το σωστό, και το νομιζόμενο σωστό!

το σωστό, και το νομιζόμενο σωστό! οφείλουμε να τα ξεχωρίσουμε ,αλλιώς είναι επικίνδυνο μίγμα του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου ,επικεφαλής της μειοψηφίας στον δήμο Ρεθύμνου Πολλές φορές μιλούμε για κάποιες λέξεις και εκφραζόμαστε με δογματική απολυτότητα ,με υπερχειλίζουσα σιγουριά ,με γαλοπουλικό στόμφο, με αδιαπραγμάτευτη σωστότητα! Ας πούμε , για παράδειγμα , μερικές τέτοιες λεξοκαλονές. Η νομιμότητα! Ποιος από μας δεν την έχει αναδείξει και δεν την έχει υπερτατοανυψώσει, σε τοποθετητικές αναβατορικές ρητορείες του, υπερηφανευόμενος και αυτοπληρούμενος ,για την ορθότητα και το αδιαπραγμάτευτο της άποψης του! Η δικαιοσύνη! Υπάρχει κανείς ομιλητής ,που να μην την έχει στολίσει με τα ακριβώτερα λεξοκοσμήματα, που να μην την θεωρεί κολώνα της κοινωνίας, που να μην την αναβιβάζει σε οξυγόνο της ζωής μας! Η μητέρα! Πόσα δισεκατομμύρια θαυμαστικών λέξεων, πόσοι τόνοι γραπτομελανιών, πόση αμετρητότητα ανθρώπινων χειλιών, δεν έχει αγιοποιήσει αυτήν την θύρα εισόδου μας στην ζωή, αυτήν την αστείρευτη πηγή αγάπης και ενδιαφέροντος! Μέσα σε τούτο το λεύκωμα της φιλοσοφούμενης καθημερινότητας μας, υψηλή και ξεχωριστή θέση καταλαμβάνει η λέξη ΅σωστό΅! Πόσα φιλοσοφικά συστήματα, πόσες ανθρώπινες διάνοιες, πόσοι προβληματισμοί και σκεπτικισμοί, δεν έχουν γονατίσει μπροστά της! Αλλά και πόση σιγορέουσα επιφυλακτικότητα, πόση γκριζόχρωμη παρεξήγηση, και πόσοι μολυβδοβαρείς λαθόλιθοι την βαρύνουν! Λένε όλοι οι φιλόσοφοι, συμφωνούν όλοι οι νομομαθείς, δογματίζουν όλοι οι διαλογητές, ότι η αλήθεια είναι μία και μοναδική! Δεν υπάρχει καμιά αμφισβήτηση, δεν φυτρώνει καμιά αντίρρηση ,και υπάρχει απόλυτη αεροστεγανότητα προς οποιαδήποτε επιφύλαξη. Η αλήθεια ,αναμφισβήτητα, απόλυτα, αδιαπραγμάτευτα είναι μόνο μία, είναι η αλήθεια, σε ασύννεφο ουρανό, καθαρή ,σαφής και αστραφτερή! Όμως για το σωστό ,τα πράγματα δεν είναι της ίδιας ΅καθαρότητας΅! Το σωστό ,είναι κάτι σαν τον ΅μπαλαντέρ΅ ,που μπορεί καθένας να του δώσει το χρώμα που του χρειάζεται, τον αριθμό που τον εξυπηρετεί, την θέση που τον βολεύει! Προφανώς, για να μην μπερδεύουμε τα πράγματα, οφείλουμε να ξεδιαλύνουμε ,ότι δεν εννοούμε το σωστό σωστό, γιατί και αυτό είναι ένα και μοναδικό ,σαν την πρωτότυπη απόδειξη μιας τραπεζικής κατάθεσης, αλλά όλα εκείνα τα σωστά που μας προβάλλουν και επιμένουν στην γνησιότητα τους, οι διάφοροι ΅αιρετικοί΅ έναντι της μοναδικής αλήθειας. Το προβληματικό σωστό ,είναι εκείνο το υποκειμενικό ,{ηθελημένο ή αθέλητο}, που κάποιοι επιμένουν να μας το προβάλλουν, στολίζοντας το με οσαδήποτε ελκυστικά μπιχλιμπίδια ανακαλύψουν, και αναρτώντας το σε οσεσδήποτε μπανεροφόρες ιστοσελίδες εξεύρουν τρόπους και δυνατότητες προσπέλασης. Το περισσότερο ή λιγότερο, επιμονητικό ,υποκειμενικό σωστό, δεν έχει καμιά ιδιαίτερη σημασία, μέσα στην ελεύθερη αγορά της διακίνησης των ιδεών, μέσα στο απέραντο πέλαγος στο οποίο αρμενίζουν τα άπειρα και ποικίλα ιστιοφόρα των απόψεων και των ιδεών μας. Σημασία ,όμως ,και μάλιστα τεράστιου βάρους και ουσιαστικών συνεπειών, έχει αυτό το επιμονητικό λανθασμένο σωστό, όταν εκπέμπεται από πηγές οι οποίες επιρρεάζουν αποφάσεις, οι οποίες έχουν εκτελεστικό περιεχόμενο. Τότε ,το ψευδεπίγραφο σωστό, νομοθετείται, αποφασοεπενδύεται, ΅οπλοφορεί΅, και αποκτά παραμέτρους επικινδυνότητας. Αυτό το νομιζόμενο σωστό, εκπαραθυρώνει από το υλοποιητικό γίγνεσθε το πραγματικό και μοναδικό σωστό, σφετερίζεται τον θρόνο του, και προκαλεί ,όλα εκείνα τα συνεπακόλουθα αρνητικά αποτελέσματα. Δυστυχώς το νομιζόμενο σωστό ,αποτελεί μια ηγεσιακή ΅΅ασθένεια΅΅, που συχνά αναπτύσσεται σε κλειστούς χώρους όπου συνωστίζονται πολλοί, όπως επί παραδείγματι οι αυλές της ηγεσίας. Ιδιας μορφής ΅ασθένεια΅ αναπτύσσεται και σε κλειστούς χώρους ,με σφραγισμένα κουφώματα με κάποια άχρωμα υλικά, που τα λένε αλαζονεία και ξερολισμό. Είναι απόλυτα απαραίτητος ο αερισμός των ηγεσιακών χώρων ,με την είσοδο καθαρού αέρα μέσα από ανοικτά παράθυρα ,με άνετο καθημερινό ηλιασμό και την αντίστοιχη ζωντάνια ,που μόνο ο ήλιος προσκομίζει στους χώρους μας. Αυτός ο καθημερινός αερισμός και ηλιασμός , έχει όνομασία και λέγεται δημόσιος διάλογος! Ο δημόσιος ,ειλικρινής διάλογος ,είναι το αρωματικό λιβάνι που αποδιώχνει και εξαφανίζει το νομιζόμενο σωστό, και αφήνει να ανθήσει και να ευωδιάσει τον χώρο, το ατόφιο και διάφανο μοναδικό σωστό. Είναι επικίνδυνο βλάστημα του χωραφιού της καθημερινότητας, το νομιζόμενο σωστό! Το μεγάλωμα και το άπλωμα του ,στερεύουν την παραγωγικότητα και μαραίνουν την ορθότητα. Είναι ευλογία ,είναι Θεικό δώρο για την καθημερινότητα μας, να την λιπαίνει το αφτειασίδωτο ,το αγνό και ανόθευτο, το ένα και μοναδικό σωστό! Χαράς στον τόπο όπου εξακολουθεί να βρίσκεται στον θρόνο του το Σωστό, και αλλοίμονο σε εκείνους τους τόπους ,όπου έχει εκθρονισθεί από το νομιζόμενο σωστό! 30’3’09