οικονομική κρίση: μπορούμε και πρέπει αντιμετωπίσουμε!

Μπορούμε, και πρέπει, να «αντεπιτεθούμε» στην οικονομική κρίση!

του κ Νίκου Νίνου α΄αντιπροέδρου Επιμελητηρίου Ρεθύμνου
επικεφαλής μείζονος μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου


Δεν χρειάζεται να τεκμηριώσουμε, ούτε καν να «ασχοληθούμε», για να πείσουμε ,ότι η οικονομική κρίση έχει απλώσει τις επιπτώσεις της σε όλους τους «μεσημβρινούς» και σε όλους τους «παραλλήλους» της σημερινής κοινωνίας, σε όλη την Ελλάδα ,και όχι μόνον!
Η επιχειρηματικότητα , και στην περιοχή μας, πλήττεται επί πολλούς μήνες από μια σειρά αρνητικών παραμέτρων, και οι επιχειρήσεις εξουθενωμένες από τον άνισο αγώνα τους, από τους συνεχείς «βομβαρδισμούς» αρνητικών μέτρων, από την έλλειψη του οξυγόνου της ρευστότητας, και από την ‘ελλειψη της αναζωογονητικής «κινητικότητας» της αγοράς, «παραδίδονται» και κατεβάζουν « τα ρολλά τους».
Η θλιβερή εικόνα των κλειστών επιχειρήσεων απλώνεται σε όλες τις περιοχές, αφού το αρνητικό φαινόμενο δεν προσπερνά κανένα επιχειρηματία, δεν παραβλέπει καμιά επιχείρηση.
Ολοι προβληματιζόμαστε, για τον αρνητικό δρόμο στον οποίο έχει μπεί η τοπική
( και όχι μόνον), οικονομία, για το άσχημο παρόν της, για το αβέβαιο και απαισιόδοξο μέλλον της, και για την ενδεχόμενη δυνατότητα ανάκαμψης της.
Το , φυσιολογικό, ερωτηματικό που προβάλλεται μπροστά μας, αναφέρεται στο αν μπορεί να υπάρχει αυτή η αισιοδοξία, στο αν μπορεί να υπάρξει εκείνη η δυνατότητα που να μεταφέρει την «μηχανή» της τοπικής οικονομίας στην χρειαζούμενη τροχιά μιας απαλλαγής από τον σκληρό «εναγκαλισμό» των δύσκολων σημερινών δεδομένων, μιας «ελεύθερης» πορείας προς ένα καλλίτερο « αύριο»!
Κοιτάζοντας πίσω, ( αυτό που λέμε, «διδασκόμενοι από την ιστορία»), διαπιστώνουμε, ότι η τοπική οικονομία δεν έχει πάρει , μέχρι σήμερα, την «τύχη» της στα χέρια της!
Ενδεχομένως, οι υπάρχουσες έως πριν λίγα χρόνια «καλές μέρες» στην τοπική οικονομία, δεν επέτρεψαν σκέψεις ,και πολύ περισσότερο προβληματισμούς προτάσεις και δράσεις, για βαθύτερους προγραμματισμούς για «πετάγματα» προς το μέλλον, και για οποιαδήποτε «κηρύγματα» !
Βεβαίως υπήρξαν τέτοιες «φωνές» , βεβαίως υπήρξαν «προφήτες» που προσπαθούσαν να προβληματίσουν, όμως μέσα στην ευδαιμονική εκείνη ατμόσφαιρα, κανείς δεν ήθελε ούτε να τους ακούσει, ούτε να ασχοληθεί μαζί τους , θεωρώντας τους «ενοχλητικούς» και «αρρωστημένα» απαισιόδοξους!
Τα «μνημόσυνα» ,όμως , έχουν νόημα και σημασία, μόνον, για να θυμούμαστε και όχι να «μένουμε» σε αυτά! Η πρόοδος και η αντιμετώπιση των προβλημάτων μας, μάς επιβάλλουν να κοιτάξουμε «μπροστά».
Ας κοιτάξουμε ,λοιπόν, «επιθετικά» προς το μέλλον του τόπου μας!
Υπήρξαν , υπάρχουν, και πάντα θα πρέπει να υπάρχουν οι διάφοροι φορείς ,οι οποίοι έχουν την υποχρέωση και την αρμοδιότητα ,να οργανώνουν την τοπική οικονομία και την τοπική επιχειρηματικότητα.
Αν κοιτάξουμε προς το παρελθόν, θα διαπιστώσουμε την ύπαρξη μιας καταγραφικής πραγματικότητας, όπου όλοι διαπίστωναν ανάγκες και πρότειναν δραστηριοποιήσεις, όμως όλη αυτή η «κινητικότητα» είχε δημοσιοτητικό φωτισμό, και μόλις έσβηναν τα φώτα της δημοσιότητας παρέμενε κλεισμένη σε κάποια συρτάρια, περιμένοντας το επόμενο «άνοιγμα» του διακόπτη της δημοσιότητας για να ξαναδιαβασθούν τα ίδια υπομνήματα, και μετά να ξαναξεχασθούν!
Ετσι, «οι κυβερνήσεις» άλλαζαν ,μα «τα προβλήματα, και οι προβληματισμοί, έμεναν».
Η τοπική οικονομία χρειάζεται παραγωγική ενεργοποίηση όλων των δυνάμεων της, και μελετημένη αξιοποίηση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της!
Χρειαζόμαστε μια ενεργητική οικονομική εσωστρέφεια, ώστε να εμπλουτίσουμε με τα υπάρχοντα «τοπικά προϊόντα» τα «ράφια» του «μαγαζιού» της τοπικής οικονομίας μας.
Κάθε τόπος έχει τις δικές του δυνατότητες, τον δικό του τοπικό πλούτο, που οφείλει να αξιοποιήσει για να «φύγει μπροστά»!
Η δική μας περιοχή είναι ,πραγματικά, προνομιούχα και «ευλογημένη» από πολλές παραμέτρους!
Διαθέτει μοναδικές προϋποθέσεις ποιότητας στην πρωτογενή παραγωγικότητα της, διαθέτει εξαιρετικές παραμέτρους για πολλές μορφές ποιοτικού τουρισμού, διαθέτει αρχαιολογικό και ιστορικό πλούτο μοναδικού ενδιαφέροντος, διαθέτει πλούσια παράδοση και τοπικό πολιτισμό , διαθέτει σημαντικές δυνατότητες σε τομείς της μεταποίησης, διαθέτει πράσινες ενεργειακές δυνατότητες κλπ κλπ κλπ
Για όλα αυτά τα σκόρπια «φθινοπωρινά φύλλα» , δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα εκείνη η παρέμβαση ,που να τα κάνει ζωογόνο «λίπασμα» για την ανάπτυξη της τοπικής μας οικονομίας.
Μέχρι σήμερα, όλοι κοιτούσαμε , με ανοικτή « την παλάμη» προς το Κέντρο, και με διάφορους «ενδιάμεσους» προσπαθούσαμε να «πάρουμε κάτι»!
Αυτή η προσκολλημένη εξωστρεφής εμμονή μας, αδρανοποιούσε ( ή , έστω, άμβλυνε σε μεγάλο, όμως, βαθμό!), την αξιοποίηση των δικών μας πόρων.
Πλέον είναι ξεκάθαρο, πως οφείλουμε « να ξεχάσουμε» το Κέντρο, και αν θέλουμε να επιβιώσουμε, πρέπει να «κολυμπήσουμε» μόνοι μας!
Εφεξής , το Κέντρο μας ξεκαθαρίζει πως οφείλουμε να ξεχάσουμε τα «κοφίνια με τα ψάρια» του παρελθόντος, αφού το μόνο που θα μας διαθέτει είναι , πλέον ,τα «αγγίστρια» για να ψαρεύουμε μόνοι μας!
Οσο γρηγορότερα προσαρμοσθούμε σε αυτήν την νέα «φιλοσοφία», τόσο ταχύτερα θα μπούμε στον δρόμο της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης και των συνεπειών της.
Οι τοπικές δυνάμεις οφείλουν « να συνεννοηθούν», και να συνεργασθούν ενεργητικά ( δηλ σε πράξεις , αφήνοντας τις «κουβέντες»).
Παληότερα είχαμε προτείνει την σύσταση ,και λειτουργία, στον δήμο μας , και στο Επιμελητήριο μας, ενός «συμβουλίου πόλης», όπως αυτό ήδη έχει ενεργοποιηθεί σε άλλες περιοχές.
Σαν μέλη αυτού του τοπικού ,(άτυπου αλλά ουσιαστικού), συμβουλίου βλέπαμε ,και βλέπουμε, όλες τις παραγωγικές δυνάμεις του τόπου μας. Η σύσταση από τον Ν 3852/10 ,( νόμος «Καλλικράτη» των δήμων), της «δημοτικής επιτροπής διαβούλευσης» ,που είναι πάνω στο πνεύμα αυτής της άποψης μας, δεν αποτελεί λύση διότι , ( όπως όλος ο Νόμος του «Καλλικράτη»), είναι «πρόχειρη» η πρόβλεψη της και η όλη λειτουργική της άνευ αποτελεσματικότητας!
Αυτό το άτυπο-ουσιαστικό συμβούλιο πόλης ,{ συμβούλιο για κάθε δήμο , και συμβούλιο για την περιφερειακή ενότητα ( πρώην νομαρχία)}, θα προχωρήσει στην πλήρη καταγραφή όλου του αναπτυξιακού δυναμικού της περιοχής, θα συντάξει μια «ταυτότητα» της περιοχής, και προς αξιοποίηση της ,θα προχωρήσει να συντάξει και να υλοποιήσει ένα πραγματικό αναπτυξιακό σχέδιο, με άμεσους ,βραχυπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και μακρυπρόθεσμους στόχους.
Ετσι ,ο τόπος μας θα αξιοποιήσει την «οικονομική ζώνη» του, που μέχρι σήμερα, ουσιαστικά, έχει μείνει χωρίς έρευνα, χωρίς μελέτη, χωρίς δράσεις.
Προφανώς, αυτό το άτυπο συμβούλιο, θα καταθέσει τις προτάσεις του στα αρμόδια αποφασιστικά όργανα { δημοτικά συμβούλια, δημοτικές επιτροπές, περιφερειακό συμβούλιο, περιφερειακές επιτροπές}, για να νομοθετήσουν τις απαιτούμενες δράσεις , κανονιστικές αποφάσεις, χωροταξικούς σχεδιασμούς κλπ.
Με αυτή τη ουσιαστική και ειλικρινή διαδικασία, θα αποκτήσουμε ,επί τέλους, ένα δικό μας αναπτυξιακό «μπούσουλα» για να ξεφύγουμε από οποιουσδήποτε γραφειοκρατικούς εναγκαλισμούς, να απαλλαγούμε από αγκυλώσεις και διαχειριστικές μιζέρειες, και να λειτουργήσουμε με κανόνες τοπικής δημοκρατίας, της οποίας κύριο συστατικό είναι η συμμετοχή των πολιτών και των επιχειρήσεων.
Η πρακτική πλευρά υλοποίησης αυτής της παραγωγικής και αναπτυξιακής διαδικασίας, δηλ οι πρωτοβουλίες, ο συντονισμός, η λειτουργία, το άτυπο «καταστατικό» και κάθε άλλη παράμετρος της ικανοποίησης ετούτης της αναγκαιότητας, είναι αρμοδιότητα του Επιμελητηρίου ,( σαν εκπρόσωπο των επιχειρήσεων και σαν όργανο ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας), σε συνεργασία με τους άλλους επί μέρους φορείς, την αντιπεριφέρεια, τους δήμους, το Πανεπιστήμιο κλπ.
Την χρηματοδότηση της δραστηριότητας αυτής, μπορούν να συνεξυπηρετήσουν το Επιμελητήριο με τους δήμους της περιοχής μας. Αλλωστε δυνατότητες χρηματοδότησης υπάρχουν και από κοινοτικούς πόρους.
Για «προστασία» της προτεινόμενης ενεργοποίησης ,οφείλουμε να επισημάνουμε, ότι η συμμετοχή όλων των φορέων , πρέπει να είναι σε εθελοντική βάση, δεδομένου του κοινωφελούς χαρακτήρα της προσπάθειας που προτείνεται.
Η περιοχή μας έχει ουσιαστικές και περιεκτικές δυνατότητες να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση.
Μπορούμε ,σήμερα, να κάνουμε όσα ,ενώ έπρεπε, δεν τα κάναμε μέχρι τώρα.
Ας πούμε ,χωρίς να παρεξηγηθούμε, ότι ισχύει και εν προκειμένω, το γνωστό αρχαίο ρητό «ουδέν κακόν αμιγές καλού»!
Αλλού κάνουν διάφορες δράσεις, από τον απλό εντυπωσιασμό ( που όμως φέρνει «κέρδη»!), όπως πχ τοπικό νόμισμα { βλέπε Ιταλία, δήμος Φιλετίνο}, από την απλή αξιοποίηση τοπικών στοιχείων { βλέπε κοινότητα Λα Μουέλα της Ισπανίας, όπου εκμεταλλεύθηκαν το τοπικό πρόβλημα- πλουτοπαραγωγική «πηγή» του ισχυρού ανέμου και «έστησαν» ανεμογεννήτριες},μέχρι «βαρειές» αποφάσεις-επενδύσεις.
Το ζητούμενο είναι να μπούμε σε μια τροχιά συνεννόησης και συνεργασίας όλων των τοπικών δυνάμεων, να μπορέσουμε να αποβάλλουμε το μεγάλο μειονέκτημα-πρόβλημα των σημερινών οικογενειών, οι οποίες «δεν κάθονται στο ίσιο τραπέζι και δεν συνομιλούν»!
Μια οικονομία για να μπορεί να κρατηθεί ζωντανή, και για να έχει μέλλον και αισιοδοξία, πρέπει να ελαχιστοποιήσει τις οικονομικές της διαρροές και να μεγιστοποιήσει τις οικονομικές εισροές της.
Η δική μας περιοχή , πρέπει να ξαναποκτήσει την αυτάρκεια που κάποτε είχε, και να αυξήσει τους τομείς που θα φέρουν «χρήματα» ( τουρισμός, τοπικά εξαγώγιμα προϊόντα κλπ).
Όλα αυτά είναι ,ρεαλιστικά, εφικτά, αρκεί να καθήσουμε να «κουβεντιάσουμε», και να πάρουμε τις χρειαζούμενες σχετικές αποφάσεις, τις οποίες στην συνέχεια να υλοποιήσουμε.
Η οικονομική κρίση είναι μια υπαρκτή και πολύ δύσκολη πραγματικότητα.
Πολλοί καθόμαστε και ακούμε τις πολύ άσχημες επιπτώσεις της, καθόμαστε και σχολιάζουμε το περιεχόμενο της, μουρμουρίζουμε για τις βιωνόμενες συνέπειες της, απαισιοδοξούμε για τις γκριζόμαυρες προοπτικές της, και δεχόμαστε τα καταιγιστικά χτυπήματα της.
Αν συνεχίσουμε με αυτή την πεσιμιστική και παραιτημένη τοποθέτηση μας, με αυτή τη «θολούρα» που ηττικά αποδεχόμαστε, τότε είναι ξεκάθαρη η καταστροφική κατάληξη μας.
Θεωρούμε ,ότι υπάρχει ελπίδα, υπάρχει αισιοδοξία, όμως μην τις ψάχνουμε απλώς κοιτώντας στον ορίζοντα, αν και πότε θα έλθουν!
Η αισιοδοξία για το καλλίτερο «αύριο» είναι εδώ ,δίπλα μας, στον τόπο μας, σαν την ευτυχία που την ψάχνουμε ολόκληρη την ζωή μας και δεν την αναζητήσαμε ποτέ, εκεί που πραγματικά υπάρχει.
Το Επιμελητήριο, και ο Μητροπολιτικός δήμος Ρεθύμνου, να αναλάβουν τις θεσμικές πρωτοβουλίες που δικαιωματικά και εξ ορισμού τους ανήκουν, και να φωτίσουν την τοπική οικονομικοκοινωνική πραγματικότητα, να αναδείξουν τα ( μοναδικά!) «όπλα» αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης.
Για να ξαναγυρίσει το χαμόγελο στην τοπική επιχειρηματικότητα, και για να ξανανθίσει η τοπική οικονομία.

31.10.11