2004 κείμενο Νίκου Νίνου, η ιστορία της Μετοχιολάνδης !

 πρόλογος-εισαγωγή για το κείμενο που ακολουθεί.

.................................................................................

Κάθε τόπος, κάθε θέμα του κάθε τόπου έχει "την δική του ιστορία" !

Πολλές φορές έχουμε αναφερθεί στην χρησιμότητα της γνώσης της τοπικής ιστορίας,ώστε όλοι να γνωρίζουμε τί έγινε, (.....αλλά και τί δεν έγινε ! ), διότι πολλοί "ακούνε" ....ψαλσίματα, ενώ θα έπρεπε να ακούνε ... "ύμνους" , και το αντίστροφο !!!

Η περιοχή Μετόχια στα νότια του Ρεθύμνου, "πέρασε" μια μεγάλη "δυσκολία" της οποίας την "ιστορία" πολλοί λίγοι γνωρίζουν.

Κοντολογίς, υπήρξε, προ 20ετίας περίπου,συντεταγμένο και υπό δημοσίευση ΠΔ , το οποίο ,ουσιαστικά, απαγόρευε την οικοδόμηση όλης της περιοχής ( για λόγους προστασίας δύο διατηρηταίων κτισμάτων)!

Και είναι γνωστό,πως όποιες προστατευτικές διατάξεις νομοθετηθούν,πολύ δύσκολα έως αδύνατον μπορούν να αλλάξουν.

Κάποιοι τοπικοί αξιωματούχοι, κατόρθωσαν να απαλλάξουν την περιοχή από αυτήν την "καταστροφή" !

Το ιστορικό ετούτης της πράξης τους, εξιστορεί ,με τον δικό του ύφος,το κείμενο μας ,που ακολουθεί.

...............................................................................................................................................

...............................................................................................................................................

 παράξενες ιστορίες της Ρεθυμνιολάνδης

Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΟΧΙΟΛΑΝΔΗΣ...........

----------------------------------------------------------------------------------------- 

του κ Νικ Νίνου επικεφαλή της «ανεξ δημοτ κίνησης πολιτών Ρεθύμνου»

Η αναζήτηση της χαμένης πόλης της Ρεθυμνιολάνδης μπορεί να μην έχει την…δόξα της χαμένης ηπείρου της Ατλαντίδας , ούτε τα ίδια χρόνια των ερευνών, ούτε τους ίδιους τόνους μελάνης των σεναρίων, ούτε  τον ίδιο όγκο των ερευνητών, όμως για μας τους κατοίκους της έχει μοναδική σημασία και σπουδαιότητα!

Η όμορφη Ρεθυμνιολάνδη , η πόλη όπου όλοι ζούνε με αυξημένη ποιότητα ζωής, όπου υπάρχουν και τηρούνται κανόνες και αποφάσεις, όπου τα προβλήματα λύνονται με ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον , όπου η ανάπτυξη χαρίζει την σιγουριά του καλλίτερου μέλλοντος, όπου οι νέοι είναι χαρούμενοι και γελαστοί  απαλλαγμένοι από το οποιοδήποτε άγχος της αυριανής εργασίας τους, βρίσκεται (δυστυχώς….) «χαμένη» στην σκέψη, στα οράματα και στις αναζητήσεις ( μόνον ! )   κάποιων «ρομαντικών» κατοίκων της!

Η Ρεθυμνιολάνδη που ψάχνουμε να βρούμε και να την φέρουμε στο «ορατό φάσμα» της πραγματικότητας , έχει( δυστυχώς…..)  εκτοπισθεί από την σημερινή χώρα όπου πολλά «παράξενα» παρατηρήθηκαν και παρατηρούνται.

Μια τέτοια «παράξενη» ιστορία , που θάπρεπε να καταχωρηθεί στην τοπική ιστορία (της οποίας την καταγραφή έχουμε εγγράφως προτείνει, πρίν κάποια χρόνια ,χωρίς να ακουσθούμε από τους «βαρήκοους» αρμοδίους…) θα παραθέσουμε στο σημερινό μας σημείωμα, για να μαθαίνουνε οι νεώτεροι και να …θυμόμαστε οι παληώτεροι!

Μια όμορφη γειτονιά της Ρεθυμνιολάνδης ήταν ,και είναι , η Μετοχιολάνδη. Αυτή λοιπόν ,η όμορφη γειτονιά κινδύνευσε   πριν μερικά χρόνια , νομοθανάσιμα ,όταν τυλιγμένη σέ  διυάνειρο χιτώνα χαλιφικού φιρμανίου , είχε καταδικασθεί σε αιώνιο μαράζωμα!

Στην γραφική αυτή και προνομιούχα  περιχωρική της Ρεθυμνιολάνδης περιοχή, υπάρχουν κτισμένα , πριν από αιώνες, δύο πυργόσπιτα . Η Ελληνολάνδη λοιπόν και τα αρμόδια χαλιφάτα της, που είχαν ενημερωθεί, πιθανώς από τα περιστέρια που πέρασαν από αυτά, επεδίωξαν να αναδείξουν τα προγονικά τούτα κτίσματα. Καί βέβαια ποιός δεν θάθελε την χαλιφική φροντίδα για την επισκευή, ανάδειξη και αξιοποίηση αυτών των παληών πυργόσπιτων με όση ιστορία εμπεριέχουν!  Ομως κάποιοι που είχαν αμφιδρομική επικοινωνία με το μεγάλο Χαλιφάτο της μεγάλης πρωτεύουσας της Ελληνολάνδης, συμφώνησαν σε μεγαλεπήβολα σχέδια και απόψεις κάποιων χαλιφουπαλλήλων , και άφησαν να περπατήσουν ,μέσα σε χαλιφικά κείμενα και χαλιφικά σχέδια ,χαλιφοδιατάξεις με τις οποίες η Μετοχιολάνδη οριζόταν ως ελαιωνοπεριοχή,τριφυλλοπαραγωγός και αγροτική, χωρίς δικαίωμα κατοίκων και κατοικιών!

Οι χαλιφοδιατάξεις ώριζαν ως φρουρούς και γειτόνους των πυργόσπιτων, μόνον τα δένδρα και τα άγρια ζώα της πανίδας της περιοχής. Χαριστικά, για εξυπηρέτηση των αγρών βεβαίως, επέτρεπαν μια μικρή αποθηκούλα των 18 μ2 , στους μεγάλους αγρούς , πάνω από τα 8 στρέμματα! Οι υπόλοιποι , μικρότεροι των 8 στρεμμάτων, αγροί, κατεδικάζοντο στην στέρηση ακόμη και της μικρής αποθήκης!

Οταν τα χαλιφοκείμενα και τα χαλιφοσχέδια ,με όλη την συνοδεία υπογραφών και σφραγίδων ,είχαν φτάσει στο  σαράι του μεγάλου Βεζύρη,, για την μεγάλη Βούλα, τότε   εφτασε στην Ρεθυμνιολάνδη το “μαύρο” μαντάτο!

Ο ταλαίπωρος υπονοτάριος της Ρεθυμνιολάνδης , ονόματι Νικονίνιος, μόλις άκουσε το τρομερό γεγονός,κατάλαβε την σοβαρότητα της κατάστασης ξέροντας ότι   το Μεγάλο Σαράι της Ελληνολάνδης δεν έχει άλλη έξοδο παρά μόνο την πόρτα προς το εθνικό βουλατήριο , όπου ό,τι φτάσει και καταγραφτεί γίνεται φιρμάνι!

Δρόμος επιστροφής από το μεγάλο Σαράι, δεν υπάρχει.

Σκέφθηκε οποιαδήποτε δυνατή πιθανότητα ,τούτη την έσχατη στιγμή, να κατορθωθεί η σωτηρία της παντελώς ακάτεχης ,για όσα της έμελλαν ,Μετοχιολάνδης.

Σκέψη στην σκέψη βρήκε μια λύση!  Ο  χαλιφικός φάκελλος που ήταν στο Βεζυρικό τραπέζι , για να πάρει την βεζυρική Βούλα και να οδηγηθεί στο εθνικό βουλατήριο,περιείχε το χαλιφικό κείμενο ,το οποίο κατέγραφε τους περιορισμούς, και χαλιφικούς χάρτες στους οποίους αναφερόταν το χαλιφικό κείμενο. Το χαλιφικό κείμενο αναφερόταν σε τρεις περιοχές ,που οριοθετούντο σε κάθε περιοχή. Η περιοχή Γ ήταν αυτή που απαγόρευε (ουσιαστικά! ) την οικοδόμηση, όπου σημειωνόταν στους χάρτες. Για την Μετοχιολάνδη , με εξαίρεση δυο σημειακές περιοχές Α ,( που αντιστοιχούσαν στα δυο υπάρχοντα πυργόσπιτα) ολόκληρη η υπόλοιπη περιοχή είχε χαρακτηρισθεί ως περιοχή Γ ( δηλ πλήρης απαγόρευση οικοδόμησης ,με εξαίρεση αποθηκούλα 18 μ2 για αγρούς άνω των 8 στρεμμάτων....).

Αν λοιπόν ήταν δυνατό να αλλάξει ο χάρτης που αφορούσε την Μετοχιολάνδη, με ένα άλλο χάρτη χωρίς τον χαρακτηρισμό Γ, το πρόβλημα λυνόταν!

Η υλοποίηση της σκέψης του υπονοτάριου της Ρεθυμνιολάνδης, χρειαζόταν μια ταχύτατη και άμεση παρέμβαση κάποιου που θα μπορούσε να υποχρεώσει το Χαλιφάτο να κάνει την αλλαγή, και βέβαια να πραγματοποιιηθεί αυτή η αλλαγή, πρίν φύγουν τα χαλιφοκείμενα κλπ από το μεγάλο Σαράι.

Ο υπονοτάριος πήγε στο μικρό Σαραι της Ρεθυμνιολάνδης, και ανάπτυξε στον τοπικό Βεζύρη ,το πρόβλημα και την σκέψη του για απαλλαγή της Μετοχιολάνδης από την υπογραμμένη καταδίκη της. Ο Βεζύρης άκουσε τον υπονοτάριο,συμφώνησε για την σοβαρότητα του προβλήματος,και αποδέχθηκε την άποψη του για τον μόνο δυνατό τρόπο δράσης, στο σημείο που είχε φτάσει το θέμα.

Με ιδιαίτερη ταχύτητα κινητοποίησε κομματοχαλίφες που γνώριζε, και σε άμεσο χρόνο , δια της νόμιμης οδού, υλοποιήθηκε η σωτήρια σκέψη του υπονοτάριου.

Ετσι ,τελικά πήγε στο εθνικό βουλατήριο ο φάκελλος με το χαλιφοκείμενο που είχε, αλλά με αλλαγμένο χαλιφοχάρτη, χωρίς να υπάρχει το καταστροφικό Γ !

Ετσι σώθηκε η Μετοχιολάνδη από το θανατηφόρο “διλητήριο” της περιοχής Γ που το χαλιφικό φιρμάνι θα περιείχε, αν δεν υπήρχαν οι προσπάθειες που εκθέσαμε.

Ομως η ιστορία έχει και...συνέχεια!

Πέρασαν μερικά χρόνια, και το νοταριοσυμβούλιο της Ρεθυμνιολάνδης αποφάσισε να αναπτύξει οικιστικά την Μετοχιολάνδη μέσα από την διαδικασία της οριοθέτησης των υπαρχόντων οικισμών και της πολεοδόμησης των.

Και τότε “εσκασε” η χαλιφική βόμβα, ότι δεν υπάρχουν οικισμοί στην Μετοχιολάνδη για τους οποίους να τίθεται θέμα οριοθέτησης κλπ. Οικισμοί ,κατά το Χαλιφάτο, ήταν.μόνο .......τα δύο πυργόσπιτα!

Χρειάσθηκαν νέες προσπάθειες του υπονοτάριου, που πιά ήταν .....απλός νοτάριος, για να πεισθούν κάποιοι ,ότι οι οικισμοί ,που......δεν υπάρχουν κατα το Χαλιφάτο,  υπάρχουν  ( τους βλέπουμε χρόνια τώρα όλοι εμείς που ζούμε στην Ρεθυμνιολάνδη,) και μάλιστα είναι οικισμοί πριν το 1923 αφού στο φιρμάνι  ίδρυσης του νοταριάτου της Ρεθυμνιολάνδης ,που εκδόθηκε το 1924,περιέχονται και αυτοί οι οικισμοί!

Τελικά όλα ξεπεράσθηκαν και οι οικισμοί πήραν τον δρόμο τους για οριοθέτηση και πολεοδόμηση, απαλλαγμένοι από τα.......βάσανα τους.

Σε λίγους μήνες ή έστω χρόνια (δυστυχώς στο νοταριάτο της Ρεθυμνιολάνδης δεν...βιάζονται! ), η Μετοχιολάνδη θα αποτελεί μια όμορφη κηπούπολη κόσμημα της Ρεθυμνιολάνδης, και δεν ξέρω πόσοι θα γνωρίζουν πόσο κοντά πέρασε κινδυνεύοντας , να μείνει μια αιώνια αγροτοπεριοχή, φρουρός των δύο πυργόσπιτων της !!!!

Ευτυχώς η μοίρα της Μετοχιολάνδης βρήκε δυο καλούς αγγέλους που την ύστατη στιγμή  την  προστάτευσαν......

28-2-2004