Είναι γνωστό, ότι οι πολίτες αισθάνονται "παραγκωνισμένοι" και "εκτός" των γενομένων στον τόπο τους. Βεβαίως, ετούτη η "αίσθηση" είναι δικαιολογημένη, διότι, είναι ,επίσης, γνωστό, πως τους πολίτες τους "θυμάται" η (οποιαδήποτε) εξουσία, μόνον, την προεκλογική περίοδο.
Δηλαδή, τότε (την προεκλογική περίοδο) η (οποιαδήποτε) εξουσία κατεβαίνει "στον δρόμο" ,πάει "στα καφενεία" και γενικώς αναζητεί ,και υλοποιεί, οποιασδήποτε δυνατότητα να επικοινωνήσει και "να ακούσει" τους πολίτες !
Αν αυτή η προσπάθεια,επιθυμία, ανάγκη "επαφής" με τον πολίτη,συνεχιζόταν και μετά τις εκλογές, δεν θα υπήρχε κανείς "λόγος" για την παρούσα πρόταση μας.
Ομως είναι ,επίσης "γνωστό", ότι "μετά τις εκλογές" ,οι πολίτες αποτελούν μια "ενόχληση" για την εξουσία, και ...αποφεύγεται κάθε "συνάντηση" ουσίας μαζί τους.
Και οποτεδήποτε ,"για τον τύπο", γίνονται τέτοιες συναντήσεις (εξουσίας και πολίτη) ,τα αποτελέσματα και η ουσία τους είναι αρμοδιότητα του ....."κάλαθου των αχρήστων",στον οποίο συνήθως καταλήγουν. Προφανέστατα, αυτή η αλήθεια δεν αφορά σε όλους, αφού υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.
Ο ισχύον αυτοδιοικητικός Νόμος, προβλέπει την δυνατότητα, με την οποία "τουλάχιστον 25 δημότες" μπορούν να ζητήσουν (με σχετική αίτηση τους),την συζήτηση κάποιου τοπικού θέματος στο δημοτικό συμβούλιο. Ομως ο Νόμος έχει ξεχάσει,να γράψει ποιά τύχη οφείλει να έχει αυτή η αίτηση, και ποιές συνέπειες θα υπάρξουν αν η εξουσία δεν την αξιολογήσει .
Μιας και είναι επίκαιρη η αλλαγή του αυτοδιοικητικού Νόμου, θα θυμίσουμε μια παληά πρόταση μας που θα "εκάλυπτε" ετούτο το κενό της συζήτησης, (και λήψης απόφασης !), για τοπικά θέματα που "θα έβαζαν" οι πολίτες.
Ανεβάζω συνημμένα την πρόταση μας εκείνη ,με την σχετική δημοσιότητα στον τοπικό τύπο,για καθιέρωση στον δήμο μας της "ώρας του πολίτη":
Δηλαδή, τότε (την προεκλογική περίοδο) η (οποιαδήποτε) εξουσία κατεβαίνει "στον δρόμο" ,πάει "στα καφενεία" και γενικώς αναζητεί ,και υλοποιεί, οποιασδήποτε δυνατότητα να επικοινωνήσει και "να ακούσει" τους πολίτες !
Αν αυτή η προσπάθεια,επιθυμία, ανάγκη "επαφής" με τον πολίτη,συνεχιζόταν και μετά τις εκλογές, δεν θα υπήρχε κανείς "λόγος" για την παρούσα πρόταση μας.
Ομως είναι ,επίσης "γνωστό", ότι "μετά τις εκλογές" ,οι πολίτες αποτελούν μια "ενόχληση" για την εξουσία, και ...αποφεύγεται κάθε "συνάντηση" ουσίας μαζί τους.
Και οποτεδήποτε ,"για τον τύπο", γίνονται τέτοιες συναντήσεις (εξουσίας και πολίτη) ,τα αποτελέσματα και η ουσία τους είναι αρμοδιότητα του ....."κάλαθου των αχρήστων",στον οποίο συνήθως καταλήγουν. Προφανέστατα, αυτή η αλήθεια δεν αφορά σε όλους, αφού υπάρχουν και οι εξαιρέσεις.
Ο ισχύον αυτοδιοικητικός Νόμος, προβλέπει την δυνατότητα, με την οποία "τουλάχιστον 25 δημότες" μπορούν να ζητήσουν (με σχετική αίτηση τους),την συζήτηση κάποιου τοπικού θέματος στο δημοτικό συμβούλιο. Ομως ο Νόμος έχει ξεχάσει,να γράψει ποιά τύχη οφείλει να έχει αυτή η αίτηση, και ποιές συνέπειες θα υπάρξουν αν η εξουσία δεν την αξιολογήσει .
Μιας και είναι επίκαιρη η αλλαγή του αυτοδιοικητικού Νόμου, θα θυμίσουμε μια παληά πρόταση μας που θα "εκάλυπτε" ετούτο το κενό της συζήτησης, (και λήψης απόφασης !), για τοπικά θέματα που "θα έβαζαν" οι πολίτες.
Ανεβάζω συνημμένα την πρόταση μας εκείνη ,με την σχετική δημοσιότητα στον τοπικό τύπο,για καθιέρωση στον δήμο μας της "ώρας του πολίτη":
Μη με ρωτήσετε για "την τύχη" αυτής της πρότασης, αφού ....την απάντηση την γνωρίζετε !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου