περίπτωση σεισμού, που είναι οι ελεύθεροι χώροι καταφυγής των πολιτών ;

σύντομη εισήγηση στην παρούσα ανάρτηση : Οι δήμοι, οι περιφέρειες,το Κράτος,είναι διαχειριστές εκείνων των χρημάτων ,με τα οποία καλούμαστε να καλύψουμε όλες εκείνες τις υποδομές που χρειάζονται στις γειτονιές μας, στις πόλεις μας κλπ Όλες αυτές οι ανάγκες, στο σύνολο τους, πρέπει να είναι καταγεγραμμένες,να αξιολογούνται και να ιεραρχούνται, και κάθε φορά να προβάλλουμε πάνω τους τα εκάστοτε διατιθέμενα χρήματα, ώστε με κάποιους χρονικούς προγραμματισμούς μας,να τις καλύπτουμε κλπ Μια σημαντική "ανάγκη" για κάθε οικιστικό σύνολο, αποτελεί η παράμετρος του σεισμικού κινδύνου,ο οποίος είναι "αόρατος" και απρογραμμάτιστος. Συνεπώς, οφείλουμε να "τον βλέπουμε" με ιδιαίτερη μέριμνα μας και να κάνουμνε όλα εκείναι που τον "ακολουθούν" ! Και βεβαίως, ο σεισμός δεν είναι "στιγμιαίος" αλλά είναι συνεχής, σαν πρόβλημα μας,καθόσον οφείλουμε να κάνουμε "πολλά" ,πριν εκδηλωθεί (για να είμαστε κατά το περισσότερο δυνατόν, να τον αντιμετωπίσουμε όταν και αν "έλθει"), κατά την διάρκεια του, και αμέσως μετά την εκδήλωση του ! Οταν είχα εισηγηθεί την χρησιμότητα εκπόνησης της αντισεισμικής μελέτης της πόλης,αυτά ακριβώς τα τρία στοιχεία (πριν, κατά και μετά) ζητούσα να καλύψουμε. Αφ ότου "έφυγα" από τον δήμο, δεν γνωρίζω "τί γίνεται" και σε ποιό βαθμό λειτουργούμε πάνω σε αυτήν την τρισυπόστατη τροχιά. Θυμήθηκα το θέμα, αρχειοθετώντας "το παρελθόν" μέσα από τα δημοσιεύματα κλπ του τοπικού τύπου,κα;ι την ,σε αυτά, "παρουσία" μου. Τον Σεπτέμβρη του 1999, τοπική εφημερίδα κατέθετε την απορία της "πού θα διανυκτερεύσουμε σε περίπτωση σεισμού", ερωτώντας , οι πολίτες ,"πού θα τρέξουμε να προσταυθούμε". Η απάντηση του γράφοντος στο απλό,όμως πολύ σημαντικό σε περίπτωση σεισμού, αυτό ερώτημα,είναι η συνημμένη :