αποφάσεις ξεχασμένες! δήμος Ρεθύμνου

ξεθωριασμένες - ξεχασμένες αποφάσεις κλπ !
του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου
Θα παρατηρήσουν πολλοί ,ότι η αναφορά σε ένα κείμενο για κάποιες ,( η λέξη «κάποιες» έχει τεράστιο … στομάχι όπου «χωρεί» απέραντο περιεχόμενο!),ξεθωριασμένες και ξεχασμένες αποφάσεις , δεν αποτελεί … είδηση!
Είναι τόσο συνηθισμένο το «φυτό» αυτό στα πολιτικά πράγματα της χώρας μας,( το «πολιτικά» εμπεριέχει όλο το «φάσμα», δηλ αναφέρεται σε δήμους, σε συσκέψεις και σε ο,τι άλλο παράγει αποφάσεις),που είναι διάσπαρτο στον αγρό, και, των δημοτικών δεδομένων.
Όμως ,όπως συμβαίνει με τα ανθρώπινα μνημόσυνα, χρειάζονται και τέτοια «μνημόσυνα» , όπως η παρούσα επισημείωση, αυτών των «χαμένων» αποφάσεων, ώστε να τα ξαναθυμούμαστε οι «παληοί» αλλά και να τα «μαθαίνουν» οι νεώτεροι.
Αλλωστε ,όπως λένε ,( και θεωρώ πως έχουν δίκηο αυτοί που το λένε), η ιστορία διδάσκει, και επομένως κάτι θα διδαχθούμε από αυτές τις ξεχασμένες «ιστορίες»!
Επιπρόσθετα, θα θυμήσουμε ,ότι πολλά σπουδαία «έγγραφα» έχουν βρεθεί «σκονισμένα» σε ξεχασμένα «ράφια «, που το περιεχόμενο τους αποδείχθηκε ένας , πραγματικός ή μεταφορικός ,«θησαυρός».
Αφορμή για το σημερινό «μνημόσυνο», αποτέλεσε η ανάδειξη ,από το σκονισμένο αρχείο μου, μιας παληάς απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, η οποία εγκρίθηκε τότε «μετά πολλών επαίνων» όμως κατόπιν ( ως είθισται !),«κατατέθηκε» στον κάλαθο της λησμονιάς.
Τούτο το μνημόσυνο έχει μια πρόσθετη σημασία λόγω της αειφόρου ανάγκης ,
( ανάγκης που πάντα ,αλλά και σήμερα, ήταν και είναι πιεστική),για σχολικούς χώρους στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση του δήμου μας, αφού αναφέρεται σε αυτό το πρόβλημα.
Ακόμη, να προσθέσουμε, ότι αυτή η (ξεχασμένη) απόφαση είχε και συνέχεια που αφορούσε στην ικανοποίηση του άλλου σοβαρού προβλήματος του δήμου μας, δηλ την στάθμευση ( υπογείως) των αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης στα πλαίσια αυτού που λέγαμε { και συνεχίζουμε ( απλώς!) να το λέμε} βιώσιμη κινητικότητα ,ποιότητα ζωής κλπ.
Να επανέλθουμε στο … μνημόσυνο:
Ξεφυλλίζοντας τις τοπικές εφημερίδες της 11-2-92 , διαβάζουμε ρεπορτάζ και βλέπουμε τα σχέδια μιας πρότασης που εγκρίθηκε ομόφωνα ( μετά πολλών θετικών σχολίων κλπ) από το δημ συμβούλιο της 21.1.92.
Η πρόταση-προμελέτη της τότε καθηγήτριας ( αρχιτέκτονος) του τότε πολυκλαδικού λυκείου, έδινε λύση στις αυξημένες ανάγκες, ( λόγω της απαιτητικής διάρθρωσης ενός τέτοιου σχολείου),του σχολείου, αξιοποιώντας τον υποαύλειο χώρο παροδίως της οδού Μοάτσου και δημιουργώντας αίθουσα πολλαπλών χρήσεων 800 ατόμων, αποθήκες , εργαστήρια, βιβλιοθήκη κλπ.
Η αυλή ,συνολικά ,παρέμενε όπως ήταν ,αφού όλες αυτές οι υποδομές θα εγίνοντο υπό την αυλή!
Το δημ συμβούλιο ενέκρινε την πρόταση, ο τότε δήμαρχος κατέθεσε την «ειλικρινή του πρόθεση να προωθήσει το θέμα», ο τότε αντ/δρος του δημ συμβουλίου που προήδρευσε στην συνεδρίαση αυτή εκτίμησε το κόστος της παρέμβασης στα 80 εκατομμύρια δρχ, και από κεί και πέρα η « τύχη» της απόφασης … αγνοείται!
Το ουσιαστικό είναι ,πως δεν έγινε τίποτα, και πως , μάλλον, δεν υπάρχει κανείς που να «θυμάται» το θέμα και την απόφαση αυτή!
Θα μπορούσε να πει κανείς πολλά για το «μήνυμα» που στέλνει σε όλους μας αυτό το σημερινό μνημόσυνο.
Μπορεί σήμερα το πολυκλαδικό λύκειο να μην υπάρχει (σαν πολυκλαδικό), όμως υπάρχουν οι ίδιες ,όπως και τότε, ανάγκες σε σχολικούς χώρους για στέγαση σχολικών αναγκών. Αλλωστε ήδη στον χώρο του πρώην πολυκλαδικού στεγάζεται και ένα άλλο σχολείο, ενώ ήδη σήμερα αναζητείται χώρος στέγασης ενός ,αντίστοιχου προς το πρώην πολυκλαδικό λύκειο, σχολείου ,του 2ου ΕΠΑΛ.
Να παρατηρήσουμε ,και να υπενθυμίσουμε, μια αλήθεια πού έχουμε πεί πολλές φορές:
Λόγω «εξάντλησης» των οικοπέδων ,{αφού όλα τα προηγούμενα χρόνια οι εκάστοτε αρμόδιοι απλά έβλεπαν «τα τραίνα » ( δηλ τα οικόπεδα) να «φεύγουν» και να κτίζονται!}, αλλά και λόγω της υπεραύξησης των τιμών κόστους απόκτησης οικοπέδων ,{ γεγονός που πλέον «στέλνει» τα νέα σχολεία εκτός πόλης}, η στροφή ,για όλες τις αναγκαίες υποδομές ,θα πρέπει να γίνει « προς τα κάτω» ή « προς τα πάνω», αφού «τα επιγείως » είναι όλα «κτισμένα» και δύσκολα έως αδύνατα!
Δηλ πλέον ,το «υπογείως» ,{ όπως η παρούσα ξεχασμένη απόφαση, και πολλές άλλες απαιτούμενες υποδομές} και το «υπεργείως», [ όπως πχ κρεμαστοί κήποι , μπαλκόνια και στέγες , για δημιουργία πρασίνου}, πρέπει να αρχίσει να μπαίνει , «με απαιτήσεις» ,στα τραπέζια των σχεδιασμών ,αν και όταν υπάρξουν σχεδιασμοί και προγραμματισμοί σε αυτό τον τόπο!
Πρέπει να λάβουμε το «ηθικό δίδαγμα» πως οι λύσεις πολλών προβλημάτων πλέον θα έρθουν «καθέτως’ ( άνωθεν ή κάτωθεν) αφού το «οριζοντίως» το έχουμε «αλυσοδεμένο» με την μέχρι σήμερα χρήση μόνον των λόγων και των αποφάσεων, που υπάρχουν ,απλά, σαν περιτύλιγμα κενό περιεχομένου!
Για την ιστορία να προσθέσουμε, ότι αφού τίποτα δεν έγινε για την υλοποίηση της πιο πάνω απόφασης του δημ συμβουλίου, και στα πλαίσια της ανάγκης για ένα αριθμό θέσεων στάθμευσης στην περιοχή του κέντρου της πόλης ώστε να μπορεί να υλοποιηθεί μια πρόταση πεζοδρόμησης του κέντρου της πόλης ( αυτού που σήμερα ονομάσαμε βιώσιμη κινητικότητα!), είχαμε προτείνει την κατασκευή-εγκατάσταση σε αυτόν τον υποαύλειο χώρο ενός υπόγειου μηχανικού πάρκινγκ, για τα αυτοκίνητα των κατοίκων τα περιοχής , ώστε αυτά να «εξαφανισθούν» από την επιφάνεια του πεζοδρομημένου κέντρου της πόλης.
Τότε ,με τα οικονομικοχρηματοδοτικά δεδομένα της εποχής, το αναλογούν ημερήσιο κόστος κάθε θέσης ( μέχρι να αποσβεσθεί η επένδυση, και για 10ετή περίοδο απόσβεσης) ήταν 600 δρχ!
Δυστυχώς ούτε αυτή η πρόταση περπάτησε, και με όλη αυτή την παραγωγική πενία, καταντήσαμε στην σημερινή αβίωτη καθημερινότητα μας.
Στα ράφια των «αρχείων» του δημοτικού συμβουλίου ,( και όχι μόνον!), περιμένουν το μνημοσυνικό ξεσκόνισμα πάρα πολλές ξεθωριασμένες και ξεχασμένες αποφάσεις. Μάλιστα, αν και όταν υλοποιηθεί η πρόταση μας ( που αποτελεί και εγκύκλιο του υπουργείου) για την οργάνωση των αρχείων του δήμου, τότε θα ξεσκονισθούν,( κυριολεκτικά και μεταφορικά),πάρα πολλές τέτοιες αποφάσεις, που θα μας βοηθήσουν πολύ , για να συνειδητοποιήσουμε πώς πρέπει , έστω, τουλάχιστον ,να «αφυπνισθούμε»!
Δυστυχώς αυτή η «ιστορία» υπήρξε ,( και υπάρχει και σήμερα!), σαν μια καθεστωποιημένη κατάσταση, με συνέπεια ετούτα τα οφειλόμενα και χρειαζούμενα «μνημόσυνα» να είναι πάρα πολλά και καλύπτοντα ολόκληρο το παρελθόν του δημ συμβουλίου μας..
Το σημερινό σημείωμα είναι ,απλά , μια αρχή!
3-2-2012