2013 οι επαρχιώτες !,κείμενο Νίκου Νίνου

εισαγωγή-πρόλογος του κειμένου που ακολουθεί :

...................................................................................

Ανέκαθεν,οι κάτοικοι των πόλεων θεωρούσαν τους εαυτούς τους σαν άνθρωποι ενός ...."ανώτερου Θεού", νομίζοντας πως "υπερτερούσαν" των κατοίκων της λεγόμενης "Περιφέρειας", της λεγόμενης "Επαρχίας" !

Η μεταρρύθμιση στην αυτοδιοίκηση έκανε ένα σοβαρό βήμα, εντάσσοντας όμορες κοινότητες στην διοικητική περιφέρεια των δήμων με τους νόμους τους ονομασθέντες ως "Καποδίστριας" το 1997 και ως "Καλλικράτης" το 2010.

Προφανώς, ετούτες οι παρεμβάσεις της Πολιτείας ήταν προς την σωστή κατεύθυνση, τουλάχιστον "σε θεωρητικό επίπεδο". Στην πράξη όμως, υπάρχουν σοβαρές επιφυλάξεις κατά πόσον οι καλές προθέσεις είχαν "αποτελέσματα"!

Είναι ξεκάθαρο,ότι "η περιφέρεια" χρειάζεται την εμπειρία και τις δυνατότητες "του Κέντρου", όπως και "το Κέντρο" χρειάζεται την ενδοχώρα και τον πλούτο "της Περιφέρειας". Συνεπώς, άν ,όταν και όπου ετούτη η φιλοσοφία υλοποιήθηκε, σίγουρα θα υπήρξε αμφίδρομη ωφέλεια.

Ομως υπάρχει αυτή η "αμφιβολία" του ,"άν", του "όταν" και του "όπου" !

Οι σχετικές απόψεις μας που δημοσιεύσαμε σε τοπική εφημερίδα, νομίζω ότι είναι "οι σωστές" !

οι επαρχιώτες !

του κ Νίκου Νίνου δημοτικού συμβούλου Ρεθύμνου, επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στον δήμο

Παληά  εχρησιμοποείτο  ετούτος ο χαρακτηρισμός απαξιωτικά και υποτιμητικά από τους «προνομιούχους» κατοίκους των πόλεων, που «ενοχλούντο» κιόλας από τους «παρείσακτους» επαρχιώτες ( κατοίκους της περιφέρειας) ,οι οποίοι έμπαιναν στον «ιερό» χώρο τους! Και προφανώς, αυτούς τους «παρακατιανούς» , τους επαρχιώτες, δεν εννοούσαν να τους σκεφτούν ως ισότιμα μέλη της κοινωνίας τους.

Στους ελληνικούς δήμους, πρώτα το 1998 με τον «Καποδίστρια» ,και δεύτερον πρόπερσι το 2011 με το «Καλλικράτη» ήρθαν και «κόλλησαν» στους  «πρωτευουσιάνικους» δήμους οι πρώην κοινότητες και πρόσφατα οι πρώην περιφερειακές δημοτικές ενότητες.

Το ερώτημα ,που ζητά την αληθινή και αφτειασίδωτη απάντηση του, είναι αν ποτέ αυτοί οι «επαρχιώτες» που ήρθαν στην «πόλη», (πριν 15 χρόνια οι παληοί και πριν 3 χρόνια οι νέοι), αισθάνθηκαν ,ποτέ, αυτήν την αλλαγή ως βελτίωση της ποιότητας ζωής τους και της γενικότερης οικονομικοκοινωνικής κατάστασης τους, ή «αναθεματίζουν» αυτήν την μετάταξη τους και αναπολούν τις «καλλίτερες μέρες» του παρελθόντος τους!

Εχουμε την εντύπωση ,ότι οι «επαρχιώτες» που ήρθαν στον (μητροπολιτικό!) δήμο μας, δεν έχουν «θετική» άποψη για αυτήν την «προαγωγή» τους, και μάλλον θεωρούν ,πως  περνούσαν καλλίτερα όταν ήταν στις  μικρές τους κοινότητες ή έστω στους μικρούς περιφερειακούς δήμους τους.

Και όμως, θεωρητικά ( ! ), αυτή η «παρέα», αυτή η «γειτόνευση», με τους «καλιά»

( ; ) τους θα έπρεπε να έχει , για τους «νεοφερμένους» ,πολλά θετικά στοιχεία και πολλές θετικές παραμέτρους, και πολλή βελτίωση τόσον οικονομικοκοινωνική όσον και της ποιότητας ζωής τους.

Επομένως ,από αυτή την σύγκριση ,της θεωρίας με την πράξη, προκύπτει ,ότι «κάτι δεν πήγε καλά», και για αυτό το «κάτι» κάποιοι φταίνε, κάποιοι δεν έκαναν, (δεν έκαναν καλά ή δεν έκαναν καθόλου!), αυτά πού όφειλαν να κάνουν και δεν διαχειρίστηκαν , με επάρκεια  ποιοτική και ποσοτική, αυτά που είχαν αναλάβει να κάνουν!

Βεβαίως θα πρέπει να επισημάνουμε ,ότι το παρόν θέμα δεν στερείται από όλα, δεν είναι «φτωχικό» στο σύνολο των παραμέτρων του, αλλά υπάρχει και μια παράμετρος η οποία  παρουσιάζει μεγάλο πλούτο!

Εννοούμε  « τα λόγια» ,τις υποσχέσεις, και τις δικαιολογίες ( από τους αρμοδίους)!

Να μιλήσουμε ,όμως, «σοβαρά»!

Θεωρώ και πιστεύω, ότι η  διοικητική ενσωμάτωση των μικρών κοινοτήτων και των μικρών δήμων σε μεγαλύτερους και οικονομικά πιο εύρωστους δήμους, όπως ο μητροπολιτικός δήμος του Ρεθύμνου, είναι μια «ευλογία» που ωφελεί, και μάλιστα οφελεί  όλες τις πλευρές!

Ετούτη η ενσωμάτωση μπορεί να παρομοιωθεί με την επιβίβαση τους επάνω σε ένα μεγάλο και επιβλητικό  αυτοκίνητο, που μπορεί να «ξανοιχτεί» στις λεωφόρους της ευημερίας της προόδου της ποιότητας και της ευτυχίας, όμως αυτό το αυτοκίνητο χρειάζεται δυό «λεπτομέρειες», δηλ το να έχει «βενζίνη» και το κάποιος να το «οδηγήσει»!

Ηρθαν λοιπόν «οι επαρχιώτες» , με τα «μπαγκάζια» τους, επιβιβάσθηκαν στο αυτοκίνητο του δήμου μας, όμως αυτό…. ακόμη δεν ξεκίνησε!

Κάποιοι που θάπρεπε, δεν ενδιαφέρθηκαν να βάλουν «βενζίνη», και κάποιοι άλλοι που θάπρεπε να καθίσουν στο τιμόνι και να γυρίσουν τον διακόπτη, τόριξαν στην συζήτηση και εκεί … «ξεχάσθηκαν»!

Διαμαρτύρονται οι «επιβάτες», όλοι οι επιβάτες, όμως οι περισσότεροι αρμόδιοι είναι γνωστό ότι δεν «καλοακούνε», και έτσι κάθε πλευρά λέει «τα δικά της» σε ένα «διάλογο» στον οποίο οι αρμόδιοι ακούνε μόνο όσα εκείνοι λένε!

Επομένως, δεν θα λέγαμε ,ότι υπήρξε λανθασμένη ετούτη η (διοικητική) ενσωμάτωση, όμως χρειάζεται τους κατάλληλους ανθρώπους ,οι οποίοι θα θέλουν, θα μπορούν, και θα επιτύχουν, να βρούν την «βενζίνη» που χρειάζεται το «αυτοκίνητο» και να καθήσουν, φρέσκοι και ορεξάτοι, στο τιμόνι του και να το τρέξουνε στην «εκδρομή» της ευτυχίας όλων των συμπολιτών μας, και των «παληών» και των «καινούριων»!

Και βέβαια βασική προϋπόθεση είναι, να θεωρήσουμε όλους τους συμπολίτες, σαν ισότιμους δημότες, με ίδιες υποχρεώσεις και ίδια δικαιώματα, άσχετα προς τις  χρονικές  αναφορές που τους χαρακτηρίζουν!

Είναι γνωστή η οικονομικοκοινωνική σημασία της ύπαρξης «ενδοχώρας» για την ανάπτυξη ενός τόπου. Κατά συνέπειαν  « η επαρχία» που ήρθε στον δήμο, του προσέφερε μια χρήσιμη και ωφέλιμη ενδοχώρα, με πολλή «προίκα» ,την οποία αν αξιοποιήσει ο δήμος, θα έχει τεράστια οφέλη και πρόοδο!

Καταλήγουμε λοιπόν, στο απλό συμπέρασμα, ότι «οι επαρχιώτες» και η «επαρχία» του δήμου μας αποτελούν μια δυναμική διευρυμένη προοπτική για τον δήμο μας, και είναι «αμαρτία» ( και για τον δήμο μας) η μη αξιοποίηση της.

Θα ξανακαταθέσουμε την γνωστή άποψη μας, ότι ο τόπος μας είναι ένας ευλογημένος τόπος , και θα συμπληρώσουμε, ότι ο διευρυμένος ,με την «επαρχία» του, δήμος μας, είναι ,διπλά ευλογημένος και προικισμένος τόπος!

Επιβάλλεται λοιπόν, να βάλουμε βενζίνη ( ιδέες ,προτάσεις, στόχους και οράματα) και να ξεκινήσουμε το «φορτωμένο» με όλους τους συνδημότες μας ,αυτοκίνητο της τοπικής μας ευτυχίας και επιτυχίας.

Ο δήμος μας είναι ένας και ενιαίος, δεν έχει «τάξεις» και διακρίσεις πολιτών του, μας χρειάζεται όλους σαν  μια ολοκληρωμένη και ευτυχισμένη οικογένεια, και έχει τις απαιτούμενες προϋποθέσεις να μας προσφέρει  την τοπική ευτυχία που χρειαζόμαστε ,όλοι μας!

Επί τέλους, ας ξεκινήσουμε…

21.6.2013   nikninos@gmail.com   nikosninos1.blogspot.com   www,dimotiki-kinisi.gr