Συνοπτική εισαγωγή για την παρούσα ανάρτηση :
Βρισκόμαστε σε .... προεκλογική περίοδο, και επομένως είναι πολύ σημαντικό πράγμα, η τοποθέτηση "στο τραπέζι" ιδεών ,απόψεων, και προτάσεων περί των αναγκών της πόλης και των πολιτών της, και ( περί) των αναγκαίων δράσεων, οι οποίες χρειάζονται στην πόλη, για να αντιμετωπίσει τα υφιστάμενα, μικρά και μεγάλα, προβλήματα της.
Συνηθίζουμε στον τόπο μας, να κρίνουμε και να ... αναθεματίζουμε το παρελθόν και "τους παλιούς", τους οποίους , "οριζοντίως "και .... χωρίς ελαφρυντικά, θεωρούμε υπεύθυνους, χωρίς να μας ενδιαφέρει "η ιστορία" των θεμάτων-προβλημάτων, ούτε "το ποσοστόν" των ενδεχόμενων ευθυνών ενός εκάστου, κατά "το παρελθόν" !
Εχουμε την άποψη, (χωρίς αυτό να έχει καμιά "ικμάδα" αποφυγής αναφοράς "στο παρελθόν", για το οποίο , εν πάσει περιπτώσει, μπορούμε " να συζητήσουμε" οποτεδήποτε και με οποιονδήποτε, έχοντας να επικαλεσθούμε πληθώρα "στοιχείων" για ...την "αθωότητα" μας κλπ !),ότι ο τόπος πρέπει να "ξεκινά" τις σκέψεις του και τους προγραμματισμούς του,από "το σήμερα", όποιο είναι αυτό και με όποια δεδομένα έχει και είναι μπροστά μας !
Ετσι, με ρεαλισμό, με ουσιαστική ανάλυση της υφισταμένης "κατάστασης",με ξεκάθαρους στόχους, και με ειλικρινείς συνεργασίες και συνέργειες, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες που υπάρχουν ,(μαζί με εκείνες που μπορούμε "να δημιουργήσουμε"), να προχωρήσουμε ,με σταθερά βήματα, προς το μέλλον που στοχεύουμε.
...............................................................................
Σε άλλους τόπους, έχουν προχωρήσει σε δραστικές ενέργειες, ακόμη και γκρεμίζοντας ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, για "να αναπνεύσουν" οι πόλεις τους :
Κάποιοι ,όπως πχ ο Γιάννης Τσαρούχης,πολύ σωστά νομίζω, λένε, ότι ενώ παλιά οι εθνικοί ευεργέτες χρηματοδοτούσαν το κτίσιμο κτιρίων κλπ, πλέον θα πρέπει να χρηματοδοτούν ... το γκρέμισμα κτιρίων (για να "αναπνεύσουν" οι πόλεις κλπ)!
Βεβαίως οι τέτοιες δράσεις είναι ... δραχμοβόρες, (δηλ κοστίζουν ακριβά),όμως δεν είναι ούτε ανέφικτες ούτε αποτελούν "όνειρα",διότι με συνεργασίες και με σωστούς σχεδιασμούς και λειτουργικές όλα αντιμετωπίζονται με επιτυχία !
...................................................................
...................................................................
Οι σημερινές πόλεις,παλιές και καινούριες, στον τόπο μας έχουν πρόβλημα "χώρων" !
Δυστυχώς στις προηγούμενες πολλές 10ετίες η δόμηση, νόμιμη και αυθαίρετη,"κυριάρχησε" και άφησε πίσω της, ουσιαστικές ελλείψεις "δημόσιου χώρου" ,ο οποίος σήμερα "στενάζει" και αδυνατεί να καλύψει τις λειτουργικές ανάγκες των πόλεων μας.
Ελάχιστες πόλεις, ελάχιστες γειτονιές είναι εκείνες που δεν έχουν ,ή έχουν μικρό πρόβλημα. Οι πλείστες έχουν σημαντικότατο πρόβλημα, το οποίο επιρεάζει την ποιότητα ζωής και την επαγγελματική δραστηριότητα των πολιτών.
Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων υπάρχουν "διάφορες προτάσεις" :
α/ Οταν συζητούσαμε την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού σχεδίου του Ρεθύμνου, ( αυτό που "ξεκίνησε" το 2004 και "τελείωσε" το 2013 !!!),είχα "καταθέσει" την άποψη, μήπως θάπρεπε η πόλη (διοίκηση κλπ) να "μετακινηθεί' προς τα Τρία Μοναστήρια,και τα μεγάλα χωριά στις παρυφές της πόλης, ώστε με ένα νέο πολεοδομικό σχεδιασμό, να επιτύχουμε την ανακούφιση της σημερινής πόλης αφαιρώντας λειτουργικό "φορτίο", (και άρα αφαιρώντας "ανάγκες" που ζητούν την κάλυψη τους), απ αυτήν.
Ετσι, μια 3μελής επιτροπή την οποία όρισε το δημοτ συμβούλιο,προτείναμε την δημιουργία οικιστικών κέντρων σε Τρία Μοναστήρια, Αρμένους, Ρουσοσπίτι, Καστελλάκια, ώστε να αποκεντρωθεί η λειτουργία της πόλης.
Σχετικό το άρθρο μου στον τοπικό τύπο της 18-12-07 :
Σήμερα, εν έτει 2019, μετά από τόσα χρόνια, τίποτε δεν έχει "δρομολογηθεί"-υλοποιηθεί προς τους στόχους αυτούς !
Και ,δυστυχώς, δυνατότητες που "χθές" υπήρχαν, "αύριο" θα έχουν χαθεί, και θα ψαχνόμαστε για καινούριες (κοστοβόρες !) !
Προσπαθήσαμε να "σπρώξουμε" τις διαδικασίες υλοποίησης των στόχων, που τέθηκαν, (οικιστικά κέντρα-αποκέντρωση λειτουργιών στις παρυφές της πόλης), όμως "ούτε καν απάντησης " δεν αξιωθήκαμε από την δημοτική αρχή !
Ευτυχώς, το παρελθόν "ακολουθεί" τις πράξεις όλων, και η γνώση της τοπικής ιστορίας "απονέμει" τις ευθύνες εκεί, όπου πραγματικά ανήκουν ! Αλλωστε "τα γραπτά μένουν" και "μιλούν" για το τί έκανε , ή δεν έκανε, καθένας μας ,κατά το παρελθόν.
.....................................................................
β/ Η προηγούμενη δράση, [αποκέντρωση-ανακούφιση του ("βεβαρυμένου") κέντρου της πόλης,δεν είναι η μοναδική δυνατότητα μας, για την καλύτερη ποιότητα ζωής και λειτουργική στην πόλη.
Επειδή στην, οριζόντια, επιφάνεια της πόλης και της γειτονιάς, "οι αριθμοί" είναι πιεστικοί και μίζεροι , (δηλ υπάρχει έλλειψη χώρων), για να υλοποιήσουμε τις αναγκαίες δράσεις μας, θα μπορούσαμε να στραφούμε στις άλλες "διαστάσεις" του δημόσιου χώρου !
Από την αρχαιότητα είναι γνωστή η αξιοποίηση της "κάθετης διάστασης" του χώρου,αφού όλοι γνωρίζουμε την περίπτωση των κρεμαστών κήπων της Βαβυλώνας !
Ακόμη και η ίδια η Φύση, στην καθημερινότητα της, αξιοποιεί ετούτη την δυνατότητα, παρουσιάζοντας μας κρεμαστούς κήπους !
Εννοούμε, ότι η ανάπτυξη πλούσιου πρασίνου, στην κάθετη διάσταση, στον δημόσιο χώρο,μπορεί να αναπλάσει την αισθητική της πόλης, και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των πολιτών, χωρίς να δεσμεύσει "ούτε ένα μ2" γής !
Πολλά δημοσιεύματα, (δηλ τεχνογνωσία), υπάρχουν,ώστε να "πάρουμε ιδέες" για τις υπάρχουσες "άπειρες" δυνατότητες:
Εμείς, με δημοσιεύματα μας κλπ, προτείναμε τέτοιες δράσεις-αξιοποιήσεις δυνατοτήτων, και για την πόλη μας, όμως "εμείς τα λέγαμε, εμείς τ ακούσαμε " !
Γράφει ο κ.
Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος Ρεθύμνου
Αντε ,επί τέλους, «τα καταφέραμε» και φτάσαμε στην υπογραφή από τον Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης και στην δημοσίευση στο ΦΕΚ της αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου της δημοτικής ενότητας Ρεθύμνου, το οποίο «κουτρουβαλούσε» κάποια χρόνια η προηγούμενη δημοτική αρχή και , σχεδόν, άλλα τόσα (περισσότερα) η παρούσα δημοτική αρχή!
Το γεγονός «εορτάσθηκε» με τις συνήθεις συνεντεύξεις της δημοτικής αρχής, και με τις σχετικές δημοσιεύσεις του τοπικού τύπου για το περιεχόμενο του ΓΠΣ κλπ.
Το ΓΠΣ σίγουρα είναι ένα σημαντικό « εργαλείο»,και μια ουσιαστική προϋπόθεση, για τον δήμο μας και για το οικονομικοκοινωνικό μέλλον του τόπου μας!
Η οποιαδήποτε καθυστέρηση και χρονοτριβή στις διαδικασίες αυτές, μόνο ζημιές επιφέρει, και μάλιστα ζημιές μη αναστρέψιμες.
Στις διαδικασίες από τις οποίες πέρασε το θέμα του ΓΠΣ, θεωρούμε ότι βοηθήσαμε ουσιαστικά, προτείναμε και ζητήσαμε τα πρέποντα, συντελέσαμε σε αλλαγές και τροποποιήσεις χρήσιμες, και εν πάσει περιπτώσει, τελικά, αποδεχθήκαμε την ολοκλήρωση ( που την ψηφίσαμε ,χωρίς ιδιαίτερα σχόλια στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, τρία χρόνια μετά από την τελική απόφαση του Δεκέμβρη του 2008 οπότε ,υποτίθεται, είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία),για να «κλείσει» το θέμα, αφού οποιαδήποτε .άλλη, καθυστέρηση θα επέφερε επαύξηση αρνητικών παραμέτρων ,για τον δήμο.
Εμείς ,σήμερα, δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες, ούτε θα αναφερθούμε σε αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις, και στην κριτική της όποιας καθυστέρησης ( άλλωστε, έχουμε καιρό να τα συζητήσουμε αυτά δεόντως, όταν θα τεθούν εκεί που θεσμικά πρέπει και αρμόζει),όμως θα στρέψουμε την προσοχή μας σε κάποια «ψιλά γράμματα» της όλης υπόθεσης.
Με το ΓΠΣ ,υποτίθεται ότι δρομολογούνται και ορίζονται λύσεις για όλα τα τοπικά ζητήματα, και όχι μόνον για την δημιουργία οικοπέδων οικοδόμησης εντός σχεδίου.
Δυστυχώς εμείς «δεν πιάσαμε» αυτά τα θέματα, ( η δική μας πρόταση ήταν να τα χωροθετήσουμε όλα, ώστε στο μέλλον απλά να ασχολούμαστε με υλοποιήσεις έχοντας «ξεμπερδέψει» με το «ψάξιμο» και τις αναζητητικές προτάσεις), και τα αφήσαμε όλα «ανοικτά» !
Εχουμε « καταφέρει» να δημιουργήσουμε μια πόλη ,( με την ευρεία έννοια της), η οποία στερείται παντελώς χώρων για ο,τιδήποτε της χρειάζεται, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που καθημερινά την ταλανίζουν.
Αυτό το «κατόρθωμα» κατανέμεται σε όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου είτε θετικά είτε αποθετικά, και αποτελεί βασική υποχρέωση μας ,( όλων μας), να το αντιμετωπίσουμε!
Με το προς δημοσίευση στο ΦΕΚ αναθεωρημένο ΓΠΣ, δεν λειτουργήσαμε απαντητικά έναντι αυτής της υποχρέωσης μας! Η αν θέλετε, δεν λειτουργήσαμε ,συνολικά, με αυτήν την απαντητική υποχρέωση μας.
Εν πάσει περιπτώσει, τελικώς αυτό μπορέσαμε να έχουμε και με αυτό καλούμαστε να πορευθούμε για τις επόμενες δεκαετίες.
Είναι λοιπόν δεδομένη αυτή η δημοτική οικοπεδική «οικονομία», που υπήρχε και πού μας παρέμεινε από το ΓΠΣ, και με αυτήν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα δημοτικά λειτουργικά προβλήματα μας.
Ολοι θυμόμαστε την «εποχή» πού «γεννήθηκε» η πολυκατοικία στην Ελλάδα!
Η ανάγκη για στέγη και η έλλειψη επιφάνειας, μας οδήγησαν ( δεν κρίνουμε το «καλώς ή κακώς» ούτε κρίνουμε «την πολιτική» που ακολουθήθηκε από τις κυβερνήσεις,) στην καθ ύψος ανάπτυξη κατοικιών, δηλ στις «γνωστές» μας πολυκατοικίες.
Είναι λοιπόν αδήρητη και μονοδρομική η αντίστοιχη δημοτική πολιτική, στον δήμο μας, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας ( κυκλοφοριακό, πάρκινγκ, πράσινο, παιχνίδι-δραστηριότητες, κλπ), και οφείλουμε να σκεφτούμε το «πάνω» ( δηλ πολυόροφες λύσεις, ταράτσες κλπ), το «κάτω» ( δηλ υπόγειες λύσεις ), το «καθέτως» ( δηλ όλες τις κάθετες επιφάνειες, τοίχοι, κολώνες κλπ), αλλά όχι το «οριζοντίως» (αφού μας λείπουν οι επιφάνειες!).
Η δημοτική αρχή, οφείλει να «καταγράψει» τα μεγέθη των υπαρχουσών αναγκών, (αλλά και των αναγκών που προβάλλονται στο «λογικό» μέλλον), και να εκπονήσει ένα σχέδιο αντιμετώπισης και κάλυψης τους αξιοποιώντας τα μόνα διαθέσιμα «όπλα» που έχει, δηλ στρεφόμενη στις «διευθύνσεις» στις οποίες αναφερθήκαμε πριν, και αξιοποιώντας ο,τι έχει διαθέσιμο και μπορετό κατά περίπτωση.
Σε παληότερα κείμενα μας έχουμε αναφερθεί «στις αμαρτίες γονέων» που θα βρούμε μπροστά μας ,σαν εμπόδια, ( έργα που έγιναν χωρίς να «βλέπουμε» στο μέλλον), αλλά ,κατά περίπτωση, θα κάνουμε όσα πρέπει και μπορούμε στοχεύοντας με την συνολική προσπάθεια μας να δώσουμε «απαντήσεις» σε όλα τα «ερωτήματα» που σήμερα μας ταλαιπωρούν.
Είναι αυτονόητο, πως χρειάζεται μια ολοκληρωμένη «καταγραφή» και μια ολόπλευρη μελέτη κάθε παραμέτρου για να μην κάνουμε λάθη και λανθασμένες σκέψεις και πράξεις.
Είναι ουτοπικό να στηρίξει κανείς την τολμηρή άποψη-πρόταση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται σαν «κίνηση», ότι δηλ έχουμε φτάσει στην εποχή που τελείωσαν τα «κτισίματα», και θα πρέπει να αρχίσουμε τις «κατεδαφίσεις» αυτών που τόσες δεκαετίες αφήσαμε να κτίζονται! Μάλιστα έχει ειπωθεί ,ότι οι επόμενοι εθνικοί ευεργέτες θα είναι εκείνοι που θα κάνουν χορηγίες, όχι για να κτίζονται κτίρια (όπως μέχρι τώρα) ,αλλά για να κατεδαφίζονται κτίρια και να «ανοίξουν» οι πόλεις!
Να σημειώσουμε, ότι έχει μια λογική ουσίας, αυτό που (με πρόταση μας) «μπήκε» στο ΓΠΣ, ώστε η πόλη (το διοικητικό κέντρο της) να μπορεί να «ανέβει» στα Τρία Μοναστήρια ,( δηλ η πόλη «να πάρει τα βουνά» ,όπως έχω πεί πριν πολλά χρόνια!). Όμως ετούτη η περίπτωση έχει και τις αρνητικές της παραμέτρους, και δεν είναι μια απλή υπόθεση!
Συνεπώς είμαστε «καταδικασμένοι», εκ των πραγμάτων, να στραφούμε ,να ακολουθήσουμε και να υλοποιήσουμε συζητήσεις, προτάσεις, δράσεις κλπ που θα εκπορεύονται και θα περπατούν πάνω στην «νέα» λογική, η οποία θα «βλέπει» προς τα «κάτω», προς τα «πάνω» και προς τις «καθέτους», και θα «ξεχάσει» την πεπατημένη διεύθυνση της «οριζοντίου»!
Αλλωστε αυτές οι δράσεις και ετούτη η λειτουργική, δεν είναι ούτε πρωτοπορειακή ούτε πρωτοφανής!
Ηδη υπάρχει πλούσια «τεχνογνωσία» και ιδεογνωσία, από πολλές πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, σε μια ποικιλία περιπτώσεων εφαρμογών και δράσεων..
Επίσης ,να σημειώσουμε, ότι υπάρχει και μια σχετική «ιστορία» που μετρά κάποιες χιλιετίες, όπως πχ στην περίπτωση της Βαβυλώνας με τους κρεμαστούς της κήπους!
Να παρατηρήσουμε και να επισημάνουμε ,ότι και για λόγους ασφάλειας κλπ των πολιτών χρειάζονται οργανωμένοι χώροι καταφυγής ,οι οποίοι σήμερα απλώς υπάρχουν «στα χαρτιά», όμως θα πρέπει να «σηκωθούν» και να «στηθούν» στην πράξη.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, πως οφείλουμε να «ανασυντάξουμε» τις ( δημοτικές, και όχι μόνον!) δυνάμεις μας, να αναθεωρήσουμε τις λειτουργικές μας, να ανακαθορίσουμε τις πρακτικές μας, να αλλάξουμε τις οπτικές μας, να γίνουμε πραγματιστές και πιο «απλοί», να ανασκουμποθούμε και να «φύγουμε μπροστά»!
Μπορεί ο διευθυνσιακός «ορίζοντας» μας να είναι περιορισμένος, όμως οι άλλες διευθύνσεις είναι «απεριόριστες»! Ας τις «δούμε» και ας τις εκμεταλλευθούμε , αξιοποιώντας όλες τις εμπειρίες που υπάρχουν πλούσιες στην «κυψέλη» της ιδεογνωσίας, και όλες τις δημιουργικές ιδέες που εμείς μπορούμε να προσθέσουμε .
Να «κοιτάξουμε» επομένως, «πάνω» , «κάτω» και «καθέτως» και να «απαγκιστρωθοιύμε» από την πεπατημένη της «οριζόντιας» διεύθυνσης!
Το Ρέθυμνο μπορεί , ακόμη και υπό τα σημερινά δεδομένα του, να λύσει όλα του τα προβλήματα, αρκεί ,εκείνο, να το θελήσει!
22-8-2013 nikninos@gmail.com nikosninos1.blogspot.com www.dimotiki-kinisi.gr
εφημερίδα "ρεθεμνιώτικα Νέα" της 24-8-2013 :
...............................................................................
Προφανέστατα, (για να προλάβω τους ,....μονίμως,αρνητικούς !), χρειάζονται χρήματα για όλες αυτές τις δράσεις !
Ομως "χρήματα υπάρχουν",και μπορούμε να τα βρούμε "δίπλα μας" !
Αλλωστε, δεν μπορώ να μην επισημειώσω τα πόσα εκατομμύρια "πήγαν" σε αναπλάσεις-πλακοστρώσεις αντί να πάνε σε τέτοιες (πραγματικές !) ανάγκες.
Νομίζω ,πχ, ότι οι χορηγίες έναντι διαφήμισης των χορηγών ,είναι μια "διπλανή" μας λύση.
Βρισκόμαστε σε .... προεκλογική περίοδο, και επομένως είναι πολύ σημαντικό πράγμα, η τοποθέτηση "στο τραπέζι" ιδεών ,απόψεων, και προτάσεων περί των αναγκών της πόλης και των πολιτών της, και ( περί) των αναγκαίων δράσεων, οι οποίες χρειάζονται στην πόλη, για να αντιμετωπίσει τα υφιστάμενα, μικρά και μεγάλα, προβλήματα της.
Συνηθίζουμε στον τόπο μας, να κρίνουμε και να ... αναθεματίζουμε το παρελθόν και "τους παλιούς", τους οποίους , "οριζοντίως "και .... χωρίς ελαφρυντικά, θεωρούμε υπεύθυνους, χωρίς να μας ενδιαφέρει "η ιστορία" των θεμάτων-προβλημάτων, ούτε "το ποσοστόν" των ενδεχόμενων ευθυνών ενός εκάστου, κατά "το παρελθόν" !
Εχουμε την άποψη, (χωρίς αυτό να έχει καμιά "ικμάδα" αποφυγής αναφοράς "στο παρελθόν", για το οποίο , εν πάσει περιπτώσει, μπορούμε " να συζητήσουμε" οποτεδήποτε και με οποιονδήποτε, έχοντας να επικαλεσθούμε πληθώρα "στοιχείων" για ...την "αθωότητα" μας κλπ !),ότι ο τόπος πρέπει να "ξεκινά" τις σκέψεις του και τους προγραμματισμούς του,από "το σήμερα", όποιο είναι αυτό και με όποια δεδομένα έχει και είναι μπροστά μας !
Ετσι, με ρεαλισμό, με ουσιαστική ανάλυση της υφισταμένης "κατάστασης",με ξεκάθαρους στόχους, και με ειλικρινείς συνεργασίες και συνέργειες, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες που υπάρχουν ,(μαζί με εκείνες που μπορούμε "να δημιουργήσουμε"), να προχωρήσουμε ,με σταθερά βήματα, προς το μέλλον που στοχεύουμε.
...............................................................................
Σε άλλους τόπους, έχουν προχωρήσει σε δραστικές ενέργειες, ακόμη και γκρεμίζοντας ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα, για "να αναπνεύσουν" οι πόλεις τους :
Κάποιοι ,όπως πχ ο Γιάννης Τσαρούχης,πολύ σωστά νομίζω, λένε, ότι ενώ παλιά οι εθνικοί ευεργέτες χρηματοδοτούσαν το κτίσιμο κτιρίων κλπ, πλέον θα πρέπει να χρηματοδοτούν ... το γκρέμισμα κτιρίων (για να "αναπνεύσουν" οι πόλεις κλπ)!
Βεβαίως οι τέτοιες δράσεις είναι ... δραχμοβόρες, (δηλ κοστίζουν ακριβά),όμως δεν είναι ούτε ανέφικτες ούτε αποτελούν "όνειρα",διότι με συνεργασίες και με σωστούς σχεδιασμούς και λειτουργικές όλα αντιμετωπίζονται με επιτυχία !
...................................................................
...................................................................
Οι σημερινές πόλεις,παλιές και καινούριες, στον τόπο μας έχουν πρόβλημα "χώρων" !
Δυστυχώς στις προηγούμενες πολλές 10ετίες η δόμηση, νόμιμη και αυθαίρετη,"κυριάρχησε" και άφησε πίσω της, ουσιαστικές ελλείψεις "δημόσιου χώρου" ,ο οποίος σήμερα "στενάζει" και αδυνατεί να καλύψει τις λειτουργικές ανάγκες των πόλεων μας.
Ελάχιστες πόλεις, ελάχιστες γειτονιές είναι εκείνες που δεν έχουν ,ή έχουν μικρό πρόβλημα. Οι πλείστες έχουν σημαντικότατο πρόβλημα, το οποίο επιρεάζει την ποιότητα ζωής και την επαγγελματική δραστηριότητα των πολιτών.
Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων υπάρχουν "διάφορες προτάσεις" :
α/ Οταν συζητούσαμε την τροποποίηση του Γενικού Πολεοδομικού σχεδίου του Ρεθύμνου, ( αυτό που "ξεκίνησε" το 2004 και "τελείωσε" το 2013 !!!),είχα "καταθέσει" την άποψη, μήπως θάπρεπε η πόλη (διοίκηση κλπ) να "μετακινηθεί' προς τα Τρία Μοναστήρια,και τα μεγάλα χωριά στις παρυφές της πόλης, ώστε με ένα νέο πολεοδομικό σχεδιασμό, να επιτύχουμε την ανακούφιση της σημερινής πόλης αφαιρώντας λειτουργικό "φορτίο", (και άρα αφαιρώντας "ανάγκες" που ζητούν την κάλυψη τους), απ αυτήν.
Ετσι, μια 3μελής επιτροπή την οποία όρισε το δημοτ συμβούλιο,προτείναμε την δημιουργία οικιστικών κέντρων σε Τρία Μοναστήρια, Αρμένους, Ρουσοσπίτι, Καστελλάκια, ώστε να αποκεντρωθεί η λειτουργία της πόλης.
Σχετικό το άρθρο μου στον τοπικό τύπο της 18-12-07 :
Και ,δυστυχώς, δυνατότητες που "χθές" υπήρχαν, "αύριο" θα έχουν χαθεί, και θα ψαχνόμαστε για καινούριες (κοστοβόρες !) !
Προσπαθήσαμε να "σπρώξουμε" τις διαδικασίες υλοποίησης των στόχων, που τέθηκαν, (οικιστικά κέντρα-αποκέντρωση λειτουργιών στις παρυφές της πόλης), όμως "ούτε καν απάντησης " δεν αξιωθήκαμε από την δημοτική αρχή !
Ευτυχώς, το παρελθόν "ακολουθεί" τις πράξεις όλων, και η γνώση της τοπικής ιστορίας "απονέμει" τις ευθύνες εκεί, όπου πραγματικά ανήκουν ! Αλλωστε "τα γραπτά μένουν" και "μιλούν" για το τί έκανε , ή δεν έκανε, καθένας μας ,κατά το παρελθόν.
.....................................................................
β/ Η προηγούμενη δράση, [αποκέντρωση-ανακούφιση του ("βεβαρυμένου") κέντρου της πόλης,δεν είναι η μοναδική δυνατότητα μας, για την καλύτερη ποιότητα ζωής και λειτουργική στην πόλη.
Επειδή στην, οριζόντια, επιφάνεια της πόλης και της γειτονιάς, "οι αριθμοί" είναι πιεστικοί και μίζεροι , (δηλ υπάρχει έλλειψη χώρων), για να υλοποιήσουμε τις αναγκαίες δράσεις μας, θα μπορούσαμε να στραφούμε στις άλλες "διαστάσεις" του δημόσιου χώρου !
Από την αρχαιότητα είναι γνωστή η αξιοποίηση της "κάθετης διάστασης" του χώρου,αφού όλοι γνωρίζουμε την περίπτωση των κρεμαστών κήπων της Βαβυλώνας !
Ακόμη και η ίδια η Φύση, στην καθημερινότητα της, αξιοποιεί ετούτη την δυνατότητα, παρουσιάζοντας μας κρεμαστούς κήπους !
Εννοούμε, ότι η ανάπτυξη πλούσιου πρασίνου, στην κάθετη διάσταση, στον δημόσιο χώρο,μπορεί να αναπλάσει την αισθητική της πόλης, και να βελτιώσει την ποιότητα ζωής των πολιτών, χωρίς να δεσμεύσει "ούτε ένα μ2" γής !
Πολλά δημοσιεύματα, (δηλ τεχνογνωσία), υπάρχουν,ώστε να "πάρουμε ιδέες" για τις υπάρχουσες "άπειρες" δυνατότητες:
εφημερίδα "ρεθεμνος " της 23-8-2013 :
Πάνω, κάτω, καθέτως, και όχι οριζοντίως του κ Νίκου Νίνου
- 23 Αυγούστου 2013 8:15 πμ
- 0 σχόλια
Γράφει ο κ.
Νίκος Νίνος δημοτικός σύμβουλος ΡεθύμνουΑντε ,επί τέλους, «τα καταφέραμε» και φτάσαμε στην υπογραφή από τον Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης και στην δημοσίευση στο ΦΕΚ της αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου της δημοτικής ενότητας Ρεθύμνου, το οποίο «κουτρουβαλούσε» κάποια χρόνια η προηγούμενη δημοτική αρχή και , σχεδόν, άλλα τόσα (περισσότερα) η παρούσα δημοτική αρχή!
Το γεγονός «εορτάσθηκε» με τις συνήθεις συνεντεύξεις της δημοτικής αρχής, και με τις σχετικές δημοσιεύσεις του τοπικού τύπου για το περιεχόμενο του ΓΠΣ κλπ.
Το ΓΠΣ σίγουρα είναι ένα σημαντικό « εργαλείο»,και μια ουσιαστική προϋπόθεση, για τον δήμο μας και για το οικονομικοκοινωνικό μέλλον του τόπου μας!
Η οποιαδήποτε καθυστέρηση και χρονοτριβή στις διαδικασίες αυτές, μόνο ζημιές επιφέρει, και μάλιστα ζημιές μη αναστρέψιμες.
Στις διαδικασίες από τις οποίες πέρασε το θέμα του ΓΠΣ, θεωρούμε ότι βοηθήσαμε ουσιαστικά, προτείναμε και ζητήσαμε τα πρέποντα, συντελέσαμε σε αλλαγές και τροποποιήσεις χρήσιμες, και εν πάσει περιπτώσει, τελικά, αποδεχθήκαμε την ολοκλήρωση ( που την ψηφίσαμε ,χωρίς ιδιαίτερα σχόλια στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, τρία χρόνια μετά από την τελική απόφαση του Δεκέμβρη του 2008 οπότε ,υποτίθεται, είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία),για να «κλείσει» το θέμα, αφού οποιαδήποτε .άλλη, καθυστέρηση θα επέφερε επαύξηση αρνητικών παραμέτρων ,για τον δήμο.
Εμείς ,σήμερα, δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες, ούτε θα αναφερθούμε σε αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις, και στην κριτική της όποιας καθυστέρησης ( άλλωστε, έχουμε καιρό να τα συζητήσουμε αυτά δεόντως, όταν θα τεθούν εκεί που θεσμικά πρέπει και αρμόζει),όμως θα στρέψουμε την προσοχή μας σε κάποια «ψιλά γράμματα» της όλης υπόθεσης.
Με το ΓΠΣ ,υποτίθεται ότι δρομολογούνται και ορίζονται λύσεις για όλα τα τοπικά ζητήματα, και όχι μόνον για την δημιουργία οικοπέδων οικοδόμησης εντός σχεδίου.
Δυστυχώς εμείς «δεν πιάσαμε» αυτά τα θέματα, ( η δική μας πρόταση ήταν να τα χωροθετήσουμε όλα, ώστε στο μέλλον απλά να ασχολούμαστε με υλοποιήσεις έχοντας «ξεμπερδέψει» με το «ψάξιμο» και τις αναζητητικές προτάσεις), και τα αφήσαμε όλα «ανοικτά» !
Εχουμε « καταφέρει» να δημιουργήσουμε μια πόλη ,( με την ευρεία έννοια της), η οποία στερείται παντελώς χώρων για ο,τιδήποτε της χρειάζεται, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που καθημερινά την ταλανίζουν.
Αυτό το «κατόρθωμα» κατανέμεται σε όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου είτε θετικά είτε αποθετικά, και αποτελεί βασική υποχρέωση μας ,( όλων μας), να το αντιμετωπίσουμε!
Με το προς δημοσίευση στο ΦΕΚ αναθεωρημένο ΓΠΣ, δεν λειτουργήσαμε απαντητικά έναντι αυτής της υποχρέωσης μας! Η αν θέλετε, δεν λειτουργήσαμε ,συνολικά, με αυτήν την απαντητική υποχρέωση μας.
Εν πάσει περιπτώσει, τελικώς αυτό μπορέσαμε να έχουμε και με αυτό καλούμαστε να πορευθούμε για τις επόμενες δεκαετίες.
Είναι λοιπόν δεδομένη αυτή η δημοτική οικοπεδική «οικονομία», που υπήρχε και πού μας παρέμεινε από το ΓΠΣ, και με αυτήν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα δημοτικά λειτουργικά προβλήματα μας.
Ολοι θυμόμαστε την «εποχή» πού «γεννήθηκε» η πολυκατοικία στην Ελλάδα!
Η ανάγκη για στέγη και η έλλειψη επιφάνειας, μας οδήγησαν ( δεν κρίνουμε το «καλώς ή κακώς» ούτε κρίνουμε «την πολιτική» που ακολουθήθηκε από τις κυβερνήσεις,) στην καθ ύψος ανάπτυξη κατοικιών, δηλ στις «γνωστές» μας πολυκατοικίες.
Είναι λοιπόν αδήρητη και μονοδρομική η αντίστοιχη δημοτική πολιτική, στον δήμο μας, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας ( κυκλοφοριακό, πάρκινγκ, πράσινο, παιχνίδι-δραστηριότητες, κλπ), και οφείλουμε να σκεφτούμε το «πάνω» ( δηλ πολυόροφες λύσεις, ταράτσες κλπ), το «κάτω» ( δηλ υπόγειες λύσεις ), το «καθέτως» ( δηλ όλες τις κάθετες επιφάνειες, τοίχοι, κολώνες κλπ), αλλά όχι το «οριζοντίως» (αφού μας λείπουν οι επιφάνειες!).
Η δημοτική αρχή, οφείλει να «καταγράψει» τα μεγέθη των υπαρχουσών αναγκών, (αλλά και των αναγκών που προβάλλονται στο «λογικό» μέλλον), και να εκπονήσει ένα σχέδιο αντιμετώπισης και κάλυψης τους αξιοποιώντας τα μόνα διαθέσιμα «όπλα» που έχει, δηλ στρεφόμενη στις «διευθύνσεις» στις οποίες αναφερθήκαμε πριν, και αξιοποιώντας ο,τι έχει διαθέσιμο και μπορετό κατά περίπτωση.
Σε παληότερα κείμενα μας έχουμε αναφερθεί «στις αμαρτίες γονέων» που θα βρούμε μπροστά μας ,σαν εμπόδια, ( έργα που έγιναν χωρίς να «βλέπουμε» στο μέλλον), αλλά ,κατά περίπτωση, θα κάνουμε όσα πρέπει και μπορούμε στοχεύοντας με την συνολική προσπάθεια μας να δώσουμε «απαντήσεις» σε όλα τα «ερωτήματα» που σήμερα μας ταλαιπωρούν.
Είναι αυτονόητο, πως χρειάζεται μια ολοκληρωμένη «καταγραφή» και μια ολόπλευρη μελέτη κάθε παραμέτρου για να μην κάνουμε λάθη και λανθασμένες σκέψεις και πράξεις.
Είναι ουτοπικό να στηρίξει κανείς την τολμηρή άποψη-πρόταση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται σαν «κίνηση», ότι δηλ έχουμε φτάσει στην εποχή που τελείωσαν τα «κτισίματα», και θα πρέπει να αρχίσουμε τις «κατεδαφίσεις» αυτών που τόσες δεκαετίες αφήσαμε να κτίζονται! Μάλιστα έχει ειπωθεί ,ότι οι επόμενοι εθνικοί ευεργέτες θα είναι εκείνοι που θα κάνουν χορηγίες, όχι για να κτίζονται κτίρια (όπως μέχρι τώρα) ,αλλά για να κατεδαφίζονται κτίρια και να «ανοίξουν» οι πόλεις!
Να σημειώσουμε, ότι έχει μια λογική ουσίας, αυτό που (με πρόταση μας) «μπήκε» στο ΓΠΣ, ώστε η πόλη (το διοικητικό κέντρο της) να μπορεί να «ανέβει» στα Τρία Μοναστήρια ,( δηλ η πόλη «να πάρει τα βουνά» ,όπως έχω πεί πριν πολλά χρόνια!). Όμως ετούτη η περίπτωση έχει και τις αρνητικές της παραμέτρους, και δεν είναι μια απλή υπόθεση!
Συνεπώς είμαστε «καταδικασμένοι», εκ των πραγμάτων, να στραφούμε ,να ακολουθήσουμε και να υλοποιήσουμε συζητήσεις, προτάσεις, δράσεις κλπ που θα εκπορεύονται και θα περπατούν πάνω στην «νέα» λογική, η οποία θα «βλέπει» προς τα «κάτω», προς τα «πάνω» και προς τις «καθέτους», και θα «ξεχάσει» την πεπατημένη διεύθυνση της «οριζοντίου»!
Αλλωστε αυτές οι δράσεις και ετούτη η λειτουργική, δεν είναι ούτε πρωτοπορειακή ούτε πρωτοφανής!
Ηδη υπάρχει πλούσια «τεχνογνωσία» και ιδεογνωσία, από πολλές πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, σε μια ποικιλία περιπτώσεων εφαρμογών και δράσεων..
Επίσης ,να σημειώσουμε, ότι υπάρχει και μια σχετική «ιστορία» που μετρά κάποιες χιλιετίες, όπως πχ στην περίπτωση της Βαβυλώνας με τους κρεμαστούς της κήπους!
Να παρατηρήσουμε και να επισημάνουμε ,ότι και για λόγους ασφάλειας κλπ των πολιτών χρειάζονται οργανωμένοι χώροι καταφυγής ,οι οποίοι σήμερα απλώς υπάρχουν «στα χαρτιά», όμως θα πρέπει να «σηκωθούν» και να «στηθούν» στην πράξη.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, πως οφείλουμε να «ανασυντάξουμε» τις ( δημοτικές, και όχι μόνον!) δυνάμεις μας, να αναθεωρήσουμε τις λειτουργικές μας, να ανακαθορίσουμε τις πρακτικές μας, να αλλάξουμε τις οπτικές μας, να γίνουμε πραγματιστές και πιο «απλοί», να ανασκουμποθούμε και να «φύγουμε μπροστά»!
Μπορεί ο διευθυνσιακός «ορίζοντας» μας να είναι περιορισμένος, όμως οι άλλες διευθύνσεις είναι «απεριόριστες»! Ας τις «δούμε» και ας τις εκμεταλλευθούμε , αξιοποιώντας όλες τις εμπειρίες που υπάρχουν πλούσιες στην «κυψέλη» της ιδεογνωσίας, και όλες τις δημιουργικές ιδέες που εμείς μπορούμε να προσθέσουμε .
Να «κοιτάξουμε» επομένως, «πάνω» , «κάτω» και «καθέτως» και να «απαγκιστρωθοιύμε» από την πεπατημένη της «οριζόντιας» διεύθυνσης!
Το Ρέθυμνο μπορεί , ακόμη και υπό τα σημερινά δεδομένα του, να λύσει όλα του τα προβλήματα, αρκεί ,εκείνο, να το θελήσει!
22-8-2013 nikninos@gmail.com nikosninos1.blogspot.com www.dimotiki-kinisi.gr
0
Related posts:εφημερίδα "ρεθεμνιώτικα Νέα" της 24-8-2013 :
Πάνω, κάτω, καθέτως, και όχι οριζοντίως!
|
Αντε, επί τέλους, «τα καταφέραμε» και φτάσαμε στην υπογραφή από τον
Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης...
|
Αντε, επί τέλους, «τα καταφέραμε» και φτάσαμε
στην υπογραφή από τον Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης και στην
δημοσίευση στο ΦΕΚ της αναθεώρησης του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου της
Δημοτικής Ενότητας Ρεθύμνου, το οποίο «κουτρουβαλούσε» κάποια χρόνια η
προηγούμενη δημοτική αρχή και, σχεδόν, άλλα τόσα (περισσότερα) η παρούσα
δημοτική αρχή!
Το γεγονός «εορτάσθηκε» με τις συνήθεις συνεντεύξεις της δημοτικής αρχής, και με τις σχετικές δημοσιεύσεις του τοπικού τύπου για το περιεχόμενο του ΓΠΣ κλπ.
Το ΓΠΣ σίγουρα είναι ένα σημαντικό «εργαλείο», και μια ουσιαστική προϋπόθεση, για τον δήμο μας και για το οικονομικοκοινωνικό μέλλον του τόπου μας!
Η οποιαδήποτε καθυστέρηση και χρονοτριβή στις διαδικασίες αυτές, μόνο ζημιές επιφέρει, και μάλιστα ζημιές μη αναστρέψιμες.
Στις διαδικασίες από τις οποίες πέρασε το θέμα του ΓΠΣ, θεωρούμε ότι βοηθήσαμε ουσιαστικά, προτείναμε και ζητήσαμε τα πρέποντα, συντελέσαμε σε αλλαγές και τροποποιήσεις χρήσιμες, και εν πάση περιπτώσει, τελικά, αποδεχθήκαμε την ολοκλήρωση (που την ψηφίσαμε, χωρίς ιδιαίτερα σχόλια στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, τρία χρόνια μετά από την τελική απόφαση του Δεκέμβρη του 2008 οπότε, υποτίθεται, είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία), για να «κλείσει» το θέμα, αφού οποιαδήποτε άλλη, καθυστέρηση θα επέφερε επαύξηση αρνητικών παραμέτρων, για τον δήμο.
Εμείς, σήμερα, δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες, ούτε θα αναφερθούμε σε αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις, και στην κριτική της όποιας καθυστέρησης (άλλωστε, έχουμε καιρό να τα συζητήσουμε αυτά δεόντως, όταν θα τεθούν εκεί που θεσμικά πρέπει και αρμόζει), όμως θα στρέψουμε την προσοχή μας σε κάποια «ψιλά γράμματα» της όλης υπόθεσης.
Με το ΓΠΣ, υποτίθεται ότι δρομολογούνται και ορίζονται λύσεις για όλα τα τοπικά ζητήματα, και όχι μόνον για την δημιουργία οικοπέδων οικοδόμησης εντός σχεδίου.
Δυστυχώς εμείς «δεν πιάσαμε» αυτά τα θέματα, (η δική μας πρόταση ήταν να τα χωροθετήσουμε όλα, ώστε στο μέλλον απλά να ασχολούμαστε με υλοποιήσεις έχοντας «ξεμπερδέψει» με το «ψάξιμο» και τις αναζητητικές προτάσεις), και τα αφήσαμε όλα «ανοικτά»!
Έχουμε «καταφέρει» να δημιουργήσουμε μια πόλη, (με την ευρεία έννοια της), η οποία στερείται παντελώς χώρων για ο,τιδήποτε της χρειάζεται, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που καθημερινά την ταλανίζουν. Αυτό το «κατόρθωμα» κατανέμεται σε όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου είτε θετικά είτε αποθετικά, και αποτελεί βασική υποχρέωση μας, (όλων μας), να το αντιμετωπίσουμε!
Με το προς δημοσίευση στο ΦΕΚ αναθεωρημένο ΓΠΣ, δεν λειτουργήσαμε απαντητικά έναντι αυτής της υποχρέωσής μας! Ή αν θέλετε, δεν λειτουργήσαμε, συνολικά, με αυτήν την απαντητική υποχρέωσή μας.
Εν πάση περιπτώσει, τελικώς αυτό μπορέσαμε να έχουμε και με αυτό καλούμαστε να πορευθούμε για τις επόμενες δεκαετίες.
Είναι λοιπόν δεδομένη αυτή η δημοτική οικοπεδική «οικονομία», που υπήρχε και που μας παρέμεινε από το ΓΠΣ, και με αυτήν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα δημοτικά λειτουργικά προβλήματά μας.
Όλοι θυμόμαστε την «εποχή» πού «γεννήθηκε» η πολυκατοικία στην Ελλάδα!
Η ανάγκη για στέγη και η έλλειψη επιφάνειας, μας οδήγησαν (δεν κρίνουμε το «καλώς ή κακώς» ούτε κρίνουμε «την πολιτική» που ακολουθήθηκε από τις κυβερνήσεις) στην καθ ύψος ανάπτυξη κατοικιών, δηλ. στις «γνωστές» μας πολυκατοικίες.
Είναι λοιπόν αδήριτη και μονοδρομική η αντίστοιχη δημοτική πολιτική, στον δήμο μας, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας (κυκλοφοριακό, πάρκινγκ, πράσινο, παιχνίδι-δραστηριότητες, κλπ.), και οφείλουμε να σκεφτούμε το «πάνω» (δηλ. πολυώροφες λύσεις, ταράτσες κλπ.), το «κάτω» (δηλ. υπόγειες λύσεις), το «καθέτως» (δηλ. όλες τις κάθετες επιφάνειες, τοίχοι, κολώνες κλπ.), αλλά όχι το «οριζοντίως» (αφού μας λείπουν οι επιφάνειες!).
Η δημοτική αρχή, οφείλει να «καταγράψει» τα μεγέθη των υπαρχουσών αναγκών, (αλλά και των αναγκών που προβάλλονται στο «λογικό» μέλλον), και να εκπονήσει ένα σχέδιο αντιμετώπισης και κάλυψής τους αξιοποιώντας τα μόνα διαθέσιμα «όπλα» που έχει, δηλ. στρεφόμενη στις «διευθύνσεις» στις οποίες αναφερθήκαμε πριν, και αξιοποιώντας ό,τι έχει διαθέσιμο και μπορετό κατά περίπτωση.
Σε παλιότερα κείμενά μας έχουμε αναφερθεί «στις αμαρτίες γονέων» που θα βρούμε μπροστά μας, σαν εμπόδια, (έργα που έγιναν χωρίς να «βλέπουμε» στο μέλλον), αλλά, κατά περίπτωση, θα κάνουμε όσα πρέπει και μπορούμε στοχεύοντας με την συνολική προσπάθειά μας να δώσουμε «απαντήσεις» σε όλα τα «ερωτήματα» που σήμερα μας ταλαιπωρούν.
Είναι αυτονόητο, πως χρειάζεται μια ολοκληρωμένη «καταγραφή» και μια ολόπλευρη μελέτη κάθε παραμέτρου για να μην κάνουμε λάθη και λανθασμένες σκέψεις και πράξεις.
Είναι ουτοπικό να στηρίξει κανείς την τολμηρή άποψη-πρόταση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται σαν «κίνηση», ότι δηλ. έχουμε φτάσει στην εποχή που τελείωσαν τα «κτισίματα», και θα πρέπει να αρχίσουμε τις «κατεδαφίσεις» αυτών που τόσες δεκαετίες αφήσαμε να κτίζονται! Μάλιστα έχει ειπωθεί, ότι οι επόμενοι εθνικοί ευεργέτες θα είναι εκείνοι που θα κάνουν χορηγίες, όχι για να κτίζονται κτίρια (όπως μέχρι τώρα), αλλά για να κατεδαφίζονται κτίρια και να «ανοίξουν» οι πόλεις! Να σημειώσουμε, ότι έχει μια λογική ουσίας, αυτό που (με πρόταση μας) «μπήκε» στο ΓΠΣ, ώστε η πόλη (το διοικητικό κέντρο της) να μπορεί να «ανέβει» στα Τρία Μοναστήρια, (δηλ. η πόλη «να πάρει τα βουνά», όπως έχω πει πριν πολλά χρόνια!). Όμως ετούτη η περίπτωση έχει και τις αρνητικές της παραμέτρους, και δεν είναι μια απλή υπόθεση!
Συνεπώς είμαστε «καταδικασμένοι», εκ των πραγμάτων, να στραφούμε, να ακολουθήσουμε και να υλοποιήσουμε συζητήσεις, προτάσεις, δράσεις κλπ. που θα εκπορεύονται και θα περπατούν πάνω στην «νέα» λογική, η οποία θα «βλέπει» προς τα «κάτω», προς τα «πάνω» και προς τις «καθέτους», και θα «ξεχάσει» την πεπατημένη διεύθυνση της «οριζοντίου»!
Άλλωστε αυτές οι δράσεις και ετούτη η λειτουργική, δεν είναι ούτε πρωτοποριακή ούτε πρωτοφανής! Ήδη υπάρχει πλούσια «τεχνογνωσία» και ιδεογνωσία, από πολλές πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, σε μια ποικιλία περιπτώσεων εφαρμογών και δράσεων…
Επίσης, να σημειώσουμε, ότι υπάρχει και μια σχετική «ιστορία» που μετρά κάποιες χιλιετίες, όπως π.χ. στην περίπτωση της Βαβυλώνας με τους κρεμαστούς της κήπους!
Να παρατηρήσουμε και να επισημάνουμε, ότι και για λόγους ασφάλειας κλπ. των πολιτών χρειάζονται οργανωμένοι χώροι καταφυγής, οι οποίοι σήμερα απλώς υπάρχουν «στα χαρτιά», όμως θα πρέπει να «σηκωθούν» και να «στηθούν» στην πράξη.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, πως οφείλουμε να «ανασυντάξουμε» τις (δημοτικές, και όχι μόνον!) δυνάμεις μας, να αναθεωρήσουμε τις λειτουργικές μας, να ανακαθορίσουμε τις πρακτικές μας, να αλλάξουμε τις οπτικές μας, να γίνουμε πραγματιστές και πιο «απλοί», να ανασκουμπωθούμε και να «φύγουμε μπροστά»!
Μπορεί ο διευθυνσιακός «ορίζοντας» μας να είναι περιορισμένος, όμως οι άλλες διευθύνσεις είναι «απεριόριστες»!
Ας τις «δούμε» και ας τις εκμεταλλευθούμε, αξιοποιώντας όλες τις εμπειρίες που υπάρχουν πλούσιες στην «κυψέλη» της ιδεογνωσίας, και όλες τις δημιουργικές ιδέες που εμείς μπορούμε να προσθέσουμε.
Να «κοιτάξουμε» επομένως, «πάνω», «κάτω» και «καθέτως» και να «απαγκιστρωθούμε» από την πεπατημένη της «οριζόντιας» διεύθυνσης!
Το γεγονός «εορτάσθηκε» με τις συνήθεις συνεντεύξεις της δημοτικής αρχής, και με τις σχετικές δημοσιεύσεις του τοπικού τύπου για το περιεχόμενο του ΓΠΣ κλπ.
Το ΓΠΣ σίγουρα είναι ένα σημαντικό «εργαλείο», και μια ουσιαστική προϋπόθεση, για τον δήμο μας και για το οικονομικοκοινωνικό μέλλον του τόπου μας!
Η οποιαδήποτε καθυστέρηση και χρονοτριβή στις διαδικασίες αυτές, μόνο ζημιές επιφέρει, και μάλιστα ζημιές μη αναστρέψιμες.
Στις διαδικασίες από τις οποίες πέρασε το θέμα του ΓΠΣ, θεωρούμε ότι βοηθήσαμε ουσιαστικά, προτείναμε και ζητήσαμε τα πρέποντα, συντελέσαμε σε αλλαγές και τροποποιήσεις χρήσιμες, και εν πάση περιπτώσει, τελικά, αποδεχθήκαμε την ολοκλήρωση (που την ψηφίσαμε, χωρίς ιδιαίτερα σχόλια στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο, τρία χρόνια μετά από την τελική απόφαση του Δεκέμβρη του 2008 οπότε, υποτίθεται, είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία), για να «κλείσει» το θέμα, αφού οποιαδήποτε άλλη, καθυστέρηση θα επέφερε επαύξηση αρνητικών παραμέτρων, για τον δήμο.
Εμείς, σήμερα, δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες, ούτε θα αναφερθούμε σε αυτές τις αρνητικές επιπτώσεις, και στην κριτική της όποιας καθυστέρησης (άλλωστε, έχουμε καιρό να τα συζητήσουμε αυτά δεόντως, όταν θα τεθούν εκεί που θεσμικά πρέπει και αρμόζει), όμως θα στρέψουμε την προσοχή μας σε κάποια «ψιλά γράμματα» της όλης υπόθεσης.
Με το ΓΠΣ, υποτίθεται ότι δρομολογούνται και ορίζονται λύσεις για όλα τα τοπικά ζητήματα, και όχι μόνον για την δημιουργία οικοπέδων οικοδόμησης εντός σχεδίου.
Δυστυχώς εμείς «δεν πιάσαμε» αυτά τα θέματα, (η δική μας πρόταση ήταν να τα χωροθετήσουμε όλα, ώστε στο μέλλον απλά να ασχολούμαστε με υλοποιήσεις έχοντας «ξεμπερδέψει» με το «ψάξιμο» και τις αναζητητικές προτάσεις), και τα αφήσαμε όλα «ανοικτά»!
Έχουμε «καταφέρει» να δημιουργήσουμε μια πόλη, (με την ευρεία έννοια της), η οποία στερείται παντελώς χώρων για ο,τιδήποτε της χρειάζεται, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που καθημερινά την ταλανίζουν. Αυτό το «κατόρθωμα» κατανέμεται σε όλους μας, μηδενός εξαιρουμένου είτε θετικά είτε αποθετικά, και αποτελεί βασική υποχρέωση μας, (όλων μας), να το αντιμετωπίσουμε!
Με το προς δημοσίευση στο ΦΕΚ αναθεωρημένο ΓΠΣ, δεν λειτουργήσαμε απαντητικά έναντι αυτής της υποχρέωσής μας! Ή αν θέλετε, δεν λειτουργήσαμε, συνολικά, με αυτήν την απαντητική υποχρέωσή μας.
Εν πάση περιπτώσει, τελικώς αυτό μπορέσαμε να έχουμε και με αυτό καλούμαστε να πορευθούμε για τις επόμενες δεκαετίες.
Είναι λοιπόν δεδομένη αυτή η δημοτική οικοπεδική «οικονομία», που υπήρχε και που μας παρέμεινε από το ΓΠΣ, και με αυτήν καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τα δημοτικά λειτουργικά προβλήματά μας.
Όλοι θυμόμαστε την «εποχή» πού «γεννήθηκε» η πολυκατοικία στην Ελλάδα!
Η ανάγκη για στέγη και η έλλειψη επιφάνειας, μας οδήγησαν (δεν κρίνουμε το «καλώς ή κακώς» ούτε κρίνουμε «την πολιτική» που ακολουθήθηκε από τις κυβερνήσεις) στην καθ ύψος ανάπτυξη κατοικιών, δηλ. στις «γνωστές» μας πολυκατοικίες.
Είναι λοιπόν αδήριτη και μονοδρομική η αντίστοιχη δημοτική πολιτική, στον δήμο μας, για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας (κυκλοφοριακό, πάρκινγκ, πράσινο, παιχνίδι-δραστηριότητες, κλπ.), και οφείλουμε να σκεφτούμε το «πάνω» (δηλ. πολυώροφες λύσεις, ταράτσες κλπ.), το «κάτω» (δηλ. υπόγειες λύσεις), το «καθέτως» (δηλ. όλες τις κάθετες επιφάνειες, τοίχοι, κολώνες κλπ.), αλλά όχι το «οριζοντίως» (αφού μας λείπουν οι επιφάνειες!).
Η δημοτική αρχή, οφείλει να «καταγράψει» τα μεγέθη των υπαρχουσών αναγκών, (αλλά και των αναγκών που προβάλλονται στο «λογικό» μέλλον), και να εκπονήσει ένα σχέδιο αντιμετώπισης και κάλυψής τους αξιοποιώντας τα μόνα διαθέσιμα «όπλα» που έχει, δηλ. στρεφόμενη στις «διευθύνσεις» στις οποίες αναφερθήκαμε πριν, και αξιοποιώντας ό,τι έχει διαθέσιμο και μπορετό κατά περίπτωση.
Σε παλιότερα κείμενά μας έχουμε αναφερθεί «στις αμαρτίες γονέων» που θα βρούμε μπροστά μας, σαν εμπόδια, (έργα που έγιναν χωρίς να «βλέπουμε» στο μέλλον), αλλά, κατά περίπτωση, θα κάνουμε όσα πρέπει και μπορούμε στοχεύοντας με την συνολική προσπάθειά μας να δώσουμε «απαντήσεις» σε όλα τα «ερωτήματα» που σήμερα μας ταλαιπωρούν.
Είναι αυτονόητο, πως χρειάζεται μια ολοκληρωμένη «καταγραφή» και μια ολόπλευρη μελέτη κάθε παραμέτρου για να μην κάνουμε λάθη και λανθασμένες σκέψεις και πράξεις.
Είναι ουτοπικό να στηρίξει κανείς την τολμηρή άποψη-πρόταση που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται σαν «κίνηση», ότι δηλ. έχουμε φτάσει στην εποχή που τελείωσαν τα «κτισίματα», και θα πρέπει να αρχίσουμε τις «κατεδαφίσεις» αυτών που τόσες δεκαετίες αφήσαμε να κτίζονται! Μάλιστα έχει ειπωθεί, ότι οι επόμενοι εθνικοί ευεργέτες θα είναι εκείνοι που θα κάνουν χορηγίες, όχι για να κτίζονται κτίρια (όπως μέχρι τώρα), αλλά για να κατεδαφίζονται κτίρια και να «ανοίξουν» οι πόλεις! Να σημειώσουμε, ότι έχει μια λογική ουσίας, αυτό που (με πρόταση μας) «μπήκε» στο ΓΠΣ, ώστε η πόλη (το διοικητικό κέντρο της) να μπορεί να «ανέβει» στα Τρία Μοναστήρια, (δηλ. η πόλη «να πάρει τα βουνά», όπως έχω πει πριν πολλά χρόνια!). Όμως ετούτη η περίπτωση έχει και τις αρνητικές της παραμέτρους, και δεν είναι μια απλή υπόθεση!
Συνεπώς είμαστε «καταδικασμένοι», εκ των πραγμάτων, να στραφούμε, να ακολουθήσουμε και να υλοποιήσουμε συζητήσεις, προτάσεις, δράσεις κλπ. που θα εκπορεύονται και θα περπατούν πάνω στην «νέα» λογική, η οποία θα «βλέπει» προς τα «κάτω», προς τα «πάνω» και προς τις «καθέτους», και θα «ξεχάσει» την πεπατημένη διεύθυνση της «οριζοντίου»!
Άλλωστε αυτές οι δράσεις και ετούτη η λειτουργική, δεν είναι ούτε πρωτοποριακή ούτε πρωτοφανής! Ήδη υπάρχει πλούσια «τεχνογνωσία» και ιδεογνωσία, από πολλές πόλεις σε ολόκληρο τον κόσμο, σε μια ποικιλία περιπτώσεων εφαρμογών και δράσεων…
Επίσης, να σημειώσουμε, ότι υπάρχει και μια σχετική «ιστορία» που μετρά κάποιες χιλιετίες, όπως π.χ. στην περίπτωση της Βαβυλώνας με τους κρεμαστούς της κήπους!
Να παρατηρήσουμε και να επισημάνουμε, ότι και για λόγους ασφάλειας κλπ. των πολιτών χρειάζονται οργανωμένοι χώροι καταφυγής, οι οποίοι σήμερα απλώς υπάρχουν «στα χαρτιά», όμως θα πρέπει να «σηκωθούν» και να «στηθούν» στην πράξη.
Είναι ξεκάθαρο λοιπόν, πως οφείλουμε να «ανασυντάξουμε» τις (δημοτικές, και όχι μόνον!) δυνάμεις μας, να αναθεωρήσουμε τις λειτουργικές μας, να ανακαθορίσουμε τις πρακτικές μας, να αλλάξουμε τις οπτικές μας, να γίνουμε πραγματιστές και πιο «απλοί», να ανασκουμπωθούμε και να «φύγουμε μπροστά»!
Μπορεί ο διευθυνσιακός «ορίζοντας» μας να είναι περιορισμένος, όμως οι άλλες διευθύνσεις είναι «απεριόριστες»!
Ας τις «δούμε» και ας τις εκμεταλλευθούμε, αξιοποιώντας όλες τις εμπειρίες που υπάρχουν πλούσιες στην «κυψέλη» της ιδεογνωσίας, και όλες τις δημιουργικές ιδέες που εμείς μπορούμε να προσθέσουμε.
Να «κοιτάξουμε» επομένως, «πάνω», «κάτω» και «καθέτως» και να «απαγκιστρωθούμε» από την πεπατημένη της «οριζόντιας» διεύθυνσης!
Το Ρέθυμνο μπορεί, ακόμη και υπό τα σημερινά
δεδομένα του, να λύσει όλα του τα προβλήματα, αρκεί, εκείνο, να το θελήσει!
* Ο Νίκος Νίνος είναι δημοτικός
σύμβουλος Ρεθύμνου
<mailto:nikninos@gmail. com>
<mailto:nikninos@gmail. com>
..................................................
γ/ Υπάρχει και η άλλη "διάσταση" ,του υπογείως !
Εκεί θα μπορούσαν να "χωνευτούν" οι ανάγκες στάθμευσης κλπ, οι οποίες μας "ενοχλούν" και ως έλλειψη αλλά και ως ...λαμαρινοαισθητική !
Πολλές φορές έχουμε μιλήσει γι αυτές τις δυνατότητες, παρά το γεγονός ,ότι υπάρχουν "αμαρτίες γονέων" οι οποίες προκαλούν προβλήματα !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου