δημοτική λειτουργία,δημοτικών συμβούλων λειτουργική,κλπ αλήθειες !

εισαγωγή στην παρούσα ανάρτηση μου :
Δεν γνωρίζω, πόσοι και με ποιαν άποψη συμπολίτες, έχουν ίδιες σκέψεις- "θέσεις" με τον γράφοντα, σχετικά με το "πώς πρέπει να λειτουργεί" η δημοτική δημοκρατία και οι δημοτικοί σύμβουλοι ,μέσα στην δημοτική δημοκρατία.
Νομικά, οι δημοτικοί σύμβουλοι "ψηφίζουν ελεύθερα και κατά συνείδηση",και επομένως, (θεωρητικά !), δεν δεσμεύονται από συνδυασμοπροερχόμενες "υποχρεώσεις", αλλά, (θα έλεγα !),έχουν δημοκρατική ευθύνη να ψηφίζουν το κατά ,(την αδέσμευτη), κρίση τους "σωστό".
Οπως είναι γνωστό, οι δημοτικοί σύμβουλοι εκλέγονται, (υποχρεωτικώς !), με την συμμετοχή τους σε συνδυασμούς.
Επομένως, προκύπτει μια "δύσκολη" σχέση, του εκλεγμένου, με κάποιον συνδυασμό, δημ συμβούλου, και της "ελευθερίας" της (αδέσμευτης) κρίσης του.
Επειδή "στην δημοκρατία,δεν υπάρχουν αδιέξοδα", ετούτη η ,(κατ αρχήν), αντίφαση, (δηλ από την μια έχουμε το "ανήκειν σε συνδυασμό",και από την άλλη έχουμε το "ψηφίζειν ελεύθερα"),βρίσκει απάντηση και "λύση",μέσα από τις "απαντήσεις" του εποικοδομητικού και ειλικρινούς διαλόγου, όπου ο έχων τα πειστικότερα επιχειρήματα πείθει τους υπόλοιπους, και η συνέχεια είναι "απλή" υπόθεση.
Συνεπώς, αν οι συνδυασμοί λειτουργούν δημοκρατικά, και "επιτρέπουν" την ανάπτυξη συζητήσεων, διαλόγου κλπ, (χωρίς "προαπαιτούμενα" !),τότε ο καθένας θα ασκούσε τον θεσμικό του ρόλο,θα είχε δυνατότητες ανάπτυξης των τεκμηριώσεων της άποψης του, και θα ήταν "δεδομένο" ,πως το όπτιμουμ, πάντοτε,  θα "περπατούσε", από όλους "μαζί".
Βεβαίως, ετούτος ο "διάλογος" θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει ,υλοποιηθεί, και "καρποφορήσει", πολύ πριν τις δημ εκλογές,όταν θα (έπρεπε να) συντασσόταν το πρόγραμμα και οι προγραμματικοί στόχοι κάθε συνδυασμού.
Στην περίπτωση αυτή, θα υπήρχε μια εκ προοιμίου "δέσμευση"- σύνταξη του τότε υποψηφίου και μετέπειτα εκλεγμένου, σε αυτήν την προγραμματική στόχευση, αφού ,μετέχοντας στον συνδυασμό προσυπογράφει τις "θέσεις" του !
Βεβαίως κάθε "κείμενο" προτάσεων, (εν προκειμένω,το πρόγραμμα), οφείλει να είναι "ζωντανό" και εξελίξιμο,χωρίς όμως, ποτέ, να ...."αναποδογυρίζει" ! Ετσι, μπορεί να εμπλουτίζεται, μπορεί να "φρεσκάρεται",μπορεί να "ενισχύεται",και μπορεί να βελτιώνεται, χωρίς ποτέ να χάνει τον, αρχικό, "προσανατολισμό" του.
Ακόμη ακόμη,αν κάπου υπάρχει "πρόβλημα", δεν "ξεμένει" η δράση του δήμου, αλλά υπάρχει η θεμιτή δυνατότητα "προσφυγής" σε ένα δημόσιο διάλογο για την οποιαδήποτε "διόρθωση" του.
Εκείνο που απαιτείται είναι ,μόνον, η υπευθυνότητα, η σοβαρότητα, η διαφάνεια, η ειλικρίνεια, και η πραγματική "αγάπη" για τον τόπο και τους ανθρώπους του.
Επιπρόσθετα, να επισημάνουμε, την νομική υποχρέωση των αιρετών, του ετήσιου δημόσιου απολογισμού προς τους δημότες τους, κατά τον οποίο θα μπορούσε να γίνει και αυτός ο ειλικρινής διάλογος,στον οποίο αναφερθήκαμε πριν.
Επομένως, θεωρητικά, "δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα", και η δημοτική δημοκρατία θα (μπορούσε να) λειτουργούσε άψογα !
Δυστυχώς όμως, "άλλη η θεωρία και άλλη η πράξη" !
Από που να ξεκινήσει κανείς, καταγράφοντας "τις διαφορές" θεωρίας και πράξης, και πόσα θα μπορούσε "να γράψει" !
...............................................................................
Από την  δημοτική ιστορία, (πάντα η ιστορία διδάσκει,ή, τουλάχιστον θάπρεπε να διδάσκει !), θα "θυμηθώ" κάποιες "περιπτώσεις", σχετικές με το θιγόμενο θέμα,διαφορών θεωρίας και πράξης :
Ο εκλεγόμενος δήμαρχος,(με όλο τον σεβασμό, που πρέπει να έχουμε προς αυτόν, και την θεσμική του ιδιότητα),έχει σαφείς υποχρεώσεις και δικαιώματα ,.κατά την δημοτική λειτουργική του.
Δεν είναι ούτε "απόλυτος μονάρχης", ούτε "απόλυτος" ,( δηλ "να κάνει ο,τι εκείνος, θέλει"), εκπρόσωπος του δήμου.
Σαφέστατα, νομικά, είναι ο εκτελεστής των αποφάσεων του ανωτάτου δημοτικού οργάνου, που είναι το δημοτικό συμβούλιο, και των αποφάσεων των δημοτικών επιτροπών του δήμου του.
Συνεπώς,νομικά, υποχρεούται να μην παρεκκλίνει από αυτές τις (δεσμευτικές !) "εντολές", αλλά να τις υλοποιεί επακριβώς !
Στα δημοτικά συμβούλια ,καλείται υποχρεωτικά, και ούτε ψηφίζει ούτε εισηγείται τα θέματα.
Εχει το δικαίωμα λόγου, κατά προτεραιότητα, για να ενημερώσει και μόνον το συμβούλιο επί των παραμέτρων του συζητούμενου θέματος.
Οι δημ σύμβουλοι, ακούνε τον δήμαρχο, ακούνε την εισήγηση της υπηρεσίας, (ή άλλου αρμόδιου δημοτικού οργάνου),ακούνε τους συναδέλφους τους οι οποίοι ζήτησαν να μιλήσουν,υποβάλλουν ερωτήσεις ζητώντας διευκρινίσεις επί των αποριών τους, και, τελικώς, ψηφίζουν, κατά την ελεύθερη κρίση τους.
.............................
Κάποτε,που ήμουνα δημ σύμβουλος, είχα την άποψη πως έπρεπε να λειτουργήσει κάποιους παιδικός σταθμός στον δήμο μας.
Η απόφαση του δημ συμβουλίου,ήταν σαφής και συμφωνούσε με αυτήν την άποψη μου.
Ο δήμαρχος είχε, (σεβαστή η άποψη του, και δικαίωμα του να την έχει!),μια διαφορετική πρόταση,η οποία ήταν αντιθετική, ( δηλ ή εκείνη, ή η δική μου άποψη μπορούσε να περπατήσει),της δικής μου.
Γνώριζα, (και απεδείχθη, από μετέπειτα δημοσιεύματα και έγγραφα, πως είχα σωστή γνώση της υπόθεσης),πως εκείνος προσπαθούσε να προχωρήσει την χρήση της πρότασης του,και άφηνε "στα αζήτητα" την (ψηφισμένη από το δημ συμβούλιο) χρήση της πρότασης μου.
Φυσιολογικά λοιπόν, ζήτησα, να ενημερωθεί το δημ συμβούλιο, για το "περιεχόμενο" των ταξιδίων δημάρχου στην Αθήνα, ώστε να "βγεί" αυτή η αλήθεια.
Προφανέστατα, ουδεμία διαφορετική άποψη μπορεί να έχει κανείς, ότι ο εκάστοτε δήμαρχος θα πρέπει να "ταξιδεύει", όπου χρειάζεται και όπου κρίνει πως χρειάζεται, για την προώθηση των δημοτικών θεμάτων. Ομως, υπάρχει και το "άλλο" προφανέστατο, δηλαδή ότι ο εκάστοτε δήμαρχος θα πρέπει να προωθεί τις ληφθείσες αποφάσεις του δημ συμβουλίου.
Το "πόσα άκουσα", και πόση ειρωνεία "εισέπραξα", για αυτό το, ( δημοκρατικότατο,και μέσα στις αρμοδιότητες μου ως δημοτικός σύμβουλος), αίτημα μου,δείχνει και το δημοσίευμα-κριτική που ακολουθεί :

Ασφαλώς και όλοι εμείς ,που γίναμε "δημόσια πρόσωπα" αποδεχόμαστε την οποιαδήποτε κριτική, και,εν προκειμένω,δεν σχολιάζουμε την κριτική, αλλά, μόνον, την άποψη, πως "το αξίωμα του δημάρχου δεν επιτηρείται". Διαφωνούμε, με όλο τον σεβασμό μας προς τον τύπο,και παραπέμπομε ( για την "ενίσχυση" της άποψης μας αυτής),στα προηγουμένως αναπτυχθέντα στοιχεία,στην αρχή της παρούσης ανάρτησης.

....................................

Κάποτε ,σε κάποιο δημοτικό συμβούλιο, κάποιος δημ σύμβουλος,(όχι ο γράφων), ανέπτυξε την (διαφορετική προς την άποψη του δημάρχου) δική του άποψη.

Οπότε δέχεται την καταγγελτική υπενθύμιση συναδέλφου του : "Μα κύριε Τάδε, δεν γνωρίζετε ότι εδώ είμεθα,για να λέμε "ναί' στον κύριο δήμαρχο" ;

Η διαφορετική άποψη ,(που κάλλιστα μπορούσε να είναι καλύτερη για το συζητούμενο θέμα),δεν γίνεται αποδεκτή, ούτε "κάν να τεθεί στο τραπέζι" !

.....................................

Κάποτε απασχόλησε το δημ συμβούλιο ένα σοβαρότατο πρόβλημα ,(το οποίο ,νομίζω, ακόμη "ταλανίζει" τον δήμο και τους εμπλεκόμενους δημότες),και βγήκε μια αποφ του δημ συμβουλίου,σύμφωνη με την πρόταση που είχα καταθέσει.

Ο δήμαρχος,(σεβαστή η άποψη του),καθώς και άλλοι φορείς και φυσικά πρόσωπα,είχαν την δική τους άποψη (επίσης σεβαστή).

Η απόφαση του δημ συμβουλίου, "ζητούσε" μια συγκεκριμμένη νομοθέτηση, που δρομολογούσε την λύση του προβλήματος.

Ο γράφων, καίτοι αρμόδιος αντιδήμαρχος,δεν μετείχε, (μετείχαν άλλοι που επέλεξε ο δήμαρχος),στις διαδικασίες που μεσολάβησαν.

Μετά από κάποιους μήνες άλλαξε η σχετική νομοθεσία, αλλά στην "αντίθετη"κατεύθυνση εκείνης που ζητούσε το δημ συμβούλιο !

Ο τοπικός τύπος εκείνου του μήνα,( που άλλαξε ο νόμος),φιλοξένησε την αγανάκτηση μου.

Για την ιστορία, να συμπληρώσω, ότι πήρα "εντολή" δημάρχου, και πήγα,εντός μηνός, στην Αθήνα ,ζητώντας ( από τον κ Κεφαλογιάννη),αλλαγή του αλλαγμένου νόμου.

Εγινε η .....αλλαγή της αλλαγής,όμως την βρήκε στην νομοπαρασκευαστική επιτροπή της Βουλής η πρόωρη πτώση της τότε κυβέρνησης.

Και φυσικά εκεί την βρήκαν οι επόμενες κυβερνήσεις, οι οποίες έταζαν την προώθηση αλλά έμεναν στο τάξιμο !