μήπως πρέπει να αλλάξουμε (μάλλον θα έπρεπε να είχαμε αλλάξει προ πολλού !),τον σχεδιασμό για την πόλη μας !

σύντομη εισήγηση στην παρούσα ανάρτηση : Αν γινόταν μια έρευνα μεταξύ των πολιτών, για την καθημερινότητα τους,θεωρώ βέβαιον, ότι στις πρώτες,(αν όχι στην πρώτη και με διαφορά !),θέσεις των προβληματισμών τους, θα ήταν οι μετακινήσεις τους, δηλαδή αυτό πού λέμε "κυκλοφοριακό πρόβλημα" της πόλης. Εχω αυτήν την άποψη, διότι η καθημερινή ψυχοφθόρα ταλαιπωρία των πολιτών,από την (καθημερινή) αυτονόητη επιθυμία-υποχρέωση [μα και, (να μην το παραβλέπουμε αυτό)δικαίωμα τους !], , "να πάνε στην δουλειά τους",είναι πανεθνική, και αποτελεί την κυριότερη καταγγελία -απόθεση αγανάκτησης τους. Ταλαιπωρία και δισκίνητη "ουρά" στους δρόμους , και έντονο άγχος στην "εύρεση" θέσης στάθμευσης στον προορισμό τους. Δυστυχώς, όλα τα τελευταία χρόνια, αντί να σκεπτόμαστε "διεξόδους" αυτού του προβλήματος των πολιτών,και της πόλης, με τα (λεγόμενα, κατά την άποψη μου) έργα ανάπλασης, μειώσαμε πλάτη δρόμων , αφαιρέσαμε θέσεις στάθμευσης, και, αυτονόητα, "τερατουργήσαμε" το ήδη τεράστιο πρόβλημα . Εδώ και κάποιες δεκαετίες, που ασχολήθηκα με τα τοπικά "θέματα", έθετα και θέτω, την ανάγκη αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος (του κυκλοφοριακού), διότι το θεωρούσα, και το θεωρώ, εντόνως πρωταρχικό πρόβλημα για την πόλη και τους πολίτες της. Εχω πλούσιο "βιογραφικό" πάνω σε αυτήν την σημαντικότατη "παράμετρο" του τοπικού γίγνεσθε, και στυεναχωριέμαι, αναθυμούμενος τα "όσα έγιναν" και δεν υλοποιήθηκαν σημαντικές και ουσιαστικές προσπάθειες "του τότε" στην πόλη μας. Σίγουρα, και στην προκείμενη περίπτωση, ισχύει η γωστή "ρήση" ,πως όσα μπορούν να γίνουν σήμερα, αύριο γίνονται δυσκολότερα", και επομένως, αν είχε αλλάξει ( δηλ υλοποιηθεί !) τότε ο σχεδιασμός μας για "το κυκλοφοριακό", τότε ,οι σημερινές "συνθήκες" θα ήταν πολύ καλύτερες, και, θα μπορούσαν να είναι "αριστες", αν συνεχιζόταν αυτός ο, χρειαζούμενος, σχεδιασμός,και τα επόμενα προηγούμενα χρόνια ! Αφορμή για τούτες τις αναθυμητικές σκέψεις μου,αποτέλεσε πρόσφατο άρτθρο, που διάβασα σε αθηναϊκή εφημερίδα,με τίτλο " 15 λεπτά ποιότητα ζωής"[ βλέπε, συνημμένα, το άρθρο αυτό στο τέλος της παρούσης ανάρτησης]! Πάντα έλεγα και εξέφραζα την άποψη μου, ότι έχει , ευκολονόητη, μεγάλη σημασία η μείωση των αναγκαίων μετακινήσεων μας.Γιαυτό χρειαζόταν η ανάπτυξη των γειτονιών μας, με την έννοια της πληρότητας των παρεχομένων υπηρεσιών στους πολίτες, ώστε να μην χρειάζεται η "μόνιμη.και για κάθε ανάγκη τους" μετακίνηση, ( με ό,τι, κυκλοφοριακά, αυτό σημαίνει), προς το κέντρο της πόλης. Πάντα έλεγα και έκανα σχετικές προτάσεις, να "δώσουμε" δρόμους, για παιχνίδι κλπ δράσεις , στα παιδιά στις γειτονιές,μιάς και "εξαφανίστηκαν" οι παλιές αλάνες, και δεν υπάρχουν, (οπως θάπρεπε), πλατείες στις γειτονιές και στην πόλη. Πάντα έλεγα ,και λέω, ότι "η ευτυχία των πολιτών, η ποιότητα ζωής τους, θάπρεπε να είναι η πρωτεύουσα υπόσχεση και προσπάθεια κάθε δημοτικής αρχής ! Ομως,( η άποψη μου, τουλάχιστον, είναι),η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Προφανέστατα, "ΠΟΤΈ ΔΕΝ ΕΊΝΑΙ ΑΡΓΆ",και πάντοτε μπορούμε να αλλάξουμε, ή ,επιτέλους να κάνουμε τέτοιους, σχεδιασμούς, και να αποδώσουμε ποιότητα ζωής στους συμπολίτες μας. Οπως βλέπουμε στο συνημμένο δημοσίευμα, δημιουργείται ένα "ρεύμα" μιας τέτοιας συλλογιστικής, και μας επιτρέπει μια αισιοδοξία.