"αμαρτίες γονέων...."= μια μεγάλη αλήθεια την οποία δεν (εννοούμε να) γνωρίζουμε !

εισαγωγή στην παρούσα ανάρτηση :
Πάντα έλεγα (και το εννοώ !), ότι μέσα στο καθημερινό τρέξιμο μας, χρήσιμο θα ήταν και καλά θα κάναμε να "καθίζαμε" σε κάποιο "παγκάκι",ώστε να αναλογιζόμαστε όλες τις αποφάσεις που πήραμε ή που θα παίρναμε, να τις "ξαναμασούσαμε" και να τις κάναμε πιό "εύπεπτες", δηλ πιό συμβατές με τις (πραγματικές) αναγκαιότητες μας.
Δυστυχώς, η "ταχύτητα"  της καθημερινότητας μας, ετούτη την αναγκαιότητα την παρασέρνει και την "σκοτώνει", με όλες εκείνες τις συνέπειες αυτής της αλήθειας.
Αν ,κάποια στιγμή "δεήσουμε" να ανατρέξουμε στο παρελθόν,θα διαπιστώσουμε πόσα έχουμε χάσει, πόσα αδιέξοδα έχουμε δημιουργήσει, πόσες παραλείψεις και λάθη έχουμε προκαλέσει,πόσα γκρεμίσματα πρέπει να υλοποιήσουμε,κλπ
Η σοφία των γνωμικών μας έχει "προειδοποιήσει", ότι " οι αμαρτίες γονέων, παιδεύουσι τέκνα",και αν αυτήν την αλήθεια την "γνωρίζαμε", (με την έννοια της κνισάρας των δράσεων μας),τότε πολλά πράγματα θα τα είχαμε κάνει, εντελώς, διαφορετικά του όπως τα κάναμε.
Δυστυχώς υπάρχει μια "οριζόντια ισοπέδωση", και φορτώνουμε σε όλους ανεξαιρέτως τις ,(υπαρκτές ,βεβαίως) σχετικές ευθύνες.
Ομως, έστω και αν δεχθούμε ετούτες τις ευθύνες, (δικαίως και αδίκως !),το ζητούμενο είναι να μην συνεχίζεται η ίδια λειτουργική, και να "φορτώνουμε" κι άλλες αμαρτίες στα (επόμενα) παιδιά μας .
Το κυκλοφοριακό της πόλης, έχει τόσο πολύ συζητηθεί, ώστε πλέον "χάθηκε η μπάλα", και παίζουμε ..."με τα λόγια" , σε δηλώσεις, σε συνεντεύξεις, σε φόρουμ, σε ημερίδες, σε συνέδρια, σε μελέτες, και σε ο,τι άλλο υπάρχει!
Την αναμφισβήτητη αλήθεια,την παγκοσμίως υλοποιούμενη πρακτική,την πολλαπλώς επαναλαμβανόμενη σαφή άποψη των συγκοινωνιολόγων,εμείς την "αφήσαμε στο ράφι", και φύγαμε "για άλλες" απόψεις.
Η λύση του κυκλοφοριακού δεν έρχεται ούτε με τις "μοντέρνες" απόψεις περί βιώσιμης κινητικότητας, ούτε με τις παραινέσεις για ποδηλασία και πεζοπορία,ούτε με το "κυνηγητό" της τροχαίας και τα αντίστοιχα "μπιλιετάκια".
Ολα αυτά είναι παράπλευρες χρησιμότητες, οι οποίες είναι "βοηθητικές" δράσεις ,( όπως είναι και ο περιφερειακός δρόμος κλπ),της μιας και απόλυτης λύσης που υπάρχει για το κυκλοφοριακό πρόβλημα :
To "πακέτο" των τριών δράσεων :
α/ πλήρης συχνή και πυκνή μαζική μεταφορά στην πόλη,συνδεδεμένη με την συγκοινωνία προς όλους τους προορισμούς εκτός πόλης. Μαζί με την εφαρμογή της κάρτας απεριόριστων διαδρομών για τον επιβάτη του μέσου της μαζικής μεταφοράς.
[ έτσι δίνεται στον πολίτη η πλήρης εξυπηρέτηση του, σε όλες τις μετακινήσεις της καθημερινότητας του. Ο πολίτης κάνει "ιχ του" το μέσον της μαζικής μεταφοράς, με ο,τι αυτό συνεπάγεται σε μείωση κυκλοφορίας ,σε μείωση αναγκών στάθμευσης, σε κόστος στάθμευσης, σε απαλλαγή προστίμων τροχαίας,σε μείωση καυσαερίων, κλπ !]
β/ σωστή ελεγχόμενη στάθμευση, ώστε να αποτελέσει (πραγματικό !) αντικίνητρο στην χρήση του ιχ οχήματος για τις μετακινήσεις του πολίτη.
[ έτσι θα υπάρχουν ,πάντοτε, ελεύθερες θέσεις στάθμευσης για ολιγόχρονη στάθμευση, δηλ (τεκμαρτή) αύξηση των διατιθέμενων θέσεων στάθμευσης στην πόλη.]
γ/ περιφερειακοί χώροι στάθμευσης συνδεδεμένοι με "τις γραμμές" της μαζικής μεταφοράς, ώστε να "αφήνεται" εκεί το όχημα και ο πολίτης να συνεχίζει την καθημερινότητα του με το (επαρκές) δίκτυο της ( πλήρους) μαζικής μεταφοράς !
[ έτσι θα μειωθούν τα εισερχόμενα,στην πόλη, οχήματα, και θα υπάρξει δυνατότητα μιας αυτονόητης βιώσιμης κινητικότητας στην πόλη (πεζοί, ποδηλατοκίνηση, μεγαλύτερα πεζοδρόμια, πράσινο κλπ].
Οφείλουμε να επισημάνουμε, ότι δυό χώροι απαραίτητοι για την προηγούμενη υλοποίηση (του "πακέτου" λύσης του κυκλοφοριακού προβλήματος της πόλης),είναι ο χώρος του Κουμπέ (πρώην εγκαταστάσεις "Καψαλιανού"),και ο χώρος της πλατ Αγίου Γεωργίου.
Για τον χώρο του Κουμπές, θα χρειασθεί ,[όπως το επισημάναμε (γραπτώς !),εγκαίρως τότε, πριν την ανάπλαση οδού Σταμαθιουδάκη] ,ένας ανισόπεδος (τεχνικά εφικτός) κόμβος, ώστε να μην υπάρχουν οι επικίνδυνες αριστερές στροφές.
Εγινε η ανάπλαση, και ,υποχρεωτικά, κάποια στιγμή θα την "γκρεμίσουμε" για να υλοποιήσουμε τον κόμβο προς τον χώρο στάθμευσης.
Για τον χώρο της πλατ Αγίου Γεωργίου, θα έχουμε μια "ιδια ιστορία" !
Δεν φτειάξαμε υπόγειο γκαράζ, και κάποια στιγμή θα γκρεμίσουμε όσα σήμερα κτίζουμε, για να το υλοποιήσουμε.
Θέλω να πω, ότι δεν έχουμε ένα σαφή σχεδιασμό πάνω στον οποίο να κτίζουμε τις υποδομές και τις επενδύσεις μας, και ,αργότερα αυτές "οι αμαρτίες" θα ταλαιπωρήσουν "τα τέκνα μας",τα οποία θα τις γκρεμίσουν, για να κάνουν "τα δέοντα" ,τα οποία εμείς τα γνωρίζουμε ,όμως τα "προσπερνούμε".
Δικαιολογίες πάντα (δυστυχώς) υπάρχουν, όπως επί παραδείγματι οι αναφορές στους "άξονες" ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων, που χρηματοδοτούν με την λογική του "μη χάσουμε τα χρήματα" !
Συνημμένα ανεβάζω παληά άρθρα μου, στον τοπικό τύπο, για "τις αμαρτίες γονέων" και τις συνέπειες τους :

η ερήμωση της ενδοχώρας,τουλάχιστον ένα "στέκι" από τον δήμο !

εισαγωγή στο θέμα :
Κάποτε τα χωριά μας, στην ενδοχώρα του τόπου μας,είχαν τουλάχιστον ένα καφενεδάκι,στο οποίο οι χωριανοί, μα και οι επισκέπτες του χωριού, μπορούσαν "να πιούν ένα ποτήρι κρύο νερό", να "γειτονέψουν", να συζητήσουν, να δούν και να σχολιάσουν τις ειδήσεις, να ανταλλάξουν τις απορίες και τα προβλήματα τους κλπ.
Δυστυχώς,για διάφορους λόγους, (οικονομικούς, φορολογικούς,ασφαλιστικούς κλπ),η λειτουργία των καφενείων του χωριού έγινε απαγορευτική,και όλα τους "εξαφανίσθηκαν" από τα χωριά μας.
0μως, στα χωριά μας ζουν ακόμη ,όσοι "απέμειναν" από τους παληούς κατοίκους τους, και θα μπορούσαν να αναζωογονηθούν με νέους κατοίκους,αν και εφ όσον εβελτιώνοντο οι "συνθήκες" ζωής και τα κοινωνικοοικονομικά τους στοιχεία.
Ταυτόχρονα, οι ανάγκες της τουριστικής "βιτρίνας" του τόπου, χρειάζονται τέτοιες "μονάδες", αφού πλέον οι τουρίστες "περπατούν" στην ενδοχώρα του τόπου, που επισκέπτονται, και επομένως θα "ήθελαν" να βρίσκουν ένα καφενεδάκι ανοικτό, με ό,τι αυτή η ( παραδοσιακή) "μονάδα" θα τους προσέφερε.
Παράλληλα, είναι αυτονόητη η υποχρέωση των δήμων να προσφέρουν "τις ίδιες" υπηρεσίες τους σε όλους τους πολίτες τους !
Ολα τα προηγούμενα, έχουν σαν συνισταμένη την χρησιμότητα-αναγκαιότητα λειτουργίας, όλο τον χρόνο, ενός (τουλάχιστον) καφενείου σε κάθε χωριό.
Στο πλαίσιο, λοιπόν, ετούτης της άποψης μας, υποβάλαμε  και δημοσιοποιήσαμε την ακόλουθη πρόταση μας, για την λειτουργία, (με μέριμνα-δράση του δήμου),παραδοσιακού καφενείου σε όλα τα χωριά μας.
Ακολουθούν τα σχετικά στοιχεία-αρχεία μας :
....................................................................................................
Το κείμενο του άρθρου μας στον τοπικό τύπο , το 2009:

Συνεπώς δεν είναι αναιτιολόγητοι οι ισχυρισμοί κάποιων ,ότι τα ΚΑΠΗ αντιστρατεύονται , και αφαιρούν έργο τους, την λειτουργία των όμοιων καταστημάτων της περιοχής.

Μάλιστα κάποιοι καταστηματάρχες «κατηγορούν» ,ότι με τα τέλη που εκείνοι πληρώνουν στους δήμους, οι δήμοι τούς ανταγωνίζονται χρηματοδοτώντας τα ΚΑΠΗ!

Οι δήμοι ,εν όψει της γενικώτερης οικονομικής λογικής, έχουν αρχίσει να «μαζεύουν» τις επιχορηγήσεις προς τα ΚΑΠΗ ,αφυδατώνοντας τα από παράπλευρες δραστηριότητες, και λειτουργώντας τα σαν απλά δημοτικά καφενεία.

Πολλοί , βλέποντας  τον αειφόρο «κατήφορο» του τουρισμού μας, μιλούμε για ανάκτηση της τοπικής μας ταυτότητας, για επαναπροσδιορισμό του τουριστικού μας προιόντος.

Στο πλαίσιο αυτό, μπαίνει στο τραπέζι και η αναβίωση των παραδοσιακών λειτουργιών στον τόπο μας.

Μια τέτοια παραδοσιακή τοπική λειτουργία ,είναι και το (παραδοσιακό) καφενείο!

Αρα, μια ανατοποθέτηση της δομής των ΚΑΠΗ, είναι συμβατή με τούτη την τουριστική ανάσταση μας, και ταυτόχρονα θα δημιουργήσει ρεαλιστικά δεδομένα για την επικοινωνία των λαών ,που τόσο επιδιώκεται από την ευρωπ κοινότητα.

Δεν θα κουράσω παραθέτοντας τέτοιες παραμέτρους ,αφού καθένας μπορεί να προσθέσει δικές του απόψεις ,όταν θα γίνει μια τέτοια συζήτηση-μελέτη του θέματος.

Ολοκληρώνοντας το παρόν σύντομο σημείωμα μου ,θα προχωρήσω σε προτάσεις ,για συζήτηση και αξιοποίηση.

   1/ να γίνει μια διαπαραταξιακή επιτροπή στον δήμο, η οποία να μελετήσει το θέμα, της αναδιοργάνωσης των δημοτικών υπηρεσιών προς την Τρίτη ηλικία.

Στην  πολύ σοβαρή δουλειά της επιτροπής, εντάσσεται η συλλογή και ανάλυση κάθε σχετικής ιδεογνωσίας και τεχνογνωσίας, τα οικονομικά κοστολογικά κλπ  δεδομένα ,η συζήτηση με όλους τους εμπλεκόμενους, και η τελική πρόταση προς το δημοτικό συμβούλιο.

   2/ άξονες αναζήτησης της επιτροπής θα είναι, η αξιολόγηση της σημερινής λειτουργίας στο σύνολο της, και η προσεκτική μελέτη κάθε εξελικτικής δυνατότητας, σε συνδυασμό με την συνολική κοινωνικοοικονομική τοπική πραγματικότητα , παρούσα και μελλοντική.

   3/ σαν πρώτες προτάσεις ,για συζήτηση και αξιολόγηση, θα μπορούσαν να είναι, η ελεύθερη λειτουργία των μελών , με επιδότηση από τον δήμο, η στήριξη λειτουργίας παραδοσιακών καφενείων στις γειτονιές και στα χωριά μας, οι προδιαγραφές τέτοιων καφενείων ( τι θα περιέχουν ,τι θα σερβίρουν ,πως θα λειτουργούν κλπ),η γεωγραφική κατανομή γραφείων εξυπηρέτησης των μελών, κλπ

  4/ οι λοιπές υπηρεσίες που σήμερα προσφέρονται ,και άλλες που θα προστεθούν, θα δίδονται από κεντρικές δομές προς όλα τα μέλη.

Σίγουρα με μικρότερα κόστη μπορούν να προσφερθούν πολλαπλάσιες ,ποιοτικά και ποσοτικά, υπηρεσίες.

Με το παρόν σημείωμα τίθεται η ιδέα να ασχοληθούμε με το θέμα των ΚΑΠΗ για να βελτιώσουμε την παροχή προς τους συμπολίτες, βελτιώνοντας τα δεδομένα, κάνοντας τομές και ανακατανομές δράσεων, και αφήνοντας την μέχρι σήμερα ανασχόληση της απλής επανάληψης των υφισταμένων.

Θεωρώ ,ότι τα ΚΑΠΗ ήταν μια επαναστατική προσφορά προς την Τρίτη ηλικία.

Μετά από 20 χρόνια ,πιστεύω, ότι χρειάζονται ένα καινούριο ,καλλίτερο, «κουστούμι» !

Με σκέψη, με ωριμότητα, με σεβασμό, να μελετήσουμε τις δυνατότητες και να προχωρήσουμε σε βελτιώσεις.

15-3-09

................................................................

η αίτηση-πρόταση μας στον δήμο Ρεθύμνου (στο δημ συμβούλιο του οποίου είμεθα επικεφαλής της μειοψηφίας):

......................................................................... 

Ο τοπικός τύπος για την παρούσα πρόταση μας :

Αυτήν την πόλη την έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας !

Εισαγωγή στην παρούσα ανάρτηση :

Νομίζω, πως όλοι θα συμφωνήσουμε στην αλήθεια,ότι εμείς, η κάθε γενιά, δεν είμαστε ιδιοκτήτες του τόπου μας, αλλά ,απλούστατα, τον έχουμε δανειστεί από τα παιδιά μας !

Αν ετούτη η αλήθεια, ήταν πάντα στα "υπ όψει " μας, σίγουρα θα λειτουργούσαμε ,πολύ, διαφορετικά στον τρόπο διαχείρισης του.

Στις αίθουσες των δημοτικών συμβουλίων, λαμβάνονται οι αποφάσεις, οι οποίες "δεσμεύουν" το αύριο, δηλαδή αφορούν στα παιδιά μας, τους "ιδιοκτήτες" και "δανειστές" μας.

Επομένως, νομίζω, ότι θα ήταν πολύ "χρήσιμο", αν εκεί μέσα,"κάτι" μας επεσήμανε, κατά τις συζητήσεις και τις ψηφοφορίες τις σχετικές ευθύνες μας έναντι των παιδιών μας.

Με την σκέψη ετούτης της αλήθειας, πρότεινα στον δήμο, ως δημοτικός σύμβουλος, την ανάρτηση σχετικής πινακίδας ,στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου,άνωθεν της έδρας του προεδρείου (προς το οποίο κοιτάζουμε-απευθυνόμαστε όταν μιλούμε και όταν ψηφίζουμε, στις συνεδριάσεις του οργάνου), που να μας "θυμίζει" αυτήν την ευθύνη μας.

Ετσι, με την απ 18742 / 12-11-07, αίτηση-πρόταση μου ,ζήτησα την ανάρτηση αυτής της πινακίδας.

Δυστυχώς, ουδεμία "απάντηση" δεν έλαβα ποτέ !

ονοματοθεσίες στην πόλη μας

Εισαγωγή στο τιθέμενο θέμα :
Οι ονοματοθεσίες οδών κλπ, στην χώρα μας,δίνονται για να τιμηθούν άνθρωποι κλπ για την προσφορά τους στον τόπο.
Αν ανατρέξουμε στις δοσμένες ονοματοθεσίες, θα παρατηρήσουμε ,ότι "λείπουν" κάποιες "περιπτώσεις", οι οποίες θάπρεπε .... να μην λείπουν !
Είναι γνωστό, (...από την αρχαιότητα !), ότι κάποιοι άνθρωποι που "αξίζουν", που προσφέρουν στον τόπο τους,κλπ ,"ενοχλούν" κάποιους άλλους , οι οποίοι , όμως,αντιθέτως θάπρεπε να χαίρονται που τους έχουν στην κοινωνία τους, και να τιμούν την δουλειά τους.
Ο Κώστας Κανάς, είτε αρέσει, είτε δεν αρέσει σε κάποιους, προσέφερε "πολλά" στον τοπικό "πολιτισμό" κλπ, απολύτως εθελοντικά, επί πολλά χρόνια, μαζί με πολλές δεκάδες άλλους συμπολίτες που συναποτελούσαν την "οικογένεια" της τοπικής Περιηγητικής.
Στην διάρκεια της ζωής του, "πάλαιψε" με πολλές δυσκολίες, πικράθηκε και απογοητεύθηκε αρκετές φορές,( κοινή "η μοίρα" όλων των "εργατών", κάθε τόπου), όμως πάντοτε-αδιάκοπα η "κυψέλη" της Περιηγητικής προσέφερε το πολύτιμο "μέλι" της στον τοπικό πολιτισμό, στην τοπική ψυχαγωγία, στους ανοικτούς ορίζοντες των ταξειδιών,κλπ.
Θεωρούσα,και θεωρώ, ότι ο δήμος οφείλει στον Κώστα Κανά,οφείλει στην Περιηγητική Ρεθύμνου,οφείλει στην υπηρέτηση του, τοπικού, εθελοντισμού, την ελάχιστη αυτή τιμή μιας ονοματοθεσίας στην μνήμη του.
Προσωπικά, υπέβαλα την σχετική πρόταση αρμοδίως, ως μέλος του δημοτικού συμβουλίου Ρεθύμνου,με την απ 465 / 11-1-13 αίτηση μου, όμως δεν γνωρίζω την ανταπόκριση του δήμου.

Η δραχμή ήταν το εθνικό μας νόμισμα, μέχρι την αντικατάσταση της , το 2001, από το ευρώ.
Οι νεότεροι βεβαίως είναι λογικό να μην έχουν "αναμνήσεις" από την δραχμή, και να μην αξιολογούν μια πρόταση ονοματοθεσίας για την Δραχμή.
Ομως για μας "τους παλαιούς", η δραχμή με τα κέρματα της και τα χαρτονομίσματα της,αποτελεί μια "γλυκειά" θύμιση, με σημαντική συναισθηματική "αξία",και μια τέτοια ονοματοθεσία την θεωρούμε οφειλόμενη !
Κάποιοι ελληνικοί δήμοι, έχουν , εδώ και χρόνια, ονοματοθετήσει οδούς Δραχμής.
Εμείς, με όλη εκείνη την σημασία που είχε στην ζωή μας η Δραχμή, έχοντας το "ερέθισμα" από την σχετική ειδησεογραφία, ζητήσαμε από τον δήμο, ως δημοτικός σύμβουλος, την ονοματοθεσία οδού Δραχμής, με την απ 21751/ 28-12-07 αίτηση μας. Δεν γνωρίζουμε να ανταποκρίθηκε ο δήμος στην πρόταση μας εκείνη.

το 16ο δημοτικό σχολείο Ρεθύμνου

Εισαγωγή στο θέμα :
Η ανέγερση σύγχρονων σχολείων,με όλες τις σχετικές προδιαγραφές στεγασμένων και ελεύθερων χώρων,σίγουρα αποτελούν μια κοινή παραδοχή για όλους μας,
Συνεπώς, κατ αρχήν, οφείλουμε να είμαστε σύμφωνοι και να στηρίξουμε ,όσο μπορούμε,την προσπάθεια απόκτησης ,στις πόλεις και στα χωριά μας, τέτοιων σχολικών μονάδων.
Δυστυχώς η ελληνική "κακομοιριά" μας, δεν μας "άφησε", ώστε να μπορέσουμε να έχουμε ένα πρεπούμενο σχεδιασμό, ύπαρξης τέτοιων ,απαιτούμενων, χώρων κοινωφελών λειτουργιών των πόλεων μας,και ,συνήθως, "τρέχουμε" πίσω από τις, [ φυσιολογικές ,και (θάπρεπε να είναι) αναμενόμενες !], πιεστικές ανάγκες εξεύρεσης των.
Η σχολική στέγη στις πόλεις μας, (και το Ρέθυμνο ,δυστυχώς, δεν εξαιρείται "του κανόνος"),είναι μια υπόθεση ,πάντοτε "επίκαιρη", πάντοτε στις πρώτες θέσεις "της ατζέντας",πάντοτε στα κατάστιχα των διαμαρτυριών και των αιτημάτων,και πάντοτε "μετέχει" στις υποσχέσεις των αρμοδίων.
Η ιστορία της σχολικής στέγης, στις πόλεις μας,"διδάσκει", και περιλαμβάνει, και παραλείψεις (δηλαδή μή πρόβλεψη στα πολεοδομικά σχέδια), αλλά και καθυστερήσεις (δηλαδή μη αξιοποίηση των οποτεδήποτε προβλέψεων σχολικής στέγης).
Βεβαίως, θα μπορούσε να "δικαιολογηθεί" κάποιος αρμόδιος, για το "μπέρδεμα" των αρμοδιοτήτων (γνωστή "πληγή", του ελληνικού Κράτους), για την έλλειψη οικονομικών πόρων (μια μεγάλη "κουβέντα" για τους αρμόδιους φορείς),για τους Νόμους και την γραφειοκρατία που "δεν βοηθούν",κλπ, όμως είτε έτσι είτε αλλιώς, μετρά το αποτέλεσμα, το οποίο δεν είναι εκείνο που χρειάζεται μια πόλη και οι κάτοικοι της.
Η "ιστορία" του 16ου δημ σχολείου,έχει κατατεθεί  σε περσινή + προπέρσινη ανάρτηση μου, οι οποίες ξανανεβάζονται ,για την πληρότητα της παρούσης ανάρτησης.
Είναι ένα γεγονός, σημαντικό και δύσκολο, ότι μια ολόκληρη περιοχή της πόλης, ο Ανω Μασταμπάς, ήταν χωρίς σχολική μονάδα,ενώ η ανοικοδόμηση της, (δηλ η ανάγκη σε νηπιαγωγείο και δημ σχολείο), ήταν έντονη και πιεστική.
Τότε, το 1992 δώσαμε μια (προσωρινή !) λύση,και ιδρύθηκε το κτιριακό "συγκρότημα" του 16ου δημ σχολείου+νηπιαγωγείου. Το δημ συμβούλιο (με όλη εκείνη την "επεισοδιακή διαδικασία-ιστορία!), έδωσε το οικόπεδο και η νομαρχία έστησε το σχολείο. Ο Δήμος ήταν "αρμόδιος" να βρεί - δώσει οικόπεδο, και η νομαρχία ήταν "αρμόδια" να κτίσει σχολεία.
Βεβαίως αυτή η "προσωρινή λύση" ,έδωσε, και εξακολουθεί να δίνει, λύση στο πρόβλημα επί 25 χρόνια ( ! ) μέχρι σήμερα,και καθένας ας σκεφθεί, πώς θα είχε "η κατάσταση" αν δεν υπήρχε ετούτη η "προσωρινή" λύση.
Ο Δήμος, πολύ σωστά,όντας και  συνολικός πλέον "αρμόδιος",ασχολείται με την (οριστική) στέγαση του 16ου δημ σχολείου. Η ειδησεογραφία "μιλεί" για στέγαση απέναντι ( κοντά σε άλλο υπάρχον δημ, σχολείο), και όχι στον Ανω Μασταμπά !
Εδώ μπαίνει ο , δικαιολογημένος και ορθός, προβληματισμός .
Το προς λύση πρόβλημα είναι να καλυφθεί η ανάγκη για το σχολείο που χρειάζεται ο Ανω Μασταμπάς !
Υπάρχει η φιλοσοφία, (την οποία στηρίζω και στην οποία πιστεύω), ότι τα σχολεία για τις μικρές ηλικίες, δηλαδή τα νηπιαγωγεία και τα δημ σχολεία , πρέπει να "απλώνονται" ανά γειτονιές, ώστε τα παιδάκια να μην διασχίζουν αποστάσεις και να μην διατρέχουν οδικές αρτηρίες κλπ.
Κάποιοι άλλοι πιστεύουν στα σχολικά συγκροτήματα, δηλ παιδουπόλεις μέσα στην πόλη, με ο,τι αυτό σημαίνει και εμπεριέχει για την (μη) ασφαλή μετακίνηση κλπ των παιδιών.
Θεωρώ, ότι η λύση που προωθείται ανήκει στην δεύτερη φιλοσοφία.
Ομως ,σίγουρα δεν προκύπτει από πολεοδομικό σχεδιασμό κλπ,ώστε να είναι,( κατά την άποψη μας), πλήρως και απόλυτα νόμιμη και ,κυρίως, σωστή.
Εδώ και κάποιες δεκαετίες , και κυρίως την τελευταία δεκαετία οπότε υπήρχε (επί τέλους) το πολυκαθυστερημένο ΓΠΣ, δεν έγινε καμιά επέκταση σχεδίου πόλης, από την οποία εύκολα θα προέκυπτε, δωρεάν, χώρος για δημ σχολείο+νηπιαγωγείο. Να σημειώσουμε ,ότι  η επέκταση ( για την περιοχή αυτή), είχε "συζητηθεί",είχε "μπεί" στον δρόμο της με την σύμφωνη γνώμη-αίτηση των ιδιοκτητών (οι οποίοι θα πλήρωναν την δαπάνη της σχετικής μελέτης προκαταβάλλοντας μέρος των εισφορών σε χρήμα),έγινε σύλλογος των ιδιοκτητών που "πίεζε" και πιέζει για το θέμα,είχε γίνει επιτροπή η οποία είχε "προχωρήσει" κάποιες ενέργειες της,όμως τελικώς "δεν έγινε τίποτε".
Για την ιστορία, και την πληρότητα του παρόντος να θυμίσουμε τα εξής :
Με την απ 27908 / 29-10-13 [βλέπε και τοπικό τύπο (που την δημοσίευσε) της 25-10-13],,αμέσως μόλις δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η έγκριση του ΓΠΣ, ζήτησα την επέκταση του σχεδίου πόλης σύμφωνα με το εγκριθέν ΓΠΣ .
Με την αποφ 501 / 11-7-08 το δημοτ συμβούλιο, ενέκρινε την επέκταση σχεδίου πόλης, κάλεσε τους ιδιοκτήτες για κατ αρχήν εκδήλωση ενδιαφέροντος τους,όρισε την αυτοχρηματοδότηση των μελετών και όρισε επιτροπή για την προώθηση της διαδικασίας.
Αυτή η επιτροπή δούλεψε, έκανε ενέργειες προετοιμασιακές, βγήκαν συνεντεύξεις στον τοπικό τύπο, κλπ, όμως η 5χρονη καθυστέρηση μέχρι να πάει για ΦΕΚ, ( το 2013 !), το ΓΠΣ είχε τις συνέπειες της.
Την 14-11-15 δημοσιεύθηκε ,ξανά, στον τοπικό τύπο πρόσκληση προς τους ιδιοκτήτες, να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους.
[ τα σχετικά στοιχεία ανεβάζονται στην συνέχεια του παρόντος.]

Γράψαμε την 26/10/16 :

Είναι ... βέβαιον, ότι την τοπική "ιστορία" την γνωρίζουν ελάχιστοι ! Δεν το λέω για να κατηγορήσω κανέναν και τίποτα, αλλά το λέω ,απλά, επειδή.... είναι μια αλήθεια.
Ας πούμε, επί παραδείγματι, πόσοι γνωρίζουν "την ιστορία" του 16ου δημοτικού σχολείου ;
Να την θυμίσω, όσο συντομότερα μπορεί να γίνει :
1. εισαγωγή :
Είχα πάντοτε την άποψη, ότι 
τα νηπιαγωγεία και οι παιδικοί σταθμοί για "χίλιους λόγους" πρέπει να βρίσκονται πολύ κοντά στο σπίτι των παιδιών που θα φοιτήσουν εκεί,
τα δημοτικά σχολεία πρέπει να βρίσκονται ανά "γειτονιές" ώστε τα παιδάκια να μετακινούνται εύκολα ,και ακίνδυνα,(χωρίς να διασχίζουν "βεβαρυμένους" δρόμους κλπ),
τα γυμνάσια και λύκεια να βρίσκονται ανά περιοχές ώστε να είναι "φιλικά" προς τους μαθητές ,και, ως προς την προσπελασιμότητα τους !
Την άποψη αυτή, βεβαίως, την έχω ,και θα την έχω διότι είναι σωστή !
2. στοιχεία προβλήματος :
Ολόκληρος ο Ανω Μασταμπάς, με τις τόσες πολυκατοικίες (άρα τόσες οικογένειες = τόσα παιδάκια) δεν είχε ούτε νηπιαγωγείο ούτε δημοτικό σχολείο !
Τα παιδάκια έπρεπε να "κατέβουν" στο 13ο δημ σχολείο-7ο νηπιαγωγείο, δηλ "να διασχίσουν" την (βεβαρυμένη ,κυκλοφοριακά) επαρχιακή οδό Κουρμούλη !
Να επισημανθεί μάλιστα, πως το 13ο δημ σχολείο είχε ξεπεράσει "τις αντοχές του", σε υποδομές, για να μπορεί να "καλύψει" τόσες , αυξημένες, ανάγκες !
Επιτακτική λοιπόν, προέκυπτε η ανάγκη για νηπιαγωγείο + δημ σχολείο στην περιοχή αυτή !
3. δεδομένα της εποχής εκείνης( Ιούνιος 1992 ) :
Δεν υπήρχε καμιά "πρόβλεψη" για δημ σχολείο στην περιοχή (σχέδιο πόλης του 1986) ! Υπήρχε πρόβλεψη μόνον για, νέο, δημ σχολείο στην περιοχή του Τιμίου Σταυρού,(του 15ου δημ σχολείου), το οποίο αν και όταν θα υλοποιείτο ,απλά, θα ανακούφιζε το 13ο δημ σχολείο καλύπτοντας την δυτική περιοχή της ,τεράστιας, περιοχής του, και βεβαίως θα κάλυπτε τις ανάγκες της ραγδαίως οικοδομούμενης περιοχής Τιμίου Σταυρού κλπ !
Δηλαδή ,δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός για την περιοχή του Ανω Μασταμπά , την οποία θα συνέχιζε να "καλύπτει", αναγκαστικά, το 13ο δημ σχολείο.
Να θυμίσουμε, και να επισημάνουμε, συν τοις άλλοις, ότι το κτίριο του 13ου δημ σχολείου ήταν μελετημένο ως βιοκλιματικό, όμως λόγω συνεχών "προσθηκών" αιθουσών (για να καλύπτονται οι αυξανόμενες ανάγκες) ήταν, κλιματικά, προβληματικό !
Ο μοναδικός "ελεύθερος" χώρος, σε όλη την περιοχή του Ανω Μασταμπά, ήταν μια "πλατειούλα" 550 μ2 !
Αρα ο μοναδικός χώρος ,για τον οποίο "μπορούσαμε να μιλούμε", τότε, για να λύσουμε το πρόβλημα, ήταν αυτή η πλατειούλα !
Η αρμοδιότητα, τότε, για την ανέγερση σχολείων, την προσθήκη, νέων, αιθουσών κλπ, ήταν της νομαρχίας και των υπηρεσιών της.
Ομως η υποχρέωση για την "διάθεση" του οικοπέδου, ήταν ευθύνη-αρμοδιότητα του δήμου.
Οι γονείς των παιδιών της περιοχής, ήδη, είχαν κινητοποιηθεί και απαιτούσαν το αυτονόητο, δηλ δημ σχολείο-νηπιαγωγείο στην περιοχή τους.
Ο υποφαινόμενος, ήμουν δημοτικός σύμβουλος, και είχα εκλεγεί και αντιπρόεδρος του, τότε, δημοτικού συμβουλίου (με πρόεδρο τον Γιώργη Σχοινά).
Δεν είχα καμιά συγκεκριμένη ,άλλη, ιδιότητα-αρμοδιότητα, πλην του αυτονόητου ενδιαφέροντος και δραστηριοποίησης μου για κάθε τοπικό πρόβλημα.
4. Η πρόταση μας, οι θέσεις μας, οι δράσεις μας και ...οι αντιδράσεις : 
Σε συζητήσεις μου, με την νομαρχία και την υπηρεσία της (γραφείο σχολικής στέγης), πήρα την διαβεβαίωση της άμεσης ανέγερσης (με λυόμενες κατασκευές) του δημοτικού σχολείου+νηπιαγωγείου, όταν και αν τους δίναμε οικόπεδο !
Επειδή ήταν μονόδρομος, η αξιοποίηση ετούτου του μοναδικού ελεύθερου χώρου, η πρόταση μου, την οποία υποστήριζα "σθεναρά", ήταν να ορισθεί ο συγκεκριμένος χώρος και να ζητηθεί από την νομαρχία η ανέγερση του σχολείου.
Επιπρόσθετα ,προέβλεπα την ,μόνιμη, χωροθέτηση χώρου για δημ σχολείο, στην απέναντι, εκτός σχεδίου περιοχή, με την ένταξη της στο σχέδιο πόλης, αμέσως, ως τροποποίηση του σχεδίου πόλης ["όπως το κάναμε" ,( ο υποφαινόμενος με τον τότε νομάρχη) αργότερα, και στην περίπτωση του 14ου δημ σχολείου].
Αυτό το "απέναντι" οικόπεδο, είναι 15 μέτρα απέναντι !
Στο δημ συμβούλιο "άκουσα" "βαρειές κουβέντες" (τις οποίες θα διαβάσετε στο κείμενο της παραίτησης μου), και έλαβα την ...απόρριψη της πρότασης μου !
Στον ,τότε, τοπικό τύπο, τον οποίο αναρτώ συνημμένα στην παρούσα, θα διαβάσετε το ρεπορτάζ από εκείνο το δημ συμβούλιο.
Αμεση ήταν η αντίδραση μου, στα "οσα άκουσα", με την υποβολή της παραίτησης μου από Αντιπρόεδρος του ΔΣ [πώς θα μπορούσα να προεδρεύω ενός οργάνου,(στο οποίο είχα την τιμη, και πριν και μετά, να προεδρεύω, πολλές φορές, λόγω απουσίας του Προέδρου) όταν κάποια μέλη του με έψαλλαν πως "επιδιώκω να τους παρασύρω σε αποφάσεις"] !
Προς τιμήν του Προέδρου Γιώργη Σχοινά, του οποίου άλλωστε η προσωπικότητα είναι γνωστή, η παραίτηση μου δεν έγινε αποδεκτή από το ΔΣ (όταν συζητήθηκε). Το σχετικό ρεπορτάζ εκείνου του ΔΣ μπορείτε να διαβάσετε, αφού το αναρτώ συνημμένα στην παρούσα ανάρτηση μου.
5. Το αποτέλεσμα :
Τελικά "μου πέρασε", ανεγέρθηκε το 16ο δημ σχολείο με το νηπιαγωγείο του, και από τότε προσφέρει την εξυπηρέτηση του στην περιοχή μέχρι και σήμερα ! [και ,....για πολλά χρόνια ακόμη].
Ομως χρειάσθηκε, πριν γίνει το σχολείο, ν ακούσω "τα σχολιανά μου", να υποβάλλω παραίτηση λόγω ευθιξίας μου, κλπ
ΥΓ : 1/ Δεν γνωρίζω, (οποτεδήποτε ρώτησα δεν πήρα απάντηση), αν υλοποιήθηκε η ληφθείσα αποφ του ΔΣ για τροποποίηση (επέκταση) του σχεδίου πόλης με την χωροθέτηση του απέναντι οικοπέδου, ως χώρου ανέγερσης δημ σχολείου.
2/ Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας κάτοικος της περιοχής που να προτιμούσε "το πλατειάκι" αντί του σχολείου ! ( με τα δεδομένα, που υπήρχαν και που υπάρχουν και σήμερα).
3/ Πολλές φορές έχω "διαφωνήσει" με την πολεοδόμηση του Ν 1337, για περιοχές μικροϊδιοκτησιών, όπως η περιοχή που συζητούμε, διότι τελικά ούτε κοινωφελείς χώρους (πχ σχολεία) "έδωσε", ούτε και κοινόχρηστους χώρους (πχ ανεκτού πλάτους δρόμου, και πλατείες) έδωσε !
4/ Να λοιπόν και μια (ακόμη) απάντηση σε όσους ,πολύ εύκολα" κατηγορούν όλους μας με κείνο το "ειρωνικό", : 
"και τί κάνατε εσείς, τόσα χρόνια ;" !!!
Πολλά "κάναμε" ! Απλά δεν ενδιαφερθήκατε να τα μάθετε ! Είτε ρωτώντας μας, είτε διαβάζοντας τον τοπικό τύπο "της εποχής μας" !

..............................................

Την 21-9-2017 είχα γράψει :

Είναι ... βέβαιον, ότι την τοπική "ιστορία" την γνωρίζουν ελάχιστοι ! Δεν το λέω για να κατηγορήσω κανέναν και τίποτα, αλλά το λέω ,απλά, επειδή.... είναι μια αλήθεια.
Ας πούμε, επί παραδείγματι, πόσοι γνωρίζουν "την ιστορία" του 16ου δημοτικού σχολείου ;
Να την θυμίσω, όσο συντομότερα μπορεί να γίνει :
1. εισαγωγή :
Είχα πάντοτε την άποψη, ότι 
τα νηπιαγωγεία και οι παιδικοί σταθμοί για "χίλιους λόγους" πρέπει να βρίσκονται πολύ κοντά στο σπίτι των παιδιών που θα φοιτήσουν εκεί,
τα δημοτικά σχολεία πρέπει να βρίσκονται ανά "γειτονιές" ώστε τα παιδάκια να μετακινούνται εύκολα ,και ακίνδυνα,(χωρίς να διασχίζουν "βεβαρυμένους" δρόμους κλπ),
τα γυμνάσια και λύκεια να βρίσκονται ανά περιοχές ώστε να είναι "φιλικά" προς τους μαθητές ,και, ως προς την προσπελασιμότητα τους !
Την άποψη αυτή, βεβαίως, την έχω ,και θα την έχω διότι είναι σωστή !
2. στοιχεία προβλήματος :
Ολόκληρος ο Ανω Μασταμπάς, με τις τόσες πολυκατοικίες (άρα τόσες οικογένειες = τόσα παιδάκια) δεν είχε ούτε νηπιαγωγείο ούτε δημοτικό σχολείο !
Τα παιδάκια έπρεπε να "κατέβουν" στο 13ο δημ σχολείο-7ο νηπιαγωγείο, δηλ "να διασχίσουν" την (βεβαρυμένη ,κυκλοφοριακά) επαρχιακή οδό Κουρμούλη !
Να επισημανθεί μάλιστα, πως το 13ο δημ σχολείο είχε ξεπεράσει "τις αντοχές του", σε υποδομές, για να μπορεί να "καλύψει" τόσες , αυξημένες, ανάγκες !
Επιτακτική λοιπόν, προέκυπτε η ανάγκη για νηπιαγωγείο + δημ σχολείο στην περιοχή αυτή !
3. δεδομένα της εποχής εκείνης( Ιούνιος 1992 ) :
Δεν υπήρχε καμιά "πρόβλεψη" για δημ σχολείο στην περιοχή (σχέδιο πόλης του 1986) ! Υπήρχε πρόβλεψη μόνον για, νέο, δημ σχολείο στην περιοχή του Τιμίου Σταυρού,(του 15ου δημ σχολείου), το οποίο αν και όταν θα υλοποιείτο ,απλά, θα ανακούφιζε το 13ο δημ σχολείο καλύπτοντας την δυτική περιοχή της ,τεράστιας, περιοχής του, και βεβαίως θα κάλυπτε τις ανάγκες της ραγδαίως οικοδομούμενης περιοχής Τιμίου Σταυρού κλπ !
Δηλαδή ,δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός για την περιοχή του Ανω Μασταμπά , την οποία θα συνέχιζε να "καλύπτει", αναγκαστικά, το 13ο δημ σχολείο.
Να θυμίσουμε, και να επισημάνουμε, συν τοις άλλοις, ότι το κτίριο του 13ου δημ σχολείου ήταν μελετημένο ως βιοκλιματικό, όμως λόγω συνεχών "προσθηκών" αιθουσών (για να καλύπτονται οι αυξανόμενες ανάγκες) ήταν, κλιματικά, προβληματικό !
Ο μοναδικός "ελεύθερος" χώρος, σε όλη την περιοχή του Ανω Μασταμπά, ήταν μια "πλατειούλα" 550 μ2 !
Αρα ο μοναδικός χώρος ,για τον οποίο "μπορούσαμε να μιλούμε", τότε, για να λύσουμε το πρόβλημα, ήταν αυτή η πλατειούλα !
Η αρμοδιότητα, τότε, για την ανέγερση σχολείων, την προσθήκη, νέων, αιθουσών κλπ, ήταν της νομαρχίας και των υπηρεσιών της.
Ομως η υποχρέωση για την "διάθεση" του οικοπέδου, ήταν ευθύνη-αρμοδιότητα του δήμου.
Οι γονείς των παιδιών της περιοχής, ήδη, είχαν κινητοποιηθεί και απαιτούσαν το αυτονόητο, δηλ δημ σχολείο-νηπιαγωγείο στην περιοχή τους.
Ο υποφαινόμενος, ήμουν δημοτικός σύμβουλος, και είχα εκλεγεί και αντιπρόεδρος του, τότε, δημοτικού συμβουλίου (με πρόεδρο τον Γιώργη Σχοινά).
Δεν είχα καμιά συγκεκριμένη ,άλλη, ιδιότητα-αρμοδιότητα, πλην του αυτονόητου ενδιαφέροντος και δραστηριοποίησης μου για κάθε τοπικό πρόβλημα.
4. Η πρόταση μας, οι θέσεις μας, οι δράσεις μας και ...οι αντιδράσεις : 
Σε συζητήσεις μου, με την νομαρχία και την υπηρεσία της (γραφείο σχολικής στέγης), πήρα την διαβεβαίωση της άμεσης ανέγερσης (με λυόμενες κατασκευές) του δημοτικού σχολείου+νηπιαγωγείου, όταν και αν τους δίναμε οικόπεδο !
Επειδή ήταν μονόδρομος, η αξιοποίηση ετούτου του μοναδικού ελεύθερου χώρου, η πρόταση μου, την οποία υποστήριζα "σθεναρά", ήταν να ορισθεί ο συγκεκριμένος χώρος και να ζητηθεί από την νομαρχία η ανέγερση του σχολείου.
Επιπρόσθετα ,προέβλεπα την ,μόνιμη, χωροθέτηση χώρου για δημ σχολείο, στην απέναντι, εκτός σχεδίου περιοχή, με την ένταξη της στο σχέδιο πόλης, αμέσως, ως τροποποίηση του σχεδίου πόλης ["όπως το κάναμε" ,( ο υποφαινόμενος με τον τότε νομάρχη) αργότερα, και στην περίπτωση του 14ου δημ σχολείου].
Αυτό το "απέναντι" οικόπεδο, είναι 15 μέτρα απέναντι !
Στο δημ συμβούλιο "άκουσα" "βαρειές κουβέντες" (τις οποίες θα διαβάσετε στο κείμενο της παραίτησης μου), και έλαβα την ...απόρριψη της πρότασης μου !
Στον ,τότε, τοπικό τύπο, τον οποίο αναρτώ συνημμένα στην παρούσα, θα διαβάσετε το ρεπορτάζ από εκείνο το δημ συμβούλιο.
Αμεση ήταν η αντίδραση μου, στα "οσα άκουσα", με την υποβολή της παραίτησης μου από Αντιπρόεδρος του ΔΣ [πώς θα μπορούσα να προεδρεύω ενός οργάνου,(στο οποίο είχα την τιμη, και πριν και μετά, να προεδρεύω, πολλές φορές, λόγω απουσίας του Προέδρου) όταν κάποια μέλη του με έψαλλαν πως "επιδιώκω να τους παρασύρω σε αποφάσεις"] !
Προς τιμήν του Προέδρου Γιώργη Σχοινά, του οποίου άλλωστε η προσωπικότητα είναι γνωστή, η παραίτηση μου δεν έγινε αποδεκτή από το ΔΣ (όταν συζητήθηκε). Το σχετικό ρεπορτάζ εκείνου του ΔΣ μπορείτε να διαβάσετε, αφού το αναρτώ συνημμένα στην παρούσα ανάρτηση μου.
5. Το αποτέλεσμα :
Τελικά "μου πέρασε", ανεγέρθηκε το 16ο δημ σχολείο με το νηπιαγωγείο του, και από τότε προσφέρει την εξυπηρέτηση του στην περιοχή μέχρι και σήμερα ! [και ,....για πολλά χρόνια ακόμη].
Ομως χρειάσθηκε, πριν γίνει το σχολείο, ν ακούσω "τα σχολιανά μου", να υποβάλλω παραίτηση λόγω ευθιξίας μου, κλπ
ΥΓ : 1/ Δεν γνωρίζω, (οποτεδήποτε ρώτησα δεν πήρα απάντηση), αν υλοποιήθηκε η ληφθείσα αποφ του ΔΣ για τροποποίηση (επέκταση) του σχεδίου πόλης με την χωροθέτηση του απέναντι οικοπέδου, ως χώρου ανέγερσης δημ σχολείου.
2/ Δεν νομίζω ότι υπάρχει κανένας κάτοικος της περιοχής που να προτιμούσε "το πλατειάκι" αντί του σχολείου ! ( με τα δεδομένα, που υπήρχαν και που υπάρχουν και σήμερα).
3/ Πολλές φορές έχω "διαφωνήσει" με την πολεοδόμηση του Ν 1337, για περιοχές μικροϊδιοκτησιών, όπως η περιοχή που συζητούμε, διότι τελικά ούτε κοινωφελείς χώρους (πχ σχολεία) "έδωσε", ούτε και κοινόχρηστους χώρους (πχ ανεκτού πλάτους δρόμου, και πλατείες) έδωσε !
4/ Να λοιπόν και μια (ακόμη) απάντηση σε όσους ,πολύ εύκολα" κατηγορούν όλους μας με κείνο το "ειρωνικό", : 
"και τί κάνατε εσείς, τόσα χρόνια ;" !!!
Πολλά "κάναμε" ! Απλά δεν ενδιαφερθήκατε να τα μάθετε ! Είτε ρωτώντας μας, είτε διαβάζοντας τον τοπικό τύπο "της εποχής μας" !