40 χρόνων! Δεν μας εκπλήσσει ,ότι χρειάσθηκαν 40 χρόνια για να περπατήσει αυτή η νέα θεώρηση της ανάπτυξης ενός τόπου. Το Μπουτάν δεν είναι ούτε λέσχη Μπίλντεμπεργκ ,ούτε ΗΠΑ για να «μετρούν» οι προτάσεις και απόψεις ,που φύονται στην χώρα αυτή. Σημασία έχει ,ότι πήραμε το μήνυμα ,εμείς οι «δυτικοί» και κάτι θα αρχίσει να βελτιώνεται στην ποιότητα της ζωής μας. Η ανθρώπινη ευτυχία ,συμπιεσμένη και αποστεωμένη ,επί τόσες δεκαετίες ,έρχεται στην επιφάνεια, την ακούμε να «διαμαρτύρεται» ,αισθανόμαστε ότι αποκτά «οπαδούς», Είναι καιρός να μιλούμε ,πλέον ,για την ακαθάριστη εθνική ευτυχία, να θυμηθούμε ότι είμαστε άνθρωποι και όχι άψυχα ρομπότ σε ένα παραγωγικό εργοστάσιο. 20-5-09

απλά! Εκανε τοι αυγό της ....

απλά, έκανε το αυγό της! του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου, επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου Οι λογοτέχνες ,στοχαστές της ζωής και των εννοιών της οι οποίες διαχέονται στην απέραντη καθημερινότητα, απαλλαγμένοι από δεικτωρολογιακό άγχος, μέσα σε ελάχιστες λέξεις κατορθώνουν να «εγκλωβίζουν» τεράστια νοήματα και αλήθειες. Τα μικρά καθημερινά πράγματα ,αυτά που τρέχουν δίπλα μας ,ασταμάτητα και πάντοτε, και τα οποία όλοι μας απαξιώνουμε και δεν ασχολούμαστε μαζί τους , παρασυρμένοι στον ζαλιστικό χορό των πιεστικών προβλημάτων μας, των αμέτρητων υποχρεώσεων μας, και της ασταμάτητης κίνησης του χρόνου μας, εμπεριέχουν τεράστια νοήματα και αλήθειες, που ,απλά, μας προσπερνούν! Ανέκαθεν , η μεγαλοποίηση του αυτονόητου αποτελούσε ένα διαχρονικό «σπόρ» ,στο οποίο υπήρχαν, πάντα, «αθλητές» όλων των βαθμίδων, από τους απλούς «γλείφτες»’ μέχρι τους πρωταθλητές «κόλακες»! Όπως στην φυσική φύση , υπήρχαν και υπάρχουν ποικίλων προορισμών και ιδιοτήτων παράσιτα, έτσι και στις ανθρώπινες κοινωνίες, εφύοντο και φύονται ποικίλων ποιοτήτων και μεγεθών «παράσιτα» ,τα οποία επιβιώνουν και «τρέφονται» από τους άλλους ,στους οποίους προσκολώνται. Όπως στην φύση τα παράσιτα προσφέρουν ,και γιαυτό τα ανέχονται τα «θύματα» τους, έτσι και στις ανθρώπινες κοινωνίες τα «παράσιτα» εκπληρώνουν ανάγκες και προσφέρουν ουσιαστικές υπηρεσίες ,και γιαυτό η ύπαρξη και λειτουργία τους είναι …αυτονόητη! Οι «υπηρεσίες» του παράσιτου-μεγαλοποιητή ,μπορεί να ξεκινούν από μια απλή διάδοση , και ,(με μια πειστική διήγηση), «εξιστόρηση» φανταστικών κατορθωμάτων του «ξενιστή» του, να προχωρούν σε ένα πολυποίκιλο και φανταχτερό στόλισμα της προσωπικότητας και των αξιών του,( αυτό που σήμερα το ονομάζουν βιογραφικό ,προφίλ ,ίματζ κλπ ) και να αξιοποιούν , να μπαλονοποιούν ,και να κουβοσυσκευάζουν »,την ελάχιστη πράξη του, που θα βρούν υπάρχουσα! Είναι φυσιολογικό, όταν χρειάζεται να «φουσκώσεις» ‘ένα «σκελετό, να υπάρχει η ανάγκη να τον παραγεμίσεις με οσαδήποτε και οποιαδήποτε «πούπουλα» υπάρχουν. Αυτήν την δουλειά , που συχνά είναι απαραίτητη, εκτελούν με περίσσεια …ευσυνειδησία και ικανότητα ,τα παράσιτα, και γι αυτό η ύπαρξη τους είναι αυτοφυής ,όπου τα χρειάζονται. Πόσες φορές ,τέτοιοι «εθελοντές» δεν βγαίνουν στα ραδιόφωνα κλπ ΜΜΕ, για να «θαυμάσουν» ,για να «επισημάνουν» ,για να «επιβραβεύσουν» ,για να «συγχαρούν» τους καρεκλοκαθήμενους ,για τα πιο απλά και αυτονόητα πράγματα! Πχ ο δήμος επισκεύασε κάπου μια ,υπάρχουσα, παιδική χαρά, ενός ελάχιστου κόστους. Την επομένη αρχίζει η ….«καταιγίδα»! Ο ένας εκθειάζει την απέραντη ευαισθησία του δημάρχου, ο άλλος εκπέμπει μύρια συγχαρητήρια , ο τρίτος επισημαίνει με βαθύτατο στόμφο ότι «επί τέλους» φτειάχθηκε το «πολύτιμο» αυτό έργο, ο τέταρτος απαρριθμεί τους «δράκοντες» κινδύνους από τους οποίους μας απάλλαξε ο Αηγιωργοδήμαρχος, και δεν έχουν τελειωμό , αυτές οι αυθόρμητες «παρεμβάσεις» ,σε αριθμούς ,σε ποιότητα, και ….σε συναγωνισμό ! Όλα αυτά τα «ουρανομήκη» ,αν τα παραμερίσεις για να δεις την ουσία που είναι από κάτω, θα βρείς μια ψευτοδαπάνη , που ήταν αυτονόητη να γίνει. Κανείς όμως δεν βγαίνει, και δεν αξιολογεί, να «αντιπαρατεθεί» και να σβήσει αυτούς τους τεράστιους «προβολείς»! Αλλωστε είναι τόσο συνήθεις και συνεχείς , αυτές οι προβολεοφωτίσεις, που ποιος να προλαμβάνει να κάνει τέτοιες αποκαταστάσεις ,όταν έχει και την δουλειά του να κάνει για να βγάλλει το μετοκάματο. Ετσι οι προβολείς μένουν , η παρασιτοβίωση συνεχίζεται αμείωτη, και οι άνθρωποι ανενόχλητοι, …κάνουν την δουλειά τους! Εδώ και κάποια χρόνια έχω την «πολυτέλεια» να διατηρώ μερικές κοτούλες σε ένα χωράφι μου ( μέσα από την παπουδοανάγκη μου να εξασφαλίσω αυγουλάκια για τα εγγόνια μου!),και ,υποχρεωτικά, επιτρέπω στον εαυτό μου , να «παρκάρει το αυτοκίνητο» για λίγη ώρα και να ηρεμεί στην φύση ,ζώντας και απολαμβάνοντας την μικρή «κοινωνία» του χωραφιού μου. Κάποιες φορές, στο χωράφι γίνεται ….πανικός! Η ηρεμία διαταράσσεται ,και όλο το χωράφι αναστατώνεται. Μια κότα ,εκφράζοντας την ανακούφιση της γέννησης του αυγού της ,ξεσπά σε ένα έντονο κακάρισμα , στο οποίο την ακολουθεί , κακαρίζοντας, όλη η τοπική κοτοκοινωνία! Και όταν συνέλθεις από αυτόν τον πανικό ,αν θελήσεις να αξιολογήσεις το περιστατικό , σίγουρα, λογικά, θα καταλήξεις ότι, «τόση φασαρία γιατί;» Απλά ,μια κότα έκανε το αυγό της! Είναι τόσο φοβερό και μεγάλο ,για να «χαλάσει» ο κόσμος από κακαρίσματα! Να θυμήσουμε ένα κομμάτι από κείμενο του μεγάλου λογοτέχνη Μαρκ Τουαίν ,ο οποίος έγραψε: «Ο θόρυβος δεν αποδεικνύει τίποτε! Συχνά μια κότα ,που απλά γέννησε ένα αυγό, κακαρίζει λες και γέννησε ένα αστεροειδή!» Ας βάλλουμε ένα «μέτρο» στις υπερβολές μας. Οι τυμπανοκρουσίες, τα λάβαρα, και οι παιάνες ,δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ,όταν ,μια κότα «απλά ,έκανε το αυγό της!» Γιαυτό την έχουμε στο κοτέτσι ,στο χωράφι, απλά, για να κάνει το αυγό της! 30-4-09 . .