μαχητικός υπερασπιστής της αλήθειας και του δικαίου

Οταν ασχολείσαι με τα (λεγόμενα) "κοινά", από οποιοδήποτε "μετερίζι",πιστεύω ,ότι πρέπει να κάνεις τις επιλογές σου. Υπάρχει ο δρόμος "του καλού παιδιού",στον οποίο έχεις δυνατότητα να κτίσεις "καριέρα",μπορείς "να καλλιεργήσεις" φιλοδοξίες,είναι πιό 'εύκολος", δεν έχει πολλές "στεναχώρειες" κλπ Υπάρχει ο άλλος δρόμος "του μαχητικού",εκείνου που βλέπει το παρόν, οραματίζεται το μέλλον, ψάχνει δυνατότητες λύσεων των προβλημάτων,παραμερίζει στις άκρες οποιεσδήποτε φιλοδοξίες,λέει και αποκαλύπτει αλήθειες,[ δεν ανέχεται τα ψέμματα και τα σκουπίσματα προς το χαλί όπου να σκεπασθούν τα θέματα],κλπ Βέβαια, ο δεύτερος δρόμος δύσκολα έχει προσωπικές προοπτικές, όμως ωφελεί τον τόπο και τους πολίτες του. Πολλές φορές, περιτρέχοντας τα αρχεία μου [δημοσιεύματα και σχόλια κλπ], βρίσκω μπροστά μου αυτό το σταυροδρόμι,και αισθάνομαι ικανοποίηση που ακολούθησα "τον άλλο δρόμο", αυτόν του μαχητικού αγωνιστή της αλήθειας,εκείνου που αγωνίσθηκε για τον τόπο του,στον οποίο μπορεί να μην γεννήθηκα [ καθότι ..... "ξενομπάτης", όπως με "στόλισαν" κάποιοι ,που .... δεν με συμπαθούσαν !],όμως αγάπησα , [ και αγαπώ !], ειλικρινά, και για τον οποίο "έκανα ο,τι μπορούσα" . Κάποιοι, έχουν πεί "δυό καλά λόγια" για μένα, τα οποία αποτελούν τον "όμορφο έπαινο" για μένα.